Η θαυματουργός εικόνα "Παναγίας της Κεράς"απο το χωριό Μονή του Δημου Ανατολικού Σελίνου

Η θαυματουργός εικόνα "Παναγίας της Κεράς"απο το χωριό Μονή του Δημου Ανατολικού Σελίνου

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Η απάνθρωπη κοινωνία του μνημονίου, δολοφονεί

gran giniol Υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, για το οποίο δεν θα ακούσετε να γίνεται πολύς λόγος από τα media. Πρόκειται για τις αυτοκτονίες συμπολιτών μας οι οποίοι φτάνουν σε αδιέξοδο, λόγω της οικονομικής κρίσης. Ο λόγος για δράματα πίσω από κλειστές πόρτες, που δεν γνωστοποιούνται, που δεν γίνονται πρωτοσέλιδα, που δεν προσελκύουν την προσοχή.

Ο λόγος για δράματα καθημερινών ανθρώπων, συμπολιτών μας, που δίνουν τη μάχη της ζωής, συνήθως με αξιοπρέπεια. Ο τετραπλασιασμός των κλήσεων στον τετραψήφιο αριθμό 1018, μια γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία, αναδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος.

Αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι είναι και οι πιο ευάλωτοι. Αδυνατούν να κατανοήσουν γιατί τους συμβαίνει ό,τι τους συμβαίνει. Αδυνατούν να κατανοήσουν γιατί η Πολιτεία τους γυρνά την πλάτη, γιατί οι τράπεζες τους κλείνουν την πόρτα κατάμουτρα, γιατί κανείς δεν τους δίνει μια δουλειά, γιατί κανείς δεν βρίσκεται δίπλα τους σε αυτή την ώρα της κρίσης. Αδυνατούν να ζήσουν χωρίς ελπίδα, χωρίς να βλέπουν φως στην άκρη του τούνελ. Και οδηγούνται στην απόγνωση, μια ψυχολογική δίνη που τους παρασύρει στην αυτοχειρία.

Δεν είναι καθόλου εύκολο ένας άνθρωπος να χάνει τα πάντα από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν είναι καθόλου εύκολο να δώσει απαντήσεις στα γεμάτα ερωτήματα πρόσωπα που τον περιβάλλουν. Δεν είναι καθόλου εύκολο να γίνεται συνεχώς δέκτης εξωδίκων ή διαταγών πληρωμών, να φοβάται να απαντήσει στο τηλέφωνο και στις εισπρακτικές εταιρείες που «κανιβαλίζουν», να εξευτελίζεται διαρκώς, να υφίσταται διώξεις λόγω αντικειμενικής δυσκολίας να φανεί «συνεπής» στις υποχρεώσεις του.

Η κοινωνία είναι στα πρόθυρα της έκρηξης. Μπορεί ο ατομοκεντρισμός με τον οποίο μας μπόλιασε η μακρά παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία να μας κατέστησε αμέτοχους του κοινωνικού γίγνεσθαι, αλλά ως εδώ και μη παρέκει. Κάθε είδηση για την αυτοκτονία ενός συμπολίτη μας, μπορεί να μην απασχολεί τους τύπους που κατοικοεδρεύουν στα υπουργεία ή στα διοικητικά συμβούλια των μεγάλων εταιρειών, αλλά είναι μαχαιριά στη δική μας καρδιά.

Η ανθρώπινη ζωή είναι ό,τι πιο πολύτιμο. Υποχρέωση της Πολιτείας, είναι να την προστατεύει με κάθε κόστος. Οι πολιτικές σε αυτή την κατεύθυνση, πρέπει να αναπροσαρμόζονται συνεχώς, για να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που ανακύπτουν, ειδικά σε περιόδους κρίσεων, όπως αυτή που διέρχεται αυτόν τον καιρό ο τόπος μας. Όμως, η ελληνική Πολιτεία, δεν το κάνει. Κι όχι μόνο δεν το κάνει, αλλά δίνει πάσης φύσεως «κίνητρα» για να δημιουργούνται πολύ δυσάρεστες καταστάσεις, που οδηγούν πολλούς πολίτες στην απόγνωση.

Για να μη μιλήσουμε για την κυβέρνηση που έφερε στη ζωή μας το μνημόνιο-δολοφόνο της ανάκαμψης, της ανάπτυξης και της ελπίδας... Για να μη μιλήσουμε για αυτούς οι οποίοι νομοθέτησαν για την «ενοικίαση» εργαζομένων, πολύ πριν ο τόπος μπει στη δίνη της κρίσης... Τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς; Τίποτα! Ας κάνουμε όμως ό,τι περνάει από το χέρι μας για να συμπαρασταθούμε σε κάποιον ο οποίος δοκιμάζεται, ώστε να μην ξανακούσουμε για την απώλεια μιας ζωής.

Νίκος Χιδίρο



www.elora.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου