ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 7 Δεκεμβρίου 2009
Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τον θάνατο του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, «ΤΑ ΝΕΑ» έλαβαν επιστολές που αναφέρονται στο τραγικό περιστατικό.
Οι προβληματισμοί των μαθητών
Οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου του 7ου Λυκείου Νέας Σμύρνης «Εστία» έγραψαν:
«Ξημερώνοντας η 6η Δεκεμβρίου 2009, ακριβώς ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του συμμαθητή όλων μας, Αλέξανδρου, εμείς, οι απλοί μαθητές, κάνουμε μια προσπάθεια να ακουστούμε και να εκφράσουμε τους προβληματισμούς, την στενοχώρια, την απογοήτευση και την αγανάκτησή μας απέναντι στο σύστημα.
Εμείς όμως δεν στεκόμαστε απαθείς σ΄ αυτή την κατάσταση που επιτρέπει σ΄ έναν δολοφόνο να κυκλοφορεί ανάμεσά μας και αναρωτιόμαστε γιατί... Γιατί “κάποιοι” τον συγκαλύπτουν και γιατί “κάποιοι” προτιμούν ν΄ αναβάλουν τον σωφρονισμό του; Γιατί τελικά δεν απονέμεται σωστά η δικαιοσύνη; Γιατί πια κυριαρχεί παντού η αποδιοργάνωση;
Γιατί ελέγχει τα πάντα το συμφέρον; Γιατί χάθηκαν οι αξίες και τα ιδανικά; Γιατί αποσιωπούνται οι αγωνιστές; Γιατί κυριαρχεί το ρουσφέτι; Γιατί “κάποιοι” αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα κρίσιμα πολιτικά ζητήματα; Γιατί ανάγουν την Εurovision σε εθνικό θέμα; Εμείς δεν είμαστε αυτοί που επιλέγουν να εκφραστούν μέσα από τις διαδηλώσεις, αυτοί που αντιπροσωπεύονται από τις μάταιες εξεγέρσεις, τους βανδαλισμούς και τη βία ή την καταστροφή περιουσιών που δεν τους ανήκουν. Δεν κρύβουμε την ιδεολογία μας πίσω από κουκούλες, αλλά μιλάμε δυνατά με όραμα και σεβασμό στα ιδανικά μιας γενιάς.
Ξέρουμε ότι η δίκη εκείνου του ειδικού φρουρού δεν θα φέρει πίσω τον Αλέξανδρο ούτε θ΄ αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη. Ξέρουμε πως τα γεγονότα δεν αλλάζουν. Ξέρετε όμως κι εσείς ότι όλοι μαζί μπορούμε να αποτρέψουμε την επανάληψή τους. Στον Αλέξη: “καλύτερα ένα άθλιο τέλος, παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος”.
Τα λάθη της εξέγερσης
Ο κ. Σπύρος Παπαδάς, δευτεροετής φοιτητής Νομικής, γράφει για τα λάθη της περσινής εξέγερσης:
«Νομίζω πως δεν αμφισβητείται από κανέναν η μαζικότητα της περσινής εξέγερσης, και το γεγονός ότι ήταν ανεξάρτητη από κάθε πολιτικό φορέα και απρόβλεπτη όσο καμία άλλη στην ιστορία της ύστερης μεταπολίτευσης. Παρά το γεγονός ότι κάθε παιδί, κάθε γονιός, κάθε φοιτητής, κάθε άνεργος ήταν στους δρόμους, στη συνείδηση του κόσμου δεν έμεινε μια νεολαία, μια κοινωνία που πάλευε για έναν κόσμο δίχως εργασιακό μεσαίωνα, για μια παιδεία ανταγωνιστική δίχως ιδιώτες, για ένα αύριο με ασφάλεια και εργασία για όλους, για μια αστυνομία που θα προστατεύει και δεν θα δολοφονεί, για ένα κράτος μαζί με τον πολίτη και όχι μαζί με τους ασφαλίτες και τους χρυσαυγίτες. Αυτό που έμεινε ήταν η σπασμένη βιτρίνα του Ζara, το πλιάτσικο στα Ρrada, και οι φουκαριάρηδες (πάμπλουτοι και ασφαλισμένοι) εμπορίσκοι της Ερμού. Το δίκιο μας εξοστρακίστηκε. Η Ιστορία γράφεται απ΄ τους νικητές, κι αυτή τη στιγμή έχει γραφτεί η δική τους “αλήθεια”, το δικό τους ψέμα, και η δική μας “αλήθεια”, του ασφυκτιούντος νέου, του ανέργου πτυχιούχου, χάθηκε μαζί με τον Αλέξη.
Και σας ρωτώ, αυτοί είμαστε; Είμαστε οι ίδιοι που πέρυσι βράζαμε από οργή για αυτόν τον κόσμο; Ή περιμένουμε έναν ακόμη εξοστρακισμό; Πέρυσι στην έκτακτη γενική συνέλευση ήμασταν 500 άτομα, συγκλονισμένοι, οργισμένοι, έτοιμοι για αγώνα, υπεράνω παρατάξεων. Φέτος ήμασταν μόλις 200. Φέτος θα πρέπει να αποκαταστήσουμε το περσινό λάθος, θα πρέπει ο αγώνας μας να είναι μαζικός, περιφρουρημένος, θα πρέπει να είναι ένας αγώνας που τιμάει τον Αλέξη, να είναι ένας αγώνας με ήθος και αρχές».
πηγή:www.tanea.gr
Οι προβληματισμοί των μαθητών
Οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου του 7ου Λυκείου Νέας Σμύρνης «Εστία» έγραψαν:
«Ξημερώνοντας η 6η Δεκεμβρίου 2009, ακριβώς ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του συμμαθητή όλων μας, Αλέξανδρου, εμείς, οι απλοί μαθητές, κάνουμε μια προσπάθεια να ακουστούμε και να εκφράσουμε τους προβληματισμούς, την στενοχώρια, την απογοήτευση και την αγανάκτησή μας απέναντι στο σύστημα.
Εμείς όμως δεν στεκόμαστε απαθείς σ΄ αυτή την κατάσταση που επιτρέπει σ΄ έναν δολοφόνο να κυκλοφορεί ανάμεσά μας και αναρωτιόμαστε γιατί... Γιατί “κάποιοι” τον συγκαλύπτουν και γιατί “κάποιοι” προτιμούν ν΄ αναβάλουν τον σωφρονισμό του; Γιατί τελικά δεν απονέμεται σωστά η δικαιοσύνη; Γιατί πια κυριαρχεί παντού η αποδιοργάνωση;
Γιατί ελέγχει τα πάντα το συμφέρον; Γιατί χάθηκαν οι αξίες και τα ιδανικά; Γιατί αποσιωπούνται οι αγωνιστές; Γιατί κυριαρχεί το ρουσφέτι; Γιατί “κάποιοι” αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα κρίσιμα πολιτικά ζητήματα; Γιατί ανάγουν την Εurovision σε εθνικό θέμα; Εμείς δεν είμαστε αυτοί που επιλέγουν να εκφραστούν μέσα από τις διαδηλώσεις, αυτοί που αντιπροσωπεύονται από τις μάταιες εξεγέρσεις, τους βανδαλισμούς και τη βία ή την καταστροφή περιουσιών που δεν τους ανήκουν. Δεν κρύβουμε την ιδεολογία μας πίσω από κουκούλες, αλλά μιλάμε δυνατά με όραμα και σεβασμό στα ιδανικά μιας γενιάς.
Ξέρουμε ότι η δίκη εκείνου του ειδικού φρουρού δεν θα φέρει πίσω τον Αλέξανδρο ούτε θ΄ αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη. Ξέρουμε πως τα γεγονότα δεν αλλάζουν. Ξέρετε όμως κι εσείς ότι όλοι μαζί μπορούμε να αποτρέψουμε την επανάληψή τους. Στον Αλέξη: “καλύτερα ένα άθλιο τέλος, παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος”.
Τα λάθη της εξέγερσης
Ο κ. Σπύρος Παπαδάς, δευτεροετής φοιτητής Νομικής, γράφει για τα λάθη της περσινής εξέγερσης:
«Νομίζω πως δεν αμφισβητείται από κανέναν η μαζικότητα της περσινής εξέγερσης, και το γεγονός ότι ήταν ανεξάρτητη από κάθε πολιτικό φορέα και απρόβλεπτη όσο καμία άλλη στην ιστορία της ύστερης μεταπολίτευσης. Παρά το γεγονός ότι κάθε παιδί, κάθε γονιός, κάθε φοιτητής, κάθε άνεργος ήταν στους δρόμους, στη συνείδηση του κόσμου δεν έμεινε μια νεολαία, μια κοινωνία που πάλευε για έναν κόσμο δίχως εργασιακό μεσαίωνα, για μια παιδεία ανταγωνιστική δίχως ιδιώτες, για ένα αύριο με ασφάλεια και εργασία για όλους, για μια αστυνομία που θα προστατεύει και δεν θα δολοφονεί, για ένα κράτος μαζί με τον πολίτη και όχι μαζί με τους ασφαλίτες και τους χρυσαυγίτες. Αυτό που έμεινε ήταν η σπασμένη βιτρίνα του Ζara, το πλιάτσικο στα Ρrada, και οι φουκαριάρηδες (πάμπλουτοι και ασφαλισμένοι) εμπορίσκοι της Ερμού. Το δίκιο μας εξοστρακίστηκε. Η Ιστορία γράφεται απ΄ τους νικητές, κι αυτή τη στιγμή έχει γραφτεί η δική τους “αλήθεια”, το δικό τους ψέμα, και η δική μας “αλήθεια”, του ασφυκτιούντος νέου, του ανέργου πτυχιούχου, χάθηκε μαζί με τον Αλέξη.
Και σας ρωτώ, αυτοί είμαστε; Είμαστε οι ίδιοι που πέρυσι βράζαμε από οργή για αυτόν τον κόσμο; Ή περιμένουμε έναν ακόμη εξοστρακισμό; Πέρυσι στην έκτακτη γενική συνέλευση ήμασταν 500 άτομα, συγκλονισμένοι, οργισμένοι, έτοιμοι για αγώνα, υπεράνω παρατάξεων. Φέτος ήμασταν μόλις 200. Φέτος θα πρέπει να αποκαταστήσουμε το περσινό λάθος, θα πρέπει ο αγώνας μας να είναι μαζικός, περιφρουρημένος, θα πρέπει να είναι ένας αγώνας που τιμάει τον Αλέξη, να είναι ένας αγώνας με ήθος και αρχές».
πηγή:www.tanea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου