Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μπροστά στη Φάτνη

Λόγος εις τον μακάριον Φιλογόνιον

Ἔρχεται ἡ ἑορτή, ἡ πιό σεβάσμια καί ἡ πιό φρικτή ἀπό ὅλες τίς ἑορτές, πού δέ θά κάνει κανείς λάθος ἄν τήν ὀνομάσει μητρόπολη ὅλων τῶν ἑορτῶν.

Ποιά εἶναι αὐτή ἡ ἑορτή; Ἡ γέννηση, κατά σάρκα, τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό αὐτή τήν ἑορτή ἀρχίζουν οἱ μεγάλες ἑορτές τῶν Θεοφανείων, καί τοῦ ἱεροῦ Πάσχα καί τῆς Ἀναλήψεως καί τῆς Πεντηκοστῆς. Ἔτσι, πού σάν νά ξεχύθηκαν ἀπό κάποια πηγή διάφορα ποτάμια καί νά γέννησαν αὐτές τίς ἑορτές...

Τό νά εἶναι Θεός καί νά θελήσει νά γίνει ἄνθρωπος καί νά ἀνεχθεῖ νά κατεβεῖ τόσο χαμηλά, ὅσο δέν μπορεῖ νά τό συλλάβει ἡ ἀνθρώπινη διάνοια, αὐτό εἶναι τό τρομακτικώτατο μυστήριο, πού εἶναι γεμάτο ἀπό ἔκπληξη. Και αὐτό, θαυμάζοντάς το ὁ Παῦλος, ἔλεγε: «Πράγματι, καθώς ὁμολογοῦν ὅλοι οἱ πιστοί, εἶναι μέγα τό μυστήριο τῆς ἀληθινῆς εὐσέβειας, πού μᾶς ἀποκαλύφθηκε. Ὁ Θεός φανερώθηκε σαρκωμένος»... Γι᾿ αὐτό τό λόγο σέβομαι αὐτή τήν ἡμέρα καί τήν ἀγαπῶ καί καταθέτω μπροστά σας αὐτή τήν ἀγάπη, γιά νά σᾶς κάνω καί σᾶς κοινωνούς τοῦ δυνατοῦ ἐρεθίσματος τῆς ἀγάπης. Γι᾿ αὐτό σᾶς παρακαλῶ ὅλους σας καί σᾶς ἱκετεύω, νά ρθεῖτε μέ ἐνδιαφέρον καί προθυμία, ἀφήνοντας ὀ καθένας τό σπίτι του, γιά νά δοῦμε τόν Δεσπότη μας στή Φάτνη, σπαργανωμένο, νά δοῦμε ἐκεῖνο τό φοβερό καί παράδοξο θέαμα. Γιατί, πῶς θά μπορέσουμε νά ἀπολογηθοῦμε καί πῶς θά ζητήσουμε συγγνώμη, ὅταν Αὐτός μέν ὁ Κύριος, κατεβαίνει ἀπό τούς οὐρανούς, γιά χάρη μας καί ἐμεῖς οὔτε ἀπό τό σπίτι μας δέν βγαίνουμε νά πᾶμε νά τόν συναντήσουμε; Ὅταν μάγοι, ἄνθρωποι βάρβαροι κί ἀλλόφυλοι, τρέχουν ἀπό τήν Περσίδα, γιά νά τόν δοῦν στή Φάτνη, σύ δέ ὁ Χριστιανός, δέν ὑπομένεις οὔτε μικρή ὁδοιπορία, γιά νά ἀπολαύσεις τό μακάριο αὐτό θέαμα;

Πρόσελθε, λοιπόν καί σύ, φέρνοντας δῶρα, ὄχι σάν αὐτά, πού ἔφεραν ἐκεῖνοι, ἀλλά πολύ λαμπρότερα. Πρόσφεραν ἐκεῖνοι χρυσό. Πρόσφερε σύ σωφροσύνη καί ἀρετή. Πρόσφεραν ἐκεῖνοι λιβανωτό. Πρόσφερε σύ ταπεινοφροσύνη καί ταπεινωμένη καρδιά καί ἐλεημοσύνη. Ἄν προσέλθεις μέ αὐτά τά δῶρα, μέ ἄδεια καί πολλή ἐλευθερία, θά ἀπολαύσεις τήν ἱερή αὐτή Τράπεζα. Καί ἐγώ, τώρα, γι᾿ αὐτό τά λέω αὐτά, πού λέω, γιατί γνωρίζω, ὅτι πολλοί ἐκείνη τή μέρα θά προσέλθουν καί θά ὁρμήσουν σ᾿ αὐτή τήν πνευματική θυσία. Γιά νά μήν τό κάνουμε, λοιπόν,αὐτό οὔτε γιά τό κακό μας, οὔτε γιά τήν καταδίκη τῆς ψυχῆς μας, ἀλλά νά τό κάνουμε γιά τή σωτηρία μας, προδιαμαρτύρομαι ἀπό τώρα καί σᾶς παρακαλῶ, νά καθαρίσουμε τόν ἑαυτό μας μέ κάθε τρόπο καί ἔτσι νά προσέλθουμε στά Ἱερά Μυστήρια.

Πηγή: http://www.el-pliroforisi.gr/

www.zoiforos.gr

Τὸ δρᾶμα τοῦ θεοῦ

Καλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα.

Χριστουγεννιάτικη ἱστορία

Μπόκος Δημήτριος (Πρεσβύτερος)

Τὸ χιόνι στοιβαζόταν πυκνὸ ὅλο τὸ ἀπόγευμα ντύνοντας τὴν ὀρεινὴ πολίχνη, ποὺ εἶχε κουρνιάσει στὴν ἀπάνεμη πλαγιὰ τοῦ βουνοῦ, στὰ λευκά. Μὰ ὡστόσο ὁ παγωμένος ἀέρας σήμερα, παραμονὴ Χριστούγεννα, δὲν τῆς χαριζόταν καθόλου. Σάρωνε τὶς πλαγιές, στριμωχνόταν βουίζοντας στὰ σοκάκια, ξεχυνόταν γοργὰ στὴν ἁπλωμένη κοιλάδα, πιστὸς στὸ ραντεβού του μὲ τὶς ἄπειρες λευκὲς νυφοῦλες πού, παιχνιδιάρες, ἄπιστες, ψυχρές, στριφογύριζαν ἀδιάκοπα, λοξοδρομώντας ἀπρόβλεπτα σὲ κάθε του ἐρωτικὸ ἄγγιγμα.

Τὰ Χριστούγεννα ἔρχονταν τυλιγμένα στὴν ὀμορφιά.

Κοντοστάθηκε μπρὸς στὴν κλειστὴ πόρτα. Τίναξε τὸ χιόνι ἀπὸ πάνω του, ξερόβηξε καὶ μπῆκε. Μὲ τὸ ἄνοιγμα τῆς πόρτας τὸ χιόνι, σπρωγμένο ἀπ' τὸν ἄνεμο, χύθηκε μέσα κι ἀνακάτεψε τὴν πνιγηρὴ ἀτμόσφαιρα τοῦ καπηλειοῦ κάνοντας ὅλους νὰ γυρίσουν τὰ κεφάλια τους. Μὰ αὐτός, χωρὶς νὰ καλησπερίσει, χωρὶς νὰ κοιτάξει κανένα, προχώρησε στὴ γωνιά του καὶ σωριάστηκε βαρὺς στὴν ἄδεια καρέκλα, γυρνώντας σχεδὸν τὴν πλάτη του σὲ ὅλους. Ὅμως δὲν φάνηκε νὰ πειράχτηκε ἢ νὰ παραξενεύτηκε κανένας. Τὸ γκαρσόνι μάλιστα, μὲ τὸ ποὺ τὸν εἶδε, ἔτρεξε ἀμέσως μὲ τὸ καραφάκι καὶ τὸ ποτήρι στὸ χέρι στὸ τραπέζι του.

Ὅλοι τὸν ἤξεραν στὴ μικρή τους πόλη.

Τὸ πικρό του δρᾶμα τὸ μοιράζονταν ὅλοι σιωπηλά. Ἡ θλιβερὴ ζωὴ τοῦ μπάρμπα - Κοσμᾶ ἦταν μέρος τῆς καθημερινῆς τους ἔγνοιας. Ἤξεραν ὅλοι τὸ μοναχικὸ γεράκο ποὺ τὸν ἐγκατέλειψε ὁ γιός του. Τὸν ἤξεραν καὶ τὸν συμπαθοῦσαν.

Ὁ προκομμένος του ἦταν φευγάτος ἀπὸ χρόνια. Εἶχε δηλώσει ὅτι δὲν θέλει καμμιὰ ἐπικοινωνία. Ἤθελε νὰ 'ναι ἐλεύθερος. Χωρὶς δεσμεύσεις. Ὁ γέρος πικράθηκε βαθιά. Τοῦ μήνυσε πὼς τὸ σπίτι του θὰ 'ταν πάντα ἀνοιχτό. Νὰ τὸν περιμένει. Κι ἀπὸ τότε ἡ ζωὴ του ἔγινε ὅλη ἕνα δάκρυ, ποὺ ἀπ' τὰ μάτια του ἔσταζε ἀδιάκοπα στὴν καρδιά.

Δὲν ἔλεγε σὲ κανέναν τὸν πόνο του. Μὰ ὅλοι τὸν γνώριζαν. Κάθε μέρα κατέβαινε στὸ σταθμό. Τὴν ὥρα τῆς ἄφιξης αὐτὸς ἦταν πάντα ἐκεῖ. Τὸ σφύριγμα τοῦ τραίνου ἀνατάραζε μέσα του τρελλὰ τὴν ἐλπίδα. Κάθε μέρα τὰ τραῖνα ἔρχονταν καὶ ἔφευγαν σφυρίζοντας δυνατὰ στὸν ἀέρα. Κι αὐτὸς περίμενε ...;, περίμενε ...;

Καὶ πιὸ πολὺ τὶς μέρες τὶς καλὲς ποὺ ὅλοι χαίρονται, σὰν σήμερα. Τότε δυνάμωνε ἡ ἀπαντοχή του, δυνάμωνε ἡ ἐλπίδα του, δυνάμωνε ὁ πόνος. Κι ἀπόψε ὅλοι ἤξεραν πὼς ἀπὸ 'κεῖ ἐρχόταν πάλι. Διπλὰ πικραμένος, διπλὰ ἀπελπισμένος. Γιὰ μιὰ φορὰ ἀκόμα θὰ κάμει μόνος του Χριστούγεννα.

Βυθισμένος στὶς μαῦρες του ἀναμνήσεις ἄδειαζε σταγόνα - σταγόνα τὸ ποτήρι του, πασχίζοντας μάταια νὰ ρίξει φάρμακο στὸ φαρμάκι τῆς καρδιᾶς του.

Ἡ νύχτα προχώρησε. Τὸ καπηλειὸ ἄδειαζε, μιὰ καὶ ὅλοι βιαζόντουσαν νὰ γυρίσουν στὰ σπίτια τους γιὰ τὴ μεγάλη γιορτή. Ἔφυγε τελευταῖος. Μὰ ἀντὶ νὰ ἀνηφορίσει γιὰ τὸ σπίτι του, τὰ βήματά του κατηφόρισαν ἀνεξήγητα ὥς τὸ σταθμό. Γιατί πήγαινε ἐκεῖ; Οὔτε ποὺ καταλάβαινε.

Οἱ ἀποβάθρες ἔρημες. Κανένα ζωντανὸ πλάσμα δὲν κουνιόταν ἐδῶ. Τὸ τελευταῖο τραῖνο εἶχε σφυρίξει ἐδῶ καὶ ὧρες. Κάθισε σ' ἕνα παγκάκι. Τὸ ὑπόστεγο τὸν προστάτευε ἀπ' τὸ χιόνι, μὰ ὄχι κι ἀπ' τὸν ἄνεμο καὶ τὸ κρύο. Τυλίχτηκε στὸ χοντρό του παλτό. Ὁ βαθὺς πόνος τοῦ ἔσχιζε τὴν καρδιά. Τὸ μυαλὸ του θόλωνε. Δὲ νοιαζόταν πιὰ γιὰ τίποτε. Ἡ ὥρα περνοῦσε, μὰ ὁ χρόνος ἔπαψε νὰ ὑπάρχει γι’ αὐτόν. Ὥσπου ἀκούστηκαν κάποια βήματα δίπλα του. Ὁ παπὰς κατέβαινε γιὰ τὴ νυχτερινὴ γιορτινὴ Λειτουργία. Τὸν εἶδε καὶ ἀπορημένος πλησίασε.

- Μπάρμπα - Κοσμᾶ, τέτοια ὥρα τί κάνεις ἐδῶ;

Δὲν ἀποκρίθηκε. Δὲν εἶχε ὄρεξη γιὰ κουβέντες. Ἡ μορφὴ του σκοτεινίαζε ἀπ' τὴ μελαγχολία.

- Ἔλα στὴ Λειτουργία ἀπόψε, συνέχισε ὁ παπάς. Ἔτσι, νὰ γλυκαθεῖ λιγάκι ἡ ψυχή σου, μέρα ποὺ εἶναι.

- Τράβα τὸ δρόμο σου, παπά. Ἄσε με στὸ χάλι μου, εἶπε ἀνόρεχτα.

Ὁ παπὰς ἐπέμεινε. Μὰ ὁ γέρος ἔχασε τὴν ὑπομονή του.

- Φύγε, παπά. Τὰ 'παμε καὶ τὰ ξανάπαμε αὐτά. Ὁ Θεός σου δὲν ὑπάρχει γιὰ μένα. Μὴ μὲ κεντρίζεις περισσότερο, μέρα ποὺ εἶναι. Τράβα στὴ δουλειά σου, τὸ καλὸ πού σου θέλω.

- Καλὰ λοιπόν, φεύγω. Μὰ ἡ πόρτα θὰ 'ναι ἀνοιχτή, ὅποτε κι ἂν θελήσεις.

Ὁ παπὰς ἔφυγε καὶ ὁ γέρος ἔγειρε ἀποκαμωμένος στὸ παγκάκι. Ἔκλεισε τὰ μάτια του, μὰ ποῦ ὕπνος μ' αὐτὴ τὴν παγωνιὰ ποὺ ἔφτανε ὡς τὰ κόκκαλα. Ὁ ἀβάσταχτος πόνος διαπερνοῦσε τὰ σώψυχά του σωρεύοντας κρυάδα στὴν καρδιά του.

Ὁλόμαυρη ἡ παγωμένη νύχτα γύρω του. Θανατερὸ τὸ κρύο σκοτάδι μέσα του. Ὁ κόσμος ὅλος, ἔξω καὶ μέσα του, ἕνας τάφος. Ἔρημος, κρύος, σκοτεινός.

Ἔνοιωσε τὴν ἀπόλυτη μοναξιά. Βίωσε τὴν πλέρια δυστυχία. Βούλιαξε στὴν ἔσχατη ἀπόγνωση. Τί περισσότερο θὰ μποροῦσε νὰ ’ναι ἡ κόλαση;

- Γιέ μου! βόγκηξε δυνατὰ καὶ σωριάστηκε σὰν τὸ κουβάρι.

Ὁ ἄνεμος μούγκρισε δυνατὰ καὶ ξανάφερε στ' αὐτιὰ του ὁλόιδια τὴ φωνή του.

- Γιέ μου!

Τὴν πῆγε μακριὰ καὶ τὴν ξανάφερε. Καὶ βάλθηκε νὰ κάνει τὸ ἴδιο ξανὰ καὶ ξανά, λὲς καὶ τὸν εὐχαριστοῦσε νὰ μαστιγώνει ἀλύπητα τ' αὐτιὰ καὶ τὴν καρδιὰ τοῦ γέρου.

Μὰ ὄχι! Κάποιος φαίνεται νὰ τοῦ μιλάει πραγματικά. Ἀκούει ξεκάθαρα μέσ' τοῦ ἀνέμου τὴ βοὴ ὄχι τὴ δική του, μὰ κάποια ἄλλη, παράξενη φωνή.

- Γιέ μου!

- Ποιὸς εἶναι; ἀναρωτήθηκε. Μήπως ὀνειρευόταν;

Ποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ τὸν φωνάζει γιό του; Ἔστρεψε τὰ κουρασμένα του βλέφαρα δῶθε – κεῖθε. Μεσ' στὴ θολούρα τοῦ μυαλοῦ του καὶ τῆς νύχτας ἀγνάντεψε μιὰ ἀνάερη μορφή, ποὺ ἔσβηνε καὶ φαινόταν σὰν τὶς νιφάδες τοῦ χιονιοῦ, ποὺ χόρευαν στὸν ἀέρα. Ἡ ἀπόκοσμη φωνὴ δὲν ἔπαυε νὰ ἀντηχεῖ σὰν χάδι ἁπαλὸ στ' αὐτιά του. Μὰ τὰ θαμπά του μάτια δὲν μποροῦσαν ν' ἀντικρύσουν καθαρὰ τὴ μορφὴ ποὺ ὅλο ἐρχόταν κι ἔφευγε ἀπὸ μπροστά του.

Τοῦ φάνηκε ἀρχικὰ σὰ νὰ ’ταν τὸ πρόσωπο τοῦ συχωρεμένου τοῦ πατέρα. Μετὰ τοῦ φάνταζε σὰν τὴ μορφὴ τοῦ παπᾶ ποὺ τοῦ μίλησε νωρίτερα. Μὰ τέλος ὅλα ξεκαθάρισαν. Μπροστά του ἔλαμψε ὁλοκάθαρα τοῦ ἴδιου του Χριστοῦ τὸ πρόσωπο, γλυκύτατο καὶ ὁλοφώτεινο.

- Πέθανα φαίνεται, σκέφτηκε. Βρίσκομαι σ' ἄλλο κόσμο πιά!

- Ὁλόκληρη ζωὴ σὲ περιμένω, γιέ μου. Γιατί δὲν ἔρχεσαι κοντά μου; ἀκούστηκε ζεστὴ ἡ θεϊκὴ φωνή.

Ὁ γέρος τὰ χρειάστηκε.

- Κοντά σου ἐγώ; Μὰ πῶς νὰ' ρθῶ; Διάλεξα τὴν ἐλευθερία μου ἀπὸ σένα. Πῶς νὰ ξαναγυρίσω τώρα; Καὶ πῶς μαζί σου νὰ λογαριαστῶ;

- Ἐσὺ γι' αὐτὸ ποθεῖς νὰ 'ρθει κοντά σου τὸ παιδί σου; Γιὰ νὰ σοῦ δώσει λογαριασμό;

- Καὶ βέβαια ὄχι! Ἂς ἤτανε μονάχα νὰ γυρίσει.

- Αὐτὸ συμβαίνει καὶ σὲ μένα. Μπορεῖς νὰ μὲ περιφρονεῖς, νὰ μ' ἀγνοήσεις. Μὰ τὸ δικαίωμα νὰ σ' ἀγαπῶ μπορεῖς νὰ μοῦ τὸ πάρεις; Σὲ καρτερῶ, θαρρεῖς, γιὰ νὰ βγάλω τὸ ἄχτι μου; Κοντά μου σὲ καλῶ, γιατί σὲ λαχταράω, γιέ μου. Μόνο γι’ αὐτό. Ὁ πόνος μου εἶναι βαθύς, ὅσο σὲ ξένα, μακρινὰ ἀπὸ μένα, μονοπάτια περπατᾶς. Πικρὸ τὸ δάκρυ μου πίσω ἀπ' τὸ κάθε βῆμα σου σταλάζει. Ὁλόκληρη ζωὴ κλαίω γιὰ σένα. Ἐσὺ τουλάχιστον μπορεῖς νὰ καταλάβεις τί σημαίνει αὐτό. Ὅ,τι περνᾶς ἐσὺ ἀπὸ τὸ γιό σου, περνῶ ἀπὸ σένα καὶ ἐγώ. Καὶ σκέψου ἀκόμα, πὼς ἐσὺ πονᾶς γιὰ ἕνα σου παιδὶ μονάχα, μὰ ἐγὼ γιὰ ἀναρίθμητα.

Σὰ νὰ 'πεσαν λέπια ἀπὸ τὰ μάτια του, σὰ νὰ σκορπίστηκε ὁμίχλη ἀπ' τὸ μυαλό του, ξαφνικὰ κατάλαβε. Συνειδητοποίησε τὸ δράμα τοῦ Θεοῦ. Τὸν ἀσίγαστο πόνο Του γιὰ τὰ παιδιά Του. Τὴν ἀπροσμέτρητη λαχτάρα Του νὰ τὰ μαζέψει ὅλα γύρω Του, στὸ πατρικό τους σπίτι. Γιὰ πρώτη φορὰ ἔνοιωσε πατέρα του Αὐτόν, ποὺ ὥς τότε ἔβλεπε σὰν ἀνελέητο ἀφεντικό. Ἡ ἐμπειρία τὸν συντάραξε.

- Σὲ νοιώθω, Θέ μου, πράγματι, μουρμούρισε. Πατέρας εἶμαι κι ἐγώ, φαντάζομαι τὸν πόνο σου. Μὰ δὲν σὲ γνώριζα πρίν. Πρώτη φορὰ σὲ ἀνταμώνω καὶ μένω ἐκστατικός.

Ἡ θεϊκὴ μορφὴ ἀχτινοβολοῦσε κύματα ζεστασιᾶς κι ἀγάπης ποὺ τύλιγαν τὸ γέρικο κορμὶ σὲ μία ὁλόθερμη ἀγκαλιά. Ἡ καρδιὰ του ζεστάθηκε. Δὲν ἔνοιωθε καθόλου παγωνιά.

- Ἔλα στὸ σπίτι μου καὶ ἐκεῖ δὲν θὰ σοῦ λείψει τίποτα, εἶπε κι ἄρχισε ἡ θεϊκὴ μορφὴ νὰ χάνεται.

Μὰ σύγκαιρα ὁ ἀέρας γέμισε ἀπὸ τὸ γλυκὸ ἦχο τῆς καμπάνας ποὺ σήμαινε Χριστούγεννα. Ὁ γέρος ἀνασάλεψε ξυπνώντας ἀπ' τὸ μαγευτικό του ὄνειρο. Μὰ ἦταν ἀλήθεια ὄνειρο; Κι ὅμως δὲν ἔνοιωθε τὸ κρύο πιά. Καὶ ἡ καρδιὰ του πέταγε σὰν τοῦ μικροῦ παιδιοῦ.

Σηκώθηκε γρήγορα. Τὰ πόδια του ἀνάλαφρα τὸν ἔφεραν στὴν ἐκκλησιά. Ἦταν μισογεμάτη κιόλας. Χρόνια εἶχε νὰ δρασκελίσει τὸ κατώφλι της. Ἔπιασε μία γωνιά. Τὸ βλέμμα του πλανήθηκε ἕνα γύρο. Στάθηκε στὶς μεγάλες εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας στὸ τέμπλο. Τοὺς ἔνοιωσε δικούς του. Ἡ καρδιὰ του ἀναγάλλιασε. Σὰν τότε ποὺ ἔτρεχε παιδὶ στὴν ἀγκαλιὰ τῆς μάνας, τοῦ πατέρα του. Στὴ ζεστασιὰ τοῦ πατρικοῦ σπιτιοῦ του.

Μὰ ἐκεῖ στὸ πλάι του, παραμπροστά, στὴ δεξιὰ κολόνα ἀκουμπισμένος, ἕνας γεροδεμένος ἄντρας, ὥρα τώρα, τὸν παρατηροῦσε ἐπίμονα. Κάποια στιγμὴ ἦρθε καὶ στάθηκε κοντά του. Τὸν ἄγγιξε ἁπαλά. Ὁ μπάρμπα - Κοσμᾶς γύρισε παραξενεμένος. Κοιτάχτηκαν λίγες στιγμὲς ἀκίνητοι. Καὶ ξαφνικὰ ...;

- Πατέρα!

- Γιέ μου!

Ἀγκαλιάστηκαν σφιχτά. Σηκώθηκε σούσουρο τριγύρω, ὁ παπὰς πρόβαλε ἀπορημένος τὸ κεφάλι ἀπ' τὴν Ὡραία Πύλη, ἡ ψαλμωδία σχεδὸν σταμάτησε.

- Σ' ἔψαχνα, πατέρα, στὸ σπίτι. Ποῦ ἤσουνα; ρωτοῦσε χαμηλόφωνα ὁ γιός.

Μὰ ἡ φωνὴ τοῦ εὐτυχισμένου γεράκου εἶχε πνιγεῖ μεσ' στοὺς λυγμούς του. Τὰ μάτια του, θολὰ ἀπ' τὰ δάκρυα, ἀναζήτησαν τὴ θεϊκὴ μορφὴ στὴν εἰκόνα τοῦ τέμπλου.

- Θέ μου, δὲν πρόλαβα νὰ 'ρθῶ στὸ σπίτι σου, κι ὅλα τὰ βρῆκα.

Τί ὄμορφα ἐκεῖνα τὰ Χριστούγεννα!



www.agiazoni.gr

Χριστούγεννα στο Άγιο Όρος

Εύχομαι σε όλους Καλά και εν Χριστώ Χριστούγεννα με χριστιανική χαρα και υγεία στο σώμα και στην ψυχή.Ας σκηνωσει ο Θεάνθρωπος Ιησούς στην οντότητά μας για να ζούμε σαν άγγελοι.

Χρόνια σας πολλά.

του μοναχού (†)Θεόκλητου Διονυσιάτη

Όπως σ' ολόκληρη την Ορθοδοξία έτσι και στο Άγιον Όρος, η προετοιμασία των Μοναχών αρχίζει με αγνιστικές νηστείες από τις 15 Νοεμβρίου. Κατά τό χρονικόν αυτό διάστημα, οι ψυχές τών μονοτρόπων μυσταγωγούνται στό Μυστήριο τής Γεννήσεως μέ τούς εισαγωγικούς 'Υμνους, μέ τά Καθίσματα, τά Τριώδια τών Αποδείπνων, τίς μελίρρυτες Καταβασίες καί μέ τούς εξαίσιους Ασματικούς Κανόνες, που κορυφώνονται στίς Μεγάλες 'Ωρες τής προπαραμονής. 'Ετσι, μέ όλα τά υμνολογικά αριστουργήματα τής ποιητικής γραμματείας τής Ορθοδοξίας, που καλύπτουν τίς θείες διαστάσεις τής Ενανθρωπήσεως τού Θεού, οι μονάζοντες ζούν σέ ένα κλίμα λειτουργικής συμμετοχής ως ιερουργούμενοι στό ανήκουστο Μυστήριον, ουρανοφάντορες, μυούμενοι στήν υπέρ φύση Αποκάλυψη. Αυτά όλα, βέβαια, βιούνται σέ ένα διάφορο μέτρο γνώσεως καί εφέσεως, κατά τήν δεκτικότητα καί τό σκεύος εκάστου, αλλά καί τό μέτρο που χορηγεί η άκτιστη χάρις.

Σέ όλες τίς βυζαντινές Μονές, τίς ιερές Σκήτες, τά Ερημητήρια καί τίς θεόκτιστες Καλύβες η τυπική τάξη φυσικά διαφέρει, αφού οι δύο τελευταίες μορφές ασκητικής ακολουθούν μεθόδους που υπερβαίνουν τόν τύπο καί τήν τάξη. Αλλά στίς δύο πρώτες, κατά τήν παραμονή τών Χριστουγέννων τελείται τό καθιερωμένον άγιον ευχέλαιον «εις ίασιν ψυχής καί σώματος» καί ακολουθεί ο Μέγας Εσπερινός μέ τή θεία Λειτουργία τού Μ. Βασιλείου, όου διαβάζονται οι δεκαπέντε Προφητείες, που αναφέρονται μέ σύμβολα καί άλλες μέ σαφείς προφητικές υποτυπώσεις στήν ενανθρώπηση τού Θεού.

Στή συνέχεια, αφού όλοι, μέ λειτουργική τάξη, μεταλάβουν τού Σώματος καί τού Αίματος τού Χριστού, που σαρκώθηκε ακριβώς γιά νά ενωθή ασυγχύτως καί αδιαιρέτως μέ «τών χειρών του τό πλαστούρ-γημα» καί νά τό Θεώση, απέρχονται στήν απέριττη κοινή Τράπεζα. Καί μετά τρίωρη ανάπαυση, οι εκτός κόσμου Μοναχοί, επανέρχονται στόν ιερό Ναό γιά τήν ολονύχτια αγρυπνία, που αρχίζει από τήν Λιτήν, όπου ψάλλονται «μετά μέλους» οι θεολογικώτατοι 'Υμνοι τής Δεσποτικής εορτής.

Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τήν «εν πνεύματι καί αληθεία» λατρείαν, αποβαίνει αληθινή μυσταγωγία τών πιό υψηλών θεολογικών καί πνευματικών εμπειριών. Νομίζει κανείς, ότι 'Αγγελοι Κυρίου επεδήμησαν εξ ουρανού καί συμψάλλουν εναρμόνια μελωδήματα μέ τούς αποδήμους τού κόσμου ορεσιτρόφους Μοναχούς καί ότι η θριαμβεύουσα στόν ουράνιο κόσμον Εκκλησία, σέ μιά λειτουργική Σύναξη μέ τούς ερημικούς καί αρνησικόσμους χριστιανούς, υμνολογούν κατά τήν ιερή νύχτα τής Γεννήσεως τού Χριστού: «Ο ουρανός καί η γή, σήμερον ηνώθησαν, τεχθέντος τού Χριστού. Σήμερον Θεός επί γής παραγέγονε καί άνθρωπος εις ουρανούς αναβέβηκε ...».

Καί πραγματικά, μέσα στόν λαμπρότατον, υποβλητικώτατο καί κατανυκτικό βυζαντινό διάκοσμο καί υπό τίς ποικιλόχρωμες ανταύγειες, που διαχέουν τά κατινοβολούντα πολύφωτα τών στιλβωμένων πολυελαίων, τά τοιχογραφημένα πρόσωπα τών Αγίων - που «ιστόρησεν» ο εμπνευσμένος χρωστήρας τής Κρητικής ή Μακεδονικής Σχολής - παίρνουν μιά τέτοια έκφραση, που οι θεώμενοι Μοναχοί νά αισθάνωνται ότι είναι ζωντανά μαζί τους. Καί, όπως διατελούν στήν μεταρσίωση αυτή, νά βλέπουν εκστατικοί μπροστά τους, όπως στέκονται στό στασίδι τους μέ μεταστοιχειωμένη τήν ψυχή. Αποστόλους, Προφήτες, Μάρτυρες, Ιεράρχες. Οσίους Ασκητές καί Ησυχαστές, αυτήν τήν Θεοτόκον μέσα στό πάνσεπτο Σπήλαιο πλησίον τού Θείου Βρέφους Της, που έχει η ίδια ανακλίνει ως Λόγο σαρκωμένο στή Φάτνη τών αλόγων ζώων καί που πλαισιώνονται από τούς Αγγέλους καί τούς ποιμένες - όπως αποδίδει η βυζαντινή Αγιογραφία τή Γέννηση τού Χριστού - μέ έκφραση απείρου αγαλλιάσεως, όλους συμμετέχοντας μέ τήν παρουσία τους στούς θείους ύμνους...

Οι υμνολογίες συνεχίζονται, οι προσευχές διάπυρες ανεβαίνουν πρός τόν Κύριον, τά πρόσωπα τών μοναστών αστράφτουν από μυστική χαρά γιά τήν ελπιζομένη καί επιδιωκομένη θέωσή τους. Τίς μεστές δογματικού καί θεολογικού περιεχομένου Ωδές, ακολουθούν τά πνευματικότατα Μεγαλυνάρια καί η γλυκυτάτη Εννάτη Ωδή τής Θεοτόκου - μιά Ωδή Χαράς αρρήτου, μπροστά στήν οποία - άς μού επιτραπή η βέβηλη σύγκριση - η περίφημη «Εννάτη» τού Μπετόβεν, που τόσο συγκινεί τούς αγεύστους από ορθόδοξες εμπειρίες μέ τόν έντεχνο νατουραλισμό της - κυριολεκτικά εξαφανίζεται.

Τούς θείους Αίνους διαδέχεται η αγγελική δοξολογία, γιά νά επακολουθήση τό ουσιαστικόν άνοιγμα τών ουρανίων Πυλών μέ τό υπερφυέστατ Μυστήριο τής θείας Ευχαριστίας. Καί οι Μοναχοί αλλοιωμένοι «τήν καλήν αλλοίωσιν» - πάλιν αναλογικά - κοινωνούν μέ κατάνυξη καί γίνονται «θείας φύσεως κοινωνοί» από τό «τεθεωμένον» Σώμα καί Αίμα τού Χριστού.

Τά Χριστούγεννα, λοιπόν, εορτάζονται στόν 'Αθω μέ Ορθόδοξη μέθεξη στό Μυστήριο. Καί κατανοείται η δογματική καί πνευματική σημασία τής Σαρκώσεως κατά τό μέτρο τής θεώσεως εκάστου, που επέτυχε μέ τήν θεία αγάπη. «Τοσούτον τώ ανθρώπω τόν Θεόν διά φιλανθρωπίαν ανθρωπίζεσθαι, όσον ο άνθρωπος εαυτόν τώ Θεώ δι' αγάπης δυνηθείς απεθέωσε».

Μέ πλαίσιο μιά απαράμιλλη, σέ ομορφιά καί ποικιλία χειμερινών φυσικών εικόνων, φύση, μέ τήν βαθύτατη αγιορετική ησυχία, μέσα στή γεμάτη μυστήριο καί διαφάνεια Βηθλεεμική νύχτα, οι ολονύχτιες θεοτερπείς ψαλμωδίες τών Μοναχών σ' ολόκληρη τήν Αθωνική χερσόνησο, μέ δεσπόζοντα τόν λαμπρόν Αστέρα, που μαρμαίρει κατά Ανατολάς, ζωντανεύουν τήν Γέννηση τού Θεού Λόγου στό αιδέσιμο Σπήλαιο καί μεταφέρουν τούς Μοναχούς στην αγία εκείνη νύχτα, που φωτεινός 'Αγγελος Κυρίου ανήγγειλλε στούς απλοϊκούς «αγραυλούντας» ποιμένες: «ιδού γάρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην ήτις έσται παντί τώ λαώ. 'Οτι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ, ός εστι Χριστός Κύριος, εν πόλει Δαβίδ». Γι' αυτό καί, κατά τήν αναλογία τής καθαρότητός τους, οι Μοναχοί συντηρούν στό διηνεκές μέσα στίς καρδιές τους αυτή τήν ίδια λευκή νύχτα, που «πλήθος στρατιάς ουρανίου» έψαλλε «διά τήν τών πάντων θέωσιν», τό «Δόξα εν υψίστοις Θεώ καί επί γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία».

πηγή http://agioritikesmnimes.pblogs.gr/2008/12/41-hristoygenna-sto-agio-oros.html

www.zoiforos.gr

Το Άκτιστο Φως στη φυλακή

Πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Δαμασκηνού Χριστός, το αιώνιο Ταό, απόδοση στα ελληνικά Μ. Ζ.

Αντιγραφή: Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης

Ο π. Γεώργιος Calciu είναι ένας Ορθόδοξος ιερέας, ο οποίος τώρα έχει περάσει τα εβδομήντα. Στα είκοσί του, είχε μπει σε μια Ρουμανική κομμουνιστική φυλακή, όπου έμεινε για δεκαέξι χρόνια. Εκείνη την εποχή υπέστη το επιστημονικό πείραμα του Pitesti: το πιο διαβολικό σύστημα βασανιστηρίων που επινοήθηκε ποτέ, το οποίο επιχείρησε να ξεγυμνώσει την ανθρώπινη προσωπικότητα και να την αντικαταστήσει με τον κομμουνιστή «νέο άνθρωπο». Όπως αναθυμόταν αργότερα, «δεν υπήρχε βασανιστήριο, είτε ηθικό είτε σωματικό, που να μην είχε χρησιμοποιηθεί».

Αφού τα θεμέλια της ψυχής του απογυμνώθηκαν, ο π. Γεώργιος πέρασε μια μακρά και οδυνηρή διαδικασία μετανοίας, όπου βρήκε την εσωτερική δύναμη να στραφεί προς το Χριστό και έλαβε την υπεράνθρωπη δύναμη να αγαπήσει και να συγχωρήσει τούς βασανιστές του. Όταν στα τριάντα έξι του βγήκε από τη φυλακή, φλεγόταν από αγάπη για το Θεό και για ολόκληρη τη δημιουργία αφού, ενώ υπέφερε αφάνταστα, το πνεύμα του είχε καθαρθεί, θεραπευτεί και αναγεννηθεί από το Θείο Πυρ. Έγινε ιερέας και λίγο αργότερα άρχισε να καλεί τούς νέους της Ρουμανίας, οι οποίοι είχαν ανατραφεί με το ψέμα του υλισμού, να επιστρέψουν στο αληθινό νόημα της ζωής. Παρόλο που οι κομμουνιστικές αρχές διαρκώς δεν τον άφηναν σε ησυχία και απειλούσαν ότι θα τον σκοτώσουν, αυτός συνέχισε να διδάσκει δημόσια. Τελικά τον συνέλαβαν και πάλι και τον έριξαν στη φυλακή για έξι χρόνια ακόμη. Αυτά τα χρόνια είχε τις βαθύτερες εμπειρίες της ζωής του, γιατί κατ’ αυτά βίωσε την Θεία Ενέργεια του Χριστού όπως ποτέ πριν.

Όσο έμενε στο μοναστήρι μας, ο π. Γεώργιος ακτινοβολούσε μια αίσθηση υπερκόσμιας γαλήνης και μια χαρά παιδιάστικη. Μάλιστα έδειχνε και νέος, πράγμα αξιοσημείωτο, όχι μόνο λόγω της ηλικίας του, αλλά και γιατί έζησε σε υγρές, υπόγειες, γεμάτες αρρώστιες φυλακές, με ελάχιστα κομμάτια ψωμί. […] Είχε γίνει ένα μικρό παιδί. Όποτε μιλούσε για τα βασανιστήρια πού υπέστη, χαμογελούσε ή και γελούσε ακόμη. Δεν είχε μίσος ή μνησικακία, είχε συγχωρήσει, και ήταν ελεύθερος. […]

1. Ο Π. Βενεδικτοσ Ghius

[Διηγείται ο π. Γεώργιος Calciu] «Πριν με συλλάβουν, πάντοτε μου άρεσαν τα μοναστήρια. Έτσι κάθε φορά πού μου δινόταν η δυνατότητα να πάω σε κάποιο μοναστήρι, βρισκόμουν εκεί. Πολύ κοντά στο Βουκουρέστι βρίσκεται ένα πολύ σημαντικό μοναστήρι που ονομάζεται Cernica. Την καρδιακή προσευχή την πήρε ο Γεώργιος, ένας μαθητής του Παϊσίου Velichkovsky* και την έφερε στην Cernica. Από τότε και μέχρι τώρα – δύο αιώνες σχεδόν – κάθε μοναχός στην Cernica εφαρμόζει αυτή την προσευχή. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της δίωξης από τον Τσαουσέσκου τίποτα δεν μπορούσε να τους σταματήσει από το να προσεύχονται.

»Μια Κυριακή ήμουν στο ναό στην Cernica και λειτουργούσα μαζί με κάποιους μοναχούς. Στην αρχή της Θείας Λειτουργίας ήταν εκεί ο π. Βενέδικτος Ghius, ένας πολύ πνευματικός άνθρωπος. Ήταν ο πνευματικός ηγέτης της κίνησης της Καιομένης Βάτου στη Μονή Antim, η οποία ήταν μια ομάδα αφοσιωμένη στην προσευχή, που είχε σχηματιστεί από μοναχούς για χάρη των πιο σημαντικών διανοητών στο Βουκουρέστι κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος. Άτομα από την Καιομένη Βάτο συλλαμβάνονταν μέχρι που η ομάδα εξολοθρεύτηκε και πολλοί από αυτούς πέθαναν στη φυλακή. Ο π. Ghius συνελήφθη επίσης, αλλά ελευθερώθηκε την ίδια εποχή με μένα – το 1965– και άφησε τα πάντα και μπήκε στη Μονή Cernica, όπου ασκούσε την Προσευχή του Ιησού. […] Ποτέ δεν τον είδα λυπημένο ή θυμωμένο.

»Επειδή ήταν πολύ ηλικιωμένος, δεν λειτουργούσε. Όταν αρχίσαμε τη Λειτουργία, αυτός καθόταν σε μια καρέκλα στο ιερό, ακίνητος. Κάποια στιγμή ένοιωσα κάτι παράξενο στο ιερό. Κοίταξα προς τα αριστερά μου και είδα ότι στη γωνία που καθόταν ο π. Ghius άρχισε να λάμπει ένα Φως. Το Φως κάλυπτε τον π. Ghius εντελώς, αλλά δεν απλωνόταν σε όλο το ιερό. Ηταν ακριβώς γύρω από το σώμα του. Είμαι σίγουρος πώς ο π. Ghius δεν είχε πάρει είδηση τι συνέβαινε σ’ αυτόν. Οι άλλοι μοναχοί είδαν ό,τι έβλεπα κι εγώ, αλλά δεν έδωσαν σημασία γιατί είχαν συνηθίσει σ’ αυτό. Το είχαν δει πολλές φορές. Ήταν κάτι πολύ φυσιολογικό γι’ αυτούς. Είχα μείνει κατάπληκτος. Και αυτό το Φως συνέχιζε μέχρις ότου τελείωσε η Λειτουργία. Όταν ο π. Ghius ήρθε να κοινωνήσει, τα χέρια του ήταν χέρια Φωτός. Υποκλίθηκα μπροστά του, και αισθάνθηκε πολύ, πολύ ντροπιασμένος – πιστεύω γιατί αισθάνθηκε ότι δεν ήταν άξιος τέτοιου σεβασμού. Βγήκε από το ιερό χωρίς να κοιτάξει κανέναν. Καθώς έβγαινε, είδα το Φως να εξαφανίζεται και αυτός να γίνεται και πάλι κανονικός άνθρωπος.

»Καθόταν σε μια καρέκλα στο ιερό ακίνητος. Αλλά αν τον κοιτούσες, και χωρίς να ξέρεις τίποτα για το Φως του Χριστού, για το Άκτιστο Φως, μπορούσες να δεις το πρόσωπό του όλο Φως.»

2. Μια Εμπειρια από την Παιδικη Ηλικια

»Ο π. Γεώργιος συνέχισε να μας μιλάει για άλλες εμπειρίες πού είχε από το Άκτιστο Φως. Θυμήθηκε πώς μια φορά, όταν ήταν οχτώ χρονών, στεκόταν μπροστά στο χωράφι των γονιών του και αναλογιζόταν πώς ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, όταν ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι το χωράφι ήταν γεμάτο από Φως. «Δεν μπορούσα να καταλάβω τι ήταν», μας είπε. «Αυτό το Φως δεν είχε σκιά ούτε προοπτική. Ίσως γιατί είχα συνηθίσει στην εικόνα του φυσικού φωτός στο χωράφι, μπορούσα να δω όλες τις λεπτομέρειες, αλλά μόνο στο Φως, χωρίς σκιά. Έμεινα αποσβολωμένος. δεν ξέρω για πόση ώρα ήμουν έτσι. και όταν συνήλθα, το χωράφι ήταν φυσιολογικό. Δεν είπα τίποτε γι’ αυτό στην αδελφή μου ή στον αδελφό μου. Αλλά, αργότερα, όταν ήμουν μαθητής στο λύκειο, μίλησα στη μητέρα μου γι’ αυτό. Δεν εξεπλάγη. Υποθέτω ότι ήξερε κάτι γι’ αυτό, αλλά απλά έκανε το σημείο του Σταυρού πάνω μου […]».

3. Στη Φυλακη

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου φυλάκισής του, είχε άλλες δύο εμπειρίες αυτού του Φωτός. Διηγείται ο π. Γεώργιος, τη δεύτερη εμπειρία του.

«Ο Τσαουσέσκου ήταν πολύ θυμωμένος μαζί μου και ήθελε να με σκοτώσει στη φυλακή. Δεν μπορούσε να με καταδικάσει σε θάνατο γιατί η περίπτωσή μου ήταν πολύ γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο, έτσι διέταξε να με βάλουν σ’ ένα κελί με σαδιστές εγκληματίες. Με έβαλαν λοιπόν μαζί με δύο τέτοιους εγκληματίες. Ο ένας από αυτούς είχε σκοτώσει τη μητέρα του. Δεν την είχε απλά σκοτώσει. Την είχε βασανίσει επί πολλές μέρες, κόβοντας τα δάχτυλά της και το σώμα της. Ο άλλος είχε σκοτώσει δύο νεαρούς με τον ίδιο σαδιστικό τρόπο...

»Αμέσως οι δύο συγκρατούμενοί μου άρχισαν να με κακομεταχειρίζονται, αλλά όχι πολύ άσχημα. Ξέρετε, είχαν και κάτι το ανθρώπινο. Παρατήρησα ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι χωρίς τίποτα στην ψυχή τους - εγκληματίες και κλέφτες και λοιπά – είχαν μέσα τους κάτι πολύ, πολύ αγαπητό, μέχρι και κάτι το άγιο.

»Κάθε μέρα αυτούς τους δύο ανθρώπους τους καλούσε η διοίκηση. Νομίζω ότι τους μάλωναν γιατί δεν μου είχαν κάνει τίποτε. Νομίζω ότι τούς ζητούσαν να με σκοτώσουν. Μια μέρα, μετά από τρεις μήνες, τους κάλεσαν ξανά στη διοίκηση. Ήταν πολύ αναστατωμένοι όταν ήρθαν πίσω. Δύο φορές την εβδομάδα μας επέτρεπαν να βγούμε έξω σε μια μικρή αυλή, δεκαπέντε επί είκοσι πόδια. Πήγαμε έξω και μου είπαν, ‘Στάσου εκεί’. Πήγαν στην άλλη γωνία και μίλησαν μεταξύ τους. Ήμουν σίγουρος ότι είχε έρθει η ώρα να με σκοτώσουν. Στεκόμουν εκεί με το πρόσωπο προς τον τοίχο. Προσευχόμουν, εξομολογούμενος τα αμαρτήματά μου στο Θεό. Μετά από δέκα λεπτά – είχαμε μόνο δέκα λεπτά για περίπατο – ήρθαν σε μένα και είπαν, ‘Πάτερ’ – αυτή ήταν η πρώτη φορά πού με έλεγαν Πάτερ – ‘Πάτερ, αποφασίσαμε να μη σε σκοτώσουμε. Ας σε σκοτώσουν οι φύλακες.’ Άρχισα να κλαίω. Το είχα για σίγουρο ότι θα πέθαινα. Μπήκαμε στο κελί και τώρα μιλήσαμε μαζί. Τους είπα για τον εαυτό μου και για τα πάντα. Μου είπαν για τη δική τους εμπειρία, και για το ότι τώρα πρόσεξαν πώς ήμουν καλός άνθρωπος. Την επόμενη μέρα πήρα την άδειά τους να κάνω Θεία Λειτουργία στο κελί.

»Ήσαν πολύ περίεργοι να δουν τι ήταν η Λειτουργία. Γι’ αυτούς, ο παπάς ήταν κάποιος πού εκμεταλλευόταν τούς ανθρώπους και τούς έπαιρνε χρήματα. Ή ίσως έβλεπαν τον παπά σαν ένα μάγο. Δεν ήξεραν τίποτα για την πίστη. ίσως ήξεραν λίγα πράγματα για τη θρησκεία και την εκκλησία, αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν ήξεραν τίποτα για τη Λειτουργία.

»Έτσι, την Κυριακή, άρχισα να ετοιμάζω τον άρτο, το νερό, το κάλυμμα. Με κοίταζαν. Εκείνη την Κυριακή δεν δούλευαν, έτσι είχαμε μια αργία της Εκκλησίας. Με αγριοκοίταζαν, ίσως γιατί νόμιζαν πως αυτά ήταν τα μαγικά μου εργαλεία. Άρχισα τις προσευχές μου με πολύ χαμηλή φωνή, γιατί οι φύλακες δεν επέτρεπαν να κάνουμε τελετή με δυνατή φωνή. Οι συγκρατούμενοί μου με πλησίασαν, απλά για ν’ ακούσουν τι έλεγα. Σιγά-σιγά, όσο προχωρούσε η Λειτουργία, η φλόγα της πίστης μου μετέφερε την ψυχή μου σε άλλο επίπεδο και αυτό τούς άγγιξε – είμαι σίγουρος. Δεν υπήρχε κίνηση. Δεν κουνήθηκαν. Δεν μίλησαν. Ήταν εκεί, μαζί μου, μέχρι το τέλος. Δεν στράφηκα προς το μέρος τους, αλλά μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων, αφού κοινώνησα, στράφηκα προς αυτούς και έμεινα έκπληκτος. Τους είδα γονατιστούς, να προσεύχονται μαζί μου και να περιβάλλονται από το Φως. Ήταν μέσα σ’ αυτό το Φως, ορατό Φως, Άκτιστο Φως αλλά ορατό...Ο Θεός απλά άνοιξε τα μάτια μου για να δω αυτό το Φως, και αυτό τους περιέβαλλε. Παρατήρησα ότι ολόκληρο το κελί ήταν γεμάτο από Φως. Δεν ήξερα τότε και δεν ξέρω ούτε τώρα πότε εμφανίστηκε αυτό το Φως. Ίσως όταν άρχισα τη Λειτουργία το Φως να ήταν γύρω μας, αλλά ήμουν συγκεντρωμένος μόνο στην ιερή ακολουθία. Ίσως το Φως να εμφανίστηκε τη στιγμή που έλεγα την επίκληση** και από το Σώμα και το Αίμα του Χριστού το Φως απλώθηκε στο κελί. Ή ίσως το Φως να εμφανίστηκε ακριβώς τη στιγμή που στράφηκα προς αυτούς, ή ίσως να ήταν περικυκλωμένοι από το Φως συνεχώς.

»Αυτό το Φως μεταμόρφωσε τις ψυχές τους! Όχι οι προσευχές μου ούτε η ίδια η τέλεση της Θείας Λειτουργίας. Ο Θεός μεταμόρφωσε τις ψυχές τους εκχύνοντας αυτό το Άκτιστο Φως πάνω τους. Μέσω αυτού του Φωτός ήμασταν ικανοί να αγαπηθούμε, να προσευχηθούμε και να νιώσουμε ότι έχουμε κάτι κοινό. Ήταν η παρουσία του Θεού, του Ιησού Χριστού.

»Το υπόλοιπο της ημέρας πέρασε με φιλία και αγάπη, μιλώντας για το Χριστό. Για πρώτη φορά μπόρεσα να τους μιλήσω για το Χριστό, για την πίστη, για την αγάπη. Ο ένας τους με ρώτησε: ‘Μπορεί ο Χριστός να με αγαπήσει; Σκότωσα τη μητέρα μου. Πώς μπορεί ο Χριστός να με αγαπήσει;’ Ο άλλος είπε, ‘Μπορεί ο Χριστός να με αγαπήσει αφού σκότωσα δύο νέους; Ίσως πάω και σκοτώσω και άλλους. Μπορεί ο Χριστός να με συγχωρήσει για το έγκλημα πού έκανα;’ Είπα, ‘Μπορεί. Ίσως η ανθρώπινη δικαιοσύνη να μη μπορεί να σας συγχωρήσει, αλλά ο Ιησούς θα σας συγχωρήσει, αν μετανοήσετε. Θα σας δώσει το Σώμα Του και το Αίμα Του, αν μετανοήσετε και αποφασίσετε να μην κάνετε άλλα εγκλήματα.’ Πίστεψαν και δεν πίστεψαν. Ήταν πολύ δύσκολο γι’ αυτούς να καταλάβουν, γιατί σε όλη τους τη ζωή ήταν σε συνεχή σύγκρουση με την κοινωνία. Κοίταζαν να σκοτώσουν, να κλέψουν, να εξαπατήσουν την κοινωνία, και η κοινωνία κοίταζε να τους συλλάβει. Ήταν μία συνεχής πάλη και σε αυτή την πάλη δεν υπήρχε χώρος για αγάπη. Ο πρώτος δεν αγαπούσε τη μητέρα του – σκότωσε τη μητέρα του. Ο άλλος δεν αγαπούσε τους φίλους του – τους σκότωσε. Μια στιγμή αγάπης δεν είχαν. Ίσως όταν ήταν παιδιά η μητέρα τους και ο πατέρας τους να τους αγαπούσαν, αλλά όταν μεγάλωσαν η ζωή τους δεν είχε χώρο για αγάπη. Δεν καταλάβαιναν ακριβώς ποιο ήταν το νόημα της αγάπης – της αγάπης του Ιησού – αλλά η λέξη αγάπη ήταν μια λέξη που τους γοήτευε. Εκείνη την ημέρα επέμεινα στην αγάπη και τούς είπα, ‘Ο Ιησούς είπε, «Αγαπάτε αλλήλους .... από αυτό οι άνθρωποι θα γνωρίσουν ότι είσαστε μαθητές μου, από το αν έχετε μεταξύ σας αγάπη...Αγαπάτε τους εχθρούς σας. Ευλογείτε αυτούς που σας καταριώνται. Ευεργετείτε αυτούς πού σας καταδιώκουν.’ Είπαν, ‘Αυτό είναι αδύνατον. Δεν είναι ανθρώπινο!’ ‘Έχετε δίκιο’ είπα, ‘δεν είναι ανθρώπινο. Αλλά τέτοια αγάπη υπάρχει στον κόσμο – είμαι ένα ζωντανό παράδειγμα για σας.’ Την επόμενη μέρα χωρίσαμε. Η διοίκηση κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτε με μένα και ότι αυτοί οι άνθρωποι αρνούνταν να με σκοτώσουν, έτσι με άφησαν μόνο μου στο κελί.

»Δεν ξέρω αν αυτοί οι δύο άνθρωποι συνειδητοποίησαν την παρουσία του Φωτός που είδα στο κελί, αλλά αυτό το Φως λειτούργησε στην καρδιά τους και τους έκανε αδελφούς μου. Η Ενέργεια του Ιησού Χριστού τους έκανε ίσως από εγκληματίες αγίους. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ύστερα από αυτό έγιναν ξανά εγκληματίες. Είμαι πεπεισμένος ότι έχουν σωθεί, και προσεύχομαι γι’ αυτούς συνέχεια. Ακόμα και σήμερα προσεύχομαι γι’ αυτούς. Ποτέ στην προσευχή μου δεν τους βλέπω σαν εγκληματίες. Είμαι σίγουρος ότι έχουν σωθεί.»

4. Τό Δωρο του Φωτοσ

»Αυτό πού ήθελα να σας πω είναι ότι ο Θεός δίνει το Φως Του όχι μόνο σε κάποιους μοναχούς, αφού έχουν πρώτα κάνει μακρόχρονη άσκηση, καθισμένοι στην απομόνωση του κελιού τους συγκεντρωμένοι, ενώνοντας τον νου και την καρδιά, υποτάσσοντας το νου στην καρδιά. Δίνει επίσης το Φως Του σαν δώρο σε κάποιον χωρίς να το αξίζει, χωρίς να ζητάει κάτι από αυτό το άτομο. Μου έδωσε αυτό το Φως χωρίς να το αξίζω, χωρίς να μου ζητήσει να κάνω κάτι γι’ Αυτόν.

»Τα δώρα του Θεού δεν είναι μια ανταμοιβή για μας. Δεχόμαστε δώρα από το Θεό μόνο από την αγάπη Του για μας. Όπως είπα, ήμουν ο μεγαλύτερος αμαρτωλός σ’ εκείνη την πτέρυγα. Ωστόσο, ο Θεός με διάλεξε. Γιατί; Δεν υπάρχει εξήγηση. Αυτά τα παιδιά ήταν εγκληματίες, ωστόσο ο Θεός τους αγάπησε, μέσα στο Φως. Γιατί; Επειδή ήθελε να μεταμορφώσει τις ψυχές τους – και είμαι σίγουρος ότι τις μεταμόρφωσε».

Σημειώσεις:

---

* Ο άγ. Παΐσιος Velichkovsky (1722-1794) ήταν αυτός πού ξανα-ανακάλυψε και συνέταξε την ανθολογία τών αρχαίων κειμένων πού είναι γνωστή ως Φιλοκαλία.

** Επίκληση: οι προσευχές για τον καθαγιασμό τών Τιμίων Δώρων.

Για την αντιγραφή: Θ. Ρηγινιώτης

www.oodegr.com

Απαιτούν δεύτερο κύμα ανατροπής εργασιακών

Των ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΤΣΑ, ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ

Αυστηρά χρονοδιαγράμματα για τις επιθετικές δημοσιονομικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα ακολουθήσουν, ζητεί το ΔΝΤ στελέχη του οποίου εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για την εκταμίευση της τέταρτης δόσης τον ερχόμενο Μάρτιο, θεωρώντας το επόμενο δίμηνο κομβικής σημασίας για την επιτυχία του προγράμματος σταθερότητας.

Αργά την Παρασκευή εγκρίθηκε και τυπικά η τρίτη δόση του δανείου (σ.σ.: το ΔΝΤ παρέχει τα 30 δισ. ευρώ από τα 110 δισ. που έχουν εγκρίνει μαζί με την Ε.Ε. προς την Ελλάδα) ύψους περίπου 2,5 δισ. ευρώ, από το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες φορές, το κλίμα δεν ήταν αρνητικό. Η συνεδρίαση κράτησε μόλις 50 λεπτά και, σύμφωνα με ανώτατο αξιωματούχο του ΔΝΤ με τον οποίο συνομίλησε η «Ε», τη χαρακτήρισε με νόημα «ήσυχη». Η πλειονότητα των αντιπροσωπειών ζήτησε να ενημερωθεί από τον επικεφαλής των ελεγκτών, Πολ Τόμσεν, για το ζήτημα της επιμήκυνσης της αποπληρωμής, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να γίνει «το συντομότερο δυνατόν», πιθανότατα και μέσα στον Ιανουάριο.

Πιο... επιθετικά

Σε ερώτηση της «Ε» για τα μέτρα που πρόκειται να εφαρμοστούν το επόμενο διάστημα, και τα οποία «κρύβονται» σε πίνακες και σε αμφίσημες διατυπώσεις στην έκθεση των ελεγκτών (σ.σ.: βλέπε σχετικό ρεπορτάζ σε διπλανές στήλες), ο ίδιος αξιωματούχος απάντησε: «Υπήρχαν μέτρα που ξέραμε πως θα ληφθούν και μέτρα που δεν γνωρίζαμε το πώς θα εφαρμοστούν».

Σε ανακοίνωσή του το ΔΝΤ χαρακτήρισε «εντυπωσιακή» τη μέχρι σήμερα συνολική δημοσιονομική προσαρμογή, ωστόσο επισημαίνει πως είναι σημαντικό «να προωθηθούν πιο επιθετικά οι δημοσιονομικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να διασφαλιστεί μια εξυγίανση που θα διαρκέσει».

Το ΔΝΤ, μετά τη δεύτερη εξέταση της απόδοσης της ελληνικής οικονομίας από τους ελεγκτές, τον περασμένο Νοέμβριο, κάνει λόγο για την ανάγκη να υπάρξουν συγκεκριμένες χρονικές προθεσμίες για την προώθηση μεταρρυθμίσεων σε κρατικές μονάδες, στον τομέα της Υγείας, καθώς και σε άλλους τομείς.

Επίσης, θεωρεί ζωτικής σημασίας τις μεταρρυθμίσεις του δεύτερου σταδίου στην αγορά εργασίας, το άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων και την απελευθέρωση της αγοράς στους τομείς του τουρισμού και του λιανικού εμπορίου.

Εύσημα στον Παπανδρέου

Πιο συγκεκριμένα, μετά τη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου, ο Μουρίλο Πορτουγκάλ, γενικός διευθυντής και αναπληρωτής πρόεδρος, αφού απέδωσε τα εύσημα στην κυβέρνηση Παπανδρέου για το πρόγραμμα που «συνεχίζει να αποδίδει καλώς», διαπίστωσε σημάδια βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, που υποβοηθείται από τη μείωση του πληθωρισμού, και προέβλεψε ανάκαμψη της οικονομίας μετά το δεύτερο εξάμηνο του 2011.

«Η συνολική δημοσιονομική προσαρμογή μέχρι σήμερα είναι εντυπωσιακή. Οι οφειλές είναι θέμα που απαιτεί μέριμνα, αλλά η συνεχιζόμενη απόκλιση του προϋπολογισμού θα πρέπει να επιτρέψει την επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου για το τέλος του έτους.

»Η πρόθεση της κυβέρνησης να συνεχίσει την προσπάθεια επίτευξης του αρχικού στόχου του προγράμματος, για το 2011, σημαίνει ότι οι επιπτώσεις του ελλείμματος από πρόσφατες αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών δεδομένων θα αντισταθμιστούν πλήρως», ανέφερε ο κ. Πορτουγκάλ.

«Η ενίσχυση της φορολογικής διοίκησης και η διαχείριση των δημόσιων χρηματοοικονομικών παραμένουν σε προτεραιότητα και χρειάζονται συνολικά σχέδια δράσης με συγκεκριμένες χρονικές προθεσμίες για την προώθηση μεταρρυθμίσεων σε κρατικές επιχειρήσεις, στον τομέα της Υγείας καθώς και σε άλλους τομείς».

Τέλος, ο αναπληρωτής πρόεδρος έκανε ειδική μνεία για την κατάσταση των ελληνικών τραπεζών τονίζοντας ότι «οι τράπεζες είχαν πρόσφατα κάποια επιτυχία στην ενίσχυση των κεφαλαίων τους και, αν χρειαστεί, οι αρχές διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα για να στηρίξουν τα κεφάλαια και τη ρευστότητα». *

*Η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για μια σειρά πολλών ετών, αν όχι δεκαετιών, είναι απαραίτητη για τη μείωση του λόγου δημοσίου χρέους προς ΑΕΠ στο 80% ή στο 60% το 2030, συμπεραίνει μελέτη του τμήματος οικονομικών μελετών της Eurobank.

Η επίτευξη ετήσιων πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξης του 2%-4% του ΑΕΠ μακροπρόσθεσμα θεωρείται απαραίτητη για τη βελτίωση των προσδοκιών των επενδυτών σχετικά με τη φερεγγυότητα της χώρας, ώστε να μπορεί να δανείζεται στις διεθνείς αγορές.

Η μείωση του λόγου δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ στο 80% το 2030 απαιτεί ετήσια πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 4,9% του ΑΕΠ την περίοδο 2011-2030. Υπενθυμίζεται ότι, στον υπολογισμό, το πρωτογενές αποτέλεσμα προκύπτει αν από τα έσοδα αφαιρεθούν οι δαπάνες εξαιρουμένων των τόκων για την εξυπηρέτηση του χρέους. Δ.ΚΟΝΤ.

www.enet.gr

Eχει ο καιρός γυρίσματα

Επηρεάζει η υγρασία τα αρθριτικά; Ή μήπως τις κρίσεις άσθματος; Πώς το κρύο «τρελαίνει» την καρδιά; Μάθετε πώς και γιατί το μετεωρολογικό δελτίο «ξυπνά» τις διάφορες παθήσεις αλλά και τι πρέπει να προσέξετε!

«Για αύριο αναμένονται βροχές. Φροντίστε, εκτός από την ομπρέλα σας να πάρετε μαζί σας και παυσίπονα για τις ημικρανίες ή για τους πόνους στις αρθρώσεις σας...». Κάπως έτσι θα μπορούσε να είναι το δελτίο καιρού του μέλλοντος ή, για την ακρίβεια, των βιομετεωρολόγων, των ερευνητών δηλαδή που ασχολούνται με τις επιπτώσεις του καιρού στην υγεία μας.

Βιομετεωρολογία; Τι είναι αυτό;
Η υγρή ατμόσφαιρα και η απότομη πτώση της βαρομετρικής πίεσης επηρεάζουν την ψυχική και σωματική μας υγεία. Σύμφωνα με έρευνες, ο υγρός καιρός σχετίζεται με ενοχλήσεις στις αρθρώσεις, κρίσεις άσθματος, ρινίτιδες, ημικρανίες, καρδιακά επεισόδια και κατάθλιψη.

Η βιομετεωρολογία είναι η επιστήμη που εξετάζει τις καιρικές συνθήκες και τις επιπτώσεις τους στην υγεία και στηρίζεται στους «δείκτες δυσφορίας» που προκαλούν οι ατμοσφαιρικές αλλαγές στις ομάδες του πληθυσμού.

Ο μουντός, βροχερός καιρός φέρνει κακοκεφιά και συχνά τάση υπερφαγίας και επιθυμία για γλυκά. Όσο για τα παιδιά, γίνονται πιο απείθαρχα, ενώ στα σχολικά διαγωνίσματα η απόδοσή τους είναι χαμηλή.

Πότε ο υγρός καιρός απειλεί την καρδιά μας;
Την περίοδο του χειμώνα που υπάρχει αυξημένη υγρασία, ο μέσος ημερήσιος αριθμός θανάτων από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι περίπου 32% μεγαλύτερος σε σχέση με το καλοκαίρι. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν ειδικοί της Α΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ((Ιπποκράτειο Νοσοκομείο), έπειτα από μελέτη, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Καρδιολογίας Χριστόδουλου Στεφανάδη και του επιμελητή Πολυχρόνη Δηλ αβέρη.

Η μελέτη βασίζεται σε στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για τους θανάτους από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου στην Αττική το 2001 και σε ημερήσιες αναφορές της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας για την ατμοσφαιρική θερμοκρασία, υγρασία και πίεση. Τα στοιχεία, που αφορούν και καρδιακά επεισόδια σε περιοχές της υπόλοιπης Ελλάδας, έδειξαν ακόμα ότι οι θάνατοι το μήνα Δεκέμβριο ήταν κατά μέσο όρο διπλάσιοι από το μήνα Ιούνιο, ενώ οι άντρες αντιπροσώπευαν το 86% εκείνων που απεβίωσαν και ήταν νεότεροι των 50 ετών, ενώ μεταξύ των άνω των 70 το 47,5% ήταν γυναίκες.

Πώς να προφυλαχτείτε: Αν αντιμετωπίζετε κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα, έχετε υπέρταση ή υποφέρετε από κακή κυκλοφορία στα άκρα, καλό είναι τις μέρες με έντονη υγρασία να βρίσκεστε σε ζεστό περιβάλλον, αποφεύγοντας τις άσκοπες βόλτες. Ειδικά τους μήνες του χειμώνα χρειάζεται ενίσχυση της φαρμακευτική σας αγωγής και τακτικός ιατρικός έλεγχος.

Δεν μπορώ ν’ ανασάνω
Οι απότομες αλλαγές του καιρού, και κυρίως η αύξηση της υγρασίας, φαίνεται ότι επιδεινώνουν την υγεία ατόμων με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα, όπως το βρογχικό άσθμα. Μπορεί, όμως, να γίνουν αφορμή να ανακαλύψετε μια ευαισθησία του αναπνευστικού σας συστήματος. Αν, για παράδειγμα, βγείτε από ζεστό περιβάλλον στην υγρή ατμόσφαιρα και σας πιάσει ξερόβηχας, ο οποίος θα σταματήσει αργότερα, αλλά θα επανέλθει την επόμενη μέρα, τότε αυτό μπορεί να είναι ένδειξη ήπιου άσθματος ή υπερευαισθησίας του αναπνευστικού.

Σύμφωνα με έρευνες της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας, η έντονη υγρασία συμβάλλει και στην επιδείνωση της αλλεργικής ρινίτιδας, αφού προκαλεί μορφολογικές αλλοιώσεις στους κόκκους της γύρης. Στα αναπνευστικά προβλήματα συμβάλλουν επίσης και οι μύκητες (εσωτερικών και εξωτερικών χώρων), που αναπτύσσονται από την υγρασία .

Πώς να προφυλαχτείτε: Αποφεύγετε τη σωματική άσκηση σε υπαίθριους χώρους με υγρό καιρό, αν αντιμετωπίζετε αναπνευστικά προβλήματα, γιατί ο υγρός αέρας μπορεί να επιδεινώσει την κατάστασή σας. Επίσης, αν πάσχετε από άσθμα και ζείτε σε περιοχή με αυξημένη υγρασία, συμβουλευτείτε το γιατρό σας μήπως πρέπει να αυξήσετε τη δόση της φαρμακευτικής αγωγής σας, ώστε να προλάβετε την εκδήλωση ασθματικής κρίσης.

Μου «ξύπνησε» ένα παλιό κάταγμα!
Οι ρευματοπαθείς με πόνους στα άκρα, όσοι υποφέρουν από μετατραυματικές αρθρίτιδες και αρθριτικά καθώς και όσοι έχουν ένα παλιό κάταγμα ποδιού ή χεριού υποφέρουν από την υγρασία, καθώς «χτυπά» το μυϊκό σύστημα και «πλήττει» τις αρθρώσεις. Μελέτες αναφέρουν ότι όσοι ζουν σε υγρό περιβάλλον κοντά στη θάλασσα -π.χ. στα νησιά και τα παράλια του Ιονίου- συχνά εμφανίζουν εκφυλιστικές αλλοιώσεις του μυοσκελετικού συστήματος (άλατα).

«Τις αλλοιώσεις αυτές», όπως επισημαίνει ο κ. Δημήτριος Κασίμος, ρευματολόγος, πρόεδρος της ΕΛΕΑΝΑ (Ελληνική Εταιρεία Αντιρρευματικού Αγώνα), «μερικοί τις παρουσιάζουν και στα 30 τους, γι’ αυτό αρκετοί νέοι άνθρωποι, όταν ο καιρός αλλάζει, παραπονιούνται για πόνους στα χέρια και στα πόδια.

Έτσι, παρόλο που ο ακριβής μηχανισμός της σχέσης υγρασίας και αρθροπαθειών δεν είναι ακόμη γνωστός, φαίνεται να επηρεάζεται μια ομάδα υποδοχέων στις αρθρώσεις, οι οποίοι διεγείρουν την παραγωγή ουσιών που προκαλούν φλεγμονή και πόνο».

Πώς να προφυλαχτείτε: Εάν οι αρθρώσεις σας πονάνε μόνο κατά τις περιόδους με έντονη υγρασία, η ήπια συστηματική άσκηση (κολύμπι, τζόγκινγκ, ποδήλατο) μπορεί να βελτιώσει το μυϊκό σας σύστημα και να κάνει το σκελετό σας ανθεκτικότερο. Ευεργετική δράση στις αρθρώσεις έχει και το μουρουνόλαδο (από το συκώτι της μουρούνας ή άλλων συγγενικών ψαριών, όπως ο μπακαλιάρος), που είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, D και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, καθώς και μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, ελαιόλαδο κ.ά.

Το κεφάλι μου «πάει να σπάσει»!
Μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που πολλοί γνωρίζουν από την εμπειρία τους: οι αλλαγές του καιρού, και ειδικά η αυξημένη υγρασία, φέρνουν πονοκέφαλο. Η έρευνα, που έγινε από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και το Ιατρικό Κέντρο «Μπεθ Ίσραελ» στις ΗΠΑ, με επικεφαλής το δρ Κένεθ Μουκαμάλ, δείχνει ότι οι υψηλές θερμοκρασίες και η χαμηλή βαρομετρική πίεση μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο για εμφάνιση πονοκεφάλου, ενώ η μόλυνση του αέρα, αν και έχει άλλες συνέπειες στην υγεία, τουλάχιστον δεν έχει τέτοια αρνητική επίδραση. Επίσης, και στη χώρα μας έχει βρεθεί ότι στις βόρειες και υγρές περιοχές περισσότερα άτομα παραπονιούνται για κεφαλαλγίες απ’ ό,τι σε περιοχές με λιγότερη υγρασία (π.χ. στην Πελοπόννησο).

Πώς να προφυλαχτείτε: Ο υγρός καιρός μπορεί να δημιουργήσει κρίσεις ημικρανίας και σε άτομα που δεν αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα. Το πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι να περιορίσετε τις εξόδους. Επίσης, να αερίζετε το υπνοδωμάτιό σας και, αν έχετε κλιματιστικό, να καθαρίζετε συχνά τα φίλτρα του.

Με πιάνουν οι ευαισθησίες μου
Πολυετής έρευνα της ψυχολόγου Μαρί Έντερς Σλέγκερ, καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, έδειξε ότι o μουντός, βροχερός και υγρός καιρός, σε ποσοστό περίπου 20% του γυναικείου πληθυσμού και 6% του αντρικού, φέρνει θλίψη, κακοκεφιά, αναποφασιστικότητα, υπερευαισθησία, αδυναμία συγκέντρωσης, υπνηλία και γενικώς καταβολή δυνάμεων. Τα παραπάνω συμπτώματα συχνά συνυπάρχουν με τάσεις υπερφαγίας και κυρίως επιθυμία για γλυκά. Επίσης, έρευνες έδειξαν ότι οι μέρες με υψηλές θερμοκρασίες και υγρασία αποτελούν «μαρτύριο» για τους δασκάλους, εξαιτίας της νευρικότητας και της απειθαρχίας των μαθητών καθώς και των χαμηλών τους επιδόσεων στα διαγωνίσματα.

Πώς να προφυλαχτείτε: Μια διατροφή πλούσια σε υδατάνθρακες (δημητριακά, πατάτες, ψωμί ολικής αλέσεως, όσπρια, μαύρο ρύζι, μακαρόνια) και βιταμίνη C (που αφθονεί σε φρούτα και λαχανικά) βοηθά, γιατί έχει την ιδιότητα να ισορροπεί το νευρικό σύστημα. Η σοκολάτα θεωρείται, επίσης, φυσικό «ηρεμιστικό», γιατί περιέχει βιταμίνες Β, μαγνήσιο και σίδηρο, δηλαδή βιταμίνες και μέταλλα που βοηθούν την ισορροπία του νευροφυτικού συστήματος, ενώ το λίπος και η ζάχαρη που περιέχει αυξάνουν τα επίπεδα σεροτονίνης και ενδορφινών στον εγκέφαλο, παρέχοντας στον οργανισμό ψυχική ευφορία.

Βρείτε τον προσωπικό σας δείκτη δυσφορίας...

Οι επιστήμονες σας βοηθούν να ανακαλύψετε το γενικό και προσωπικό σας δείκτη δυσφορίας στο www.airquality.gr

Σας ταλαιπώρησε η ζέστη και η υγρασία των τελευταίων ημερών; Νιώθετε ότι δυσκολεύεστε να αναπνεύσετε ή νιώθετε ράκος ύστερα από μια βόλτα; Πρόσφατα, ο καθηγητής του Εργαστηρίου Θερμοφυσικών Ιδιοτήτων του τμήματος Χημικών Μηχανικών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Μάρκος Ασσαέλ και ο ερευνητής Κωνσταντίνος Κακόσιμος έφτιαξαν μια ιστοσελίδα, στην οποία ο κάθε χρήστης μπορεί να βρει τον προσωπικό του δείκτη δυσφορίας! Αν, λοιπόν, θέλετε να ξέρετε τι θα αντιμετωπίσετε βγαίνοντας από το σπίτι σας (ειδικά τις ημέρες με αυξημένη υγρασία), κάντε μια επίσκεψη στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.airquality.gr. και οργανώστε ανάλογα τις δραστηριότητες της ημέρας σας.

Όπως επισημαίνει ο κ Ασσαέλ: «Για τις ευπαθείς ομάδες όπως οι ηλικιωμένοι, για ανθρώπους με πνευμονικές παθήσεις, αθλητές, εργαζόμενους σε εξωτερικούς χώρους και γενικά για όσους επηρεάζονται άμεσα από τις περιβαλλοντικές συνθήκες, η ενημέρωση μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη αλλά και σωτήρια. Ο επισκέπτης της ιστοσελίδας μπορεί πολύ εύκολα να πληροφορηθεί το γενικό (DI) και τον προσωπικό δείκτη δυσφορίας (PMV).

Ο γενικός δείκτης δυσφορίας διαμορφώνεται ανάλογα με τη θερμοκρασία, την υγρασία και την ταχύτητα του αέρα, στοιχεία που συλλέγονται από τους περίπου διακόσιους ιδιωτικούς σταθμούς που υπάρχουν σε πόλεις της Ελλάδας και διαθέτουν τα δεδομένα τους στο Διαδίκτυο.

Η ιδανική θερμοκρασία σε ένα χώρο πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 18-23°C και η υγρασία μεταξύ 40-60%. Για να μετρήσετε την υγρασία, χρησιμοποιήστε υγρόμετρο, ενώ για να τη ρυθμίσετε, χρησιμοποιήσετε αφυγραντή ή το κλιματιστικό σας, αν διαθέτει αυτή τη λειτουργία.

ΡΙΤΑ ΒΕΛΩΝΗ

www.ethnos.gr

Ο ύπνος όντως μας ομορφαίνει

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Επιστημονικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο ύπνος όντως κάνει το πρόσωπο να δείχνει πιο όμορφο ανακάλυψαν σουηδοί ερευνητές. Σε μελέτη που πραγματοποίησαν διαπίστωσαν πως όσοι στερούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα τον ύπνο, δείχνουν λιγότερο ελκυστικοί απ’ ό,τι όσοι φροντίζουν να κοιμούνται πολύ και καλά.

Οι ερευνητές επιστράτευσαν ομάδα εθελοντών τους οποίους φωτογράφησαν έπειτα από 8 ώρες βραδινό ύπνο και στη συνέχεια αφού τους κράτησαν ξύπνιους επί 31 ώρες.

Στη συνέχεια, έδειξαν τις φωτογραφίες σε άλλους εθελοντές και εκείνοι βαθμολόγησαν τους άυπνους εθελοντές ως λιγότερο ελκυστικούς, ενώ είπαν πως δεν φαίνονταν και πολύ καλά στην υγεία τους.

Όπως γράφουν στην «Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση» (BMJ) οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα, στην Στοκχόλμη, η θεωρία ότι ο ύπνος μας ομορφαίνει είναι ευρύτατα διαδεδομένη, αλλά έως τώρα δεν είχε επιστημονική τεκμηρίωση.

Για την μελέτη τους, χρησιμοποίησαν 23 νεαρούς άντρες και γυναίκες, τους οποίους φωτογράφησαν χωρίς μέικ απ, από την ίδια απόσταση και με την ίδια ακριβώς έκφραση.

Η πρακτική αξία της νέας μελέτης δεν έγκειται μόνο στην επιβεβαίωση της θεωρίας του «ύπνου της ομορφιάς», σύμφωνα με τους ερευνητές, καθώς τα ευρήματά της θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από τους γιατρούς για να εντοπίζουν σημάδια κακής υγείας στους ασθενείς τους.

Σχολιάζοντας τη μελέτη, ο δρ Ντερκ-Γιαν Ντίγκ, καθηγητής Ύπνου & Φυσιολογίας στο Κέντρο Μελέτης του Ύπνου του Σάρεϋ, είπε πως οι επιπτώσεις της έλλειψης ύπνου στην ομορφιά πιθανότατα είναι πιο έντονες απ’ ό,τι δείχνει η παρούσα μελέτη.

Και αυτό, διότι οι εθελοντές φωτογραφήθηκαν στη διάρκεια της ημέρας, όταν το βιολογικό ρολόι προάγει το ξύπνημα του οργανισμού. «Φαντασθείτε πως θα ήταν οι εθελοντές, εάν είχαν φωτογραφηθεί νύχτα ή πολύ νωρίς το πρωί, όταν το βιολογικό ρολόι προάγει τον ύπνο», είπε.

Πηγή : Web Only


www.tanea.gr

Μικροβίωμα, το νέο άλμα μετά το γονιδίωμα

Είναι γνωστό ότι στη ζωή δεν είμαστε μόνοι... Ο καθένας μας φιλοξενεί μερικές δεκάδες τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς κάθε στιγμή πάνω στο σώμα του. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό είναι ότι κάθε στιγμή, μέσα μας, μαίνονται μάχες επικράτησης μεταξύ των πληθυσμών τους, μάχες που έχουν αποτέλεσμα την υγεία μας ή την ασθένεια, το κέφι μας ή τη... γρουσουζιά μας!

της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΟΥΦΛΕΡΗ

Ξεχάστε το δόγμα «ένας μικροοργανισμός- μια ασθένεια» λένε τώρα οι ερευνητές της Μικροβιολογίας, ανατρέποντας «πιστεύω» που ίσχυσαν για περισσότερο από έναν αιώνα.

Προφανώς μια τέτοια προκλητική άποψη αποτελεί σεισμό στα θεμέλια της Κλινικής Μικροβιολογίας! Ποιοι είναι άραγε αυτοί που την πρεσβεύουν; Και έχουν θεμελιώσει γερά τα δικά τους επιχειρήματα; Ε, λοιπόν, φαίνεται πως ναι! Για την ακρίβεια, τα επιχειρήματά τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά δεδομένα που τους ανάγκασαν να επανεξετάσουν τα «πιστεύω» τους. Οσο για την ταυτότητα των επιστημόνων που φέρνουν νέο αέρα στη Μικροβιολογία, αυτοί είναι πάρα πολλοί για να κατονομασθούν και διασκορπισμένοι σε εργαστήρια ανά τον κόσμο.

Από το μικρόβιο στο μικροβίωμα
Ισως πολλοί από τους αναγνώστες του «ΒήμαScience» γνωρίζουν ήδη ότι ένας από τους πατέρες της σύγχρονης Μικροβιολογίας είναι ο Ρόμπερτ Κοχ (Robert Κoch, 1843-1910), ο πρώσος γιατρός που ανακάλυψε τον βάκιλο του άνθρακα (Βacillus anthracis), τον βάκιλο της φυματίωσης (Μycobacterium tuberculosis) και έθεσε τις προϋποθέσεις που έπρεπε να ισχύουν για να μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως ένας μικροοργανισμός είναι όντως το αίτιο μιας ασθένειας.

Βασισμένοι στις αρχές του Κοχ επόμενες γενιές μικροβιολόγων απομόνωσαν, καλλιέργησαν και ταυτοποίησαν τους νοσογόνους παράγοντες που προκαλούν λοιμώδη νοσήματα όπως ο τύφος, η πνευμονία, η γονόρροια, η βουβωνική πανώλη, η σύφιλη, ο τέτανος και άλλες. Πάνω σε αυτήν τη γνώση στηρίχθηκε η δημιουργία εμβολίων αλλά και η παραγωγή αντιβιοτικών.

Πώς φτάσαμε λοιπόν να αμφισβητούμε τα παραπάνω; Προκαλεί ή δεν προκαλεί φυματίωση ο βάκιλος του Κοχ; Ησυχάστε: τα κόκαλα του Κοχ δεν χρειάζεται να τρίζουν στον τάφο του. Και βέβαια προκαλεί φυματίωση ο βάκιλος της φυματίωσης. Υπάρχουν, όμως, δεδομένα τα οποία χρήζουν εξηγήσεων και μας υποχρεώνουν- λένε οι ερευνητές μικροβιολόγοι- να διευρύνουμε τη θεώρησή μας.

Ποιοι ακριβώς είμαστε;

Κατ΄ αρχάς οι αριθμοί: ο αριθμός των μικροοργανισμών που φιλοξενεί ο καθένας από εμάς είναι ασύλληπτος. Μόνο το ανθρώπινο έντερο φιλοξενεί περί τα 10 τρισ. μικροοργανισμούς τα οποία φέρουν εκατομμύρια γονιδίων. Αν σκεφθείτε ότι ο αριθμός των κυττάρων του σώματός μας είναι 1 τρισεκατομμύριο και ο αριθμός των γονιδίων μας περί τις 20.000 αντιλαμβάνεστε γιατί ορισμένοι βιολόγοι εκτιμούν πως το κλασικό φιλοσοφικό ερώτημα «ποιος είμαι» θα πρέπει να γίνει «ποιοι είμαστε». Πραγματικά, φαίνεται πως η συμβολή των μικροοργανισμών στην ανθρώπινη βιολογία είναι τόσο μεγάλη ώστε είναι δύσκολο να πει κανείς πού τελειώνει ο οργανισμός μας και πού αρχίζουν τα μικρόβια που φαίνεται να έχουν λόγο ακόμη και στη συμπεριφορά μας.

Ο Κοχ δεν είχε ιδέα για αυτή την πληθώρα, για αυτή την καθοριστική για εμάς συνύπαρξη. Για να είμαστε δίκαιοι, ιδέα δεν είχαν οι ερευνητές έως πολύ πρόσφατα. Αλλά ακόμη και όσοι την υποψιάζονταν δεν είχαν τη δυνατότητα να τη διερευνήσουν. Μόλις την τελευταία πενταετία έχουν αναπτυχθεί ικανοποιητικά ερευνητικά εργαλεία για τη μαζική μελέτη των μικροοργανισμών.

Οι νέες τεχνικές εντοπισμού

Η δημιουργημένη με τη βοήθεια του υπολογιστή εικόνα αναπαριστά την επίθεση ιών στο εντερικό επιθήλιο. Δεν είναι όμως μόνοι: μοιράζονται το οικοσύστημα του εντέρου με τρισεκατομμύρια «συγκατοίκους», άλλους ιούς, βακτήρια και μύκητες

Καθοριστικής σημασίας για την πρόοδο του πεδίου υπήρξε η συνεργασία των μικροβιολόγων που ερευνούν τους παθογόνους μικροοργανισμούς με τους συναδέλφους τους που μελετούν τους μικροοργανισμούς στο περιβάλλον. Βλέπετε αυτοί οι δεύτεροι γνώριζαν καλά κάτι που αγνοούσαν οι πρώτοι: πως οι οργανισμοί που μπορούμε να καλλιεργήσουμε στο εργαστήριο είναι η συντριπτική μειοψηφία αυτών που λαμβάνουμε σε ένα δείγμα. Με άλλα λόγια, οι μικροβιολόγοι του περιβάλλοντος γνώριζαν πως αν πάρει κανείς μια σταγόνα νερού από ένα έλος, ποτάμι, λακκούβα και την κοιτάξει στο μικροσκόπιο θα δει ένα μεγάλο πλήθος μικροοργανισμών. Αν προσπαθήσει να καλλιεργήσει αυτούς τους μικροοργανισμούς, η αρχική ποικιλία μειώνεται δραματικά.

Προσπαθώντας να λύσουν αυτό το πρόβλημα οι μικροβιολόγοι του περιβάλλοντος ανέπτυξαν τεχνικές που αξιοποιούν σήμερα οι μικροβιολόγοι που ερευνούν τη συμβίωσή μας με τους μικροοργανισμούς. Η έκταση των ερευνών είναι αντίστοιχη του μεγέθους των μικροοργανισμών με τους οποίους συμβιώνουμε: ούτε λίγο ούτε πολύ, διεθνή δίκτυα επιστημόνων έχουν οργανωθεί προκειμένου να μελετηθεί το σύνολο της μικροβιακής χλωρίδας του ανθρώπου το οποίο ονομάζεται microbiome.

Το μικροβίωμα του καθενός μας
Η ονομασία παραπέμπει στο γονιδίωμα, αλλά οι διαφορές είναι τεράστιες. Δεν είναι μόνο το μέγεθος που κάνει τη διαφορά όσο και το γεγονός ότι το μικροβίωμα είναι ρευστό, αλλάζει συνεχώς (σε αντίθεση με το γενετικό υλικό μας που στη συντριπτική πλειονότητά του παραμένει αναλλοίωτο σε όλη τη ζωή μας). Επίσης, ενώ το γονιδίωμα όλων των ανθρώπων είναι κοινό κατά ένα τεράστιο ποσοστό (-99,9%), το μικροβίωμα δύο ατόμων μπορεί να διαφέρει δραματικά ακόμη και αν πρόκειται για ομοζυγωτικούς διδύμους.

Ενα λοιπόν από τα πρώτα θέματα που θέλησαν να διερευνήσουν οι επιστήμονες ήταν η σύνθεση και η προέλευση του ανθρώπινου μικροβιώματος, αλλά και τους παράγοντες που το επηρεάζουν. Η πρώτη έκθεση ενός ατόμου με μικροοργανισμούς συμβαίνει κατά τη διάρκεια της γέννησης όταν το νεογνό αφήνει το αποστειρωμένο περιβάλλον της μήτρας. Αρχικά λοιπόν κληρονομεί τη μικροβιακή χλωρίδα του μητρικού κόλπου, ενώ οι επόμενες ημέρες της ζωής του μπορούν να χαρακτηρισθούν ως μια σφοδρή μικροβιακή επιδρομή. Βακτήρια, ιοί και μύκητες έρχονται να εποικίσουν κάθε εκτεθειμένη περιοχή του: το δέρμα, τα μάτια του, τους πνεύμονές του, το γαστρεντερικό σύστημά του.

Γαστρεντερικό και ανοσοποιητικό
Το γαστρεντερικό σύστημα επηρεάζεται προφανώς από τη διατροφή. Ούτε οι ερευνητές όμως δεν μπορούσαν να φανταστούν πόσο: είναι χαρακτηριστικό ότι ομοζυγωτικά δίδυμα εκ των οποίων το ένα θήλαζε ενώ το άλλο τρεφόταν με γάλα σκόνη ανέπτυξαν εντελώς διαφορετική εντερική χλωρίδα. Το πώς αυτές οι διαφορές επιδρούν αργότερα στη ζωή αποτελούν αντικείμενο έντονης ερευνητικής δραστηριότητας αυτή τη στιγμή. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το γαστρεντερικό σύστημά μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματός μας και αυτό έχει γίνει ξεκάθαρο μέσα από πλήθος μελετών. Το δίκτυο αλληλεπιδράσεων μεταξύ μικροβιώματος του γαστρεντερικού και του ανοσοποιητικού συστήματός μας είναι δαιδαλώδες, φαίνεται όμως πως οι ερευνητές βρίσκουν τρόπους να φωτίσουν κάποιες από τις πτυχές του.

Φρένο στον καρκίνο με «πείραγμα» του μικροβιώματος
Χαρακτηριστική είναι η μελέτη αμερικανών ερευνητών του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας η οποία δημοσιεύτηκε στο τεύχος Ιουνίου 2009 της διαδικτυακής επιθεώρησης «ΡLoSΟΝΕ». Σύμφωνα με αυτήν, οι ερευνητές πέτυχαν να ελέγξουν την εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου σε πειραματόζωα με κολίτιδα, μεταβάλλοντας το εντερικό μικροβίωμά τους. Οπως σημειώνεται στο άρθρο των αμερικανών επιστημόνων «η ένταση της χρόνιας κολίτιδας είναι ευθέως ανάλογη με την ανάπτυξη του καρκίνου του παχέος εντέρου και η φλεγμονή που πυροδοτείται από τα βακτήρια οδηγεί την αλλαγή του αδενώματος σε καρκίνωμα». Τα ευρήματα αυτά συνάδουν προς άλλα ιρλανδών ερευνητών οι οποίοι διαπίστωσαν ότι τα γαστρεντερικά μικροβιώματα ασθενών με εντερικούς πολύποδες ή καρκίνο του παχέος εντέρου ήταν δραματικά διαφορετικά από εκείνα υγιών εθελοντών που πήραν μέρος στη μελέτη τους.

Αν η επίδραση του γαστρεντερικού μικροβιώματος στην ανάπτυξη καρκίνου του παχέος εντέρου φαίνεται αναμενόμενη, δεν είναι η μόνη. Το μικροβίωμα αυτό έχει συνδεθεί με την πολλαπλή σκλήρυνση και τη σχιζοφρένεια ενώ μελετάται ο ρόλος του στον καρκίνο του μαστού. Ειδικότερα για τον καρκίνο του μαστού, αμερικανοί ερευνητές διερευνούν αν η παραγωγή οιστρογόνων από μικροοργανισμούς που διαβιούν στο γαστρεντερικό σύστημά μας μπορεί να οδηγήσει ή να συμβάλει στην εμφάνιση της νόσου.

Σχέση με πολλαπλή σκλήρυνση και σχιζοφρένεια
Οσο για τις ασθένειες των οποίων τα συμπτώματα αφορούν τον εγκέφαλο τα δεδομένα είναι συγκλονιστικά. Ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας με άρθρο τους στην επιθεώρηση «Ρroceedings of the Νational Αcademy of Sciences» (τεύχος της 19ης Ιουλίου 2010) κατέδειξαν ότι η ανάπτυξη πολλαπλής σκλήρυνσης σε πειραματόζωα ήταν ευθέως ανάλογη της παρουσίας των μικροβίων στο γαστρεντερικό σύστημά τους. Πη γαίνοντας ένα βήμα παραπέρα οι ερευνητές (που δούλευαν με εντελώς αποστειρωμένα ζώα) πέτυχαν να συσχετίσουν την ανάπτυξη της νόσου με μια ομάδα μικροοργανισμών οι οποίοι έχουν την ικανότητα να πυροδοτούν τον πολλαπλασιασμό ενός συγκεκριμένου κυτταρικού τύπου του ανοσοποιητικού συστήματος, των κυττάρων Τh17. Τα κύτταρα αυτά αρχίζουν τη φλεγμονώδη αντίδραση που οδηγεί στην εμφάνιση της πολλαπλής σκλήρυνσης στα πειραματόζωα.

Τόσο η πολλαπλή σκλήρυνση (η οποία είναι μια νόσος που επηρεάζει τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη) όσο και η σχιζοφρένεια εμφανίζουν χαρακτηριστικά που δεν δικαιολογούνται, αν δεχθεί κανείς πως πρόκειται για νόσους που οφείλονται σε γενετικά αίτια (τα οποία επίσης διερευνώνται). Παραδείγματος χάριν έχει τεκμηριωθεί σε περισσότερες από 250 μελέτες ότι τα άτομα που γεννιούνται κατά τους χειμερινούς μήνες έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να πάθουν σχιζοφρένεια σε σχέση με εκείνα που γεννιούνται κατά τους θερινούς μήνες. Αυτό το παράδοξο, λέει τώρα μια μεγάλη μερίδα ερευνητών, εξηγείται από το γεγονός ότι κατά τον χειμώνα είναι αυξημένες οι ιώσεις. Μια ίωση λίγο πριν ή αμέσως μετά τη γέννηση μπορεί να ξυπνήσει έναν πολύ συγκεκριμένο ρετρο-ϊό που όλοι φιλοξενούμε στο γονιδίωμά μας και ο οποίος έπειτα από πολλαπλά τέτοια ξυπνήματα μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση συμπτωμάτων εκεί γύρω στην εφηβεία. Αν δεχθούμε την υπόθεση αυτή, λένε οι ίδιοι ερευνητές, μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί η σχιζοφρένεια έχει περιόδους ύφεσης και έξαρσης ως εάν να ήταν χρονία φλεγμονώδης νόσος, αλλά και γιατί το πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο σε πολλούς σχιζοφρενείς ασθενείς έρχεται έπειτα από μια λοίμωξη.

Προφανώς ευρήματα όπως τα παραπάνω δεν αφήνουν αμφιβολίες ότι διανύουμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίοδο στον τομέα της Μικροβιολογίας. Πώς όμως όλα αυτά θα επιδράσουν στην Κλινική Μικροβιολογία; Ποια θα είναι η επόμενη ημέρα; Οι ερευνητές της Μικροβιολογίας θεωρούν πως η κλινικοί συνάδελφοί τους θα συνεχίσουν να ασκούν τη Μικροβιολογία όπως την ξέρουν, τουλάχιστον προς το παρόν που οι έρευνες δεν έχουν αποδώσει νέες θεραπευτικές κατευθύνσεις. Ωστόσο θεωρούν πως όλοι πρέπει να πάψουν να σκέφτονται με την παρωχημένη μονοδιάστατη οπτική που θέλει έναν μικροοργανισμό να ευθύνεται για μια ασθένεια. Τώρα πια η μονάδα μελέτης δεν είναι ο ένας μικροοργανισμός, αλλά η κοινωνία των μικροοργανισμών, και όσο γρηγορότερα γίνει αυτό κατανοητό τόσο ταχύτερα θα ωφεληθεί η κλινική πρακτική.

soufleri@tovima.gr

10 ερωτήσεις - απαντήσεις
Τι είναι το ανθρώπινο μικροβίωμα (microbiome);

Είναι το σύνολο των μικροοργανισμών (ιών,βακτηρίων και μυκήτων) οι οποίοι ζουν μέσα μας και γύρω μας.Πρόκειται για τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς με τους οποίους «συνδιαλεγόμαστε» καθημερινά από τη στιγμή της γέννησής μας ως τον θάνατό μας.Το τεράστιο μέγεθος του μικροβιώματος κάνει τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι είναι ψευδαίσθηση πως είμαστε μόνοι.

Πώς δημιουργείται το μικροβίωμα; Βαθμηδόν,από τη γέννηση και μετά.Η πρώτη έκθεση σε μικροοργανισμούς γίνεται κατά τη διάρκεια της γέννησης.Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι,ως την ολοκλήρωση του 2ου έτους της ηλικίας μας, έχουμε αποκτήσει το μικροβίωμά μας.

Πόσο σταθερό είναι το μικροβίωμα;

Αυτό που αποκτάμε αρχικά παραμένει αναλλοίωτο με τον χρόνο;

Το μικροβίωμα έχει την τάση να παραμείνει σταθερό.Ωστόσο μεταβάλλεται σε συνάρτηση με τις συνθήκες της ζωής μας και τη διατροφή μας.Βασικότατη παράμετρος μεταβολής του μικροβιώματος ενός ατόμου είναι η λήψη αντιβιοτικών.

Ποια είναι η επίδραση των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα;

Τα αντιβιοτικά δεν σκοτώνουν μόνο τον παθογόνο παράγοντα για τον οποίο τα λαμβάνουμε.Σκοτώνουν ολόκληρες κλάσεις μικροοργανισμών,ωφέλιμων και βλαβερών,τόσο στο σημείο της λοίμωξης όσο και σε ολόκληρο τον οργανισμό. Με άλλα λόγια,εμείς μπορεί να παίρνουμε αντιβιοτικά για μια λοίμωξη του αναπνευστικού,αλλά τα αντιβιοτικά θα σκοτώσουν τον παράγοντα που προκαλεί τη λοίμωξη μαζί με όλα τα ευαίσθητα σε αυτά βακτήρια στο σύνολο του οργανισμού μας.Αυτή η μαζική θανάτωση μικροοργανισμών διαταράσσει την ισορροπία του μικροβιώματος: άλλοι μικροοργανισμοί έρχονται να καλύψουν τις κενές θέσεις που δημιουργήθηκαν και στην πράξη έπειτα από ισχυρή λήψη αντιβιοτικών είμαστε κυριολεκτικά «άλλοι άνθρωποι» σε ό,τι αφορά τη μικροβιακή σύνθεσή μας.

Τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτή η δραστική μεταβολή στο μικροβίωμα ενός ατόμου;

Οι συνέπειες εξαρτώνται εν πολλοίς από την αρχική σύνθεση του μικροβιώματος. Καθώς το μικροβίωμα ενός ατόμου είναι μοναδικό και οι συνέπειες είναι μοναδικές και δύσκολα προβλέψιμες (τουλάχιστον στον παρόντα χρόνο).Σύμφωνα με τα ως τώρα ευρήματα,μπορεί το μικροβίωμα να ανακάμψει μετά ορισμένο χρόνο,ή μπορεί και να μην ανακάμψει ποτέ. Το ότι το μικροβίωμα μπορεί να μην ανακάμψει ποτέ,να μην επανέλθει δηλαδή ποτέ στην αρχική του κατάσταση,δεν είναι απαραίτητα κακό.Σίγουρα όμως η μεταβολή του θα μας επηρεάσει.

Γιατί; Οσο περισσότερο οι ερευνητές μελετούν το μικροβίωμα τόσο αντιλαμβάνονται ότι βρισκόμαστε σε ένα είδος συνεταιρισμού με τα μικρόβιά μας.Παραδείγματος χάριν,τους παρέχουμε στέγη και μας παρέχουν τροφή,ιδιαίτερα εκείνα που ζουν στο γαστρεντερικό σύστημά μας.Πολλά από αυτά διασπούν τροφές που εμείς αδυνατούμε να διασπάσουμε και έτσι λαμβάνουμε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά.Αν έχετε δυσανεξία σε κάποιες τροφές,λένε οι ερευνητές,είναι πολύ πιθανόν να μη διαθέτετε στο μικροβίωμά σας τους μικροοργανισμούς που θα μπορούσαν να τις διασπάσουν.

Η επίδραση του μικρoβιώματός μας στη ζωή μας αφορά μόνο τη διατροφή;

Οχι! Αν και το μικροβίωμα του γαστρεντερικού συστήματος είναι αυτό που έχει γίνει ο στόχος των περισσοτέρων ερευνητών, η διατροφή είναι μόνο μία παράμετρος. Οι ερευνητές θέλουν να γνωρίζουν πώς ακριβώς το μικροβίωμα επιδρά στο ανοσοποιητικό σύστημά μας και ποιος είναι ο ρόλος του σε μια πλειάδα ασθενειών, από τον καρκίνο και τις αλλεργίες, ως την πολλαπλή σκλήρυνση, τον αυτισμό και τη σχιζοφρένεια.

Αν το μικροβίωμα σχετίζεται με ασθένειες, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και διαγνωστικά;

Αυτός είναι ένας από τους στόχους των επιστημόνων: να μπορέσουν μέσα από ανάλυση του μικροβιώματος και των μεταβολιτών του να υπολογίσουν τις πιθανότητες ενός ατόμου να ασθενήσει- και να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα.

Επιδρά ο σύγχρονος τρόπος ζωής στο μικροβίωμα και πώς;

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τα μικρόβια με τα οποία οι άνθρωποι των αναπτυγμένων χωρών έρχονται σε επαφή και στη συνέχεια φιλοξενούν έχουν αλλάξει δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες.Ως αίτια της αλλαγής αναφέρονται η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών,οι βελτιωμένες συνθήκες υγιεινής,η αύξηση του αριθμού των καισαρικών τομών,η μείωση του ποσοστού των μωρών που θηλάζουν και η αύξηση στην κατανάλωση επεξεργασμένων τροφών.

Σύμφωνα μάλιστα με μια θεωρία-υπόθεση,το εξαιρετικά αποστειρωμένο περιβάλλον στο οποίο ζούμε σήμερα εμποδίζει την κανονική ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματός μας,γεγονός το οποίο εξηγεί την παρατηρούμενη αύξηση ασθενειών όπως οι αλλεργίες,το άσθμα και το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=373555&dt=17/12/2010

ΔΝΤ: Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Εγκρίθηκε η εκταμίευση της τρίτης δόσης

Στην πιο κρίσιμη καμπή μπαίνει το ελληνικό πρόγραμμα λιτότητας, σύμφωνα με την τριμηνιαία αξιολόγηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το οποίο ενέκρινε την εκταμίευση της τρίτης δόσης, ύψους 2,5 δισ. ευρώ, του δανείου προς την Ελλάδα.

Οι απεσταλμένοι του ΔΝΤ, εκτιμούν ότι το πρόγραμμα ξεκίνησε καλά και η χώρα βρίσκεται γενικά σε καλό δρόμο, συμφωνούν ότι είναι άνευ προηγουμένου ο περιορισμός του ελλείμματος κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε ένα χρόνο, φοβούνται όμως ότι οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν από εδώ και πέρα μπορεί να κολλήσουν.

Το Ταμείο βλέπει καθυστερήσεις στη βελτίωση των εισπρακτικών μηχανισμών και την αποτελεσματικότητα του ελέγχου των δαπανών στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ζητά επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών, όπως η απελευθέρωση επαγγελμάτων και υπηρεσιών, για να πάρει και πάλι μπρος η οικονομία. Στο στόχαστρο του ΔΝΤ μπαίνουν δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, οικονομικοί ελεγκτές και φαρμακοποιοί.

Παράλληλα, οι ελεγκτές του Ταμείου ζητούν εκσυγχρονισμό του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, ενώ για τον τραπεζικό τομέα συστήσουν τη διάσπαση του Ταμείου Παρακαταθηκών και την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας της Αγροτικής Τράπεζας.

Ακόμη αφήνουν ανοιχτό "παράθυρο" για μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, σημειώνοντας ότι "ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε η ελληνική αγορά εργασίας συνέβαλε την τελευταία δεκαετία στη δυσανάλογη αύξηση μισθών και στην απώλεια της ανταγωνιστικότητας. Για το λόγο αυτό, οι μισθοί πρέπει να ευθυγραμμιστούν περισσότερο με την παραγωγικότητα. Μεσοπρόθεσμα, οι μισθολογικές εξελίξεις στην Ελλάδα θα διέπονται από βελτιώσεις της παραγωγικότητας".

Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να υλοποιήσει δεκάδες αλλαγές μέχρι το Μάρτιο, προκειμένου να διασφαλισθεί η τέταρτη -και μεγαλύτερη ως τώρα- δόση του δανείου, η οποία ανέρχεται σε 15 δισ. ευρώ.

Όσον αφορά στην περίοδο αποπληρωμής του δανείου το ΔΝΤ δηλώνει ότι Ντομινίκ Στρος Καν είναι διατεθειμένος να προτείνει παράταση της περιόδου αποπληρωμής από 5 σε 10 χρόνια. Επισημαίνει, όμως, ότι για να είναι κάτι τέτοιο αποτελεσματικό, θα πρέπει οι χώρες-εταίροι της περιοχής του ευρώ να συμφωνήσουν για μια παρόμοια παράταση της περιόδου αποπληρωμής για το δικό τους μερίδιο των δανείων προς την Ελλάδα.

Το ΔΝΤ αναμένει ότι η ελληνική οικονομία θα σταθεροποιηθεί στο τέλος του 2011. Όπως σημειώνει, η δημοσιονομική κατάσταση θα βελτιωθεί καθώς μειώνεται το έλλειμμα, και τα οφέλη από τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα θα γίνουν εμφανή, καθώς θα βελτιώνονται οι υπηρεσίες.

www.enet.gr

Ο Υιός του Θεού γίνεται υιός του ανθρώπου

Ο Υιός του Θεού γίνεται υιός του ανθρώπου

Με τον ερχομό του Κυρίου στον κόσμο το σκοτάδι πάλι διαλύεται και το φως πάλι παίρνει τη θέση του. Ολόκληρη η χώρα της Αιγύπτου τιμωρείται με πυκνό, ψηλαφητό σκοτάδι. Πάλιν ο Ισραήλ, ο λαός του Θεού, φωτίζεται με νέα φωτεινή στήλη. Ο λαός που κάθεται στης άγνοιας το σκοτάδι, ας δει τώρα το άπλετο φως της επίγνωσης του θελήματος του Θεού. «Τα αρχαία πέρασαν. Τώρα στον κόσμο έγιναν όλα καινούργια». Το γράμμα υποχωρεί. Το πνεύμα υπερέχει, υπερτερεί. Οι σκιές εξαφανίζονται και στη θέση τους έρχεται η αλήθεια. Ο Μελχισεδέκ (σύμβολο και προτύπωση της παντοτεινής βασιλείας και ιερωσύνης του Χριστού), καλεί σε μεγάλο πανηγύρι. Ο αμήτωρ γίνεται απάτωρ. Ο Ιησούς δηλαδή σαν Θεός δεν έχει μητέρα. Ύστερα όμως, έρχεται στον κόσμο και σαν άνθρωπος δεν έχει πατέρα. Γεννιέται από την αγνή και άσπιλη Παρθένο «εκ Πνεύματος Αγίου». Καταργούνται οι νόμοι της φύσης. Πρέπει να γεμίσει ο άνω κόσμος, ο Παράδεισος. Ο Χριστός διατάζει. να μη αντισταθούμε. Να δεχθούμε την αγάπη Του... Ο άσαρκος παίρνει την ανθρώπινη σάρκα. Ο λόγος του Θεού περιβάλλεται το υλικό σώμα. Ο αόρατος γίνεται ορατός. Ο άπιαστος ψαύεται, ψηλαφίζεται. Ο άχρονος καταδέχεται να έχει αρχή. Ο Υιός του Θεού γίνεται υιός του ανθρώπου, για τη σωτηρία μας «ο Ιησούς Χριστός χθες και σήμερα ο αυτός και θα είναι ο ίδιος και στους αιώνες».

(Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος)



www.impantokratoros.gr