Ὅρασις ὠφέλιμος Πέτρου Μοστράτου

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος (Ἀρχιμανδρίτης (+))

Ὅτε ἦλθον εἰς Πάρον καὶ ἔγινα μοναχὸς καὶ κατόπιν Ἱερεύς καὶ Πνευματικός, μετέβαινα μὲ τὴν εὐλογίαν τοῦ Γέροντός μου Ἰεροθέου καὶ τὴν ἄδειαν τοῦ τότε Μητροπολίτου Παροναξίας κυροῦ Ἰεροθέου εἰς τὰς πόλεις, κώμας καὶ χωρία τῶν νήσων Πάρου καὶ Νάξου καὶ ἐξωμολόγουν τοὺς πιστοὺς καὶ ἐκήρυττον τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

Κατὰ τὸ ἔτος 1917-1918 μεταβὰς εἰς τὴν χώραν Παροικίαν, φιλόχριστός τις, ὀνόματι Πέτρος Μοστρᾶτος, μὲ ἐκάλεσε εἰς τὸν οἶκον του καὶ ἀφοῦ ἐξομολογήθη αὐτὸς καὶ ἡ κυρία του μοὶ ἐδιηγήθη τὴν κατωτέρω κατανυκτικὴν ὅρασιν, τὴν ὁποίαν ἔγραψα διὰ νὰ δημοσιεύσω πρὸς ὠφέλειαν τῶν πιστῶν ἀναγνωστῶν χριστιανῶν.

Εἶχον μοὶ εἶπε δυὸ τέκνα, ἕνα υἱὸν καὶ μίαν θυγατέραν. Ἐφρόντισα ὡς πατὴρ καὶ τὰ ἔμαθα γράμματα καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσαν τὸ Γυμνάσιον ἀπεφάσισα νὰ τὰ στείλω καὶ τὰ δυὸ νὰ σπουδάσουν εἰς Ἀθήνας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἡ κόρη, καίτοι μικρότερα κατὰ δυὸ ἔτη, ὑπερτερεῖ κατὰ πολλὰ τὸν ἀδελφόν της εἰς τὰ γράμματα, εἰς τὴν ἐπιμέλειαν, εἰς τὴν ἀγάπην, εὐσέβειαν, πίστιν, σύνεσιν, φρόνησιν καὶ λοιπὰς ἀρετάς· ὅταν τῆς ἐπρότεινα νὰ ὑπάγη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον μὲ τὸν ἀδελφόν της, μοὶ εἶπεν: «Πάτερ μου, πάντοτε εἰς ὅλα σοῦ ἔκανα ὑπακοή, εἰς αὐτὸ δὲν θὰ σοῦ κάμω. Μὲ ἀρκοῦν τὰ γράμματα ποὺ ἔμαθα». «Ἐγὼ θέλω κόρη μου, τῆς εἶπα, νὰ σὲ στείλω νὰ γίνης ἐπιστήμων». «Καὶ ἐγὼ πάτερ μου, μὲ ἀπήντησε, θεωρῶ ὅτι μεγαλύτερα ἐπιστήμη εἰς ἕνα κορίτσι δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τοῦ νὰ φυλάξη τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, ἥτις λέγει: «Τίμα τὸν Πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα ἐν σοὶ γένηται», νὰ ἀγαπήση τοὺς γονεῖς της, νὰ τοὺς ὑπηρέτηση καὶ βοηθήση εἰς τὸ γῆρας των, ὅταν δὲν ἔχουν ἄλλο παιδὶ ὡς ὑμεῖς, οἱ ὁποῖοι τόσο ἐκοπιάσατε δι᾿ ἐμὲ καὶ ὅταν ἤμην εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητέρας, καὶ ὅταν ἤμην νήπιον καὶ κατόπιν μικρὸ κορίτσι καὶ μέχρι τώρα. Εἶναι ἀδύνατον νὰ σᾶς ἀφήσω καὶ μάλιστα τώρα ποὺ ἐγηράσατε».

Βλέπων τὴν ἐπιμονήν της, τὴν ἄφησα καὶ βλέπων τὴν ἀγάπην καὶ ἀφοσίωσιν, τὴν περιποίησιν καὶ τὴν φροντίδα ποὺ εἶχε καὶ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὴν μητέρα της ἐχαιρόμεθα καὶ ἐνομίζαμε ὅτι εἴμεθα εὐτυχεῖς καὶ θὰ εἴμεθα διὰ πάντα, καὶ πολλοὶ μᾶς ἐμακάριζον, ὅτι εἴχαμεν τοιαύτην χαριτωμένην κόρην, καὶ ἐλησμονήσαμεν ὅτι ἡ χαρὰ καὶ ἡ εὐτυχία ἡ διαρκῆς δὲν εἶναι εἰς τὸν παρόντα πρόσκαιρον βίον, ἀλλ᾿ εἰς τὴν μέλλουσαν ζωήν.

Δὲν παρῆλθε πολὺς καιρὸς καὶ ἠσθένησε σοβαρὰν ἀσθένειαν καὶ οἱ ἰατροὶ ἀπεφάνθησαν ὅτι θὰ ἀποθάνη. Ἡ χαρά μας μετεβλήθη εἰς λύπην ἄφατον. Εἰς τὴν ἀπελπισίαν μου κατέφυγον εἰς τὴν ταχυνὴν βοήθειαν, εἰς τὴν ἐλπίδα καὶ προστασίαν καὶ καταφυγὴν τῶν Χριστιανῶν, τὴν Εὐσπλαχνικωτάτην Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τὴν Παναγίαν τὴν Μεγαλόχαριν Εὐαγγελίστριαν.
Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὸν ἰδιόκτητον Ναόν της, τὸν ὁποῖον εἶχον ἐκ κληρονομιᾶς τῶν γονέων μου, πλησίον τῆς οἰκίας μου καὶ προσπεσῶν ἔμπροσθεν τῆς εἰκόνος γονυπετής, τὴν παρεκάλουν μετὰ θερμῶν δακρύων νὰ σώση τὴν κόρην μου ἐκ τοῦ θανάτου, ἢ νὰ πάρη τὸ ἀγόρι μου καὶ νὰ μοὶ ἀφήση τὸ κορίτσι, ποὺ ἦτο τόσον καλόν.

Ἡ Παναγία δὲν μὲ ἤκουσε καὶ ἀπέθανε τὸ θυγάτριόν μου. Ὅταν ἀπέθανε καὶ ἐγὼ καὶ ἡ σύζυγός μου εἴμεθα ἀπαρηγόρητοι, τίποτε ἄλλο δὲν ἐκάναμε, μόνον ἡμέραν καὶ νύκτα ἐθρηνούσαμε τὴν δυστυχίαν μας.

Ἐπὶ 15 ἡμέρας ἔμενα κλεισμένος μὲ τὴν σύζυγόν μου εἰς τὴν οἰκίαν μας διαρκῶς κλαίοντες καὶ ἀφοῦ συνεπληρώθησαν 15 ἡμέραι ἐπῆγα εἰς τὴν πλησίον τῆς οἰκίας μου Ἐκκλησίαν καὶ ἤναψα τὴν κανδήλαν τῆς Παναγίας καὶ ἐνθυμηθεὶς ὅτι τὴν παρεκάλουν νὰ σώση τὴν κόρην μου καὶ δὲν τὴν ἔσωσε ἔσβυσα τὴν κανδήλαν καὶ εἶπα πρὸς τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας μὲ θυμόν. «Ἐπειδὴ δὲν μὲ ἤκουσες Παναγία καὶ ἐγὼ σοῦ σβύνω τὴν κανδήλαν» καὶ ἐπῆγα εἰς τὸν οἶκον μου.

Μόλις ἀνεκλήθην εἰς τὴν κλίνην μου ἦλθον δυὸ ἀστραπόμορφοι νέοι, μὲ παρέλαβον, μὲ ἐξήγαγον ἐκ τῆς οἰκίας καὶ ἐπεριπατούσαμεν εἰς μίαν πεδιάδα. Φοβηθεὶς τοῖς εἶπον ποῦ μὲ πηγαίνετε; Σὲ ὑπάγωμεν, μοὶ εἶπον, νὰ ἴδης τὴν κόρην σου. Ἡ κόρη μου τοῖς εἶπον εἶναι 15 ἡμέραι ποὺ ἀπέθανε, δὲν ὑπάρχει. Τότε μὲ ὑφὸς αὐστηρὸν μοὶ εἶπον «ἄπιστε, ἀκόμη δὲν πιστεύεις; ἐλθὲ νὰ τὴν ἰδῆς». Καὶ προχωρήσαντες ὀλίγον ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα κῆπον θαυμάσιον, ὁ ὁποῖος ὁμοίαζε μὲ τὸν Παράδεισον. Εἰς τὸ μέσον τοῦ Παραδείσου ἦτο ἕνα μεγαλοπρεπέστατον ἀνάκτορον κτισμένον ἀπὸ χρυσὸν στίλβοντα. Μοὶ ἔδειξαν μίαν μεγάλην πύλην χρυσὴν καὶ μοὶ λέγουν «εἴσελθε ἀπὸ τὴν πύλην ταύτην εἰς τὸ ἀνάκτορον, ἐκεῖ θὰ ἴδης τὴν κόρην σου»

Εἰσελθὼν διὰ τῆς πύλης βλέπω μίαν αἴθουσαν βασιλικὴν ἀπέραντον. Εἰς τὴν αἴθουσαν ἐκείνην ἦσαν μυριάδες παρθένων, αἱ ὁποῖαι ἐκάθηντο εἰς θρόνους χρυσοὺς καὶ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ἤσαν λαμπάδες. Τὰ πρόσωπα τῶν παρθένων ἐξήστραπτον ὑπὲρ τὸν ἥλιον, τὸ δὲ φῶς τῶν λαμπάδων καὶ ἐν γένει οἱ θρόνοι τῶν παρθένων, τὸ κάλλος τῆς αἰθούσης καὶ τοῦ ἀνακτόρου ἦτο ἀνερμήνευτον καὶ ἀκατανόητον.

Παρατηρῶν τὰς παρθένους βλέπω τὴν κόρην μου εἰς θρόνον χρυσοῦν ἐξαστράπτουσαν τῷ κάλλει, ἀλλ᾿ αἱ λαμπάδες της ἤσαν ἐσβεσμέναι. Μόλις τὴν εἶδον τὴν ἀνεγνώρισα τρέχω μὲ χαρὰν νὰ τὴν ἐναγκαλισθῶ, νὰ τὴν φιλήσω, ἀλλὰ μόλις ἐπλησίασα ἠγέρθη τοῦ θρόνου καὶ μὲ ὄμμα αὐστηρὸν μὲ κοίταξε καὶ μοὶ λέγει! «φύγε ἀπὸ ἐδῶ· πῶς ἐτόλμησες καὶ ἦλθες καὶ ἐδῶ νὰ μὲ ἐνόχλησης;». Καὶ μὲ ἐξέβαλε τῆς αἰθούσης καὶ ἐκάθησε πάλιν εἰς τὸν θρόνον της.

Ἐγὼ δὲ ἤρχισα νὰ παραπονοῦμαι καὶ νὰ τῆς λέγω. «Κόρη μου, διατί δὲν μὲ δέχεσαι; δὲν ἠξεύρεις πόσον σὲ ἠγάπων; Ἐγὼ παρεκάλουν τὴν Παναγίαν νὰ πεθάνη ὁ ἀδελφός σου διὰ νὰ ζήσης ἐσὺ νὰ σὲ ἔχω μαζί μου καὶ σὺ μὲ διώκεις;». «Παῦσε, μοὶ λέγει, νὰ λέγης ὅτι μὲ ἀγαπᾶς, διότι ἐὰν μὲ ἠγάπας ἔπρεπε νὰ ἔχαιρες εἰς τὴν εὐτυχίαν μου, εἰς τὴν δόξαν μου, εἰς τὴν τιμήν μου καὶ ὄχι νὰ λυπῆσαι. Ἔπρεπε νὰ εὐχαριστῆς τὸν Θεὸν καὶ τὴν Παναγίαν, ποὺ μὲ ἠξίωσαν τοιαύτης εὐτυχίας καὶ δόξης καὶ ὄχι νὰ γογγύζης».

Τότε τῆς λέγω «κόρη μου, διατί τῶν ἄλλων παρθένων αἱ λαμπάδες εἶναι ἀνημμέναι, αἱ δὲ ἰδικαί σου εἶναι ἐσβησμέναι;». Μοὶ ἀπήντησε! «σὺ καὶ ἡ μητέρα μου μοῦ τὰς ἐσβύσατε μὲ τὰ δάκρυά σας, καὶ ἂν δὲν παύσετε νὰ κλαίετε, νὰ μὴ λέγετε ὅτι εἶμαι κόρη σας».

Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐξύπνησα καὶ στοχαζόμενος ἐκεῖνα τὰ μεγαλεῖα τὰ ὁποῖα εἶδον καὶ τὴν δόξαν τῶν παρθένων καὶ τῆς κόρης μου καὶ τὸ κάλλος τὸ ἀμήχανον, ἔμεινα ἄρκετην ὥραν ἐκστατικὸς καὶ ἀφοῦ συνῆλθον διηγήθην εἰς τὴν σύζυγόν μου τὰ ὅσα εἶδον καὶ παρηγορήθη ἀρκετά.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἤρχισεν ἡμέρα καὶ τρέχω εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ προσπίπτων γονυκλινὴς ἔμπροσθεν τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας, μὲ δάκρυα μετανοίας καὶ χαρᾶς ἐζήτουν συγχώρησιν. «Παναγία μου, παρηγορήτριά μου καὶ προστασία καὶ ἐμοῦ καὶ ὅλων τῶν Χριστιανῶν, συγχώρησόν μοι διὰ τὰ ἄσκοπα καὶ ἄπρεπα λόγια ποὺ σοῦ εἶπα. Ἡ πολλὴ θλίψις μοὶ ἐπροξένησε παραφροσύνην. Σὲ εὐχαριστῶ μυριάκις, σὲ εὐχαριστῶ καὶ θὰ σὲ εὐχαριστῶ μέχρι τέλους τῆς ζωῆς μου καὶ θὰ σοῦ ἀνάπτω τὸ κανδήλι ἡμέραν καὶ νύκτα».

Ἐπιστρέψας εἰς τὸν οἶκον μου ἐφόρεσα τὰ γιορτινά μου ροῦχα καὶ ἐξῆλθον εἰς τὴν ἀγορὰν περιπατῶν καὶ χαίρων εἰς τὴν κεντρικὴν ὁδὸν τῆς χώρας. Μόλις μὲ εἶδον οἱ ἄνθρωποι ἔτρεχον νὰ μὲ συλλυπηθοῦν. Ἐγὼ δὲ τοὺς ἔλεγον δὲν δέχομαι συλλυπητήρια. Δέχομαι συγχαρητήρια.

Μερικοὶ τῶν φίλων καὶ γνωστῶν ἤκουσα νὰ ψιθυρίζουν καὶ νὰ λέγουν, τί κρίμα: Ὁ μπάρμπα-Πέτρος τὰ ἔχασε ἀπὸ τὴν πολλὴν λύπην. Ἐγὼ τοὺς ἐπλησίασα καὶ τοὺς εἶπον· «ὄχι δὲν τὰ ἔχασα, πρὶν νὰ ἴδω τὴν κόρην μου τὰ εἶχα χάσει, ἀλλὰ τώρα ποὺ τὴν εἶδα, εἶδα ὅτι ζῆ καὶ εὑρίσκεται εἰς μεγάλην δόξαν, τιμὴν καὶ εὐτυχίαν· εἶναι εἰς τὸν χορὸν τῶν παρθένων, ἔχω χαρὰν μεγάλην καὶ θεωρῶ ἑμαυτὸν εὐτυχῆ, ὅτι ἔχω κόρην νύμφην τοῦ Οὐρανίου Νυμφίου».




www.agiazoni.gr

Ἡ ἀπιστία τῶν παιδιῶν ὀφείλεται στοὺς γονεῖς;

Γέροντας

Σωφρόνιος Σαχάρωφ

- Τὰ παιδιὰ μας ἔγιναν ἀνίκανα γιὰ τὴν πίστη ἐξ αἰτίας τῶν γονέων

- Πῶς ἢ γιατί συμβαίνουν ὅλα αὐτά;

[...]Ἐπειδὴ οἱ γυναῖκες τῆς ἐποχῆς μας ἔχασαν τὴν ὑψηλὴ αὐτὴ συνείδηση, ἄρχισαν νὰ γεννοῦν προπαντὸς κατὰ σάρκα. Τὰ παιδιὰ μας ἔγιναν ἀνίκανα γιὰ τὴν πίστη. Συχνὰ ἀδυνατοῦν νὰ πιστέψουν ὅτι εἶναι εἰκόνα τοῦ Αἰωνίου Θεοῦ. Ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία στὶς ἡμέρες μας ἔγκειται στὸ ὅτι οἱ ἄνθρωποι βυθίστηκαν στὴν ἀπόγνωση καὶ δὲν πιστεύουν πιὰ στὴν Ἀνάσταση. Ὁ θάνατος τοῦ ἀνθρώπου ἐκλαμβάνεται ἀπὸ αὐτοὺς ὡς τελειωτικὸς θάνατος, ὡς ἐκμηδένιση, ἐνῶ πρέπει νὰ θεωρεῖται ὡς στιγμὴ ἀλλαγῆς τῆς μορφῆς τῆς ὑπάρξεώς μας ὡς ἡμέρα γεννήσεώς μας στὴν ἀνώτερη ζωή, σὲ ὁλόκληρο πλέον τὸ πλήρωμα τῆς ζωῆς ποὺ ἀνήκει στὸ Θεό. Ἀλήθεια, τὸ Εὐαγγέλιο λέει: «Ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον ὁ δὲ ἀπειθὼν τῷ Υἱῷ οὐκ ὄψεται ζωὴν» (Ἰωάν. 3,36). «Ἀμήν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι… ὁ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν» (Ἰωάν. 5,24). «Ἀμήν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν τις τὸν λόγον τὸν ἐμὸν τηρήσῃ, θάνατον οὐ μὴ θεωρήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα» (Ἰωάν. 8,51). Παρόμοιες λοιπὸν ἐκφράσεις μποροῦμε νὰ ἀναφέρουμε πολλές.Συχνὰ ἀκούω ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους: Πῶς ἢ γιατί συμβαίνουν ὅλα αὐτά;

Γιατί ἡ πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων ἔχασε τὴν ἱκανότητα νὰ πιστεύει; Δὲν εἶναι ἄραγε ἡ νέα ἀπιστία συνέπεια τῆς εὐρύτερης μορφώσεως, ὅταν αὐτὸ ποὺ λέει ἡ Γραφὴ γίνεται μύθος, ἀπραγματοποίητο ὄνειρο;

Ἡ πίστη, ἡ ἱκανότητα γιὰ τὴν πίστη, δὲν ἐξαρτᾶται πρωτίστως ἀπὸ τὸν βαθμὸ μορφώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Πράγματι παρατηροῦμε ὅτι στὴν ἐποχή μας, κατὰ τὴν ὁποία διαδίδεται ἡ μόρφωση, ἡ πίστη ἐλαττώνεται, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε οὐσιαστικὰ νὰ συμβαίνει τὸ ἀντίθετο ὅσο δηλαδὴ πλατύτερες γίνονται οἱ γνώσεις τοῦ ἀνθρώπου, τόσο περισσότερες ἀφορμὲς ἔχει γιὰ νὰ ἀναγνωρίζει τὴ μεγάλη σοφία τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου. Σὲ τί λοιπὸν συνίσταται ἡ ρίζα τῆς ἀπιστίας;

Πρὶν ἀπ’ ὅλα ὀφείλουμε νὰ ποῦμε ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι πρωτίστως ἔργο τῶν γονέων, τῶν πατέρων καὶ τῶν μητέρων. Ἂν οἱ γονεῖς φέρονται πρὸς τὴν πράξη τῆς γεννήσεως τοῦ νέου ἄνθρωπου μὲ σοβαρότητα, μὲ τὴ συνείδηση ὅτι τὸ γεννώμενο βρέφος μπορεῖ νὰ εἶναι ἀληθινὰ «υἱὸς ἀνθρώπου» κατ’ εἰκόνα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου, δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ, τότε προετοιμάζονται γιὰ τὴν πράξη αὐτὴ ὄχι ὅπως συνήθως γίνεται αὐτό. Νὰ ἕνα ὑπέροχο παράδειγμα ὁ Ζαχαρίας καὶ ἡ Ἐλισάβετ προσεύχονταν γιὰ πολὺ καιρὸ νὰ τοὺς χαρισθεῖ τέκνο… Καὶ τί συνέβη λοιπόν; «Ὤφθη δὲ αὐτῷ (τῷ Ζαχαρίᾳ) ἄγγελος Κυρίου ἐστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος. Καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτόν. Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱὸν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην καὶ ἔσται χαρὰ σοι καὶ ἀγγαλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται. Ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιόν τοῦ Κυρίου… καὶ Πνεύματος Ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν» (Λουκ. 1,11-16).

Βλέπουμε μάλιστα στὴ συνέχεια ὅτι ὁ Ἰωάννης, εὑρισκόμενος ἀκόμη στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας του, ἀναγνώρισε τὴν ἐπίσκεψη τῆς μητέρας τοῦ Χριστοῦ, σκίρτησε ἀπὸ χαρὰ καὶ ἡ χαρὰ του μεταδόθηκε στὴ μητέρα του. Τότε ἐκείνη γέμισε μὲ προφητικὸ πνεῦμα. Ἄλλο παράδειγμα εἶναι ἡ προφήτιδα Ἄννα.

Ἔτσι καὶ τώρα ἂν οἱ πατέρες καὶ οἱ μητέρες θὰ γεννοῦν παιδιὰ συναισθανόμενοι τὴν ἄκρα σπουδαιότητα τοῦ ἔργου αὐτοῦ, τότε τὰ παιδιά τους θὰ γεμίζουν ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιο, ἤδη ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας καὶ ἡ πίστη στὸν Θεό, τὸν Δημιουργὸ τῶν ἁπάντων, ὡς πρὸς τὸν Πατέρα τους, θὰ γίνει γι’ αὐτὰ φυσική, καὶ καμία ἐπιστήμη δὲν θὰ μπορέσει νὰ κλονίσει τὴν πίστη αὐτή, γιατί «τὸ γεννώμενον ἐκ Πνεύματος πνεῦμα ἐστίν». Ἡ ὕπαρξη λοιπὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἐγγύτητά του σὲ μᾶς εἶναι γιὰ μία τέτοια ψυχὴ ὀφθαλμοφανὲς γεγονός. Καὶ ἡ ἀπιστία τῶν πολυμαθῶν ἢ τῶν ἀμαθῶν στὰ μάτια τῶν τέκνων αὐτῶν τοῦ Θεοῦ θὰ εἶναι ἁπλῶς ἀπόδειξη ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι δὲν γεννήθηκαν ἀκόμη Ἄνωθεν, καὶ ἀκριβῶς ἐξαιτίας τοῦ γεγονότος αὐτοῦ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό, διότι εἶναι ἐξολοκλήρου σάρκα, γεννημένοι ἀπὸ σάρκα.

Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἀποτελεῖ πραγματικὸ πρόβλημα γιὰ τὴν Ἐκκλησία, τὸν προορισμό της, εἶναι τὸ πῶς νὰ πείσει τοὺς ἀνθρώπους ὅτι εἶναι ἀληθινὰ τέκνα καὶ θυγατέρες τοῦ αἰωνίου Πατρὸς πῶς νὰ δείξει στὸν κόσμο τὴ δυνατότητα μιᾶς ἄλλης ζωῆς, ὅμοιας πρὸς τὴ ζωὴ τοῦ ἰδίου τοῦ Χριστοῦ, ἢ τὴ ζωὴ τῶν προφητῶν καὶ τῶν ἁγίων. Ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ φέρει στὸν κόσμο ὄχι μόνο τὴν πίστη στὴν ἀνάσταση, ἀλλὰ καὶ τὴ βεβαιότητα γι’ αὐτήν. Τότε περιττεύει ἡ ἀπαίτηση γιὰ ὁποιεσδήποτε ἄλλες ἠθικιστικὲς διδασκαλίες.



www.agiazoni.gr

Ένας στους δύο άνδρες έχει τον ιό HPV, τον ιό του εναλλασσόμενου sex

Ένας στους δύο άνδρες μπορεί να έχει ήδη μολυνθεί με τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), που προκαλεί καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και άλλες μορφές καρκίνου, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που ενισχύει το επιχείρημα για εμβολιασμό και των αγοριών κατά του συγκεκριμένου ιού.


Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Αννα Τζιουλιάνο του Ερευνητικού Ινστιτούτου και Κέντρου Καρκίνου Λι Μόφιτ της Φλόριδα, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, μελέτησαν το ποσοστό μόλυνσης από τον ιό HPV σε δείγμα άνω των 1.100 ανδρών σε τρεις χώρες (ΗΠΑ, Μεξικό, Βραζιλία) και βρήκαν ότι φτάνει το 50%.

Οι επιστήμονες επίσης συμπέραναν ότι ο ρυθμός με τον οποίο οι άνδρες κολλάνε τον ιό, είναι πολύ όμοιος με τον ρυθμό των γυναικών. Περίπου το 6% των ανδρών κάθε χρόνο θα μολυνθούν από το στέλεχος 16 του ιού, το οποίο ευθύνεται για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες και για άλλες μορφές καρκίνου στους άνδρες.

«Η βιολογία φαίνεται πολύ όμοια σε άνδρες και γυναίκες. Αυτό που διαφέρει στους άνδρες, είναι ότι έχουν υψηλότερο ποσοστό γενετήσιων μολύνσεων από τον HPV στη διάρκεια της ζωής τους», δήλωσε η Τζιουλιάνο. Σύμφωνα με την μελέτη, οι γυναίκες φαίνεται ότι τα καταφέρνουν καλύτερα να απαλλαχθούν από μία μόλυνση του συγκεκριμένου ιού, ενώ οι άνδρες «ξεφορτώνονται» δυσκολότερα τον HPV, με συνέπεια, στη συνέχεια, να μολύνονται και οι γυναίκες με τον ιό.

Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι η νέα έρευνα ενισχύει την πεποίθηση για την ανάγκη εκτεταμένου εμβολιασμού και των αγοριών, τόσο προληπτικά για τα ίδια, όσο και για την προστασία των συντρόφων τους, όταν μελλοντικά θα έχουν σεξουαλικές επαφές.

Ήδη οι υγειονομικές Αρχές συνιστούν τον εμβολιασμό γυναικών και κοριτσιών σε ηλικία 11 έως 26 ετών. Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες διεθνώς. Ορισμένα στελέχη του ιού HPV προκαλούν άλλες μορφές καρκίνου, όπως στα γεννητικά όργανα και στο στόμα.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ


www.ygeiaonline.gr

Ἕξι ἅγιοι ἀπόστολοι

Διονύσιος Ψαριανός (Μητροπολίτης Σερβίων καί Κοζάνης (+))

Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δώδεκα καὶ τοὺς ἑβδομήντα Ἀποστόλους, γιὰ τοὺς ὁποίους γίνεται λόγος στὰ ἱερὰ Εὐαγγέλια, εἶναι κι ἄλλοι, ποὺ ἀναφέρονται κυρίως στὶς ἐπιστολὲς τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Εἶναι οἱ συνεργοί του στὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ δὲν παραλείπει νὰ ἀναφέρη τὰ ὀνόματά τους στὸ τέλος τῶν ἐπιστολῶν του. Ἀπὸ τὰ ἀποστολικὰ λοιπὸν χρόνιά μᾶς ἔρχονται τὰ ὀνόματα ἕξι Ἁγίων, τῶν ὁποίων τὴν ἱερὴ μνήμη ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία. Εἶναι ὁ Ὀλυμπᾶς, ὁ Ἠρωδίων, ὁ Ἔραστος, ὁ Σωσίπατρος, ὁ Τέρτιος καὶ ὁ Κούαρτος. Ἀναφέρονται καὶ οἱ ἕξη στὸ δέκατο ἕκτο κεφάλαιο τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου κι εἶναι κι αὐτοὶ Ἀπόστολοι, μαζὶ μὲ τοὺς δώδεκα καὶ τοὺς ἑβδομήντα.

Ἀπὸ τοὺς ἔξι αὐτοὺς ἁγίους Ἀποστόλους, ἄλλοι εἶναι ἀπὸ κείνους πρὸς τοὺς ὁποίους ὁ ἀπόστολος Παῦλος στέλνει τὴν ἐπιστολὴ κι ἄλλοι εἶναι ἀπὸ κείνους ποὺ βρίσκονται μαζί του. Ἡ πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ γράφτηκε στὴν Κόρινθο κι ἀπὸ κεῖ στάλθηκε στὴ Ρώμη κι ἑπομένως ὁ Σωσίπατρος, ὁ Τέρτιος, ὁ Ἔραστος κι ὁ Κούαρτος βρίσκονται στὴν Κόρινθο, ὁ δὲ Ὀλυμπᾶς κι ὁ Ἠρωδίων βρίσκονται στὴ Ρώμη. Εὔκολα τὸ συμπεραίνομε αὐτὸ ἀπ' ὅ,τι γράφει στοὺς προσωπικοὺς χαιρετισμοὺς του ὁ μεγάλος Ἀπόστολος «Ἀσπάσασθε Ἠρωδίωνα τὸν συγγενῆ μου... ἀσπάσασθε Ὀλυμπᾶν».

«Ἀσπάζονται ὑμᾶς... καὶ Σωσίπατρος οἱ συγγενεῖς μου. Ἀσπάζονται ὑμᾶς Ἔραστος ὁ οἰκονόμος τῆς πόλεως καὶ Κούαρτος. Ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος, ὁ γράψας τὴν ἐπιστολήν».

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος πάντα στὸ τέλος τῶν ἐπιστολῶν του ἐκδηλώνει προσωπικὸ ἐνδιαφέρον πρὸς ὅλους τοὺς συνεργούς του καὶ σ' ἐκείνους ποὺ στάθηκαν χρήσιμοι στὸ ἔργο του. Δὲν παραλείπει νὰ τοὺς χαιρετίση ὅλους ὀνομαστικά, ἔχοντας γιὰ τὸν καθένα κάτι νὰ πρόσθεση κοντὰ στὸ ὄνομά του, γιὰ νὰ ἐκφρράση σ' αὐτὸν τὴν ἀγάπη του καὶ τὸν ψυχικό του δεσμό. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἁπλὴ φιλοφρόνηση, ἀλλὰ συνείδηση χρέους, ποὺ αἰσθάνεται ὁ μεγάλος Ἀπόστολος πρὸς ὅλους ποὺ συνεργοῦν στὸ ἔργο του, ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε μόνος του, χωρὶς τὴν ἀφοσίωση καὶ τὴ συνεργεία τους, νὰ τὸ σήκωση. Μεγάλο παράδειγμα αὐτὸ γιὰ ὅσους ἔχουν ἀνθρώπους κοντά τους, φτάνει μόνο οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ εἶναι πιστοὶ καὶ ἄφωσιωμενοι.

Δυὸ ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους, ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα, ὁ ἕνας στὴ Ρώμη κι ὁ ἄλλος στὴν Κόρινθο, εἶναι καὶ συγγενεῖς τοῦ ἀποστόλου Παύλου" «Ἀσπάσασθε Ἠρωδίωνα τὸν συγγενῆ μου... Ἀσπάζονται ὑμᾶς», μαζὶ μὲ ἄλλους, «καὶ Σωσίπατρος οἱ συγγενεῖς μου». Δὲν παραλείπει κι ἐδῶ ὁ μεγάλος Ἀπόστολος νὰ φανέρωση τὸ συγγενικό του δεσμὸ μὲ τοὺς δυὸ συνεργούς του καὶ Ἀποστόλους. Καὶ δὲν εἶναι τὸ πράγμα χωρὶς σημασία, ὥστε γι' αὐτὸ νὰ μὴν αἰσθάνεται κάποια ἐσωτερική; καύχηση ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν. Τὴν ἴδια δίκαιη καύχηση μπορεῖ νὰ αἰσθάνεται καὶ κάθε ἐπίσκοπος καὶ ἱερέας, ὅταν οἱ συγγενεῖς του καὶ τὰ παιδιὰ του εἶναι ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἡ πρώτη ἀπόδειξη πὼς εἶναι καλοὶ ἱερεῖς καὶ ποιμένες.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα, ὁ Τέρτιος, μόνος του βάζει τὸν χαιρετισμὸ του μέσα στὴν ἐπιστολὴ" «Ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος, ὁ γράψας τὴν ἐπιστολήν». Αὐτὸς ὁ χαιρετισμὸς πολύ μᾶς συγκινεῖ, ἔτσι μὲ τὸν τρόπο ποὺ διατυπώνεται. Ὁ Τέρτιος εἶναι ὁ γραφέας τοῦ ἀποστόλου Παύλου καὶ πρέπει νὰ ὑποθέσουμε πὼς δὲν εἶναι μόνο ἡ πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ ποὺ ἔγραψε. Μία ὅμως ἐπιστολὴ πάντως δὲν τὴν ἔγραψε ὁ Τέρτιος, κι αὐτὴ εἶναι ἡ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολή. Στὸ τέλος τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει" «Ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί», δέστε μὲ πόσο μεγάλα γράμματα σᾶς ἔγραψα μὲ τὸ δικό μου χέρι.

Ὁ Ἔραστος, ἕνας ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους ποὺ ἑορτάζομε σήμερα, εἶναι «ὁ οἰκονόμος τῆς πόλεως», καθὼς τὸν συνιστᾶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος στοὺς χριστιανοὺς τῆς Ρώμης" «Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἔραστος ὁ οἰκονόμος τῆς πόλεως». Ὁ Ἔραστος λοιπὸν ἤ εἶναι ἕνας χριστιανὸς ἀνώτερος οἰκονομικὸς ὑπάλληλος στὴν Κόρινθο ἤ εἶναι ὁ οἰκονόμος καὶ ταμίας τῆς Ἐκκλησίας Κορίνθου. Τὸ δεύτερο δὲν εἶναι ἀπίθανο, κι ἔχει σημασία γιὰ νὰ τὸ σημείωση ὁ μεγάλος Ἀπόστολος. Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι οἰκονομικὸς ὀργανισμός, ὅπως πολλοὶ πιστεύουν καὶ τὴν κατηγοροῦν, ἔχει ὅμως κάποιες ὑλικὲς ἀνάγκες γιὰ τὸ ἔργο της καὶ χρειάζεται κάποιους τίμιους ἀνθρώπους νὰ διαχειρίζωνται τὰ οἰκονομικά της. Μακάρι πάντα μεταξὺ τῶν χριστιανῶν νὰ μὴ μᾶς λείπουν οἱ Ἔραστοι. Ἀμήν.



www.agiazoni.gr

Ο νέος τσάρος σχηματίζει κυβέρνηση....Τους νέους φόρους και τις νέες περικοπές πότε θα τις δούμε;

Κορυφώνονται οι διαβουλεύσεις του νέου πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου, με τους πολιτικούς αρχηγούς, Γ. Παπανδρέου, Αντ. Σαμαρά και Γ. Καρατζαφέρη, σε γραφείο του προεδρικού Μεγάρου προκειμένου να γίνει η επιλογή των νέων προσώπων που θα στελεχώσουν τη νέα κυβέρνηση.

Σύμφωνα με πληροφορίες υπήρξε συμφωνία στη βάση της πρότασης των 7 σημείων μεταξύ Παπανδρέου - Σαμαρά για την 6η δόση, το νέο πρόγραμμα διάσωσης και τη δανειακή σύμβαση.

Κατά την είσοδό του, οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί του ευχήθηκαν καλό κουράγιο στο έργο του. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ανέβαλε το ταξίδι του στη Χίο και περιμένει στην Αθήνα, καθώς δεν αποκλείεται εντός της ημέρας να πραγματοποιηθεί η ορκομωσία της νέας κυβέρνησης.

Αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις της προεδρίας.

Το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών

Πρώτος έφθασε ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρης (09:45), ακολούθησε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς και τελευταίος την πύλη του Προεδρικού πέρασε ο Γιώργος Παπανδρέου.

«Είναι η τρίτη φορά που ήρθα γι αυτό το θέμα. Ελπίζω να είναι η τελευταία», δήλωσε ο Αντώνης Σαμαράς προσερχόμενος στο Προεδρικό Μέγαρο. «Σήμερα είναι μία καλή μέρα», ακούστηκε να λέει ο Γ. Καρατζαφέρης.

Μετά το ναυάγιο της επιλογής του προέδρου της Βουλής Φ. Πετσάλνικου για το πρωθυπουργικό αξίωμα, στο προσκήνιο επανήλθε το όνομα του πρώην αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Λουκά Παπαδήμου, ο οποίος φέρεται να είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες τόσο με τον Γ. Παπανδρέου, όσο και τον Αντ. Σαμαρά κατά τη διάρκεια της νύχτας.

www.zougla.gr

Ο δίκαιος ανταμείβεται και σ’ ετούτη την ζωή

Γέροντας Παϊσιος

Έχω δει ψυχές που αδικήθηκαν, αλλά υπέμειναν την αδικία με καλούς λογισμούς και τους έλουσε η Χάρις σ’ αυτήν την ζωή. Πριν από πολλά χρόνια με είχε επισκεφθή ένας ευλαβής Χριστιανός, απλός και καλοκάγαθος, και με παρακάλεσε να ευχηθώ να φωτίση ο Χριστός τα παιδιά του, όταν ενηλικιωθούν, να μην γογγύσουν κατά των συγγενών για την μεγάλη αδικία που τους είχαν κάνει, και μου διηγήθηκε την υπόθεση.

Όπως είδα, ο άνθρωπος αυτός ήταν πραγματικά άνθρωπος του Θεού. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός από πέντε παιδιά της οικογενείας του και μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα τους συμπαραστάθηκε σαν καλός πατέρας στα αδέρφια. Εργάσθηκε σκληρά, απέκτησε και άλλη περιουσία, κτήματα κ.λπ. και αποκατέστησε τις δυό αδερφές τους. Παντρεύτηκαν και τα μικρότερα αδέρφια του, πήραν όλα τα καλά κτήματα, ελαιώνες κ.λπ. Και σ’ αυτόν άφησαν τα άχρηστα, τα άγονα, κάτι αμμουδιές. Στο τέλος παντρεύτηκε και αυτός και απέκτησε τρία παιδάκια. Ήταν ηλικιωμένος φυσικά και σκεφτόταν τα παιδιά του, όταν μεγαλώσουν, μήπως καταλάβουν την αδικία και γογγύσουν. Μου έλεγε: “Εγώ δεν στενοχωριέμαι για την αδικία, γιατί διαβάζω το Ψαλτήρι. Ένα Κάθισμα το απόγευμα και δυό Καθίσματα πριν ξημερώση. Σχεδόν το έμαθα απ’ έξω το Ψαλτήρι. Κανένας Ψαλμός δεν λέει ότι οι άδικοι έκαναν προκοπή. Ενώ τους δικαίους τους σκέφτεται ο Θεός. Εγώ, Πάτερ μου, δεν λυπάμαι τα κτήματα που έχασα, αλλά λυπάμαι τα αδέρφια μου που χάνουν την ψυχή τους.” Έφυγε μετά ο ευλογημένος αυτός άνθρωπος και με ξαναεπισκέφθηκε μετά από δέκα χρόνια περίπου, πολύ χαρούμενος, και με ρωτάει: “Με θυμάσαι, Πάτερ, με θυμάσαι;” “Ναι”, του είπα και τον ρώτησα πώς περνάει. “Έγινα πλούσιος τώρα”, μου απάντησε. “Και πώς έγινες πλούσιος αδερφέ;” “Να, εκείνα τα άχρηστα χωράφια, οι αμμουδιές, πήραν μεγάλη αξία, γιατί ήταν παραθαλάσσια. Αυτήν την φορά ήρθα να μου πης τι να τα κάνω τα πολλά χρήματα που έχω”. “Να εξασφαλίσης τα παιδιά σου με ένα σπιτάκι και να κρατήσης μερικά χρήματα και για τις σπουδές τους, μέχρι να τακτοποιηθούν”. “Έχω και για τα παιδιά μου, μου λέει, αλλά πάλι είναι πολλά”. “Δώσε στους φτωχούς συγγενείς σου πρώτα και μετά σε άλλους φτωχούς”. “Έδωσα, Πάτερ, αλλά πάλι είναι πολλά”. “Δώσε, για να φτιάξουν τον Ναό του χωριού σου και τα εξωκκλήσια”. “Έδωσα, αλλά πάλι είναι πολλά”. Τότε του λέω: “Θα εύχωμαι να σε φωτίζη ο Χριστός, για να κάνης καλωσύνες εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη”. Μετά τον ρώτησα: “Τι κάνουν τα αδέρφια σου; που βρίσκονται;” Ξέσπασε σε κλάμα και με λυγμούς μου απάντησε: “Δεν ξέρω, Πάτερ μου, χάθηκαν και τα ίχνη τους. Είχαν πουλήσει τα κτήματα από το χωριό, ελαιώνες και χωράφια, και τώρα δεν ξέρω που βρίσκονται. Είχαν πάει πρώτα στην Γερμανία, μετά στην Αυστραλία και τώρα δεν ακούγονται”. Μετανόησα που τον ρώτησα για τα αδέρφια του, γιατί δεν ήξερα πως θα λυπηθή τόσο πολύ. Τον παρηγόρησα μετά και έφυγε ειρηνικός. Του είπα να ευχηθούμε και οι δυό να μάθουμε και γι’ αυτούς χαρούμενες ειδήσεις. Θυμήθηκα μετά τον Ψαλμό που λέει: “Είδον τον ασεβή υπερυψούμενον και επαιρόμενον ως τας κέδρους του Λιβάνου. Και παρήλθον και ιδού ουκ ην και εζήτησα αυτόν και ουχ ευρέθη ο τόπος αυτού” (Ψαλμ. 36, 35-36). Αυτό ακριβώς συνέβη με τα ταλαίπωρα αδέρφια του.

Χειρότερο πράγμα από την αδικία δεν υπάρχει. Οτιδήποτε κάνετε, κοιτάξτε νάχετε την ευλογία του Θεού.

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Α΄ – ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ)

(Πηγή ηλ. κειμένου: gerontes.wordpress.com
www.alopsis.gr

ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΟΪΣΤΙΚΗ «ΚΑΤΗΧΗΣΗ» ΣΕ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΟΪΣΤΙΚΗ «ΚΑΤΗΧΗΣΗ»

ΣΕ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας

Τα ιδιωτικά μαιευτήρια των Αθηνών, όπως και άλλοι χώροι υγείας, έχουν καταλήξει τα τελευταία χρόνια σε χώρους προσηλυτισμού. Η παραμονή και οι επισκέψεις σε κάποια ιδιωτικά μαιευτήρια στιγματίζονται από μια συστηματική προσπάθεια διάδοσης ανατολικοθρησκευτικών δοξασιών και πρακτικών.

Την ίδια στιγμή που η ίδια η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα αποτρέπει από τη γιόγκα τα παιδιά, αλλά και τις εγκύους και θηλάζουσες μητέρες, επισημαίνοντας ότι «είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τις εγκύους να κάνουν ασκήσεις γιόγκα, εξαιτίας της πιθανότητας εμβολισμού αγγείων με αέρα» (www.americanyogaassociation.org/general.html)[1], τα περισσότερα ιδιωτικά μαιευτήρια των Αθηνών διαφημίζουν μέσα από τις πολυτελείς εκδόσεις τους γιόγκα για εγκύους και μαμάδες, ενώ τμήματα γιόγκα λειτουργούν ακόμα και μέσα στα ίδια τα μαιευτήρια. Ιδιωτικές κλινικές συγκεκριμένου Ομίλου παρέχουν μαθήματα γιόγκα για εγκύους και θηλάζουσες μητέρες, υποσχόμενες ότι βοηθούν τη μέλλουσα μαμά να «γειωθεί»[2] -ορολογία καθαρά αποκρυφιστική- και να «βιώσει τη γέννα ως συναρπαστική εμπειρία». Υπενθυμίζουμε ότι η άσκηση της γιόγκα αποτελεί ανατολικοθρησκευτική πρακτική, αφού η γιόγκα είναι μία από τις 6 κλασικές σχολές του Ινδουισμού. Η γιόγκα, δημοφιλής μεταξύ ινδουιστών και βουδιστών, δεν μπορεί να αποκοπεί από το θρησκευτικό της υπόβαθρο, αφού δεν είναι απλή σειρά ασκήσεων, ούτε έχει στόχο την κίνηση, αλλά αντίθετα την ακινητοποίηση του σώματος, την επιβράδυνση της αναπνοής και την προετοιμασία για το διαλογισμό. Η ίδια η άσκηση της γιόγκα συνεπάγεται άνοιγμα στον αποκρυφισμό, ενώ εμπεριέχει σοβαρούς πνευματικούς, ψυχιατρικούς και σωματικούς κινδύνους, οι οποίοι έχουν καταγραφεί από ειδικούς και ομολογούνται ακόμα και από τους δασκάλους γιόγκα[3].

Σε άλλο έντυπο του προαναφερθέντος Ομίλου, το οποίο επίσης διακινείται στις μαιευτικές κλινικές, διαβάζουμε με έκπληξη: «σε περιπτώσεις υπογονιμότητας ή σε θέματα υγείας, για πρώτη φορά στον ελληνικό χώρο υγείας εφαρμόζεται μία νέα μέθοδος ενεργειακής ιατρικής, με τεχνικές συναισθηματικής απελευθέρωσης (EFT)»[4]. Η λεγόμενη ενεργειακή ιατρική αποτελεί γνωστή αποκρυφιστική πρακτική που στηρίζεται σε ψευδοεπιστημονικές μεθόδους που διαχειρίζονται την «ενέργεια» - μια μεταφυσική, μη ανιχνεύσιμη επιστημονικά, συμπαντική ενέργεια. Το EFT, μέθοδος που στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και είναι ασυμβίβαστη με την ορθόδοξη πίστη[5], προωθείται από ινδουιστικές και βουδιστικές ομάδες και από γνωστά παραθρησκευτικά κέντρα. Πώς κατέληξε σε μαιευτήρια μεγάλου ομίλου στο χώρο της υγείας;

Προβληματισμό δημιουργεί, επίσης, το γεγονός ότι εκτός από το EFT, ο ίδιος όμιλος προωθεί και το βελονισμό και έχει δημιουργήσει Ιατρείο Βελονισμού για τη μέλλουσα μητέρα. Ο βελονισμός προτείνεται για πάμπολλες σωματικές και ψυχοσωματικές διαταραχές, ακόμα και για «την προετοιμασία της μητέρας για τον τοκετό» και «το μετασχηματισμό της ισχιακής προβολής του μωρού σε κεφαλική»[6]. Σε σχετικά διαφημιστικά φυλλάδια με εντυπωσιακή εμφάνιση, διαβάζουμε την ακόλουθη απροκάλυπτη ταοϊστική «κατήχηση»: «Ο βελονισμός είναι μια πανάρχαια θεραπευτική μέθοδος της παραδοσιακής κινέζικης ιατρικής. Οι αρχές του στηρίζονται στη φιλοσοφική βάση της ισορροπίας της ενέργειας στον οργανισμό μας. Σύμφωνα με αυτή, υπάρχει ισορροπία και ενοποίηση ανάμεσα στο σύμπαν, στα έμβια και άψυχα όντα και στην ενέργεια (Qi) που ρέει ανάμεσά τους. Οι δύο αντίθετες δυνάμεις, Yin και Yang, ρυθμίζουν τη ροή του Qi. Η υγεία εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ του Yin και του Yang, ενώ η ασθένεια προκύπτει από έλλειψη ή περίσσεια ενός εκ των δύο, που οδηγεί σε διατάραξη της ροής της ενέργειας. Η θεραπεία με βελονισμό επαναφέρει τις διαταραχές της ενέργειας σε διάφορα σημεία και όργανα του σώματος στο φυσιολογικό». Πόσο επιστημονικά μπορεί να θεωρηθούν όλα αυτά; Επισημαίνεται, για άλλη μια φορά, ότι τα περί της «ενέργειας» κινούνται στο χώρο της μεταφυσικής και συγκεκριμένα αποτελούν δόγματα των ανατολικών θρησκειών και του αποκρυφισμού, ενώ για την ψευδοεπιστημονικότητα, την αναποτελεσματικότητα και τους κινδύνους του βελονισμού προειδοποιούν σοβαροί ιατρικοί και επιστημονικοί φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό[7].

Στις ιστοσελίδες και στις έντυπες εκδόσεις άλλων ιδιωτικών μαιευτηρίων βρήκαμε προώθηση της ανθοθεραπείας και της γιόγκα πριν και μετά τον τοκετό, της ράτζα γιόγκα και της χάθα γιόγκα για δήθεν «γρήγορη μεταγεννητική ανάρρωση, ανάπτυξη καλύτερης επαφής με το έμβρυο, αύξηση πιθανοτήτων μιας υγιούς, φυσικής γέννας» κ.α. Μάλιστα, κάποια μαιευτήρια συνεργάζονται και με Κέντρο Προώθησης του Φυσικού Τοκετού, οι υπεύθυνοι του οποίου προωθούν τη ρεφλεξολογία, την ομοιοπαθητική, το βελονισμό, το τάι τσι, το τσι κουνγκ, το σιάτσου, τους οραματισμούς και τη γιόγκα. Ο λεγόμενος φυσικός τοκετός συχνά δεν είναι απλά η αποφυγή μη αναγκαίων καισαρικών επεμβάσεων, κάτι το οποίο μας βρίσκει σύμφωνους. «Οι μαίες που ασχολούνται με τον φυσικό τοκετό ενθαρρύνουν τις εγκύους να τον επιλέξουν, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα ελευθερωθούν από τους φόβους τους και κυρίως από το φόβο του πόνου. Κι επειδή η χρήση φαρμάκων αποφεύγεται, συστήνουν ανακούφιση των ωδίνων με ομοιοπαθητικά φάρμακα, βελονισμό, χαλαρωτικό μασάζ και ψυχολογική υποστήριξη»[8].

Γιόγκα και εναλλακτικές «θεραπείες» έχουν ενταχθεί και στο προσεχές πανελλήνιο συνέδριο του Συλλόγου Επιστημόνων Μαιών-Μαιευτών και της Εταιρείας τους, μιας Εταιρείας η οποία, σύμφωνα με το καταστατικό της, συστάθηκε με σκοπό «καθαρά επιστημονικό και κοινωνικό».

Οι ώρες της εγκυμοσύνης και του τοκετού είναι ώρες ιερές και ως τέτοιες θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται. Τα έμβρυα χρειάζονται αγιοπνευματική ηρεμία, προσευχή και προστασία. Η έκθεση της εγκύου, του εμβρύου και του νεογνού σε μη ασφαλείς, μη επιστημονικά τεκμηριωμένες, βίαιες ή άστοχες μεθόδους και σε πρακτικές ανοίγματος στον αποκρυφισμό αποτελεί την καλύτερη συνταγή για την κακοποίηση των παιδιών μας εξ απαλών ονύχων.

---

[1]. http://www.im-glyfadas.gr/02/01/02010007.asp

[2]. Σχετική έκδοση του Ομίλου, σελ. 16-17.

[3]. http://www.im-glyfadas.gr/01/01/01010006.asp

[4]. Σχετική έκδοση, σελ.10.

[5]. http://www.im-glyfadas.gr/01/01/01010068.asp

[6]. Σχετική έκδοση, σελ. 10.

[7]. http://www.im-glyfadas.gr/01/07/01070012.asp και http://www.im-glyfadas.gr/01/10/01100050.asp

[8]. http://kids.in.gr/pregnancy/health/article/?aid=5460753

http://www.im-glyfadas.gr/01/01/01010101.asp

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον www.egolpion.com

Ο Φ.Πετσάλνικος νέος πρωθυπουργός και ο Β.Πολύδωρας Πρόεδρος Βουλής!

Συνεχιζεται απαράλαχτα η Πασοκική πολιτική.Καλή Υπομονή στους Έλληνες

Ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος θα είναι οριστικά ο νέος πρωθυπουργός, ενώ συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο κομμάτων ο βουλευτής της Ν.Δ. και πρώην υπουργός Βύρωνας Πολύδωρας να αναλάβει νέος Πρόεδρος της Βουλής, σύμφωνα με πληροφορίες του defencenet.gr.

Ο Α.Σαμαράς δέχθηκε την πρόταση του Γ.Παπανδρέου, αφού ο Φ.Πετσάλνικος ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές του κόμματος της Ν.Δ. για να ηγηθεί της μεταβατικής κυβέρνησης που θα οδηγήσει την χώρα σε εκλογές τον Φεβρουάριο, μετά την έγκριση της δανειακής σύμβασης.Eπίσης ο Γ.Παπανδρέου δέχθηκε να αναλάβει πρόεδρος της Βουλής ο Βύρωνας Πολύδωρας ως ένας μετριοπαθής πολιτικός που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της στιγμής.Ήδη στο γραφείο του μελλοντικού πρωθυπουργού στη Βουλή, επικρατεί πανηγυρική ατμόσφαιρα και έχουν αρχίσει τα... κεράσματα από τους άνδρες της προσωπικής του ασφάλειας. Ουρά κάνουν βουλευτές και υπάλληλοι της Βουλής για να τον συγχαρούν. Το τέλος στο «θρίλερ» αναμένεται στις 18.00 (μεταφέρθηκε το ραντεβού από τις 17.00), οπότε ο πρωθυπουργός θα μεταβεί στο Προεδρικό Μέγαρο και σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, θα ανακοινωθεί ο νέος πρωθυπουργός και η σύνθεση της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας.

Πριν από λίγο πάντως που ο Κάρολος Παπούλιας αναχώρησε από το Προεδρικό Μέγαρο για να επιστρέψει στις πέντε είπε στους δημοσιογράφους, «τελειώσαμε», αφήνοντας φυσικά να εννοηθεί ότι έχουν ολοκληρωθεί οι διεργασίες για τη νέα κυβέρνηση.

Σε λίγο αναμένεται η επίσημη ανακοίνωση ότι ο πρόεδρος της Βουλής, Φίλιππος Πετσάλνικος, θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός που θα ηγηθεί της κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας.


defencenet.gr

«Φάρμακο» για την άπνοια η μεσογειακή διατροφή

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Η ακολούθηση των επιταγών της μεσογειακής διατροφής, σε συνδυασμό με λίγο περπάτημα την ημέρα, μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της υπνικής άπνοιας, σύμφωνα με μία νέα, ελληνική μελέτη.

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, με επικεφαλής τον δρα Χριστόφορο Παπανδρέου, εξέτασαν 40 παχύσαρκους εθελοντές, που έπασχαν από αποφρακτική άπνοια στη διάρκεια του ύπνου.

Το σύνδρομο της αποφρακτικής άπνοιας προκαλεί συχνές παύσεις της αναπνοής στη διάρκεια του ύπνου, με συνέπεια ο ασθενής να ασφυκτιά και να μισοξυπνά για να πάρει ανάσα.

Πρόκειται για μία από τις πιο συχνές σχετιζόμενες με τον ύπνο αναπνευστικές διαταραχές, προσβάλλοντας ποσοστό 2-4% των ενηλίκων. Το ποσοστό αυτό, όμως, φτάνει το 20-40% μεταξύ των παχυσάρκων, γι’ αυτό και η απώλεια των περιττών κιλών αποτελεί ουσιώδες τμήμα της συνιστώμενης θεραπευτικής αγωγής για την άπνοια.

Τα διαιτολόγια

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην διαδικτυακή έκδοση της «Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Επιθεώρησης», θέλησαν να διαπιστώσουν εάν έχει σημασία η διατροφή που θα ακολουθήσει ένας ασθενής, στην προσπάθειά του να αδυνατίσει.

Έτσι, χώρισαν τους εθελοντές τους σε δύο ομάδες. Οι μισοί ακολούθησαν μια προσεγμένη διατροφή, ενώ οι άλλοι μισοί μια μεσογειακή διατροφή.

Η προσεγμένη διατροφή τους επέτρεπε λ.χ. εννέα μερίδες κρέας την εβδομάδα και μία μερίδα ψάρι, ενώ η μεσογειακή συνιστούσε τρεις μερίδες κρέας την εβδομάδα και τρεις ψάρι.

Επιπλέον, η προσεγμένη διατροφή συνιστούσε 1-2 φρούτα και 1,5 μερίδα λαχανικά την ημέρα, καθώς και μία μερίδα όσπρια την εβδομάδα, ενώ η μεσογειακή συνιστούσε 4 φρούτα και 5 μερίδες λαχανικών την ημέρα, καθώς και τουλάχιστον τρεις μερίδες όσπρια την εβδομάδα.

Σε όλους τους εθελοντές, εξάλλου, συστήθηκε να αυξήσουν την φυσική τους δραστηριότητα, φροντίζοντας να περπατούν καθημερινά για τουλάχιστον 30 λεπτά.

Επειδή, εξάλλου, όλοι είχαν άπνοια, όλοι κοιμόντουσαν φορώντας μια συσκευή θετικής πίεσης αέρα, η οποία συχνά χορηγείται στους ασθενείς με άπνοια, επειδή το ρεύμα αέρα που εκπέμπει διατηρεί ανοιχτή την ανώτερη αναπνευστική οδό των πασχόντων τις ώρες που κοιμούνται.

Ευρήματα

Οι ερευνητές υπέβαλλαν τους ασθενείς τους σε μελέτη του ύπνου, κατά την οποία καταγράφονται διάφοροι δείκτες της υπνικής άπνοιας, όπως η ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο, οι κινήσεις των ματιών, το ροχάλισμα και τα επεισόδια άπνοιας.

Οι εθελοντές υποβλήθηκαν στην μελέτη αυτή κατά την έναρξη της μελέτης, καθώς και 6 μήνες αργότερα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως όσοι είχαν ακολουθήσει την μεσογειακή διατροφή είχαν μειωμένο αριθμό επεισοδίων άπνοιας όταν κοιμόντουσαν βαθιά. Σε αυτό το στάδιο του ύπνου (λέγεται στάδιο REM) που χαρακτηρίζεται από ταχεία κίνηση των οφθαλμικών βολβών, τείνει να αναπτύσσεται το 25% των απνοιών.

Επιπλέον, οι ασθενείς αυτοί είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν ακολουθήσει το διαιτολόγιό τους, να έχουν αυξήσει την δραστηριότητά τους και έτσι να έχουν αδυνατίσει, παρουσιάζοντας μείωση στο λίπος στην κοιλιά τους.

«Η μελέτη αυτή είναι η πρώτη που εξετάζει τον αντίκτυπο που έχει στην άπνοια η μεσογειακή διατροφή σε συνδυασμό με την φυσική δραστηριότητα», δήλωσε ο δρ Παπανδρέου.

«Το εύρημα πως η προσέγγιση αυτή ελαττώνει τις άπνοιες στη διάρκεια του σταδίου REM του ύπνου είναι πολύ σημαντικό, διότι πρόσφατες μελέτες τις συσχέτισαν με αυξημένο κίνδυνο συστηματικών επιπλοκών (στον πάσχοντα), όπως ο τύπου ΙΙ διαβήτης».

Πηγή : Web Only
www.tanea.gr

O Γέροντας Πορφύριος για τον Αντίχριστο και το 666

.

Αγαπήσατε τον Χριστόν και μηδέν προτιμήστε της αγάπης Αυτού.

Δεν ανησυχώ

Μια μέρα τον ρώτησα στο κελί του:

“Γέροντα, πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το 666, για την έλευση του αντιχρίστου, που πλησιάζει -μερικά μάλιστα ισχυρίζονται ότι ήδη ήλθε, για το ηλεκτρονικό χάραγμα του δεξιού χεριού ή του μετώπου, για τη σύγκρουση Χριστού και αντίχριστου και τη συντριβή του τελευταίου, για τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Εσείς τι λέτε γι’ αυτά;”.

Ο Γέροντας απάντησε:

“Τι να πω; Εγώ δεν λέω ότι είδα την Παναγία, ότι θα γίνει πόλεμος και άλλα τέτοια. Ξέρω ότι θα έρθει ο αντίχριστος, ότι θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, αλλά πότε δεν ξέρω. Αύριο; μετά χίλια χρόνια; δεν ξέρω. Όμως δεν ανησυχώ γι’ αυτό. Διότι ξέρω ότι η ώρα του θανάτου είναι για τον καθένα η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Και η ώρα αυτή είναι πολύ κοντά”. [Γ 290π.]

Το 666 και ο αντίχριστος

Μου είχε πει:

“Πατέρα Αθανάσιε (με πήρε από το χέρι έτσι σφικτά), εγώ είμαι τυφλός τώρα, τα μάτια μου τα σωματικά δεν λειτουργούν, γιατί έχω καρκίνο στην υπόφυση, έχω όμως τα πνευματικά μάτια και βλέπω. Πριν φύγεις, θέλω να μου πεις. Τι είπε ο Γέροντας Αιμιλιανός για το 666 και τον αντίχριστο;” .

Ήταν εκείνες τις μέρες μετά το Τσερνομπίλ. Ο κόσμος ήταν αναστατωμένος και πήγαινε κατά δεκάδες κάθε μέρα, ιδιαιτέρως στον πατέρα Πορφύριο που ήταν κοντά στην Αθήνα, και αναστατωμένοι τον ρωτούσαν:

“Τι θα γίνει; Θα έρθει ο αντίχριστος να μας σφραγίσει με το 666;”.

Και με ρώτησε:

“Για πες μου, παιδί μου, τι λέει ο Γέροντας Αιμιλιανός για το 666 και τον αντίχριστο;”.

Του λέω: “Γέροντα, μας είπε σε μια σύναξη προχθές να μην ανησυχούμε. Εμείς να ενδιαφερόμαστε να έχουμε μια ζωντανή σχέση με τον Χριστό και του αντιχρίστου να μην του δίνουμε πολλή σημασία, γιατί εκείνος θα γίνει το κέντρο της ζωής μας και όχι ο Χριστός”.

Αμέσως χτύπησε τα χεράκια του στο κρεβάτι και είπε:

“Τι λες παιδί μου, τι λες παιδί μου, δόξα σοι ο Θεός που βρήκα κι έναν πνευματικό να συμφωνεί μαζί μου. Ρε παιδί μου, αυτοί οι πνευματικοί, εδώ στον κόσμο, τι έχουν κάνει! Έχουν αναστατώσει τις ψυχές, δημιούργησαν ένα σωρό προβλήματα, οικογενειακά και ψυχολογικά με το 666. Δεν μπορεί ο κόσμος να κοιμηθεί και άρχισαν να παίρνουν ψυχοφάρμακα και υπνωτικά χαπάκια για να μπορούν να κοιμηθούν. Τι είναι αυτό το πράγμα; Δεν τα θέλει αυτά τα πράγματα ο Χριστός, παιδί μου. Και να σου πω κάτι;”.

Του λέω: “Γέροντα, τι;” Μου λέει:

“Για μας τους χριστιανούς, για μας όταν βιώνουμε το Χριστό δεν υπάρχει αντίχριστος. Δε μου λες; Εδώ που κάθομαι στο κρεβάτι μπορείς να καθίσεις εσύ;” . Του λέω: “Όχι, Γέροντα” . Μου λέει: “Γιατί;”. Του απάντησα: “Διότι, εάν καθίσω πάνω σας, θα σας πλακώσω”. Μου λέει: “Πότε μπορείς να καθίσεις;”. Του λέω: “Όταν φύγετε εσείς, Γέροντα, μπορώ να καθίσω εγώ”.

Μου λέει: “Ακριβώς, παιδί μου, έτσι συμβαίνει και με την ψυχή μας. Όταν έχουμε μέσα μας τον Χριστό μας, μπορεί να έρθει ο αντίχριστος; Μπορεί να μπει καμιά άλλη αντίθετη ύπαρξη μέσα στην ψυχή μας; Γι’ αυτό σήμερα, παιδί μου, δεν έχουμε τον Χριστό μέσα μας και γι’ αυτό ανησυχούμε για τον αντίχριστο. Όταν βάλουμε τον Χριστό μέσα μας, τα πάντα γίνονται Παράδεισος. Ο Χριστός είναι το παν κι έτσι πάντοτε, παιδί μου, να λες στους ανθρώπους, και τον αντίθετο δεν τον φοβόμαστε. [ ...]

Γιατί, παιδί μου, τους πρώτους μάρτυρες τους είχαν βάλει στα θηρία κι έκαναν τον σταυρό τους και τα θηρία γινόντουσαν αρνάκια. Τους είχαν στη θάλασσα, έκαναν το σταυρό τους και η θάλασσα γινόταν γη και περπατούσαν. Τους είχαν μέσα στη φωτιά, έκαναν το σταυρό τους και η φωτιά γινόταν δροσιά. Ευλογημένο μου παιδί, τι είμαστε σήμερα εμείς; Πιστεύουμε στον Χριστό; Το σταυρό μας; Μα γιατί κατέβηκε ο Χριστός; Δεν κατέβηκε για να δυναμώσει την ασθένειά μας; Έτσι παιδί μου, να πεις και στον Γέροντα. Και συ να πεις στους ανθρώπους να μη φοβούνται τον αντίχριστο. Είμαστε παιδιά του Χριστού, είμαστε παιδιά της Εκκλησίας” .

Αυτό το πράγμα μου έκανε πάρα πολλή εντύπωση. Και μου πρόσθεσε: “Να σου πω κάτι;”. Λέω: “Γέροντα, παρακαλώ”. “Ο Πατριάρχης Δημήτριος πώς ήρθε στην Αθήνα;”. Του λέω: “με το αεροπλάνο”. “Ε, καλά, ξέρω πως ήρθε με το αεροπλάνο. Κολυμπώντας ήρθε ο άνθρωπος; Με τι ντοκουμέντα ήρθε;”. Του λέω: “Με διαβατήριο, Γέροντα”. -”Ελληνικό ή τουρκικό;”. Του λέω: “Δεν ξέρω”. -”Ε, μου κάνεις και τον σοφό. Με τουρκικό ήρθε. Και ποιο είναι το εθνόσημο της Τουρκίας, ξέρεις;”. Του λέω: “Δεν ξέρω, Γέροντα”. -”Ε, τότε το παράκανες, δεν ξέρεις το εθνόσημο της Τουρκίας; Είναι η ημισέληνος. Και ξέρεις πώς ονομάζεται η ημισέληνος από τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, μετά που εμφανίστηκε ο Μωάμεθ;” Του λέω: “Όχι, Γέροντα”. -”Ε, να πάρω το πτυχίο σου και να το σχίσω. Τι θεολόγος είσαι εσύ;” [...]

“Η ημισέληνος είναι σημείο του αντιχρίστου. Εάν είναι σημείο του αντιχρίστου η ημισέληνος και ο Πατριάρχης μας έχει στο διαβατήριό του το σημείο του αντίχριστου (και στις σφραγίδες τους, πόσες σφραγίδες βάζουν μέσα έξω;), πάει να πει ότι ο Πατριάρχης μας είναι αντίχριστος; Όχι, ρε παιδί μου, όχι ρε παιδί μου! Μην περιορίζουμε τόσο πολύ το Ευαγγελικό μήνυμα! Δεν είναι ο Χριστός τόσο στενόμυαλος όσο είμαστε εμείς οι άνθρωποι που θέλουμε να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα. Έτσι να πεις στον Γέροντα και έτσι να λες στους ανθρωπους: ούτε τον αντίχριστο να φοβόμαστε ούτε το 666″.

Πηγή: Ανθολόγιο Συμβουλών Γέροντος Πορφυρίου, σελ. 71, 72-75, δ΄ έκδ. 2003

www.oodegr.com

Περί της Ἀγάπη

Διδαχή Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Ἐπιδιώκετε τὴν ἀγάπη. Ζητᾶτε καθημερινὰ ἀπὸ τὸ Θεὸ τὴν ἀγάπη. Μαζὶ μὲ τὴν ἀγάπη ἔρχεται καὶ ὅλο τὸ πλῆθος τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν ἀρετῶν. Ἀγαπᾶτε, γιὰ ν᾿ ἀγαπιέστε κι ἐσεῖς ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Δῶστε στὸ Θεὸ ὅλη σας τὴν καρδιά, ὥστε νὰ μένετε στὴν ἀγάπη. «Ὅποιος ζεῖ μέσα στὴν ἀγάπη, ζεῖ μέσα στὸ Θεό, κι ὁ Θεὸς μέσα σ᾿ αὐτόν» (Α´ Ἰω. 4, 16).

Ὀφείλετε νὰ ἔχετε πολλὴ προσοχὴ στὶς μεταξύ σας σχέσεις καὶ νὰ σέβεστε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ὡς πρόσωπα ἱερά, ὡς εἰκόνες τοῦ Θεοῦ. Νὰ μὴν ἀποβλέπετε ποτὲ στὸ σῶμα ἢ στὴν ὀμορφιά του, ἀλλὰ στὴν ψυχή. Προσέχετε τὸ αἴσθημα τῆς ἀγάπης, γιατὶ, ὅταν ἡ καρδιὰ δὲν θερμαίνεται ἀπὸ τὴν καθαρὴ προσευχή, ἡ ἀγάπη κινδυνεύει νὰ γίνει σαρκικὴ καὶ ἀφύσικη, κινδυνεύει νὰ σκοτίσει τὸ νοῦ καὶ νὰ κατακάψει τὴν καρδιά.

Πρέπει νὰ ἐξετάζουμε καθημερινά, μήπως ἡ ἀγάπη μας δὲν ἀπορρέει ἀπὸ τὸ σύνδεσμο τῆς κοινῆς μας ἀγάπης πρὸς τὸ Χριστό, μήπως δὲν πηγάζει ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς ἀγάπης μας πρὸς τὸν Κύριο. Αὐτὸς ποὺ ἀγρυπνεῖ νὰ διατηρήσει ἁγνὴ τὴν ἀγάπη, θὰ φυλαχθεῖ ἀπὸ τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ, ποὺ προσπαθεῖ σιγὰ-σιγὰ νὰ μετατρέψει τὴν χριστιανικὴ ἀγάπη σὲ ἀγάπη κοινὴ καὶ συναισθηματική.

www.nektarios.gr

Τα οψώνια της αμαρτίας....Θανατος εστίν.Ότι υπόθηκε απο το Παναγιο Πνευμα πριν απο πολλούς αιώνες σήμερα επιβαιβεώνεται επιστημονικά!!!

Αυξάνονται οι καρκίνοι του τραχήλου στις 20άρες

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Τα κρούσματα καρκίνου του τραχήλου της μήτρας έχουν αυξηθεί ανησυχητικά σε γυναίκες ηλικίας 20 έως 29 ετών, κυρίως εξαιτίας του σεξ χωρίς προφυλάξεις με διάφορους ερωτικούς συντρόφους.

Αυτό ανακοίνωσε ο βρετανικός οργανισμός Cancer Research UK, εξηγώντας πως την τελευταία δεκαετία ο αριθμός των νέων περιπτώσεων της νόσου στην συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα αυξήθηκε κατά περισσότερο από 40%.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως πλέον σχεδόν 300 νεαρές γυναίκες στη Βρετανία διαγιγνώσκονται ετησίως με καρκίνο στον τράχηλο της μήτρας.

Ο καρκίνος αυτός προκαλείται κυρίως από ορισμένα στελέχη του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), που μεταδίδονται με την σεξουαλική επαφή. Ο ιός είναι πάρα πολύ συνηθισμένος, αλλά έχει πολλά στελέχη (σχεδόν 200), τα περισσότερα από τα οποία δεν είναι καρκινογόνα.

Στελέχη του ίδιου ιού προκαλούν και τα οξυτενή κονδυλώματα – ένα από τα συχνότερα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ωστόσο, όσο νωρίτερα στη ζωή του αρχίζει ένα κορίτσι το σεξ χωρίς προφυλάξεις, τόσο πιθανότερο είναι να μολυνθεί με κάποιο καρκινογόνο στέλεχος.

Τα νέα στατιστικά ευρήματα προέρχονται από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, οι οποίοι συνέκριναν τα ετήσια κρούσματα της περιόδου 2002-2006 (είναι τα τελευταία διαθέσιμα για τη Βρετανία) με αυτά της περιόδου 1992-1996.

Την όλη έρευνα χρηματοδότησε το Cancer Research UK.

Όπως έδειξε η ανάλυση των στοιχείων, σε όλες τις ηλικιακές ομάδες τα κρούσματα της νόσου μειώθηκαν. Όμως στην ομάδα 20-29 ετών, αυξήθηκαν από 5,5 περιπτώσεις ανά 100.000 γυναίκες σε 7,9 περιπτώσεις ανά 100.000 γυναίκες – μία αύξηση κατά 43%.

Έτσι, ενώ την περίοδο 1992-1996, η νόσος ανιχνευόταν ετησίως σε 215 νεαρές γυναίκες, την περίοδο 2002-2006 ανιχνευόταν σε 298 τον χρόνο.

Συνολικά, σχεδόν 2.800 Βρετανίδες διαγιγνώσκονται ετησίως με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Στην Ελλάδα, ο αντίστοιχος αριθμός υπερβαίνει τις 500 τον χρόνο.

Επειδή στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων ο συγκεκριμένος καρκίνος οφείλεται σε ιό, έχουν εγκριθεί εμβόλια για τον HPV που γίνονται σε αγόρια και κορίτσια, σε μικρή κυρίως ηλικία, αλλά μπορούν να γίνουν και σε 20άρες.

Τα νέα ευρήματα θα παρουσιαστούν στο ετήσιο συνέδριο του βρετανικού Εθνικού Ερευνητικού Ιδρύματος Καρκίνου (NCRI), το οποίο θα πραγματοποιηθεί στο Λίβερπουλ.

Πηγή : Web Only

www.tanea.gr

Πέντε υπογραφές θα φέρει η επιστολή-υποταγής προς τις Βρυξέλλες

Υπογραφές από πέντε πλευρές θέτει ως προϋπόθεση το Eurogroup προκειμένου να ανάψει το πράσινο φως για την εκταμίευση της 6ης δόσης.

Σύμφωνα με όσα είπε κατά τη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου, ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος, την επιστολή θα πρέπει να υπογράψουν: ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς, ο νέος πρωθυπουργός, ο νέος υπουργός Οικονομικών και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος.

Στην επιστολή θα δεσμεύονται ότι θα υλοποιήσουν τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου.

Όπως αναφέρουν πληροφορίες, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υποστήριξε ότι δεν έχει τεθεί κανένα άλλο προαπαιτούμενο ή η λήψη άλλων μέτρων για την έκτη δόση.

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)

www.enet.gr

ΠΕΡΙ ΠΟΝΗΡΟΥ ΕΧΘΡΟΥ

Διηγείται ο πατέρας Δημήτριος Γκαγκαστάθης

Ο εχθρός μας ο διάβολος πάντοτε μας πολεμά. Πιο πολύ όταν δεν του κάνουμε τα χατίρια
Τότε από την κακία του βρίσκει χίλιους τρόπους να μας πειράξει.
Μια φορά γύριζα το βράδυ στο σπίτι, με χιόνι. Μου παρουσιάστηκε σαν χοίρος.
Διαλύθηκε όμως σαν καπνός, μόλις έκανα το σημείο του Σταυρού.
Κάποτε πάλι όταν λειτουργούσα , ακούω έξω να θορυβούν. Βγαίνω και βλέπω ότι χτίζανε πολυκατοικία Άλλος είχε μυστρί, άλλος φτυάρι. Κ.λ.π. τους σταύρωσα και εξαφανίστηκαν τα πάντα.
Ενα απόγευμα περνούσα από την πλατεία του χωριού και πήγαινα στο σπίτι μου. Βλέπω στο καφενείο πολλούς άνδρες, άλλοι πίνανε κρασί, άλλοι χαρτοπαίζανε. Οι σατανάδες ήταν γύρω – γύρω πάνω στα κεφάλια τους, σε έναν μάλιστα ήταν σαν αρκούδα.
Μια μέρα γύριζα από το χωράφι και περνώντας έξω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου βλέπω ένα σατανά ξαπλωμένο. Τον ρωτώ, τι κανείς εδώ;
Και μου απαντά. .Εγώ κάθομαι εδώ για να μην αφήνω κανένα να κάνει τον σταυρό του.
Μια φορά ήταν καλοκαίρι, με καλέσανε στο χωριό Κούρσοβο να κηδεύσω κάποιον.
Όταν γύρισα στο χωριό μου στο δρόμο οι σατανάδες με πετροβολούσαν.
Θέλανε να με σκοτώσουν. Άρχισα να λέγω τους Χαιρετισμούς και διαλύθηκαν σαν καπνός.
Κάποτε διηγήθηκε το εξής περιστατικό.
Κάποτε ένας ασκητής προσευχόταν στο Θεό να του φανερώσει με ποιους ανθρώπους κάνει καλύτερα την δουλειά του ο πονηρός, και ποιοι τιμωρούνται περισσότερο.
Μόλις τέλειωσε ο ασκητής την προσευχή του παρουσιάσθηκε ο σατανάς.
Τότε ο ασκητής τον ρωτά αυτό που ήθελε να του φανερώσει ο Θεός.
«Εγώ κάνω καλύτερα την δουλειά μου με τις γυναίκες.
Αυτές είναι πιο καλόπιστες στα θελήματα μου και αυτές τιμωρούνται περισσότερο».
Ο ασκητής δεν πείστηκε και πολύ.
Τότε του λέει. Θα σου το αποδείξω και σε δυο τρις μέρες θα πιστέψεις.
Σε ένα χωριό πιο πάνω από την Βάνια ζούσε ένα αντρόγυνο ευσεβές, πήγαινε στην εκκλησία τακτικά, κοινωνούσε νήστευε και προσευχόταν. Εκείνος το φθόνησε, και μηχανεύτηκε το εξής. Παίρνει μορφή γυναίκας και πηγαίνει σε μια άλλη γυναίκα και της λέει. Εγώ είμαι η Γεωργία από το τάδε χωριό.
Ήλθα να σε δω.
Μετα από συζήτηση της λέει.
Θέλω να με βοηθήσεις σε κάτι, και θα σου δώσω ένα κασελάκι λίρες.
Εκείνη προθυμοποιήθηκε, όποτε συνεχίζει, εάν κατορθώσεις να βάλεις το τάδε αντρόγυνο να μαλώσει τότε θα πάρεις τις λίρες.
Εγώ φεύγω και θα περάσω σε δυο μέρες να δω τι έκανες.
Εκείνη πήγε στο σπίτι αυτό το ευσεβές.
Εκει είχανε ένα σοφατζή και έκανε το σπίτι.
Αυτή πήγε και έβαλε τα χέρια της στον ασβέστη.
Μετα χτύπησε την πόρτα και της άνοιξε η σύζυγος ονόματι Μαρία. Εκείνη την χαιρέτισε και την χάϊδευσε στο πρόσωπο, λέγοντα της τι όμορφη που είναι και πόσο πάχυνε.
Κάθισε λίγο και έφυγε.
Πήγε αμέσως και συνάντησε τον άνδρα της και του λέει.
Πήγα σπίτι σου και βρήκα την γυναίκα σου με τον σοφατζή να παίζουν και να ασχημονούν.
Εκείνος δεν την πίστεψε.
Εκείνη όμως τη απάντησε.
Πήγαινε και δε τα αποτυπώματα στο πρόσωπο της γυναίκα σου.
Αυτός έτρεξε αμέσως στο σπίτι του.
Μόλις είδε την γυναίκα με τα αποτυπώματα, άρχισε να την χτυπά.
Εκείνη του έλεγε ότι είναι αθώα, ότι δεν συνέβηκε τίποτα.
Αυτός όμως δε πίστεψε και εξακολούθησε να την κτυπά αγρίως έως ότου η Μαρία πέθανε.
Τότε πήγε ο σατανάς στην γυναίκα αυτήν και της λέει.
Ήλθα να σε ευχαριστήσω.
Εκείνη ζήτησε τις λίρες.
Της απαντά χαζή είσαι;
Που να τις βρω εγώ τις λίρες;
Εγώ χάλασα το δικό μου το κονάκι και το δικό σου θα φτιάξω;
Εγώ είμαι ο σατανάς και εξαφανίστηκε.
Ήλθε σ μένα και μου λέει.
Πείστηκες τώρα;
Πάει παιδί μου, σκοτώσανε τσάμπα και φερεσέ την Μαρία.
Μην φοβάστε παιδί μου τον σατανά. Δεν έχει τόση δύναμη.
Είναι πολύ αδύνατος.
Σκόνη είναι και δυσωδία. Αυτός δουλεύει για εμάς.
Όταν έρχεται να σε πειράξει μα μην στεναχωριέσαι.
Ο θεός τον στέλνει για να στεφανωθείς εσύ.
Αυτός πλανά τους ανθρώπους, προπάντων τους εγωιστές και τους υπερήφανους,
φοβάται την καθαρή εξομολόγηση, την ταπείνωση την αγάπη.
Εκει μόνο δεν χωράει να μπει.


www.gerontas.gr

15 ΧΡΟΝΩΝ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ Η ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

=========

Η ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ του Χριστού Αγία Ελένη ήταν κόρη της ευσεβούς οικογενείας Μπεκιάρη και έζησε τον ΙΗ΄ αιώνα στην αρχαιότερη πόλη του Πόντου, την ωραία Σινώπη. Οι γονείς της ανέθρεψαν αυτήν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και εφύτευσαν μέσα στην καθαρή καρδιά της την θερμή αγάπη προς τον Ιησού Χριστό.

Στην ανατροφή της επέδρασε ιδιαίτερα ο θείος της, αδελφός του πατέρα της, ο οποίος εδίδασκε τότε σε Ελληνικό κρυφό Σχολείο της Σινώπης.

Ηταν ωραιότατη στο σώμα, η δε αγνότητά της προσέδιδε ιδιαίτερη χάρη στο πρόσωπό της, το οποίο έλαμπε από την Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Διακρινόταν για την υπακοή στους γονείς της και τον θερμό έρωτα της ψυχής της προς τον Νυμφίο Χριστό και Σωτήρα μας.

Ήταν 15 ετών, όταν μία μέρα η μητέρα της την έστειλε να αγοράσει νήματα για το κέντημα από το κατάστημα του Κρυωνά.

Στον δρόμο υπήρχε το σπίτι του Ουκούζογλου Πασά, Διοικητού της Σινώπης, ο οποίος είδε την Ελένη από το παράθυρο. Η ωραιότητά της προσείλκυσε την ακόλαστη ψυχή του και σκέφθηκε να την μολύνει.

Ο Πασάς διέταξε και την έφεραν μπροστά του. Αφού έμαθε ποια ήταν, προσπάθησε δύο και τρεις φορές να την μιάνει, αλλά μία αόρατη δύναμη τον απομάκρυνε!

Ένα αόρατο τείχος προστάτευε την κόρη. Ήταν το τείχος της προσευχής. Η Ελένη καθ’ όλη την διάρκεια εκείνης της δοκιμασίας προσευχόταν νοερά, λέγοντας συνεχώς τον Εξάψαλμο.

Ο Αγαρηνός δεν απελπίστηκε...Διέταξε τους στρατιώτες να την κρατήσουν στο σπίτι του. Ήλπιζε ότι αργότερα θα κατόρθωνε να πετύχει τον βδελυρό σκοπό του.

Κατά τη διάρκεια της κρατήσεώς της η αγνή κόρη κατόρθωσε, με την βοήθεια του Θεού, να διαφύγει την προσοχή των στρατιωτών και να επιστρέψει στους ανήσυχους γονείς της, στους οποίους και διηγήθηκε όσα συνέβησαν.

Σε λίγο, ο Πασάς αντελήφθη την απόδρασή της, έγινε έξω φρενών και απειλούσε τους πάντες και τα πάντα!

Κάλεσε τη Δημογεροντία της Σινώπης και ζήτησε να του φέρουν την Ελένη. Σε διαφορετική περίπτωση, θα επακολουθούσε γενική σφαγή των Ελλήνων της πόλεως. Η Δημογεροντία τότε συνήλθε σε σύσκεψη στο Ελληνικό Σχολείο της Σινώπης. Κάλεσαν τον πατέρα της Ελένης και του ζήτησαν να παραδώσει στον Πασά την κόρη του για το συμφέρον του συνόλου.

Ο πατέρας της αναλύθηκε σε λυγμούς, αλλά τελικά υποτάχθηκε, όπως ο Πατριάρχης Αβραάμ, και εδέχθη να θυσιασθεί η θυγατέρα του, προκειμένου να αποφευχθεί η γενική σφαγή.

Μετέβη στο σπίτι του και αφού καταλλήλως ενίσχυσε την Ελένη, παρέλαβε αυτήν και πνίγοντας τον πατρικό του πόνο, την παρέδωσε στον Πασά, για να προσφέρει τον εαυτό της όχι βεβαίως στις ασελγείς ορέξεις του Αγαρηνού, αλλά ως θυμίαμα ευώδες στον Νυμφίο της Χριστό.

Ο βδελυρός Ουκούζογλου Πασάς εδέχθη με ανείπωτη χαρά την ωραιότατη Ελένη με την ελπίδα ότι θα κορέσει πλέον τις ασελγείς ορέξεις του. Έτσι, προσπάθησε πάλι πολλές φορές να μιάνει αυτήν, αλλά πάλι η ίδια έκπληξη: ένα αόρατο τείχος γύρω από την κόρη εμπόδιζε τον Πασά, ενώ μία αόρατη δύναμη απωθούσε αυτόν.

Η αγία κόρη προσευχόταν θερμά, έλεγε μυστικά τον Εξάψαλμο, τον οποίο γνώριζε από τον θείο της.

Την επομένη μέρα επεχείρησε πάλι ο Πασάς να επιτύχει τον βδελυρό σκοπό του, αλλά και πάλι αντιμετώπισε το ίδιο παράδοξο εμπόδιο. Εκνευρισμένος και οργισμένος, διέταξε να την κλείσουν στις φοβερές υγρές φυλακές της Σινώπης. Η καρδιά του κακοπροαίρετου Πασά σκλήραινε συνεχώς, τα μάτια του δεν έβλεπαν το ζωντανό θαύμα, η ακάθαρτη ψυχή του δεν συνερχόταν, αλλά αντιθέτως: κυριευμένος από τη σατανική ενέργεια, ήθελε οπωσδήποτε να μολύνει την αγία παρθένο.

Έτσι, την άλλη μέρα μετέβη στην φυλακή αποφασισμένος να επιτύχει επί τέλους την ικανοποίηση του πάθους του.

Αλλά και πάλι το αόρατο τείχος!...Και πάλι η Θεία Χάρη τον απωθούσε!...

Υπερβολικά οργισμένος, ο Πασάς διατάσσει να βασανίσουν την Ελένη και να την θανατώσουν, πράγμα το οποίο και έγινε. Το ιερό Λείψανό της ετέθη μέσα σε ένα σάκο και ερρίφθη στην θάλασσα. Αντί όμως να βυθισθεί, το μαρτυρικό σκήνος επέπλεε, ενώ ουράνιο φως κατέβαινε επ’ αυτού.

Οι Τούρκοι ετρομοκρατήθησαν και εκραύγαζαν: « Η γκιαούρισσα καίγεται!.. Η γκιαούρισσα καίγεται!...».

Το σεπτό Λείψανο συνέχισε να επιπλέει, ώσπου έφθασε στην τοποθεσία Γάι, όπου λόγω του μεγάλου βάθους της θαλάσσης τα νερά είναι μαύρα. Εκεί πλέον βυθίστηκε...

Μετά από μερικές ημέρες, ένα ελληνικό πλοίο αγκυροβόλησε στην τοποθεσία Γάι. Το τρίτο βράδυ, ο φύλακας του πλοίου παρατήρησε ότι από τον πυθμένα της θαλάσσης εξερχόταν φως και νόμισε ότι εκεί υπήρχε μεγάλος θησαυρός από χρυσό.

Αμέσως, ειδοποίησε τον πλοίαρχο για να ανελκύσουν με δύτες τον θησαυρό, τελικά όμως αντί χρυσού ανείλκυσαν τον σάκο με το τίμιο Λείψανο της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελένης. Στον πολύτιμο σάκο υπήρχε η σεπτή κεφαλή της Αγίας, αποκομμένη από το υπόλοιπο σώμα...Στην κορυφή είχε ένα καρφί...Επίσης, υπήρχε και μία άλλη τρύπα από καρφί.

Ήταν προφανές, ότι οι Αγαρηνοί αφού βασάνισαν την Αγία, έμπηξαν δύο καρφιά στο κεφάλι της και την αποκεφάλισαν.

Δυο από τους τούρκους δύτες γνώριζαν για το μαρτύριο και ότι έρριψαν την Αγία στην θάλασσα, αλλά φοβόνταν να ομιλήσουν προηγουμένως.

Ο πλοίαρχος τότε μετέφερε κρυφά την τιμία Κάρα της Αγίας Ελένης στον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Σινώπη, το δε σεπτό Σκήνωμά της επιβίβασε σε άλλο πλοίο, το οποίο έφευγε με Έλληνες για την Ρωσία.

Στο σημείο της θαλάσσης που βυθίστηκε το ιερό Λείψανο, εξήλθε ως πίδακας γλυκύ νερό και από τότε η περιοχή αυτή ονομάσθηκε «Αγιάσματα». Διά της τιμίας Κάρας της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελένης γίνονταν πολλά θαύματα στην Σινώπη. Ιδιαίτερα, όσοι υπέφεραν από πονοκεφάλους, καλούσαν τον Ιερέα, ο οποίος έφερνε την αγία Κάρα, έψαλλε την Παράκληση, έκαμνε Αγιασμό και θεραπευόταν ο πόνος.

Ο πρόεδρος Καφαρόπουλος Χρήστος, κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών πριν από το 1924, έφερε την τιμία Κάρα της Αγίας Ελένης και εναπέθεσε αυτήν στον Ιερό Ναό της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης στην Άνω Τούμπα Θεσσαλονίκης, όπου φυλάσσεται σήμερα ευωδιάζουσα και θαυματουργούσα, προς δόξαν του εν Αγίοις δοξαζομένου Κυρίου και Θεού ημών.

Ταις της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελένης της εκ Σινώπης του Πόντου αγίαις πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.

www.enromiosini.gr/94C0C759.el.aspx

Οι συγκάτοικοι Σαμαράς και Παπανδρέου τώρα που ασελγούν πάνω στο πτώμα ενός λαού....Πως διαφωνούν κοροιδεύονατς τον λαό...

Στην τεράστια Ιστορία αυτού του τόπου, που έστω ακόμη στα χαρτιά την αποκαλούν ανεξάρτητη Ελληνική Δημοκρατία, ο Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου, που εξακολουθεί να παριστάνει τον πρωθυπουργό της παρά την συντριπτική κοινωνική κατακραυγή, έχει ήδη καταγραφεί με μεγάλα γράμματα ως προδότης του λαού και της πατρίδας.

Ως ο άνθρωπος που όχι μόνο αμαχητί αλλά αντιθέτως με σχέδιο εθνικής προδοσίας με ψέματα και λογιστικές αλχημείες την έσυρε στο ΔΝΤ, στην εξαθλίωση και την χρεοκοπία εξυπηρετώντας τα αδίστακτα οικονομικά συμφέροντα της ντόπιας και της διεθνούς τοκογλυφίας.

Στην Ελλάδα του σήμερα και παρά την τραγικότητα των στιγμών που περνάει ένας ολόκληρος λαός αναζητά ελπίδα, αναζητά σανίδα σωτηρίας, αναζητά έναν Έλληνα πατριώτη πολιτικό με σθένος και ειδικό βάρος για να σταματήσει τον κατήφορο του τόπου και να δώσει ανάσα σε έναν ολόκληρο λαό. Ο Αντώνης Σαμαράς που για 15 σχεδόν χρόνια ήταν έξω από το γήπεδο της πολιτικής ζωής του τόπου, όχι μόνο μπήκε από την θύρα των επισήμων, αλλά πήρε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού της αντίπαλης ομάδας.

Με αγωνία έλληνες και ελληνίδες περίμεναν όλο αυτό το διάστημα απέναντι στην λεηλασία της κυβέρνησης Παπανδρέου, με τα ανελέητα μέτρα των Βρυξελλών, να αρθεί ένας πολιτικός λόγος ουσιαστικών επιχειρημάτων. Ένας πολιτικός λόγος που αν μη τι άλλο θα ανάγκαζε τους ευρωπαίους, υποτίθεται εταίρους μας, να σεβαστούν τον λαό μας.

Παράλληλα περίμεναν να ακούσουν από τον Αντώνη Σαμαρά ξεκάθαρα ότι αν μη τι άλλο θα επιχειρήσει να συγκρουστεί ουσία και με τους νταβατζήδες είτε αυτοί είναι επιχειρηματίες, είτε η άρρωστη αγκιστρωμένη ραχοκοκαλιά του ελληνικού δημοσίου.

