Ὁ Ὅσιος Βαρνάβας, κατὰ κόσμος Βασίλειος Ἴλιτς Μέρκουλωφ, γεννήθηκε στὶς 24 Ἰανουαρίου 1831 στὸ χωριὸ Προυντίσκι τῆς ἐπαρχίας Τούλα τῆς Ρωσίας. Τὸ ἔτος 1851 εἰσῆλθε στὴ μονὴ τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου καὶ ἐκάρη μοναχός. Ἀσκήτεψε θεοφιλῶς στὴν ἔρημο τῆς Γεθσημανῆ κοντὰ στὸν στάρετς Δανιὴλ καὶ στὸν ἱερομόναχο Γρηγόριο .
Η πνευματική του εμβέλεια ήταν τόση μεγάλη που λέγεται απο τους συγρόνους του, ότι είχε φτασει στα μέτρα αγιότητας του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ,των Πατέρων της Όπτινας και του Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης.όσοι τον πλησίαζαν ένιωθαν αισθητά τη δύναμη της προσευχής του.Αγαπούσε όλους τους ανθρώπους,ιδιαίτερα όμως συνέπασχε με τους αμαρτωλούς.Ο ταπεινός σταρετς είχε ενα ιδιαίτερο χάρισμα,αυτό της πνευματικής παρηγοριάς.Νουθιθετούσε και παρηγορύσε όλους τους ανθρώπους,σε σημείο να στερεί το φαγητό απο τον εαυτό του ώστε να οικοδομίσει πνευματικά μια ψυχή που είχε αναγκη τον θεόπνευστο λόγο του.όσοι τον επισκέπτοταν τους αποκαλούσε "γιόκα " και" θυγατέρα" ένας απο τους διάσημους επισκέπτες του ήταν και ο Τσάρος Νικόλαος ΄Β.Ο όσιος Βαρνάβας ήταν και ο πνευματικός πατέρας του αγίου Σεραφείμ της Βυριτσάς.
Ο σύνηθες πνευματικός του λόγος ηταν ο εξής"χωρίς Θεό ούτε μέχρι το κατώφλι"και"ότι και αν κάνεις,να σκέφτεσαι πάντα τον Θεό και ο Θεός θα σε βοηθήσει"Κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 1906.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου