Πώς να μετατρέψετε ένα δεξιόχειρα σε αριστερόχειρα

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της καθημερινότητας το δεξί χέρι, όμως μια νέα επιστημονική έρευνα, για πρώτη φορά, διαπίστωσε ότι, υπό την επίδραση μαγνητικών παλμών στον εγκέφαλο, είναι δυνατό για σύντομο χρονικό διάστημα οι δεξιόχειρες να μετατραπούν σε αριστερόχειρες.

Η μελέτη, υπό τον Φλάβιο Ολιβέιρα του Τμήματος Ψυχολογίας και του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, σε συνεργασία με ερευνητές από το Ινστιτούτο Γνωσιακής Νευροεπιστήμης του University College του Λονδίνου και το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν του Βελγίου, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αν μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου ενός δεξιόχειρα, στον αριστερό οπίσθιο βρεγματικό φλοιό, δεχτεί μαγνητικά ερεθίσματα, τότε είναι δυνατό να αλλάξει ο τρόπος που αποφασίζει ο εγκέφαλός του και να στείλει εντολή στο "κακό" αριστερό χέρι για να εκτελέσει μια πράξη, για παράδειγμα να πιάσει ένα φλιτζάνι καφέ.

Οι ερευνητές έκαναν πειράματα με 33 δεξιόχειρες εθελοντές και συμπέραναν ότι ο μαγνητικός ερεθισμός της αριστερής πλευράς του εγκεφάλου οδηγούσε σε αύξηση της χρήσης του αριστερού χεριού.

Το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου ελέγχει τις κινητικές ικανότητες της δεξιάς πλευράς του σώματος και αντιστρόφως.

Η ενεργοποίηση του βρεγματικού φλοιού που παίζει ρόλο-κλειδί στην επεξεργασία του υπολογισμού του χώρου και του σχεδιασμού των κινήσεων από τον εγκέφαλο, προκάλεσε διαταραχή στους νευρώνες (εγκεφαλικά κύτταρα) που ελέγχουν τις κινητικές δεξιότητες, με αποτέλεσμα το "καλό" δεξί χέρι να βρεθεί σε μειονεκτική θέση και το "κακό" αριστερό χέρι να έχει αυξημένες πιθανότητες να αναλάβει δράση.

Εξάλλου, παρατηρήθηκε ότι όταν ενεργοποιείτο με μαγνητικούς παλμούς η αντίστοιχη δεξιά πλευρά του βρεγματικού λοβού, δεν συνέβαιναν ανάλογες αλλαγές στην προτίμηση των χεριών (δηλαδή οι αριστερόχειρες παρέμεναν…αριστερόχειρες).

Η νέα έρευνα θέτει σε αμφισβήτηση προηγούμενες εκτιμήσεις των επιστημόνων σχετικά με το πώς οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις, αποκαλύπτοντας πλέον την ύπαρξη μιας υπόγειας "ανταγωνιστικής" διαδικασίας στον εγκέφαλο, τουλάχιστον όσον αφορά τις χειρωνακτικές δραστηριότητες.

Επιπλέον, η έρευνα δείχνει ότι είναι δυνατό μέσω των μαγνητικών ερεθισμάτων να "χειραγωγηθεί" ο εγκέφαλος όσον αφορά το χέρι που χρησιμοποιεί, κάτι που ανοίγει το δρόμο για νέες προσεγγίσεις, όσον αφορά την αποκατάσταση ασθενών από εγκεφαλικά, Πάρκινσον και άλλα εγκεφαλικά τραύματα.

Τουλάχιστον το 80% των ανθρώπων του πλανήτη εκτιμάται ότι είναι δεξιόχειρες, όμως οι περισσότεροι είναι αμφιδέξιοι (δηλαδή και αριστερόχειρες κατά περίσταση), όταν πρόκειται να εκτελέσουν μια πράξη που δεν απαιτεί ιδιαίτερες κινητικές δεξιότητες, για παράδειγμα το πάτημα του κουμπιού σε ένα ασανσέρ.

Το "σύνδρομο του ξένου χεριού", μια σπάνια νευρολογική διαταραχή κατά την οποία οι πάσχοντες παραπονιούνται για την αθέλητη χρήση των χεριών τους, είναι αυτή που ενέπνευσε τους ερευνητές να ερευνήσουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος αποφασίζει κάθε φορά ποιο χέρι θα χρησιμοποιήσει.

Οι επιστήμονες πάντως δεν έχουν κατανοήσει ακόμα για ποιο λόγο υπάρχει αυτή η "ανταγωνιστική" σχέση που διαπίστωσαν στον εγκέφαλο, αναφορικά με την ασυνείδητη απόφαση για την χρήση των χεριών.

Οι μαγνητικοί παλμοί μεταβάλλουν την ηλεκτρική δραστηριότητα στα εγκεφαλικά κύτταρα.

Αν και η νέα έρευνα περιορίστηκε στην χρήση των χεριών, θεωρητικά τα ευρήματά της σχετικά με την επίδραση των μαγνητικών ερεθισμάτων θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή και για άλλα είδη αποφάσεων, π.χ. αν κάποιος θα διαλέξει ένα μήλο ή ένα πορτοκάλι ή αν θα προτιμήσει μια ταινία σε σχέση με μια άλλη, όπως δήλωσε ο καθηγητής ψυχολογίας και νευροεπιστημών Ρίτσαρντ Άιβρι, ο οποίος ήταν συνυπεύθυνος για την μελέτη.

www.enet.gr

Υγιής Αναρχία

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεου Βλάχου

Πηγή: Η καθιερωμένη συνάντηση του Σεβ. Μητροπολίτου κ. Ιεροθέου με τους φοιτητές και αποφοίτους της Επαρχίας του, το Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010 στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως

Αναδημοσίευση από: http://www.parembasis.gr/2010/10_01_02.htm

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 2 Ιανουαρίου στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως η καθιερωμένη συνάντηση του Σεβ. Μητροπολίτου κ. Ιεροθέου με τους φοιτητές και αποφοίτους της Επαρχίας μας με την ευκαιρία της έναρξης του νέου έτους και της κοπής της Βασιλόπιττας.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιελάμβανε την ακολουθία κοπής της Βασιλόπιττας, την ομιλία του Σεβασμιωτάτου με θέμα «Μια μορφή υγιούς αναρχίας οι κατά Χριστόν σαλοί», συζήτηση με τους φοιτητές, κλήρωση τεσσάρων φοιτητών που έλαβαν ο καθένας κάποιο χρηματικό ποσό από το Ταμείο Ευποιΐας του Μητροπολίτου, το μοίρασμα της Βασιλόπιττας, της οποίας το φλουρί αντιστοιχούσε επίσης σε χρηματικό ποσό από το Ταμείο Ευποιΐας, και τέλος δεξίωση που είχαν ετοιμάσει οι Κυρίες των Συνδέσμων Αγάπης της Ενορίας μας.

Το θέμα της φετινής ομιλίας του Σεβασμιωτάτου προς τους Φοιτητές της Επαρχίας μας ήταν συνέχεια του θέματος που είχε αναπτύξει την προηγούμενη χρονιά και είχε αναφερθή στην ουτοπία, η οποία προσπαθεί να κατασκευάση μια ιδεατή πολιτεία, πράγμα που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Αλλά και η αναρχία προσπαθεί να ανατρέψη το Κράτος και την εξουσία με την βία, πράγμα που και αυτό δεν μπορεί να γίνη.

Ο Σεβασμιώτατος διάρθρωσε την ομιλία του σε τρεις ενότητες.

Στην πρώτη ενότητα, χρησιμοποιώντας σχετική βιβλιογραφία, παρουσίασε τον ορισμό της αναρχίας, σύμφωνα με φιλοσοφικές και κοινωνιολογικές αναλύσεις. Πρόκειται δηλαδή για μια ιδεολογία που απορρίπτει την έννοια της εξουσίας και τον θεσμό του Κράτους, επειδή η κρατική εξουσία από την φύση της είναι αυταρχική και καταπιεστική και αστυνομεύει τα συναισθήματα του ανθρώπου.

Ως πρώτοι αρνητές της εξουσίας θεωρούνται οι κυνικοί φιλόσοφοι, όπως ο Αντισθένης και ο Διογένης, που φαντάζονταν ότι οι άνθρωποι μπορούν να ζουν σαν ένα «ξέγνοιαστο κοπάδι» και να ικανοποιούν τις πιο απαραίτητες φυσικές ανάγκες. Στα νεώτερα χρόνια τον αναρχισμό υποστήριξαν ο Γκοντγουΐν, ο Μπακούκιν, ο Κροπότκιν κ.α.

Ο Μαξ Βέμπερ υποστήριξε ότι η εξουσία προκειμένου να είναι θετική για τον άνθρωπο και την κοινωνία πρέπει να συνδυάζη τα τρία είδη εξουσίας, ήτοι την νόμιμη η γραφειοκρατική, την παραδοσιακή και την χαρισματική. Ο μη συνδυασμός αυτών των τριών ειδών δημιουργεί αρρωστημένες καταστάσεις. Γενικά, το πρόβλημα είναι πως θα συνδυασθή η ελευθερία του προσώπου με την ενότητα του συνόλου.

Στην δεύτερη ενότητα παρουσίασε την άποψη της Εκκλησίας για την αναρχία. Τόνισε ότι ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για να είναι άρχοντας η αρχόμενος, αλλά μετά την πτώση του και την είσοδο των παθών χρειάσθηκε κάποια εξουσία για εξισορρόπηση της ζωής. Τελικά η εξουσία είναι μεταπτωτικό φαινόμενο και ένα αναγκαίο κακό όπως οι αρρώστιες και ο θάνατος. Ο Χριστιανισμός εξανθρώπισε και εκχριστιάνισε τις εξουσίες, τις υπερβαίνει με την ζωή που διδάσκει και επαγγέλεται την πλήρη εσχατολογική τους κατάργηση.

Στην τρίτη ενότητα παρουσίασε τους κατά Χριστός Σαλούς, ιδιαιτέρως δε τον άγιο Συμεών, που έζησε στην Έμεσσα της Συρίας, ως μια μορφή υγιούς αναρχίας. Συνήθως η αναρχία ως ιδεολογία εκφράζεται επιθετικά με βόμβες, ξύλα, πέτρες για την ανατροπή της εξουσίας και οι αναρχικοί καλύπτουν τα πρόσωπα (κουκούλα).

Οι κατά Χριστόν Σαλοί ήταν μια ιδιαίτερη κατηγορία Αγίων, οι οποίοι αφού προηγουμένως έλαβαν το Άγιον Πνεύμα και αγιάσθηκαν στην συνέχεια προσπάθησαν να σώσουν τους ανθρώπους, όχι με επιθέσεις, αλλά με την αγάπη και τα θαύματα, χωρίς να καλύπτουν το πρόσωπο, αλλά με την ίδια τους την απλή και καθαρή ύπαρξη.

Τα χαρακτηριστικά των κατά Χριστόν Σαλών ήταν ότι απέβλεπαν στην σωτηρία των ανθρώπων, ιδίως των πορνών ενέπαιζαν την κοινωνία κτυπτώντας την υποκρισία οδηγούσαν την προσοχή του ανθρώπου στην εσωτερική ζωή με τις πράξεις τους εξόργιζαν ακόμη και τα δαιμόνια με τις θαυματουργικές επεμβάσεις έσωζαν τους αιρετικούς δεν δικαιολογούσαν τον εαυτό τους όταν τους συκοφαντούσαν και μάλιστα ανελάμβαναν πάνω τους την ενοχή των άλλων με πράξεις φαινομενικά τρελλές έκρυπταν την αρετή τους. Την ευεργετική παρουσία τους απέδειξε και ο τρόπος με τον οποίον απέθαναν μέσα σε αφάνεια κοσμική, αλλά σε θεία δόξα.

Και ο Σεβασμιώτατος κατέληξε ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι διορθώσεως των πραγμάτων, όχι με την βία και τις βόμβες, αλλά με την ελευθερία και την αγάπη, με την προσωπική θυσία και την βελτίωση, με θετικές ενέργειες και με προσευχή. Όσοι κρύβουν τα πρόσωπά τους δείχνουν ότι εργάζονται ατομικά και υποκριτικά, ενώ οι κατά Χριστόν Σαλοί εργάζονταν προσωπικά. Τόνισε ιδιαιτέρως ότι πρέπει να αγωνισθούμε για την διόρθωση των κοινωνικών πραγμάτων, όχι σπάζοντας βιτρίνες με κουκούλες, αλλά σπάζοντας την βιτρίνα και την κουκούλα της δικής μας υποκρισίας και αγωνιζόμενοι να βελτιώσουμε τους θεσμούς, γιατί το άρρωστο πρόσωπο αρρωσταίνει τους θεσμούς και οι αρρωστημένοι θεσμοί αρρωσταίνουν πιο πολύ το πρόσωπο.

Οι φοιτητές και απόφοιτοι συμμετείχαν στην συζήτηση με ωραίες ερωτήσεις, όπως: –Μήπως μερικές ενέργειες του αγίου Συμεών μπορούν να χαρακτηρισθούν επιθετικές; Και αν ναι, πως δικαιολογείται αυτό; –Η Εκκλησία θεωρεί την εξουσία θεόσδοτη; Και αν ναι, γιατί ευλογεί τα όπλα αγωνιστών, όπως π.χ. των αγωνιστών του '21; –Με την πείρα και την γνώση που έχετε, μπορείτε να κάνετε μια εκτίμηση, αν υπάρχουν σήμερα περιθώρια εξανθρωπήσεως της εξουσίας; –Πως μπορεί να γίνη εφαρμογή αυτών που είπατε για τον άγιο Συμεών στην καθημερινότητά μας; –Πως γίνεται να μη μας επηρεάζη η γνώμη των άλλων; –Οι άγιοι βλέπουν πιο πέρα από την επιφάνεια, αντιμετωπίζουν πιο βαθειά τα θέματα. Η σύγχρονη ζωή αναλίσκεται μόνον σε όσα βλέπουμε. Πως δέχεται η Εκκλησία αυτούς τους ανθρώπους, λαϊκούς και Κληρικούς, που προχωρούν παραπέρα, πίσω από τα φαινόμενα;

Στις ερωτήσεις αυτές ο Σεβασμιώτατος απάντησε πρακτικά, επίκαιρα και υπεύθυνα.

Στην εκδήλωση είχαν προσκληθή επίσης και παρευρέθηκαν οι Διευθυντές και οι Θεολόγοι των Λυκείων της πόλεως.

Όπως είπαμε και στην αρχή, η εκδήλωση αυτή έχει ήδη καθιερωθή, πραγματοποιείται επί μία δεκαπενταετία πλέον και έχει γίνει σημείο αναφοράς και ευκαιρία συνάντησης των νέων που χρόνο με τον χρόνο ανοίγουν τα φτερά τους και πετούν μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα τους για να σπουδάσουν. Τα θέματα δε που παρουσιάζονται, όπως το φετινό, είναι πάντα επίκαιρα και ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντα των νέων, οι οποίοι λαμβάνουν και μέσα από την Παράδοση κριτήρια ερμηνείας και αντιμετώπισης της σύνθετης σύχρονης πραγματικότητας.

Α. Κ.

www.oodegr.com

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ γ.ΠΑΪΣΙΟΥ, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ...

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ γ.ΠΑΪΣΙΟΥ, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ...

Όσο αστείος και αν ακούγεται σαν τίτλος, δεν παύει να κρύβει τη μιζέρια και την αθλιότητα κάποιων οι οποίοι αρέσκονται να εφευρίσκουν «προφήτες», «χαρισματικούς» και «θαύματα». Ποιος συνειδητός Ορθόδοξος χριστιανός θα μπορούσε ποτέ να παίξει με τόσο μεγάλα μεγέθη; Παΐσιος-Πόλεμος- Κατοχή- Πείνα. Ποιος άθλιος νους κατασκεύασε στο όνομα του αγίου γέροντα, παραχριστιανικές ιστορίες που θα ζήλευαν και οι «εσχατολόγοι» προφητολάγνοι προτεστάντες;. Ποια συνείδηση επέτρεψε την εκφορά τέτοιου ανόητου λόγου, σε εκατομμύρια κουρασμένους Έλληνες Ορθοδόξους; Η ιστορία γνωστή και κάνει τον κύκλο στο διαδίκτυο εδώ και μερικές εβδομάδες… Εμφανίστηκε ο γ.Παΐσιος και είπε σε 2 μοναχούς να πουν σε όλο τον κόσμο πως σε 2 μήνες θα γίνει πόλεμος και να τρέξουν να αγοράσουν μακαρόνια γιατί θα πέσει πείνα, κλπ κλπ. Τι άλλο θα ακούσουμε δλδ; Μετά το Τραχώνι και τον πόλεμο του 2008 ήρθαμε στο κρίσιμο 2μηνο το οποίο κανείς δεν ξέρει και πότε λήγει! Και το τραγικότερο κάποιοι αναπαύουν τη συνείδησή τους στην ‘εσχατιά’ της καταστροφολογίας…

Η ιστορία αυτή είναι ψεύτικη. Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους οι καταστροφολόγοι πως η Ορθοδοξία δεν θα σωθεί με στοκάρισμα μακαρονιών και λαδιού αλλά με τα ματωμένα γόνατα και τα πρησμένα από το κλάμα μάτια. Τα μακαρόνια δεν θα σώσουν κανένα αδελφοί κι αν επιτρέψει ο Κύριος κατοχή και πείνα αυτά δεν θα είναι χειρότερα από την πνευματική κατάπτωση του νεοέλληνα τα τελευταία χρόνια.

Όλο το Άγιον Όρος έμαθε την ιστορία αυτή από το …διαδίκτυο. Οι Πατέρες την διέψευσαν. Δεν γνωρίζω πως μπορεί να ξεκίνησε αυτή η ιστορία αλλά γενικά σε περιόδους αναταραχής και κρίσης (κυρίως πνευματικής) παρουσιάζονται οι επίδοξοι «προφήτες» και καταστροφολόγοι και αυτό διότι το έδαφος είναι κατάλληλο, βλέπετε οι άνθρωποι χωρίς σταθερή ή και καθόλου, πίστη αναπαύουν την κατάθλιψή τους στην απόλυτη αβεβαιότητα ή και καταστροφή του περίγυρού τους. Ο πόλεμος και η συντέλεια για τέτοιους ανθρώπους είναι μια επιβεβλημένη «θεία δίκη» ώστε να λειτουργήσει εξαγνιστικά, κυρίως προς αυτούς.

Ο πιστός χριστιανός δεν φοβάται πόλεμο και πείνα διότι ΠΡΕΠΕΙ να είναι έτοιμος να διωχθεί για το όνομα Του Χριστού : διάκονοι Χριστοῦ εἰσιν παραφρονῶν λαλῶ ὑπὲρ ἐγώ• ἐν κόποις περισσοτέρως ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόντως ἐν φυλακαῖς περισσοτέρως ἐν θανάτοις πολλάκις ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην τρὶς ἐναυάγησα νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα• ὁδοιπορίαις πολλάκις κινδύνοις ποταμῶν κινδύνοις λῃστῶν κινδύνοις ἐκ γένους κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν κινδύνοις ἐν πόλει κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις ἐν λιμῷ καὶ δίψει ἐν νηστείαις πολλάκις ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι…(Β’ Κοριν. 11) Αν λοιπόν αυτά τράβηξε ο απόστολος Παύλος και καμαρώνει γι’αυτές τις κακουχίες και βάσανα, πώς εμείς τρομάζουμε με «φήμες πολέμων» ;

www.egolpion.net

Στο Διαδίκτυο τα ελληνικά χειρόγραφα της Βρετανικής Βιβλιοθήκης

Περισσότερο από το ένα τέταρτο των ελληνικών χειρογράφων που διαθέτει η Βρετανική Βιβλιοθήκη στο Λονδίνο, ψηφιοποιήθηκαν και είναι πλέον διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Τα χειρόγραφα, τα οποία διατίθενται δωρεάν στην ιστοσελίδα www.bl.uk/manuscripts ανήκουν σε μία από τις πιο σημαντικές συλλογές που υπάρχουν εκτός Ελλάδος για τη μελέτη των περισσότερων από 2.000 ετών του ελληνικού πολιτισμού.

Η βιβλιοθήκη έχει ένα σύνολο άνω των 1.000 ελληνικών χειρογράφων, άνω των 3.000 ελληνικών παπύρων και μια πλούσια συλλογή της πρώιμης ελληνικής τυπογραφίας.



Τα χειρόγραφα αυτά περιέχουν πληροφορίες για λόγιους που εργάστηκαν πάνω στη λογοτεχνία, την ιστορία, την επιστήμη, τη θρησκεία, τη φιλοσοφία και την τέχνη της Ανατολικής Μεσογείου κατά την Κλασική και τη Βυζαντινή Περίοδο.

Πρόκειται για την πιο πρόσφατη πρωτοβουλία της βιβλιοθήκης για να αποκτήσει πρόσβαση το ευρύτερο κοινό σε αρχαία και σπάνια έγγραφα.


www.zougla.gr

Μόνο αυτό που βγαίνει από το στόμα μας μάς κάνει ακάθαρτους

Αγίου Λουκά
Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Μόνο αυτό που βγαίνει από το στόμα μας μάς κάνει ακάθαρτους

«Ουδέν εστιν έξωθεν του ανθρώπου εισπορευόμενον εις αυτόν ο δύναται αυτόν κοινώσαι, αλλά τα εκπορευόμενα εστί τα κοινούντα τον άνθρωπον» (Μρ. 7, 15). Αυτά τα λόγια του Χριστού οι άνθρωποι που δεν θέλουν να νηστεύουν τα ερμηνεύουν με τον δικό τους τρόπο. Λένε πως δεν υπάρχουν φαγητά ακάθαρτα, γι' αυτό και δεν νηστεύουν. Είναι σωστό αυτό που λένε;

Όχι, καθόλου δεν είναι σωστό. Λέγοντας αυτό η αγία μας Εκκλησία δεν εννοεί ότι υπάρχουν φαγητά που κάνουν τον άνθρωπο ακάθαρτο, ότι υπάρχουν τρόφιμα ακάθαρτα. Τίποτα απ' αυτά που δημιούργησε ο Θεός δεν είναι ακάθαρτο, όλα είναι καθαρά και καλά λίαν», αν τα δεχόμαστε με ευχαρίστηση, και κανένα φαγητό που μπαίνει στο στόμα μας δεν μας κάνει ακάθαρτους, διότι τίποτα που μπαίνει στον άνθρωπο από έξω δεν μπορεί να τον κάνει ακάθαρτο.

Ποια είναι αυτά που μπαίνουν μέσα μας; Είναι οι επιδράσεις που δεχόμαστε από τους άλλους ανθρώπους. Αν οι άνθρωποι μας βρίζουν, μας προσβάλλουν, μας ταπεινώνουν αυτό δεν μας κάνει ακάθαρτους. Ας τους αφήσουμε να μας βρίζουν, να μας κακολογούν και να μας συκοφαντούν, δεν πρέπει αυτό να μας ενοχλεί και να μας κάνει ακάθαρτους. Μας κάνουν ακάθαρτους εκείνα που βγαίνουν από μέσα μας.

Ποια είναι αυτά που βγαίνουν από μέσα μας;
Πρώτα απ' όλα είναι τα λόγια μας. Αν τα λόγια αυτά είναι άσχημα, αν το στόμα μας, με το οποίο λαμβάνουμε το άχραντο Σώμα και το τίμιο Αίμα του Χριστού ανοίγει για να λέμε διάφορες βρισιές και αισχρολογίες, αυτό μας κάνει ακάθαρτους. Ο άνθρωπος που βρίζει, τον εαυτό του βρίζει, και αυτός που συκοφαντεί τον πλησίον του, τον εαυτό του συκοφαντεί και φανερώνει μ' αυτό τον τρόπο την ρυπαρότητα και την ακαθαρσία της ψυχής του. Αυτός που βρίζει, μιαίνει τον εαυτό του και όχι εκείνον που βρίζει.

Μας κάνουν ακάθαρτους όλα εκείνα που βγαίνουν από μέσα μας. Και από μέσα μας βγαίνουν όχι μόνο τα λόγια αλλά και οι πράξεις και γενικά όλη η συμπεριφορά μας. Τα λόγια, τα έργα, ακόμα το βλέμμα μας φανερώνουν την κατάσταση που βρίσκεται η ψυχή μας. Αν τα λόγια μας είναι γεμάτα κακίες και συκοφαντίες, αν τα έργα μας δεν είναι καθαρά και όλη η συμπεριφορά μας δείχνει την κακία, την υπερηφάνεια, τη μεγαλομανία και την τάση να προβάλλουμε τον εαυτό μας, αυτό μας κάνει ακάθαρτους.

Γινόμαστε ακάθαρτοι όταν η ζωή μας μοιάζει με τη ζωή των ανθρώπων, για τους οποίους ο άγιος προφήτης Δαβίδ λέει στον 72ο ψαλμό του: «Διά τούτο εκράτησεν αυτούς η υπερηφανία, περιεβάλοντο αδικίαν και ασέβειαν εαυτών, εξελεύσεται ως εκ στέατος η αδικία αυτών, διήλθον εις διάθεσιν καρδίας· διενοήθησαν και ελάλησαν εν πονηρία, αδικίαν εις το ύψος ελάλησαν· έθεντο εις ουρανόν το στόμα αυτών, και η γλώσσα αυτών διήλθεν επί της γης» (Ψα. 72, 6-9)

Υπάρχουν άνθρωποι που η γλώσσα τους είναι τόσο μεγάλη που σαρώνει την γη. Αν λοιπόν είμαστε σαν τούς ανθρώπους που περιγράφει στον ψαλμό του ο προφήτης Δαβίδ, αν η γλώσσα μας σαρώνει την γη, αν οι πράξεις μας φανερώνουν την υπερηφάνια, την έπαρση και την αναισθησία, αν ο νους μας δεν είναι συγκεντρωμένος και γυρίζει παντού, αν όλους τους ανθρώπους τους ειρωνευόμαστε, τους συκοφαντούμε και τους κουτσομπολεύουμε, τότε κάνουμε τους εαυτούς μας ακάθαρτους.

Οι πράξεις μας αυτές που βγαίνουν από μέσα μας, όχι μόνο από το στόμα μας βγαίνουν, αλλά μέσα από τον ίδιο τον εαυτό μας, από το πνεύμα μας και αποκαλύπτουν στους άλλους ανθρώπους την πνευματική μας υπόσταση. Την ακαθαρσία του πνεύματος μας την βλέπουν οι άνθρωποι. Αυτή μας κάνει ακάθαρτους. Οι άνθρωποι μας βλέπουν μέσα στο θολό φως, μέσα στο σκοτεινό φως της ψυχής μας. Αυτό το σκοτεινό φως μας μιαίνει.

Αντίθετα πρέπει να ζούμε και να ενεργούμε έτσι ώστε να εκπέμπουμε το Φως του Χριστού, την ευωδία του και όχι την κακία, την υπερηφάνεια, την έπαρση, την συκοφαντία, που όλα αυτά είναι ακαθαρσία. Αυτό να θυμόμαστε. Τίποτα απ' αυτά που μπαίνουν μέσα μας από το στόμα μας δεν μπορούν να μας κάνουν ακάθαρτους. Μας κάνουν ακάθαρτους αυτά που βγαίνουν από το στόμα μας και κάνουν φανερό στους άλλους το εσωτερικό μας είναι. Να το θυμάστε, να είστε πράοι και ταπεινοί για να εκχέεται από μέσα σας το Φως και η ευωδία του Χριστού. Αμήν.

Αγίου Λουκά
Αρχιεπισκόπου Κριμαίας
Λόγοι και Ομιλίες
Τόμος Β'
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

www.impantokratoros.gr

Πιο ανθεκτικοί στα μικρόβια οι άνθρωποι των πόλεων

Οι άνθρωποι που παραδοσιακά ζουν σε αστικές περιοχές, είναι από γενετική άποψη πιο ικανοί να καταπολεμούν τις μικροβιακές μολύνσεις, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Οι πόλεις διευκολύνουν την εξάπλωση μιας ασθένειας, όμως διαχρονικά αυξάνουν τις πιθανότητες οι απόγονοι όσων
επιβιώνουν, να έχουν εφεξής καλύτερες αντιστάσεις στα επικίνδυνα μικρόβια.
Έτσι, οι πόλεις έχουν επηρεάσει την ανθρώπινη εξέλιξη με διάφορους αφανείς τρόπους, πέρα από τους πιο προφανείς, όπως είναι οι ποικίλοι πολιτισμικοί και κοινωνικοί παράγοντες.
Οι ερευνητές του Universitiy College και του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, υπό τον εξελικτικό βιολόγο Ίαν Μπαρνς, σε μελέτη που δημοσίευσαν στο περιοδικό «Evolution» (Εξέλιξη), σύμφωνα με το BBC και το Live Science, μελέτησαν τους ανά τον κόσμο ανθρώπους που έχουν στον οργανισμό τους μια γενετική παραλλαγή, η οποία τους προσφέρει φυσική αντίσταση στην φυματίωση και στην λέπρα. Όπως διαπίστωσαν, το συγκεκριμένο γονίδιο είναι πιο κοινό σε όσους προέρχονται από περιοχές με μακρά ιστορία αστικοποίησης, όπου οι συγκεκριμένες ασθένειες είναι πιθανότερο να επικρατούσαν στο παρελθόν.
Το φαινόμενο συνδέεται με τη λεγόμενη εξελικτική «επιλεκτική πίεση» που ασκείται στους πληθυσμούς των πόλεων, όσον αφορά την αντίστασή τους στις ασθένειες. Όταν ο πληθυσμός μιας αστικής περιοχής εκτίθεται σε μια φονική ασθένεια, όσοι μπορούν να κληροδοτήσουν τα γονίδιά τους στην επόμενη γενιά, βοηθάνε στην μελλοντική καταπολέμηση της νόσου.
Στις πόλεις, μεγάλες και μικρές, όπου οι άνθρωποι από παλιά συγχρωτίζονται πιο στενά, εκτίθενται πιο εύκολα σε διάφορες ασθένειες με το πέρασμα του χρόνου, έτσι τα γονίδιά τους που μεταφέρουν σταδιακά την ανεπτυγμένη αντίσταση σε αυτές τις νόσους, εξαπλώνονται σιγά-σιγά στον πληθυσμό.
Οι ερευνητές ανέλυσαν και συνέκριναν δείγματα DNA από 18 διαφορετικούς σύγχρονους ανθρώπινους πληθυσμούς στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική.
Παράλληλα, έλαβαν υπόψη τους ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα για το πότε εμφανίστηκε η πρώτη πόλη ή αστικός οικισμός σε κάθε περιοχή.
Η προστατευτική γονιδιακή παραλλαγή βρέθηκε σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους που ζουν από την Μέση Ανατολή μέχρι την Ινδία, καθώς και σε αρκετά μέρη της Ευρώπης, όπου υπάρχουν πόλεις εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αντίθετα, η συγκεκριμένη γενετική ποικιλομορφία ήταν σαφώς πιο σπάνια στους πληθυσμούς των περιοχών που είχαν πιο σύντομη ιστορία αστικοποίησης. Για παράδειγμα, οι κάτοικοι στα Σούσα του Ιράν, που έχουν μια μακρά ιστορία 5.200 ετών περσικού πολιτισμού, έχουν σχεδόν όλοι το γονίδιο, ενώ στο Γιακούτσκ της Σιβηρίας, όπου υπάρχει αστική ζωή εδώ και λίγες μόνο εκατοντάδες χρόνια, μόνο το 70 - 80% των κατοίκων έχουν το ίδιο γονίδιο.
«Η έρευνα δείχνει την εξέλιξη σε δράση. Η αστικοποίηση είχε και έχει επίπτωση στο ανθρώπινο γονιδίωμα», δήλωσε ο Μπαρνς.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=356948&dt=27/09/2010

Να που πάνε τα λεφτά Γιώργο...

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι το πολιτικό σύστημα, της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας στην χώρα μας, είναι φαύλο και καταστροφικό. Ουδείς πλέον Έλλην πολίτης του έχει εμπιστοσύνη. Κανένας πολίτης σε αυτήν την χώρα πιστεύει, ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, μπορεί να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών, και να μπορέσει να δώσει όραμα, προοπτική για καλύτερες ημέρες και ευημερία του λαού.
Επίσης το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού λαού δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση του. Το ΠΑΣΟΚ το οποίο εξέλεξε με μεγάλη πλειοψηφία στις εκλογές του περασμένου χρόνου, υφάρπαξε την ψήφο του με ψέματα. Αυτό βέβαια απεδείχθη εκ των υστέρων. Παρά τα ψέματα του αρχηγού του, τα οποία εξακολουθεί και επαναλαμβάνει ακόμη και σήμερα, οι πληρωμένες και κατασκευασμένες δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, εξακολουθούν παρά την αγανάκτηση του ελληνικού λαού για τα οικονομικά μέτρα, να παρουσιάζουν το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα.
Αλλά από την ερώτηση, εάν η χώρα με αυτά τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση (μνημόνιο) θα κατορθώσει να ξεφύγει από την διακυβέρνηση της χώρας από την τρόικα; Το 65% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης είναι προς λάθος κατεύθυνση και ότι δεν θα καταφέρουμε να βγούμε από τις δαγκάνες του ΔΝΤ. Ήδη όπως φημολογείται ετοιμάζονται και για νέο μνημόνιο με νέα φοροεισπρακτικά μέτρα, απόδειξη της αποτυχίας του πρώτου. Στην πράξη λοιπόν αποδεικνύεται η πλήρης αποτυχία των υπουργών, και του λόχου των αναπληρωτών τους, της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Η συγκεκριμένη διακυβέρνησης της χώρας από τους νεοφιλελεύθερους σοσιαλιστές, έχει κάνει τους Έλληνες πολύ επιφυλακτικούς και προσπαθούν να βρουν τρόπους να διασφαλίσουν την περιουσία τους και συγχρόνως να βρουν μεγαλύτερα επιτόκια για τις καταθέσεις τους όσες ακόμη υπάρχουν. Σύμφωνα με το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας, Telegraph οι έλληνες μεταφέρουν τα χρήματα τους στην Βουλγαρία,:" οι Έλληνες καταθέτουν μαζικά τα χρήματα τους σε θυγατρικές τράπεζες και σε παραρτήματα ελληνικών τραπεζών στη Βουλγαρία λόγω υψηλότερων τόκων".
Η διαφορά, στους τόκους, στις καταθέσεις, και δάνεια που χορηγούνται από τις δύο πλευρές των συνόρων, στις ίδιες τράπεζες είναι 3% σημειώνει το άρθρο. " Οι τόκοι στις καταθέσεις στην Ελλάδα είναι μόλις 2- 3%. Στην ίδια τράπεζα στη Βουλγαρία τα επιτόκια για καταθέσεις σε ευρώ είναι 6%".
Μάλιστα συνεχίζει το άρθρο γράφοντας ότι: " κάποιες τράπεζες προτείνουν και προκαταβολή αποπληρωμής των τόκων. Παρόμοιων προτάσεων επωφελούνται πλούσιοι Έλληνες, που καταθέτουν 100.000 ευρώ στη Βουλγαρία και παίρνουν αμέσως τον τόκο για να ζήσουν. Επειδή οι τόκοι των δανείων στην Ελλάδα είναι χαμηλότεροι, υπάρχουν Έλληνες που παίρνουν δάνειο στην Ελλάδα με τόκο 3-5% και καταθέτουν τα χρήματα στη Βουλγαρία, κερδίζοντας από την διαφορά των επιτοκίων". Εάν τα παραπάνω αναφερόμενα είναι αληθή, ερωτούμε το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, τα γνωρίζει αυτά; Τι θα κάνει η κυβέρνηση με τα επιτόκια καταθέσεων, αλλά και με την φορολόγηση των τόκων, ώστε να μην φεύγουν κεφάλαια στο εξωτερικό και στεγνώνει η αγορά από χρήμα; Πιστεύουμε απολύτως τίποτα. Να που πάνε τα λεφτά κ. Παπανδρέου!

Νίκος Παπαγεωργίου

www.elkosmos.gr

Ριζικές αλλαγές στα Πανεπιστήμια!

Πανεπιστήμια Α.Ε.

Εκλογή καθηγητών και από εξωτερικό

Της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ

Το «παρωχημένο και εσωστρεφές» Πανεπιστήμιο της Μεταπολίτευσης φεύγει, το σύγχρονο ανώτατο Ιδρυμα της αριστείας, της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης έρχεται. Το δρόμο θα στρώσουν οι ριζικές αλλαγές σε διοίκηση-φοίτηση-χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων αλλά και στη «γεωγραφία» της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Το στίγμα έδωσε, χθες, από τους Δελφούς ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου:

- Οι φοιτητές θα εισάγονται απ' ευθείας σε σχολές ή και στα ίδια τα ΑΕΙ, θα αλλάζουν -αν θέλουν- αντικείμενο σπουδών, αλλά θα πρέπει να περνούν τα προαπαιτούμενα για να φθάσουν στο πτυχίο.

- Η χρηματοδότηση θα ακολουθεί τον φοιτητή και όχι το Ιδρυμα.

- Το Ιδρυμα θα έχει οικονομική αυτοτέλεια, ευθύνη για τη μισθοδοσία αλλά και δυνατότητα πρόσληψης καθηγητών «υψηλού κύρους».

- Πανεπιστήμια και ΤΕΙ θα συνδέονται με επιχειρήσεις και ερευνητικά κέντρα, θα ανοιχτούν στην ελεύθερη αγορά.

«Είμαστε στις τρεις πρώτες χώρες ως προς το ποσοστό των νέων που μπαίνουν στα τριτοβάθμια Ιδρύματα, αλλά είμαστε στην 118η θέση ως προς την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός, χθες, στην εναρκτήρια συνάντηση της δημόσιας διαβούλευσης που θα διαρκέσει τρεις μήνες (θα ολοκληρωθεί στο τέλος του χρόνου). «Η παιδεία είναι πυρήνας των αλλαγών, όχι μόνο για το αύριο αλλά και για το σήμερα. Είναι βασικό ζητούμενο για την επιβίωση της χώρας», τόνισε, για να σκιαγραφήσει το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα που θα συντελέσει στην έξοδο από την κρίση. Τα βασικά σημεία του νέου προφίλ των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ προσδιορίζουν:

- Τη σύνδεση με τη Διά Βίου Μάθηση για να «πέσουν τα τείχη» μεταξύ των βαθμίδων εκπαίδευσης και των τομέων επιστήμης. «Γιατί να μην εισάγεται κανείς κατ' ευθείαν στο Ιδρυμα, ώστε ο πρώτος να έχει ευρύτητα επιλογών και το δεύτερο δυνατότητα διαμόρφωσης πτυχίων;», αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά.

- Τη σύνδεση με την περιφερειακή ανάπτυξη και την αγορά εργασίας που θα επέλθει και μέσα από τη χωροταξική αναδιάρθρωση με τις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο Ιδρυμάτων και τμημάτων.

- Την εξωστρέφεια των Πανεπιστημίων και τη διεθνοποίησή τους, ώστε να μπορούν να δέχονται και καθηγητές και φοιτητές από το εξωτερικό. «Είμαστε από τις 30 πλουσιότερες χώρες αλλά έχουμε κακή διαχείριση πλούτου. Πρέπει να αναδείξουμε όλες τις δυνάμεις μας» τόνισε.

Ως εκ τούτου, κρίνεται επιβεβλημένο από την κυβέρνηση να μείνει πίσω το σημερινό Πανεπιστήμιο και μαζί όλη η παθογένεια που ξεκινά από «το σκοταδισμό, την αδιαφάνεια και την αναχρονιστικότητα» και φθάνει στις «πελατειακές σχέσεις, τις συναλλαγές φοιτητικών παρατάξεων με καθηγητές για θέματα εξετάσεων και βαθμούς, καθώς και την εξάντληση της περιφερειακής ανάπτυξης στους φοιτητές-πελάτες των τοπικών μπαρ, στους ενοικιαστές δωματίων, άντε και σε κανένα καλό γαμπρό ή νύφη».

Η υπουργός Παιδείας το είπε αλλιώς: «Η περίοδος του Πανεπιστημίου της Μεταπολίτευσης έχει κλείσει τον ιστορικό της κύκλο». Ωρα για το «νέο Πανεπιστήμιο». Και για όσους θέλουν να καταλάβουν τη νέα εποχή, εξήγησε: «Αν κάποτε το ζητούμενο ήταν να μπει η πολιτική στο Πανεπιστήμιο, τώρα είναι η πολιτική για τα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ».

Πυλώνες της φιλόδοξης μεταρρύθμισης (που πρώτη αποκάλυψε η «Ε» τον περασμένο Μάιο), που φυσικά θα συνδυαστεί και με το νέο υπό κατάρτιση εξεταστικό σύστημα (από το 2013), είναι:

- Ουσιαστική αυτοτέλεια των Ανώτατων Ιδρυμάτων.

- Θεσμική εισαγωγή της αξιολόγησης και κοινωνικής λογοδοσίας.

- Διεθνοποίηση της λειτουργίας των Ιδρυμάτων και τόνωση της εξωστρέφειας.

- Σύνδεσή τους με την κοινωνία και την οικονομία, με μετρήσιμα στοιχεία ως προς την πρόοδό τους σε στοχοθετημένα πεδία (έρευνα, τεχνολογία, κοινωνία της γνώσης).

Ολα αυτά θα γίνουν με τη δημιουργία νέας ταυτότητας για τα Ιδρύματα (θα οριοθετηθούν εκ νέου οι όροι Πανεπιστήμιο και ΤΕΙ), νέας ταυτότητας για τον φοιτητή (που θα σπουδάζει σε νέο, σύγχρονο, ευέλικτο περιβάλλον με διεθνή προπτυχιακά, μεταπτυχιακά κ.ά.), νέας ταυτότητας για τους καθηγητές (εκλογή από ξένους εμπειρογνώμονες, ανταγωνιστικότητα κ.ά.) και τέλος με τη χωροταξική και θεματική αναδιάρθρωση.*

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ

Διαφορετικό σύστημα ανάλογα με τα μέγεθος και το προφίλ του κάθε ιδρύματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, στόχος είναι ένα λιτό θεσμικό πλαίσιο που θα δίνει τις βασικές κατευθύνσεις-προδιαγραφές και ένας ισχυρός εσωτερικός κανονισμός που θα ορίζει όλα τα πεδία λειτουργίας του ιδρύματος.

Προτείνονται:

- Βασική ακαδημαϊκή μονάδα είναι η σχολή στην οποία θα γίνεται πλέον η εισαγωγή των φοιτητών και από την οποία θα παίρνουν πτυχία. Καταργούνται τα τμήματα. Μετά το πρώτο έτος θα γίνεται η κατανομή των προγραμμάτων σπουδών ενώ θα ευνοείται και η αλλαγή προγραμμάτων σπουδών κατά τη διάρκεια φοίτησης.

- Κατάργηση του συστήματος διδασκαλίας με διαλέξεις σε αμφιθέατρα. Σχεδιάζεται το προφίλ του εκπαιδευτηρίου με καταγραφή της παρουσίας και της απόδοσης των φοιτητών.

- Σπουδές κατ' έτος, κατ' εξάμηνο, θέσπιση προαπαιτούμενων για τη συνέχιση και την ολοκλήρωση των σπουδών. Μέτρο που εντάσσεται στην καταπολέμηση των «αιώνιων» φοιτητών.

- Κατάργηση των εξεταστικών περιόδων.

- Σύστημα πιστοποίησης σπουδών.

- Εφαρμογή του ευρωπαϊκού συστήματος (ECTS) με βάση τις διδακτικές μονάδες, οι οποίες θα αποτελούν και σημαντικό κριτήριο για τη διάρκεια των σπουδών.

- Υιοθέτηση ψηφιακού συγγράμματος. Η ηλεκτρονική παραγγελία τους συμβάλλει στην καταγραφή των ενεργών φοιτητών αλλά... και των «αιωνίων».

- Οργάνωση Κέντρων Αριστείας.

- Αναδιάρθρωση του θεσμού της πρακτικής άσκησης.

- Νέος σχεδιασμός για τον συντονισμό μεταπτυχιακών με τρόπο που θα ορίζει το κάθε ίδρυμα.

- Σύνδεση των προγραμμάτων της Διά Βίου Μάθησης με τα Ανώτατα Ιδρύματα, καθώς όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης θα ενταχθούν στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. Στο ίδιο πλαίσιο και με εισιτήριο την πιστοποίηση ή τη συλλογή πιστοποιήσεων επαγγελματικών δικαιωμάτων (από διάφορους τίτλους) θα πραγματοποιούνται και οι μετακινήσεις (ή μεταπηδήσεις) από βαθμίδα σε βαθμίδα.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΑΕΙ - ΤΕΙ

1 Συμβούλια διοίκησης για στρατηγικό σχεδιασμό και οικονομικά. Πρυτάνεις, μόνο για ακαδημαϊκά

2 Οικονομική αυτοτέλεια στα ιδρύματα. Υπεύθυνα και για μισθοδοσία.

3 Σύνδεση αξιολόγησης - χρηματοδότησης.

4 Σύνδεση χρηματοδότησης με ελεύθερη αγορά. Δημιουργία Ανεξάρτητης Αρχής Χρηματοδότησης των ΑΕΙ.

5 Εισαγωγή σε σχολές ή και σε ΑΕΙ. Δυνατότητα αλλαγής σπουδών μετά το α' έτος.

6 Κάρτα - κουπόνι φοιτητή, που του εξασφαλίζει την προσωπική του χρηματοδότηση.

7 Κατάργηση διδασκαλίας με διαλέξεις σε αμφιθέατρα, καταγραφή παρουσιών και απουσιών.

8 Θέσπιση προαπαιτούμενων για τη συνέχιση των σπουδών.

9 Ψηφιακά συγγράμματα.

10 Περιφερειακά συμβούλια, αρμόδια για πανεπιστήμια, ΤΕΙ και ερευνητικά κέντρα. «Καλλικράτης» σε όλα τα Ιδρύματα

www.enet.gr

Ο άγιος Απόστολος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής

Απόστολος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής και Θεολόγος, αδελφός του Ιακώβου. Είναι ο Απόστολος που αγαπήθηκε από τον Χριστό «σφόδρα» και ο επιπεσών επί το στήθος Αυτού. Ο Ιωάννης έχει λάβει τα περισσότερα επίθετα: Απόστολος, Ευαγγελιστής, Θεολόγος, Μαθητής της αγάπης, Ηγαπημένος μαθητής, Επιστήθιος, Παρθένος, Βοανεργές, δηλ. υιός της βροντής.
Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία. Εξορίστηκε στην Πάτμο, όπου πλήθη απίστων προσήλθαν στο Χριστιανισμό. Όταν επέστρεψε στην Έφεσο αναπαύθηκε εν ειρήνη (περίπου 95 χρονών). Ενωρίτερα μας άφησε το Ευαγγέλιο του, τρεις Καθολικές επιστολές και την Αποκάλυψη.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 26 Σεπτεμβρίου και στις 8 Μαΐου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος


Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης είναι ο υψιπέτης αετός της Θεολογίας. Έγραψε το θεολογικότερο των Ευαγγελίων. Η Εκκλησία του απένειμε την προσωνυμία του Θεολόγου και στην αγιογραφία εικονίζεται με έναν αετό κοντά στο κεφάλι του. Είναι όμως και ο Ευαγγελιστής της αγάπης. Όχι μόνο γιατί αναφέρεται συνεχώς στην αγάπη, αλλά κυρίως γιατί την βίωνε και την εξέφραζε.

Ήταν ο “μαθητής όν ηγάπα ο Ιησούς”, αλλά και αυτός αγαπούσε πολύ τον Διδάσκαλό του. Τον ακολούθησε και στις πιο δύσκολες ώρες της επίγειας ζωής Του. Όταν οι άλλοι μαθητές ήσαν κρυμμένοι “διά τον φόβον των Ιουδαίων”, αυτός ήταν παρών στη σύλληψή Του, στην “δίκη” και στον Γολγοθά, όπου κάτω από τον Σταυρό, του εμπιστεύθηκε ο Χριστός την μητέρα Του. Μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο και τον Πέτρο αποτελούσαν την τριάδα τον μαθητών που έλαβε μαζί του ο Χριστός στην ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, στο όρος Θαβώρ, όπου “μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών”, καθώς και στην Γεθσημανή, όπου προσευχήθηκε πριν από το πάθος Του.

Αγαπούσε και όλο τον κόσμο, γιατί όποιος αγαπά τον Θεό αγαπά και ό,τι Αυτός δημιούργησε και κυρίως τους συνανθρώπους του. Όλους ανεξαιρέτως, εχθρούς και φίλους χωρίς διακρίσεις. Με μια αγάπη αληθινή απαλλαγμένη από ιδιοτέλειες, συμφέροντα και ρατσισμό, που είναι γνωρίσματα ακαθάρτων και εμπαθών ανθρώπων. Οι άγιοι ως απαθείς και κεκαθαρμένοι, βιώνουν την αυθεντική αγάπη που αγκαλιάζει και τους εχθρούς. Στην νήσο Πάτμο όπου βρισκόταν εξόριστος, εξ αιτίας αυτής του της αγάπης, αξιώθηκε να δη και να καταγράψη την Αποκάλυψη. Συνέγραψε, επίσης, και τρεις θαυμάσιες επιστολές.

Χαρακτηριστικός είναι ο τρόπος με τον οποίο αρχίζει να αφηγείται τα της ζωής του Χριστού, στο Ευαγγέλιο που συνέγραψε. “ 1 ΕΝ αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. 2 Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν. 3 πάντα δι' αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ό γέγονεν. 4 εν αυτω ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων. 5 και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν”. Δηλαδή, κατά την αρχήν (της δημιουργίας) υπήρχεν ο Λόγος και ο Λόγος ήταν προς τον Θεόν και Θεός ήταν ο Λόγος. Αυτός υπήρχε εν αρχή προς τον Θεόν. Όλα έγιναν δι’ αυτού και χωρίς αυτόν τίποτε δεν έγινε από όσα έχουν γίνει. Μέσα σε Αυτόν υπήρχε ζωή και η ζωή ήταν το φως των ανθρώπων. Και το φως φωτίζει στο σκοτάδι και το σκοτάδι δεν το κατενίκησε.

Αρχίζει με την θεμελιώδη αλήθεια ότι ο Λόγος, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, είναι τέλειος Θεός και υπήρχε πάντοτε ενωμένος με τον Πατέρα. Δεν υπήρξε περίοδος που δεν υπήρχε. Γεννάται αϊδίως από το Πατέρα και είναι άναρχος και ατελεύτητος. Υπήρχε προ της δημιουργίας, αφού αυτός είναι ο δημιουργός του κόσμου, με την έννοια ότι όλα τα δημιουργήματα, ορατά και αόρατα, έγιναν δι’ αυτού. Δηλαδή τα πάντα δημιούργησε ο Τριαδικός Θεός “ο Πατήρ δι’ Υιού εν Πνεύματι Αγίω”.

Ο Υιός και Λόγος του Θεού είναι η ζωή και το φως, που φωτίζει τους ανθρώπους, εννοείται τους δεκτικούς φωτισμού. Αυτούς που έχουν τις προϋποθέσεις να δουν αυτό το φως, που δεν είναι κτιστό και αισθητό, αλλά άκτιστο. Ο Θεός είναι άκτιστος και επομένως και οι ενέργειές Του είναι άκτιστες. Και υπάρχει χαώδης διαφορά μεταξύ κτιστού και ακτίστου. Το κτιστό είναι πεπερασμένο, υπόκειται στην φθορά και στον θάνατο, δεν δύναται να αναγεννήση και να σώση, ενώ το άκτιστο, ο άγιος Τριαδικός Θεός, είναι άναρχος και ατελεύτητος, είναι το φως και η ζωή των ανθρώπων. Όσοι ζουν στο σκότος των παθών δεν μπορούν ούτε να αντιληφθούν την ύπαρξη αυτού του φωτός, που δεν μπορεί να το κατανικήση κανένα σκοτάδι αμαρτίας ή πλάνης ή αίρεσης. Αυτό το φως, που είναι η δόξα του Χριστού, το είδε ο Ιωάννης στο όρος Θαβώρ, μαζί με τον Πέτρο και τον Ιάκωβο, “καθώς ηδύνατο”.

Μαρτυρεί και ομολογεί για αυτά που είδε, άκουσε, αισθάνθηκε, οσφράνθηκε και βίωσε σε όλη του την ύπαρξη, η οποία μεταμορφώθηκε. Γιατί στο Θαβώρ έχουμε μεταμόρφωση του Χριστού αλλά και μεταμόρφωση των μαθητών. Μεταμορφώθηκαν τα αισθητά τους μάτια, για να μπορέσουν να δουν εκείνο το φως. “Το φως εκείνο δεν ήταν αισθητό, ούτε οι ορώντες έβλεπαν με απλούς αισθητούς οφθαλμούς. Οι οφθαλμοί των μαθητών μετασκευάσθηκαν με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Για την θέα του Φωτός εκείνου “τυφλοί εισιν οι κατά φύσιν ορώντες οφθαλμοί”. Γι’ αυτό και οι Μαθηταί “ενηλλάγησαν και ούτω την εναλλαγήν είδον”. Έχουμε λοιπόν μεταμόρφωση και των Μαθητών για να αξιωθούν να δουν την δόξα του Θεού στην ανθρώπινη φύση του Λόγου” (Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου, Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ως αγιορείτης, β’ έκδ., σελ.345-346).

Υπάρχουν και σήμερα άγιοι που έχουν εμπειρίες ανάλογες με εκείνες των αγίων Αποστόλων. Βιώνουν, δηλαδή, τα τρία στάδια της πνευματικής ζωής, ήτοι την κάθαρση της καρδιάς, τον φωτισμό του νου και την θεωρία του ακτίστου φωτός. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διασώζει ανόθευτη την πίστη, όπως την παρέδωσαν ο Χριστός και οι Απόστολοι, καθώς και τον τρόπο θεραπείας της ψυχής από τα πάθη. Οι εμπαθείς δεν μπορούν να αγαπούν αληθινά, γιατί ανακατεύουν την αγάπη με την ιδιοτέλεια και το συμφέρον. Και είναι γνωστό από την Ιστορία, αλλά και από τα πρόσφατα γεγονότα, ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ανθρωπότητα έχουν διαπραχθεί στο όνομα της αγάπης και του δικαίου. Η αυθεντική αγάπη έχει σχέση με την ορθή πίστη και την εσωτερική καθαρότητα και δεν εκφράζεται “λόγω μηδέ τη γλώσση, αλλ’ εν έργω και αληθεία” (Α΄ Ιωάν. 3/γ:18).

Συναξαριον (8ης Μαΐου)

Ιωάννου του Θεολόγου, Σύναξις της αγίας κόνεως της εκπορευομένης εκ του τάφου του Ιωάννου του Θεολόγου.
Tω αυτώ μηνί H΄, μνήμη του Aγίου Aποστόλου και Eυαγγελιστού Iωάννου του Θεολόγου, ήτοι η σύναξις της αγίας κόνεως της εκπορευομένης εκ του τάφου αυτού, ήγουν του Mάννα.

Oυ βρώσιν αλλά ρώσιν ανθρώποις νέμει,
Tο του τάφου σου Mάννα μύστα Kυρίου.
Oγδοάτη τελέουσι ροδισμόν βροντογόνοιο.

+ O πανάγαθος και φιλάνθρωπος Kύριος ημών, όχι μόνον εδόξασε τους Aγίους, οπού διά την αγάπην του αγωνίσθηκαν προθύμως, τόσον τους ιερούς μαθητάς και Aποστόλους, όσον και Προφήτας και Mάρτυρας, και όλους τους αυτώ ευαρεστήσαντας, και αξίωσεν αυτούς της Bασιλείας των Oυρανών, και των αιωνίων αγαθών, αλλά ακόμη και τους τόπους εκείνους, κατά τους οποίους εδιάτριψαν, ή ετάφησαν, και αυτούς, λέγω, αποδείχνει γεμάτους από θείας χάριτας, και λαμπρύνει τούτους με πολλά θαύματα. Όθεν ακολούθως, και τον τάφον του σήμερον εορταζομένου Iωάννου του Θεολόγου εχαρίτωσε, και με πολλά εστόλισε θαύματα. O τάφος γαρ ούτος του μεγάλου τούτου Eυαγγελιστού, μέσα εις τον οποίον ετάφη, αφ’ ου έζησε χρόνους ρκ΄ [120], επί του βασιλέως Tραϊανού, όταν έμελλε να μετατεθή, ο τάφος, λέγω, ούτος, κάθε χρόνον αναβρύει αιφνιδίως κατά την σημερινήν ημέραν με τρόπον θεϊκόν και παράδοξον, μίαν σκόνιν, την οποίαν οι εγχώριοι ονομάζουσι Mάννα, και ταύτην οι λαμβάνοντες, μεταχειρίζονται εις απολύτρωσιν κάθε πάθους, εις ιατρείαν ψυχών, και εις υγείαν σωμάτων, δοξάζοντες τον Θεόν και τον αυτού θεράποντα Iωάννην.
Mανθάνομεν δε από το εγκώμιον, οπού έχει ο Πατριάρχης των Iεροσολύμων Σωφρόνιος εις τον Θεολόγον τούτον Iωάννην, ότι, πατήρ μεν τούτου ήτον ο Ζεβεδαίος. Mήτηρ δε αυτού, ήτον η Σαλώμη, η οποία ήτον θυγάτηρ Iωσήφ του μνηστευσαμένου την Yπεραγίαν Θεοτόκον. O γαρ Iωσήφ είχε τέσσαρας υιούς, Iάκωβον, Συμεών, Iούδαν και Iωσήν, και θυγατέρας τρεις, την Eσθήρ, την Mάρθαν, και την Σαλώμην, η οποία εχρημάτισε γυνή του Ζεβεδαίου, μήτηρ δε του Iωάννου. Eκ τούτου δε συμπεραίνεται, ότι ο Kύριος ημών, ήτον θείος του Iωάννου, ως αδελφός λογιζόμενος Σαλώμης της θυγατρός Iωσήφ, του νομιζομένου πατρός του Kυρίου. Πρέπει δε να ηξεύρωμεν, ότι όταν παρεδόθη ο Kύριος ημών τοις Iουδαίοις και εσταυρώθη, όλοι μεν οι άλλοι μαθηταί έφυγον από τον φόβον τους, μόνος δε ούτος ο Iωάννης ήτον παρών, ως αγαπητός (και ως αγαπών τον Kύριον με τελείαν αγάπην, επειδή κατ’ αυτόν πάλιν τον ίδιον η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον). Mόνος λέγω ούτος πρώτος με τον Πέτρον, επήγεν εις τον τάφον. Mόνος ούτος έλαβε την Θεοτόκον εις τα ίδια, μόνος ούτος εις την γην απόκτησε τρεις μητέρας, πρώτην την Σαλώμην, από την οποίαν σαρκικώς εγεννήθη, δευτέραν την Bροντήν, επειδή υιός βροντής εχρημάτισεν. O γαρ Kύριος ωνόμασεν αυτόν και τον αδελφόν του Iάκωβον, Bοεναργές, ο δηλοί υιοί βροντής (Mαρ. γ΄, 17). Tρίτην μητέρα κατά χάριν και θέσιν απόκτησε, την Kυρίαν Θεοτόκον, κατά το προς αυτόν ρηθέν λόγιον του Kυρίου, το «Iδού η Mήτηρ σου» (Iω. ιθ΄, 27). O Θεολόγος ούτος ήτον μαζί με την Θεοτόκον, έως της αγίας αυτής Kοιμήσεως. Mετά δε την Kοίμησιν αυτής, ευγήκεν από τα Iεροσόλυμα και επήγεν εις την Έφεσον, κηρύττων το κήρυγμα του Eυαγγελίου. Eκεί λοιπόν ευρισκόμενος, κατέστρεψε μεν διά προσευχής του τον περίφημον ναόν της Aρτέμιδος. Ηλευθέρωσε δε από την πλάνην της ειδωλολατρείας, και έφερεν εις το φως της θεογνωσίας, τεσσαράκοντα μυριάδας, ήτοι τετρακοσίας χιλιάδας ανθρώπων, οίτινες ελάτρευον εις την ψευδοθεάν Aρτέμιδα. Ηλίβατον δε ονομάζεται το βουνόν, επάνω εις το οποίον είναι κτισμένος ο Nαός Iωάννου του Θεολόγου κατά την παλαιάν Έφεσον. Kατά δυσμάς δε του βουνού, ήτον ο τάφος του Aγίου Aποστόλου Tιμοθέου. O τάφος δε Mαρίας της Mαγδαληνής, και το σπήλαιον των επτά Παίδων, ταύτα ευρίσκονται εις το εκεί πλησιάζον βουνόν, το οποίον ονομάζεται Xειλετών, ή Xειλέων. O δε τάφος της Aγίας Eρμιόνης, η οποία ήτον μία από τας τέσσαρας θυγατέρας τας Προφήτιδας Φιλίππου ενός των επτά Διακόνων, ταύτης, λέγω, ο τάφος, ευρίσκεται εις το εκεί πλησιάζον βουνόν. Aλλά και τα άγια λείψανα Aυδάκτου Mάρτυρος και της αυτού θυγατρός Kαλλισθένης, και άλλων Mαρτύρων και Eπισκόπων, Aρίστωνος, λέγω, Tυράννου, Aριστοβούλου, και Παύλου του Eρημοπολίτου, όλα ταύτα τα λείψανα εις εκείνο το βουνόν ευρίσκονται.
Tελείται δε η του Iωάννου Σύναξις και εορτή εν τω σεπτώ και αποστολικώ Nαώ αυτού, τω ευρισκομένω εις τόπον καλούμενον Έβδομον.

(από το βιβλίο: . Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγες:

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού
oodegr.com
egolpio.com

www.imka.gr

«Μοιάζεις στον μπαμπά, γι΄ αυτό σ΄ αγαπάω»

Η ομοιότητα με τα χαρακτηριστικά των γονιών μας καθοριστική στην επιλογή του ερωτικού συντρόφου

ΕΔΙΜΒΟΥΡΓΟ Αν και ως τώρα μερικά πράγματα στον έρωτα θεωρούνταν «απλά», στο βιβλίο του με τίτλο «Η νέα επιστήμη της έλξης ανθρώπων», ο καθηγητής Ντέιβιντ Πέρετ του Πανεπιστημίου Σεντ Αντριους στη Σκωτία εξηγεί με επιστημονικό τρόπο γιατί μας προσελκύουν άντρες και γυναίκες που μας θυμίζουν τον γονέα μας του αντίθετου φύλου. Με λίγα λόγια, «μου θυμίζεις τον πατέρα μου (ή τη μητέρα μου, για τους άνδρες), γι΄ αυτό σε αγαπάω»!

Πείραμα σε 300 άνδρες και 400 γυναίκες, εκ των οποίων όλοι είχαν μόνιμη σχέση και είχαν μεγαλώσει και με τους δύο γονείς τους, έδειξε ότι η συνύπαρξη και η στενή παρατήρηση των γονιών μας σε τρυφερή ηλικία εντυπώνουν τα χαρακτηριστικά τους στη μνήμη μας, επηρεάζοντας έτσι την άποψή μας για το ποιον θεωρούμε ελκυστικό αργότερα στη ζωή μας.

Ο δόκτωρ Πέρετ κατέγραψε το χρώμα ματιών και μαλλιών των συμμετεχόντων, των ερωτικών συντρόφων τους και των γονιών τους. Αποδείχθηκε ότι τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες, αν, για παράδειγμα, ένας άντρας έχει ξανθιά και γαλανομάτα μητέρα, είναι πολύ πιθανόν να ερωτευτεί μια ξανθιά και γαλανομάτα γυναίκα. Τα δικά μας χρώματα ή εκείνα του γονιού του ιδίου φύλου φαίνονται να διαδραματίζουν ελάχιστο ρόλο όταν επιλέγουμε ταίρι. Πέρα όμως από τα χρώματα, εκείνο που φαίνεται ότι «αναζητούμε» στο πρόσωπο των πιθανών συντρόφων μας είναι τα ίδια τα χαρακτηριστικά του προσώπου της μητέρας ή του πατέρα μας, αντίστοιχα, όπως ήταν σε νεαρή ηλικία. Αυτό ισχύει σε ακόμη μεγαλύτερο βαθ μό αν ένας άντρας είχε καλή σχέση με τη μητέρα του ή μια γυναίκα με τον πατέρα της, διότι φαίνεται ότι προσπαθούμε να αναπαράγουμε αυτήν την όμορφη εμπειρία και στις ερωτικές σχέσεις μας.

Ο δόκτωρ Πέρετ όμως εξηγεί ότι σημαντικός παράγοντας έλξης είναι το πόσο «θηλυκό» ή «αρρενωπό» είναι ένα πρόσωπο. Κατά την εφηβεία, η δομή των οστών του προσώπου μας αλλάζει υπό την επήρεια των ορμονών. Στους άνδρες, η τεστοστερόνη κάνει πιο έντονο το σαγόνι και τα φρύδια, ενώ τα οιστρογόνα επιτρέπουν στις γυναίκες να διατηρήσουν αναλογίες που μοιάζουν παιδικές, «μαλακές» γραμμές, γεμάτα χείλη, μικρή μύτη, μικρό μέγεθος κεφαλιού και μεγάλα μάτια. Μάλιστα, το 95% των συμμετεχόντων στην έρευνα απεφάνθησαν ότι η εκθήλυνση των χαρακτηριστικών γυναικών μέσω υπολογιστή (πιο «γλυκό» πιγούνι, πιο τονισμένα μάτια και χείλη, πράγμα που περίπου κάνει και το μακιγιάζ) τις έκανε πολύ πιο ελκυστικές.

Πάντως, ανεξάρτητα από το αν κάποιος ανταποκρίνεται ή όχι στο παραδοσιακό πρότυπο ομορφιάς, όσο περισσότερο τον γνωρίζουμε τόσο πιο ελκυστικός μάς φαίνεται. Κατά την έρευνά του, ο δρ Πέρετ διαπίστωσε ότι, αν και αυτό μοιάζει κλισέ, η θεώρησή μας για την εσωτερική ομορφιά του άλλου, όπως εκφράζεται μέσα από την προσωπικότητα, στην πραγματικότητα μεταφράζεται σε μια εκτίμηση που καλύπτει και την εξωτερική του εμφάνιση. Ετσι, αντίθετα με τα θαύματα που υπόσχονται εταιρείες καλλυντικών, το μοναδικό «επιστημονικά αποδεδειγμένο» μυστικό ομορφιάς είναι ο καλοσυνάτος και ενδιαφέρων χαρακτήρας.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=356638&dt=25/09/2010

Ερχεται το χάπι της νιότης!

Σε δύο χρόνια από σήμερα το ελιξίριο της νεότητας θα είναι γεγονός και θα έχει τη μορφή χαπιού! Μπορεί να μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο ο καθηγητής Βλαντιμίρ Σκουλάτσεφ, του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, ισχυρίζεται ότι παρασκεύασε ένα αντιγηραντικό χάπι το οποίο δρα αναστέλλοντας τις καταστροφικές επιπτώσεις του οξυγόνου στα κύτταρα του σώματός μας. Κάτι τέτοιο θα επιβραδύνει σημαντικά τη διαδικασία της γήρανσης και θα προστατεύει από ασθένειες που σχετίζονται με το γήρας, προσθέτοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο χρόνια στις ζωές μας.

Παρόλο που αρκετοί θεωρούν παράλογους τους ισχυρισμούς του Ρώσου επιστήμονα ότι ανακάλυψε ένα είδος σύγχρονου «ιερού δισκοπότηρου», η διεθνής κοινότητα, συμπεριλαμβανομένου του Νομπελίστα δρ Γκάντερ Μπλόμπελ, υποστηρίζει τα ευρήματά του. «99% του χρόνου το οξυγόνο μετατρέπεται σε νερό, όμως υπάρχει και 1% κατά το οποίο μετατρέπεται σε ένα υπεροξείδιο που αργότερα μετατρέπεται σε δηλητηριώδη στοιχεία. Το ζητούμενο ήταν να βρούμε ένα αντιοξειδωτικό που σταματά αυτή τη διαδικασία», εξήγησε ο καθηγητής που ασχολείται 40 χρόνια με αυτό το πρόγραμμα και ονόμασε τα πρωτοποριακά αντιοξειδωτικά «ιόντα του Σκουλάτσεφ».

Ο καθηγητής ισχυρίζεται ότι θα χρειαστούν δύο ακόμα χρόνια κλινικών δοκιμών, για τις οποίες χιλιάδες άνθρωποι έχουν δηλώσει συμμετοχή.

www.ethnos.gr

Κληρονομική η... τεμπελιά

Επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου, gdevetzoglou@dolnet.gr

Το κομμάτι του χαρακτήρα που έχει σχέση με την εργατικότητα, δεν διαμορφώνεται μόνο από τις εμπειρίες και το περιβάλλον, αλλά και από το DNA. Το συμπέρασμα προέκυψε από τη μελέτη 43^ων γενεών πειραματόζωων.

Σύμφωνα με τον καθηγητή στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Τέοντορ Γκάρλαντ, η τεμπελιά είναι κληρονομική όπως αποδεικνύει ένα γονιδιακό στέλεχος, το οποίο κατάφερε να απομονώσει η επιστημονική ομάδα από ποντίκια.

Η μελέτη του αμερικανού καθηγητή και της ομάδας του άρχισε το 1993 και το δείγμα της αποτέλεσαν η διασταύρωση 224 πειραματόζωων και η επιλογή εκείνων που ήταν δυο φορές πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα.

Έπειτα από μελέτες σε 43 γενιές ποντικών, ο δρ. Γκάρλαντ κατάφερε να απομονώσει γονιδιακό στέλεχος το οποίο συνδέεται με την προδιάθεση στην κινητική δραστηριότητα.

Ο εντοπισμός αυτού του γονιδίου, επισημαίνει ο Αμερικανός καθηγητής, αποδεικνύει ότι τα χαρακτηριστικά που μας καθιστούν δραστήριους ή μη κληρονομούνται σε μεγάλο βαθμό.

Αυτό δεν σημαίνει, πάντως, ότι οι οκνηροί γονείς κάνουν αποκλειστικά οκνηρά παιδιά, καθώς τα γονίδια που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά φτάνουν τα χίλια. Αντίθετα, τα πράγματα στο εργαστήριο είναι πιο εύκολα αφού με τη μέθοδο της επιλεκτικής διασταύρωσης είναι δυνατό να προκύψει ένας ποντικός πολύ τεμπέλης ή υπερβολικά δραστήριος.

Η αξία της έρευνας έγκειται στο γεγονός ότι η επιστημονική ομάδα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας κατάφερε να φτάσει στην 43η γενιά. Και δεδομένου ότι το DNA του ποντικού είναι δομικά σχεδόν ίδιο με αυτό του ανθρώπου, η μελέτη του δρ. Γκάρλαντ αποτελεί ένα καλό σημείο εκκίνησης για μια ανάλογη μελέτη στον άνθρωπο.

Το επόμενο βήμα σε αυτή την ανακάλυψη είναι να διαπιστωθεί ποια γονίδια επηρεάζουν το στέλεχος που απομονώθηκε και να συγκριθούν με τα αντίστοιχα γονίδια του ανθρώπου.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the Royal Society.

Πηγή : Web Only


www.tanea.gr

Ντελίβερι διδακτορικά!

Της ΚΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι οι «ντελιβεράδες» έρχονται στην πόρτα μας για να μας φέρουν φαγητό ή κανένα επείγον δέμα - άντε και λουλούδια ή είδη περιπτέρου... Εσχάτως όμως, ένα νέο είδος «ντελίβερι» έχει αρχίσει να αναπτύσσεται γοργά: εκείνο της εκπόνησης πανεπιστημιακών εργασιών από εταιρείες «υποστήριξης φοιτητών» ή ιδιώτες καθηγητές και «παράδοσης στο χώρο σας» μέσω e-mail.

Η ύπαρξη ανθρώπων που αναλάμβαναν -με το αζημίωτο- τη συγγραφή εργασιών, από απλές πτυχιακές μέχρι διδακτορικές διατριβές, δεν είναι «φρούτο» της εποχής μας, παρ' ότι κι αυτή «ωρίμασε» με την ανάπτυξη του Διαδικτύου. Τα τελευταία χρόνια εντούτοις, η προσφορά τέτοιων υπηρεσιών αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, με αποτέλεσμα να γίνεται πλέον λόγος για κανονική «βιομηχανία» που έχει στηθεί γύρω από τις πανεπιστημιακές σπουδές.

Η αναζήτηση του ανθρώπου που θα αναλάβει την εκπόνηση μιας εργασίας δεν είναι διόλου επίπονη, αφού οι εταιρείες που παρέχουν αυτή την υπηρεσία αξιοποιώντας τις όποιες νομικές παραλείψεις ανέρχονται σε δεκάδες. Η διαδικασία, απλή: ο ενδιαφερόμενος κάνει την επαφή με το φροντιστήριο, την εταιρεία ή τον ιδιώτη που θα επιλέξει (τηλεφωνικώς ή μέσω έτοιμης «φόρμας επικοινωνίας» που θα βρει στην ιστοσελίδα), ενημερώνει σχετικά με το θέμα της εργασίας που πρόκειται να παραδώσει, τον επιθυμητό αριθμό λέξεων/ σελίδων, τη βιβλιογραφία και το χρονικό περιθώριο που του έχει δώσει ο επιβλέπων καθηγητής. Κατόπιν συνεννόησης για την ημέρα παράδοσης και τον τρόπο καταβολής του αντιτίμου, ο φοιτητής έχει στα χέρια του έτοιμο τον καρπό του «μόχθου» του. Ο χρόνος παράδοσης της εργασίας, η οποία είναι κατά βάση σε ηλεκτρονική μορφή, κυμαίνεται από μία εβδομάδα, για μια απλή εργασία εξαμήνου 30 σελίδων, μέχρι αρκετούς μήνες για μια διδακτορική διατριβή.

Ενας μισθός για μία εργασία

Οι τιμές διαφοροποιούνται ανάλογα με το τι θέλει ο «πελάτης» (μια εργασία «πτυχίου», ένα μεταπτυχιακό paper ή ακόμα και έρευνα επιπέδου PhD), πόσες σελίδες πρέπει να είναι, τι είδους βιβλιογραφία θα χρησιμοποιηθεί, τι τύπος εργασίας θα είναι (ποιοτική, ποσοτική, κ.λπ.) και φυσικά πόσο γρήγορα πρέπει να ολοκληρωθεί. Με βάση έναν άτυπο «τιμοκατάλογο» παροχής υπηρεσιών, η κάθε σελίδα εργασίας κοστολογείται από 12 ευρώ και μπορεί να αγγίξει ακόμα και τα 18 ευρώ για απλές πτυχιακές ή τα 25 ευρώ -30 ευρώ για διδακτορικές διατριβές. Αν ο φοιτητής στείλει έτοιμη την εργασία του και απλά ζητήσει να διορθωθεί και να «σουλουπωθεί» από κάποιον φροντιστή, θα πληρώσει περίπου 15 ευρώ τη σελίδα (κάθε σελίδα «χωράει» 220-255 λέξεις, ανάλογα με τη γραμματοσειρά και το διάστιχο) ενώ για τη μετάφραση θα χρεωθεί 15 ευρώ -30 ευρώ .

Για μια μεταπτυχιακή εργασία 80-90 σελίδων «θεωρητικού» περιεχομένου, η ημερομηνία παράδοσης της οποίας έχει οριστεί για οχτώ μήνες μετά, το κόστος κυμαίνεται από 1.000 ευρώ έως 1.400 ευρώ . Αν η εργασία αφορά κάποιο ιδιαιτέρως εξειδικευμένο θέμα (ιατρικό ή οικονομικό) ή πρωτότυπη έρευνα, τότε η τιμή της θα ανεβεί, αγγίζοντας ακόμα και τα 1.800 ευρώ .

Σε γενικές γραμμές οι εργασίες που υποβάλλονται σε τμήματα ή σχολές θεωρητικού προσανατολισμού (νομικές, κοινωνικές, ανθρωπιστικές, φιλολογικές) κοστίζουν λιγότερο σε σύγκριση με εκείνες των «θετικών» ή «τεχνολογικών» επιστημών (Πολυτεχνείο, Μαθηματικό, Αρχιτεκτονική, κ.λπ.). *

www.enet.gr

Η νοερά προσευχή και άσκηση υπήρχαν πάντοτε στην ζωή της Εκκλησίας

Η προσευχή τού αγίου Μαρτίνου

Ιωάννης μ. Αγιαννανίτης

Πηγή; Αγιορείτικη Μαρτυρία" Τριμηνιαία έκδοσις Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου Τεύχος 4.
Αναδημοσίευση από: http://www.impantokratoros.gr/noera_proseyxh_dysh.el.aspx

Μία από τις σημαντικώτερες ενδείξεις ότι ο Θεός δεν εγκατέλειψε ακόμη την αναξία μας γενεά μέσα στους πονηρούς αυτούς καιρούς είναι ότι παρά τους συνεχείς κλονισμούς και εκτροχιασμούς δεν απωλέσαμε ακόμη την μυστική μνήμη και βίωσι της προσευχής της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Το ότι δε η επιβίωσις αυτή ωδήγησε τελικώς και σε αναβίωσι αποτελεί ένα ακόμη μεγαλύτερο σημείο του απείρου πλάτους των οικτιρμών του Κυρίου, καθώς και η νεώτερη θεολογία και ζωή παρουσιάζει εμφανείς τάσεις αναβαπτίσεως στην μυστική Παράδοσι, αλλά και ξένοι κύκλοι, Ορθόδοξοι και μη, σπεύδουν διψασμένοι να μαθητεύσουν στην σωστική αυτή διδαχή.

Είναι διάχυτη όμως και σε μας — και ακόμη περισσότερο στους ξένους — η αντίληψις πως η σημερινή Ορθόδοξη πρακτική της προσευχής είναι μία επί μέρους και ειδική παράδοσις του βυζαντινού μοναχισμού (κυρίως από τον 9ο αιώνα και μετά) και όχι η γενική καθολική παράδοσις του Χριστιανισμού- ακόμη δε περισσότερο πως η λεγομένη νηπτική παράδοσις της νοεράς προσευχής αποτελεί απλώς προϊόν του ησυχαστικού κινήματος του 14ου αιώνος, παρόλο που οι ίδιοι οι ησυχασταί δεν έπαυσαν ποτέ να εξηγούν, πως η διδασκαλία τους ανάγεται σε αυτήν όλων των προηγουμένων Πατέρων, βιώθηκε απ' όλους τους μεγάλους αγίους, παλαιούς και νέους, όσιους και μάρτυρες, και διήκει μέχρι τους Αποστολικούς χρόνους, την διδασκαλία των Ευαγγελίων, αλλά και αυτής της Παλαιάς Διαθήκης. Έτσι και πολλοί φωτισμένοι νεώτεροι διδάσκαλοι προσπάθησαν και προσπαθούν να άρουν τις ηθελημένες αυτές παρεξηγήσεις και να καταδείξουν στον σύγχρονο κόσμο την εκπληκτική αυτή ενότητα και συνέχεια.

Η αδιάσπαστη αυτή ενότητα και συνέχεια του μυστικού βιώματος της Εκκλησίας γίνεται ακόμη πιο εκπληκτική (και απροσδόκητη ίσως), όταν επισημαίνεται και σε έργα αρχαίων «Δυτικών» Πατέρων η βίους αγίων της αρχαίας Ορθοδόξου Δύσεως, γραμμένους μάλιστα ατά λατινικά. Εξέχον τέτοιο παράδειγμα είναι ο βίος του αγίου Μαρτίνου, επισκόπου στην Ορθόδοξη Γαλλία του 4ου αιώνος. Σ' αυτό το σύντομο σημείωμα, ας μας επιτροπή να ρίξουμε ένα βλέμμα (αδιάκριτο ίσως και ανάρμοστο, αλλά πάντως πλήρες πόθου) στις σχετικές πτυχές του βίου του, όπως μας τις παραδίδουν οι αρχαίες λατινικές μαρτυρίες.

Ο Άγιος

Ο άγιος Μαρτίνος έζησε μέσα στον 4ο αιώνα (316-397) κατά τους χρόνους του Μ. Κωνσταντίνου και των διαδόχων του. Καταγόταν από Ρωμαϊκή — τότε περιοχή της σημερινής Ουγγαρίας, αλλά έδρασε ως επί το πλείστον στην Β. Ιταλία και κυρίως στην Γαλατία, δηλ. την σημερινή Γαλλία. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός περίπου 25 χρόνια, αλλά στη συνέχεια παραιτήθηκε από πόθο για την μοναχική ζωή και υπήρξε ο πρώτος εισηγητής του ωργανωμένου μοναχισμού στη Δύσι. Παράλληλα εξελέγη και επίσκοπος της πόλεως Τουρώνης (σημερινής Τουρ της κεντρικής Γαλλίας), όπου αρχιεράτευσε επί περισσότερο από 26 χρόνια. Η δράσις του υπήρξε πολυσχιδής και, έκτος των άλλων, ανεδείχθη και μέγας θαυματουργός, ώστε ανέστησε και νεκρούς. Μετά θάνατον τα θαύματα συνεχίσθηκαν στον τάφο του ακατάπαυστα επί αιώνες, και μάλιστα και μετά την εγκατάστασι των Φράγκων στις περιοχές εκείνες. Σιγά-σιγά έγινε ο δημοφιλέστερος άγιος της Δύσεως και τιμήθηκε με χιλιάδες ναούς, αλλά σήμερα το ιστορικό του πρόσωπο έχει υποστή ποικίλες αλλοιώσεις, οι οποίες άλλωστε εκφράζουν και τις γνωστές παρεκκλίσεις του «Δυτικού» Χριστιανισμού.

Διαβάζοντας λοιπόν τις αρχαίες μαρτυρίες για τον βίο αυτού ακριβώς του άγιου, τον βλέπουμε να αγιάζεται και να θεούται μέσα από τις ίδιες ακριβώς πρακτικές, που αποτελούν μέχρι και σήμερα την πνευματική παράδοσι της Ορθοδοξίας, ενώ στη Δύσι όχι μόνο έχουν αθετηθή, αλλά και θεωρούνται πλέον δεισιδαιμονίες και προσθήκες των Ανατολικών. Ρίγη συγκινήσεως διαπερνούν τον αναγνώστη των αρχαίων αυτών μαρτυριών, ο όποιος αντιλαμβάνεται αμέσως την ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία τους. Εδώ θα αναφερθούμε μόνο στην προσωπική βίωσι της προσευχής από τον άγιο, μια και η κοινή λατρεία είναι μάλλον θέμα της Λειτουργικής.

Η πρακτική της περιστασιακής προσευχής

Σκηνές προσευχής μπροστά σε δύσκολες περιστάσεις και κυρίως πριν από θαυματουργίες απαντούν πολύ συχνά μέσα στον βίο του αγίου Μαρτίνου. Εντύπωσι όμως προκαλεί το γεγονός ότι σχεδόν πάντοτε προτιμά μία στάσι, που μπορεί τελικά να αποδοθή στα ελληνικά με το ρήμα προσπίπτει. Πρόκειται για την λατινική λέξι prosternitur (=καταστρώννυται, στρώνεται κάτω). Ακόμη σήμερα στην oρθόδοξη παράδοσι ομιλούμε για στρωτές μετάνοιες! Η στάσις αυτή θεωρείται σκανδαλώδης από τον σύγχρονο κόσμο, ενώ βιώνεται με αδιάσπαστη συνέχεια στην Ορθοδοξία και συναντάται κατά κόρον και στην εικονογραφία, όπως π.χ. στους μαθητές στην Μεταμόρφωσι, στις Μυροφόρους στο «Χαίρετε», στην Μαρία στην Ανάστασι του Λαζάρου και σε μεγάλο πλήθος άλλων παραστάσεων. Άλλωστε σήμερα ένας σεβαστός αριθμός μεγάλων (στρωτών) μετανοιών αποτελεί το κυρίως μέρος του μοναχικού κανόνος, αλλά και της προσευχής κάθε ευλαβούς Χριστιανού. Κατά τον βιογράφο του άγιου Μαρτίνου αυτό υπήρξε «αγαπημένη συνήθεια» και μόνιμο «προσφιλές όπλο» του άγιου, ενώ οι πνευματικοί του απόγονοι, που τον έχουν επί χίλια πεντακόσια χρόνια για προστάτη τους, περιφρόνησαν την «προσκύνησι» και τις «μετάνοιες» ως ανατολίτικες δουλοπρέπειες και προτίμησαν την «αξιοπρεπή» genuflectio των Φράγκων ιπποτών («κάμψι» του δεξιού γόνατος μέχρι το έδαφος με το σώμα σε όρθια θέσι) ή το άνετο ευθυτενές γονάτισμα πάνω στο ειδικό υπερυψωμένο σανίδι των εδράνων των δυτικών ναών, καθιστώντας έτσι φανερή την αδυναμία της θεολογίας τους να συλλαβή την αξία της σωματικής ταπεινώσεως και του σωματικού κόπου για τον ερχομό της Χάριτος του Θεού.

Στον άγιο Μαρτίνο δεν λείπουν και όλα τα υπόλοιπα συμπαρομαρτούντα της ορθοδόξου παραδόσεως: Η προσευχή γίνεται «εν σάκκω και σποδώ»! Πράγματι, όποτε ήθελε να δώση ιδιαίτερη έμφασι στην δέησί του έστρωνε κάτω ένα δέρμα (κιλίκιον) και στάχτη, η άλλοτε φορούσε το κιλίκιον ως ένδυμα και έραινε με στάχτη το κεφάλι του, πρακτικές που είναι γνωστές ήδη από την Π. Διαθήκη και εκφράζουν βαθεία μετάνοια και εκζήτησι του θείου ελέους. Ο σύγχρονος κόσμος τα θεωρεί όλα αυτά απελπιστικά και μελαγχολικά, μη εννοώντας πως η συναίσθησις της αμαρτωλότητος και αναξιότητος είναι απαραίτητη προϋπόθεσις, για να φθάση κανείς στην αίσθησι του μεγαλείου της «δωρεάν» ευσπλαχνίας του Θεού και ακολούθως να Τον δοξολογήση εκ καρδίας ως Σωτήρα όλων των ειλικρινώς μετανοούντων. Έτσι το πένθος και τα δάκρυα, στοιχεία πολύ βασικά της ορθοδόξου ζωής, καθίστανται χαροποιά και σωστικά και το «Κύριε ελέησον» δεν είναι ο αντίποδας, αλλά το αχώριστο ταίρι του «Δόξα σοι ο Θεός».

Πολύ συχνά επίσης η προσευχή του αγίου Μαρτίνου συνοδεύεται από αγρυπνίες και νηστείες και την λοιπή «άσκησι». Τουλάχιστον σε μία περίπτωσι μάλιστα, αυτές είναι τριήμερες και μας υπενθυμίζουν τα περίφημα «τριήμερα» της Ορθοδοξίας! Ο άγιος, λέγει ο βιογράφος του, είχε κάνει τις νύκτες ημέρες... Σήμερα και τα δύο αυτά στοιχεία της κατά Θεόν ασκήσεως έχουν τόσο παραγνωριστή και ατονίσει στην Δύσι, ώστε μόλις και μετά βίας να συνάντησης κάποια σεβαστά απομεινάρια τους στα πιο «παραδοσιακά» δυτικά μοναχικά τάγματα, ενώ οι προγραμματισμένες και χρονομετρημένες (μέχρι και πεντάλεπτες!) λειτουργίες της ημέρας είναι ο κανών.

Επίσης η ενέργεια της προσευχής του αγίου ολοκληρώνεται με το σημείο του Σταυρού, το όποιον ονομάζεται «λάβαρον» (vexillum). Να λοιπόν, γιατί και σήμερα στον μοναχικό κανόνα οι «μετάνοιες» συνοδεύονται πάντοτε από σταυρούς.

Αυτού του είδους η προσευχή του αγίου ήταν κάτι περισσότερο από «αποτελεσματική»: Συνταρασσόταν γη και ουρανός, οι δαίμονες έφριτταν, οι ενεργούμενοι συγκλονίζονταν και ωρύονταν, οι άγγελοι κατέβαιναν εις συνομιλίαν του αγίου και ο Κύριος έκλινε το ους Του, επακούοντας την δέησι και επιτελώντας θαυμαστών δυνάμεων και σημείων!

Η πρακτική της αδιάλειπτου νοεράς προσευχής

Όμως για τον άγιο Μαρτίνο η προσευχή δεν ήταν υπόθεσις κάποιων στιγμών και μόνον, αλλά τρόπον τινά υπόθεσις μιας ολοκλήρου ζωής. Ο βιογράφος του μας παρέχει την καταπληκτική για τον τόπο και τον χρόνο μαρτυρία, πως ο άγιος «semper orabat» (=πάντοτε προσευχόταν)! Παράλληλα συναντούμε κάποιες νύξεις για την μυστική ζωή του, oι όποιες προφανώς προέρχονται από περιστασιακές δικές του εκμυστηρεύσεις στους μαθητές του, σχετικά με το πως εκτελούσε την εντολή του «αδιαλείπτως προσεύχεσθε».

Το κύριο συστατικό αυτής της πνευματικής καταστάσεως είναι η διηνεκιή ανάτασις της ψυχής προς τα ουράνια («animus caelo semper intentus»). Πρέπει να παρατηρήσουμε πως εδώ η σημασία της λέξεως ψυχή (animus, και όχι anima) ταυτίζεται απόλυτα με εκείνη της λέξεως νους των μεταγενεστέρων Πατέρων, πρόκειται δηλ. για νοερά προσευχή.

Βασική προϋπόθεσις της είναι η συνεχής εμμονή στο έργον Θεού (opus Dei) Ο όρος αυτός, αντίθετα με αυτό που ήθελαν να καταλάβουν πολλοί Δυτικοί ή δυτικίζοντες, ουδέποτε σημαίνει εξωστρεφείς καλές πράξεις, παρά αποκλειστικά και μόνον την πνευματική εργασία, δηλ. αυτό που εννοούμε σήμερα στο Άγιον Όρος όταν λέμε ότι κάποιος «κάνει τα πνευματικά του»: ατομική προσευχή, κανόνας, ανάγνωσις κατανυκτικών βιβλίων, μνήμη θανάτου, μνήμη Θεού, δάκρυα κλπ. Έτσι τηρείται μία θαυμαστή ισορροπία μεταξύ «σχόλης» και «ασχολίας» δια της καταργήσεως και των δύο. Σχολασμός πλέον δεν είναι η νοσηρή ραθυμία και απραγία, αλλά η απόθεσις των βιοτικών απασχολήσεων και ασχολία δεν είναι η κοσμική τύρβη της ανθρώπινης πολυπραγμονίας, αλλά η ενεργός πνευματική εργασία.

Ανθρωπίνως θα έλεγε κανείς, πως ήταν αδύνατον ο άγιος να προσευχόταν νοερώς και κατά την διάρκεια της αναγνώσεως η της ενασχολήσεως με τις υποθέσεις της επισκοπής. Και όμως! Για να το καταλάβουμε αυτό ο βιογράφος του μας δίδει για παράδειγμα μια καθημερινή εικόνα, που έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε πως αποτελεί ερμηνευτική παραβολή από το στόμα του ίδιου του άγιου Μαρτίνου: Ας προσέξουμε τους σιδηρουργούς, όταν κτυπούν το σφυρί στο αμόνι. Αφού δώσουν μερικά γερά κτυπήματα, έπειτα δεν σταματούν αμέσως, αλλά εξακολουθούν να κτυπούν σιγά-σιγά και χωρίς να καταβάλλουν προσπάθεια, έπειτα πάλι χτυπούν δυνατά, και μετά πάλι σιγά και μηχανικά κ.ο.κ. Έτσι λοιπόν στα διαλείματα ανάμεσα στα κύρια κτυπήματα δεν σταματούν, αλλά συνεχίζουν χαλαρώτερα και δίχως έντασι. Η συνέχισις αυτή οφείλεται στην «φόρα» που έχουν από προηγουμένως και σε προθέρμανσι για την επόμενη προσπάθεια. Κατά τον ίδιο τρόπο και ο νους, όταν κοπιάση και αγωνισθή στην προσευχή, στην συνέχεια εξακολουθεί την ευχή χωρίς έντασι και κόπο, αλλά χαλαρά, ξεκούραστα και δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια, ενόσω ασχολείται κανείς και με διάφορες απαραίτητες εργασίες. Με αυτή την εικόνα λοιπόν ο άγιος εξηγούσε παραβολικά στους μαθητές του το αδιάλειπτον της προσευχής του. Καταλαβαίνουμε ότι η εργασία αυτή απαιτεί κόπο και έντασι κατά την διάρκεια της κυρίως προσευχής και διαρκή καρδιακή προσήλωσι προς τον Θεό σε κάθε στιγμή της ζωής.

Δεν έλειψαν στον άγιο Μαρτίνο και τα θεωτικά αποτελέσματα της ευχής: Μία βασική αρετή, που διατρέχει ολόκληρο το μήκος και το πλάτος της πολιτείας του, υπήρξε η απάθεια, εκφραζόμενη ως παντοτεινή παραμονή στην ίδια κατάστασι και διαρκής αταραξία (υποδηλώνεται με τον όρο constantia). Ακόμη όλοι αναγνώριζαν μία αίσθησι ουράνιας αγαλλιάσεως στο πρόσωπο του! Μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του όχι μόνο κράτησε τον νου του στα ουράνια, αλλά και από την επιθανάτια κλίνη ακόμη δεν ήθελε να γυρίση στο πλευρό, για να έχη προσηλωμένο το βλέμμα του στον ουρανό. Την ώρα του θανάτου του το πρόσωπο του θα λάμψη σαν πρόσωπο αγγέλου!

Με αφορμή ένα άλλο περιστατικό, ο άγιος θα μας δώση ακόμη μία σημαντική διδασκαλία περί προσευχής: Ο βιογράφος του μας διηγείται με κάθε λεπτομέρεια πως ενεπλάκη σε μία πυρκαγιά, την ώρα που κοιμόταν μετά από μία πολύ κοπιαστική ήμερα. Ξύπνησε τρομαγμένος και στην κατάστασι αυτή ο πειρασμός κατάφερε να του υποκλέψη τον νου. Όπως ομολογούσε ο ίδιος, δεν προσέφυγε αμέσως «στα όπλα της προσευχής και το λάβαρο του Σταυρού», αλλά καταγινόταν πανικόβλητος να ανοίξη την πόρτα. Όμως το μάνταλο δεν άνοιγε... Σε λίγο «ελθών εις εαυτόν», προσέπεσε στην γνώριμη του στάσι προσευχής και η φωτιά υποχώρησε θαυματουργικώς.

Να λοιπόν, γιατί οι άγιοι μισούν την τύρβη και την ταραχή του κόσμου και αγαπούν τις ερημίες! Να γιατί χίλια χρόνια αργότερα θα ομιλούν για ησυχία και ησυχασμό και ο κόσμος πάλι δεν θα τους καταλαβαίνη! Όμως εμείς πιστεύουμε ότι και τώρα και εις τον αιώνα θα εύχωνται για τον φωτισμό του ιδικού μας ταλαίπωρου και εσκοτισμένου νοός. Αμήν.

*Πλήρης παρουσίασις των σχετικών με τον άγιο Μαρτίνο μαρτυριών γίνεται στην πρόσφατη έκδοση Ήλιος σε έναν κόσμο που δύει Άγιον Όρος 1989.

www.oodegr.com

Τα θυμάμαι όλα, άρα είμαι ευτυχισμένος

Οι άνθρωποι με καλή μνήμη έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι αισιόδοξοι, με αυτοπεποίθηση και επιτυχημένοι

ΛΟΝΔΙΝΟ Βρέθηκε το μυστικό για μια χαρούμενη και επιτυχημένη ζωή- είναι η καλή λειτουργική μνήμη. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι άνθρωποι που έχουν καλό μνημονικό έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι αισιόδοξοι, σίγουροι για τον εαυτό τους και επιτυχημένοι στην καριέρα τους. Αντίθετα, όσοι δεν έχουν καλή μνήμη έχουν μεγαλύτερη τάση να «κάνουν μούτρα» και να είναι απαισιόδοξοι.

Η λειτουργική μνήμη είναι καλή όταν διεκπεραιώνει παράλληλα δύο εργασίες: θυμάται και επεξεργάζεται πληροφορίες. Το πιο απλό παράδειγμα για το αν η μνήμη αυτή λειτουργεί σωστά είναι να ζητηθεί από έναν άνθρωπο να μετρήσει δύο νούμερα πίσω από έναν οποιοδήποτε αριθμό και εκείνος να δώσει την απάντηση χωρίς δισταγμό.

Ερευνες έχουν δείξει ότι όσοι διαθέτουν καλή λειτουργική μνήμη τείνουν να έχουν καλύτερες δουλειές και καλύτερης ποιότητας συναισθηματικές σχέσεις.

Αλλά τώρα η δρ Τρέισι Αλογουέι , από το Πανεπιστήμιο του Στέρλινγκ στη Σκωτία, θέλησε να ερευνήσει σε βάθος αν το μνημονικό επηρεάζει όντως την ευτυχία. Μελέτησε 1.200 άτομα, των οποίων η ηλικία κυμαινόταν από το τέλος της εφηβείας ως την εβδομηκοστή δεκαετία της ζωής τους, δίνοντάς τους μια σειρά από ψυχολογικά τεστ και ερωτηματολόγια.

«Είδαμε ότι οι άνθρωποι που έχουν καλή μνήμη τείνουν να είναι πιο αισιόδοξοι, να έχουν περισσότερες ελπίδες για τη ζωή τους και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους ότι μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και να προσαρμοστούν σε διάφορες καταστάσεις» λέει η ερευνήτρια.

«Αντιθέτως, οι άνθρωποι που έχουν κακή μνήμη τείνουν να μελαγχολούν περισσότερο από τους άλλους και να περνούν περισσότερο χρόνο “κολλημένοι” στα προβλήματα όταν αυτά εμφανίζονται στη ζωή τους» πρόσθεσε.

Η έρευνά της επιβεβαίωσε ότι η μελαγχολία συνδέεται με την κατάθλιψη. «Οι δύσθυμοι άνθρωποι πλήττονται πιο συχνά από κατάθλιψη» είπε η δρ Αλογουέι στο Βρετανικό Φόρουμ Επιστήμης που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αστον του Μπέρμιγχαμ.

Η ερευνήτρια παρομοίασε τη λειτουργική μνήμη με «σημείωμα Ρost-it του εγκεφάλου... Με τη λειτουργική μνήμη λαμβάνουμε νέες πληροφορίες, τις ενσωματώνουμε στα στοιχεία που γνωρίζουμε και στη συνέχεια προχωράμε προς τα εμπρός» είπε. Ο μέσος ενήλικος μπορεί να θυμάται και να εργάζεται με πέντε είδη πληροφοριών ταυτόχρονα ενώ ένα παιδί 5 ετών μπορεί να χειριστεί μόνο δύο. Η έρευνα έδειξε, αντίθετα προς ό,τι θα περίμενε κανείς, ότι η λειτουργική μνήμη των ανθρώπων που έχουν περάσει τα 60 είναι εξίσου καλή με εκείνη των εφήβων.

Σύμφωνα με τη δρα Αλογουέι, η λειτουργική μνήμη μάς επιτρέπει επίσης να προσαρμοζόμαστε πιο εύκολα και γρήγορα σε νέες καταστάσεις.

Η λειτουργική μνήμη, που μας παρέχει τη δυνατότητα να διατηρούμε πληροφορίες στο μυαλό για σύντομο χρονικό διάστημα, είναι πολύ σημαντική για να τα βγάζουμε πέρα με τις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Οι ικανότητές της διαφέρουν από άτομο σε άτομο και μπορεί σε γενικές γραμμές να εκτιμηθεί μετρώντας τον αριθμό των πληροφοριών που μπορεί κάποιος να κρατήσει στο μυαλό του κάθε δεδομένη στιγμή.

Για παράδειγμα, όποιος μπορεί να θυμηθεί και να επαναλάβει μια σειρά από οκτώ οδηγίες έχει καλύτερη λειτουργική μνήμη από κάποιον που σταματά στις πέντε. Η καλή λειτουργική μνήμη συνδέεται με τη συγκέντρωση και την εξυπνάδα, ενώ η κακή με το Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και μαθησιακές δυσκολίες. Η μνήμη αυτή μπορεί να ενισχυθεί μέσω συστηματικών ασκήσεων σε υπολογιστή.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=355170&dt=18/09/2010