Όλο αυτό το διάστημα ένας λαός βασανισμένος είναι ανήμπορος και εγκλωβισμένος θεατής του παραλόγου της μικροπολιτικής. Από την μια ο Παπανδρέου υπηρέτης στο δόγμα του ΣΟΚ, να μας έχει γίνει στη κυριολεξία εφιάλτης και από την άλλη ο Σαμαράς εγκλωβισμένος μέσα και έξω από την Νέα Δημοκρατία ανά διαστήματα να επιχειρεί ξεσπάσματα λάιτ αντιπολίτευσης απογοητεύοντας ακόμη και αρκετούς οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας.

Αυτά που έγιναν όμως την περασμένη Πέμπτη στο ελληνικό κοινοβούλιο και στις επαφές των δυο πολιτικών πλευρών ήταν το απογοητευτικό αποκορύφωμα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου ουσιαστικά ήταν και τύποις τελειωμένος από πρωθυπουργός της χώρας με στελέχη πρωτοκλασάτα και μη από το κόμμα του έτοιμα να του τραβήξουν το χαλί. Και ω του θαύματος ο Αντώνης Σαμαράς με την στάση του έγινε ναυαγοσώστης του πρώην συγκάτοικου και συμφοιτητή του, αφήνοντας ένα ολόκληρο λαό στην αγωνία, την απελπισία και την απόγνωση.

Για ποιο λόγο και με ποιο δικαίωμα ο Αντώνης Σαμαράς βγήκε δημοσίως στα κανάλια και δεσμεύτηκε υπέρ της δανειακής σύμβασης της 27 Οκτωβρίου της οποίας το περιεχόμενο αγνοεί ο ελληνικός λαός;

Πως και γιατί ο εμφανιζόμενος στο εσωτερικό ως αντιμνημονικός Αντώνης Σαμαράς βγήκε δεσμευτικά και υποστήριξε την δανειακή σύμβαση που εμμέσως πλην σαφώς ξεπουλάει την Ελλάδα;

Τι λόγους είχε ο Αντώνης Σαμαράς την ώρα που ο Παπανδρέου έχει διασυρθεί στις κάνες και τον διασύρουν δημόσια και δικοί του βουλευτές, του προσφέρει πολιτική ανάσα και τον αφήνει να διαπραγματεύεται η να εκβιάζει από τους δικούς του την παραμονή του;

Δέχθηκε πιέσεις απ έξω; Έκανε στροφή γιατί η …φιλελεύθερη πτέρυγα του κόμματος του ήταν έτοιμη να συμπράξει με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ; Είχε εσωτερικές, άλλες πιέσεις;

Ότι και να είναι μέσα στη σύγχυση ο Αντώνης Σαμαράς γκρέμισε ότι και αν είχε χτίσει μέσα στην διαδικασία αναμονή του για την πτώση του συγκάτοικου του Γιώργου Παπανδρέου από την εξουσία.

Η εξόφθαλμη αυτή μικροπολιτική συμπαιγνία την ώρα που η Ελλάδα αιμορραγεί εξέθεσε τους πρώην συγκάτοικους που ασέλγησαν πάνω στο πτώμα ενός ολόκληρου λαού. Η Ελλάδα που ο Γιώργος Παπανδρέου την έκανε πειραματόζωο των διεθνών τοκογλύφων δεν έχει ανάγκη από έναν καινούργιο διαχειριστή εξαρτώμενο από τις εντολές των ίδιων κέντρων αποφάσεων, ούτε εγκλωβισμένο από τους εγχώριους νταβατζήδες και κομματικούς βαρόνους.

Ο τόπος έχει ανάγκη από ένα πρωθυπουργό με ελληνική συνείδηση, πατριωτικό θάρρος και αποφασιστικότητα να δώσει τέλος στον εξευτελισμό, στην ισοπέδωση, στην εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού.

Πιστεύει ο Αντώνης Σαμαράς ότι διαθέτει αυτά τα στοιχεία; Η στάση του κυρίως την περασμένη Πέμπτη απέδειξε το αντίθετο. Μόνο αν τολμήσει ξεκάθαρα και βγει να πει όλη την αλήθεια και τι μπορεί να κάνει μέσα σε αυτή την αλήθεια που ισοπέδωσε την Ελλάδα μπορεί να γίνει πρωθυπουργός αυτής της χώρας.

Και όπως έχουν τα πράγματα αν το πράξει θα έχει την χρυσή ευκαιρία να μείνει στην ιστορία σε ακριβώς αντίθετη θέση και με αντίθετους χαρακτηρισμούς όχι μόνο από τον Γιώργο Παπανδρέου αλλά σχεδόν από όλους τους προηγούμενους.

Αν μπορεί να πάρει το ρίσκο και την απόφαση ιδού η Ρόδος, ιδού και το Πήδημα. Διαφορετικά και να γίνει πρωθυπουργός όπως είναι τώρα ο ελληνικός λαός θα γίνει για λίγο και θα έχει την ίδια τύχη του συγκάτοικου του Γιώργου Παπανδρέου. Αυτό θέλει; Για αυτό ήταν έξω από το γήπεδο της πολιτικής ζωής για 15 σχεδόν χρόνια;

Ωρολόγιος Δείκτης

www.elora.gr

Τί είναι ο ανθρώπινος νους χωρίς το Χριστό;

(Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Χωρίζεται ο άνθρωπος από τον Χριστό; Τότε χωρίζεται από την μοναδική λογική έννοια του «όντος» του, της ζωής του, της υπάρξεώς του. Χωριζόμενος ο άνθρωπος από τον Χριστό, χωρίζεται και από την μόνη λογική έννοια της ψυχής του, του «νοός» του, της συνειδήσεώς του, του θελήματός του, του σώματός του.

Τί είναι ο ανθρώπινος νους χωρίς τον Χριστό;

Είναι ένας μαρτυρικός, βασανιστικός θρήνος. Τί είναι η ψυχή του ανθρώπου χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα ομιλούμενο σκιάχτρο. Τί είναι η συνείδησή του, ή βούλησή του; Είναι ένας απελπισμένος τυφλός. Τί είναι το σώμα του χωρίς το Χριστό; Είναι ένα αηδιαστικό, σιχαμερό σκουλήκι. Τί είναι το θέλημα του; Είναι ένας αβοήθητος εγκληματίας. Τί είναι γενικά ο άνθρωπος χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα φοβερό εξωτερικό θέαμα. Έτσι και κάθε άλλο δημιούργημα, από τον άγγελο μέχρι και το πιό ασήμαντο ον, χάνει κάθε λογική έννοια της υπάρξεώς του, αν δεν διατηρήσει στο «είναι» του, τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Η αμαρτία είναι η μοναδική διασπαστική δύναμη, που χωρίζει και διακόπτει κάθε δεσμό με τον Θεό. Χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό, χωρίζει τον άγγελο και κάθε άλλο όν. Έτσι, απομακρύνοντας η αμαρτία τον άνθρωπο από τον Θεό, τον καταβυθίζει στη μωρία, στην χωρίς νόημα κατάσταση, στο θάνατο, στο διαβολισμό (στο κράτος του διαβόλου). Γι’ αυτό και ο φιλάνθρωπος Κύριος, ο Θεός Λόγος έγινε άνθρωπος και με την ένωση στον Εαυτό Του, της Θείας και ανθρώπινης φύσεως, «ασυγχύτως και αδιαιρέτως», καθάρισε την φύση μας από την αμαρτία, την παραφροσύνη, τον θάνατο και τον διάβολο.

Έτσι ο Θεάνθρωπος Κύριος πέρασε στη γη όλα τα μαρτύριά μας, έζησε όλες μας τις θλίψεις, και σ’ εμάς τους «πολύ­πλευρα νεκρούς» ξανάδωσε ζωή, μας αναβίωσε από τις «θνη­τότητές» μας, μας ανέστησε από τους τάφους μας και μας αναβίβασε στα ουράνια (Εφεσ. 2, 6-8).

Με την Θεανθρώπινη ζωή Του και την ολόπλευρη Θεανθρώπινη «οικονομία» της σωτηρίας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός έδωσε τις Θεοχαριτωμένες δυνάμεις, με τις οποίες οι άνθρωποι γίνονται «οικείοι του Θεού», γίνονται «γεγεννημένοι εκ του Θεού και συν Θεώ», περιτειχίζονται στην αγία εκκλησία και φθάνουν στο πλήρωμα της ζωής και της αιωνιότητας, διαμέσου της ευλογημένης Θεανθρωπότητας (Εφεσ. 2, 10­-22). Σύμφωνα με τον προαιώνιο προορισμό του ανθρώπου από τον Θεό, όλοι είναι δημιουργημένοι για τον ίδιο σκοπό, όλοι είναι κάτω από τον ίδιο Κύριο και Θεό, είναι κάτω από την αιώνια θεϊκή Αλήθεια, την δικαιοσύνη του Θεού και την αγαθότητά Του, όλοι είναι προορισμένοι «εις υιοθεσίαν διά Ιησού Χριστού εις αυτόν, κατά την ευδοκίαν του θελήματος αυτού» (Έφεσ. 1, 4-5).

Γι’ αυτό σ’ όλους τους ανθρώπους είτε είναι Ιουδαίοι, είτε είναι Έλληνες, δούλοι ή ελεύθεροι, δόθηκε ένας, ο ίδιος Σωτήρας και μία, η ίδια σωτηρία, τα ίδια μέσα και οι ίδιες δυνάμεις σωτηρίας, ένα και το ίδιο Ευαγγέλιο.

Η σωτηρία επιτυγχάνεται διαμέσου της ευλογημένης, χαριτωμένης ψυχικής ενώσεως με τον Σωτήρα Χριστό.

Και μετά την κοινωνία των ανθρώπων με τις ουράνιες σω­τηριώδεις δυνάμεις, που επιτυγχάνεται με το Ευαγγέλιο, γίνονται κοινωνοί και με όλες τις Θεανθρώπινες λυτρωτικές δυνάμεις, οι οποίες τους καθαρίζουν από κάθε κακία και αμαρτία και τους πληρώνουν, τους γεμίζουν και με όλα τα «ένθεα καλά» (Εφεσ. 3, 6-7).

Και αυτό συντελείται στο Θεανθρώπινο σώμα της Εκκλησίας, στην οποία βρίσκεται όλη η Θεανθρώπινη οικονομία της σωτηρίας, η «οικονομία του μυστηρίου» του Θεού, σε σχέση με το ανθρώπινο γένος και με όλα τα όντα γενικά. Αυτό το παν-θαυμαστό και παν-θαυματουργό μυστήριο της εκκλησίας, θαυμάζεται από τους αγγέλους του Θεού και αποκαλύπτεται και σ’ αυτούς, διαμέσου της εκκλησίας, η «πολυποίκιλος σοφία του Θεού» και μαζί με τους ανθρώπους μαθαίνουν και αυτοί την ανείπωτη και απερινόητη σοφία και αγάπη του Θεού (Εφεσ. 3, 9-10).

(Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς, «Προς Εφεσίους Επιστολή»)

(Πηγή: fdathanasiou.wordpress.com)
www.alopsis.gr

Γίνε ένα παιδί...

Για το πως οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σαν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού.
«αμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματ». 18:3)

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Αυτά λέγει Κύριος και ο λόγος Του είναι άγιος και αληθινός. Τί πλεονέκτημα έχουν τα παιδιά έναντι των μεγάλων; Έχουν τρία πλεονεκτήματα: την πίστη, την υπακοή και την συγχωρητικότητα. Το παιδί ρωτάει το γονιό του για τα πάντα και, ασχέτως του τι απαντά εκείνος, πιστεύει το γονιό του. Το παιδί υπακούει στο γονιό του και εύκολα υποτάσσει το θέλημά του στο θέλημα του γονιού του. Το παιδί είναι συγχωρητικό και, μολονότι προκαλεί εύκολα, συγχωρεί γρήγορα. Ο Κύριός μας απαιτεί και τα τρία αυτά από όλους τους ανθρώπους, δηλαδή πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα. Επιθυμεί οι άνθρωποι να πιστεύουν σ’ Αυτόν απροϋπόθετα, χωρίς όρους, όπως ένα παιδί πιστεύει στο γονιό του· και να είναι συγχωρητικοί ο ένας με τον άλλον, αμνησίκακοι, χωρίς να απαντούν στο κακό με κακό.
Πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα είναι τα τρία βασικά χαρακτηριστικά της ψυχής ενός παιδιού. Η αγνότητα και η χαρά είναι επιπρόσθετα στοιχεία. Ένα παίδι δεν είναι άπληστο, ένα παιδί δεν είναι φιλήδονο, ένα παίδι δεν είναι ματαιόδοξο. Τα μάτια του παιδιού είναι αμόλυντα απ’ τα ακόλαστα πάθη και η χαρά του αμόλυντη από τις μέριμνες.
Αδελφοί μου, ποιός άραγε μπορεί να μας κάνει ξανά σαν τα παιδιά; Κανένας, έκτος από τον Ένα Χριστό. Εκείνος μπορεί να μας κάνει σαν τα παιδιά και να μας βοηθήσει να γεννηθούμε ξανά, με το παράδειγμά Του, τη διδασκαλία Του και τη δύναμη του Αγίου Του Πνεύματος.
Ω, Κύριε Ιησού, τέλειο Εσύ στην υπακοή και την ταπείνωση, αιώνιο Παιδί του Ουράνιου Πατέρα, βοήθησέ μας να γίνουμε σαν αρτιγέννητα βρέφη, μέσα απ’ την πίστη σε Σένα, την υπακοή σε Σένα και την συγχωρητικότητα προς αλλήλους.

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», Εκδ. Αθως).


www.agiooros.org