Η θαυματουργός εικόνα "Παναγίας της Κεράς"απο το χωριό Μονή του Δημου Ανατολικού Σελίνου

Η θαυματουργός εικόνα "Παναγίας της Κεράς"απο το χωριό Μονή του Δημου Ανατολικού Σελίνου

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Στις 18 Μαρτίου αποφασίζει το ΕΔΑΔ για την ανάρτηση Σταυρού στις σχολικές αίθουσες - Το ιστορικό της υπόθεσης


Στις 18 Μαρτίου εκδικάζεται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η υπόθεση Lautsi που αφορά στην ανάρτηση του συμβόλου του Σταυρού (Εσταυρωμένου) στις σχολικές αίθουσες των σχολείων της Ιταλίας. Δημοσιεύουμε την σχετική ανακοίνωση του ΕΔΑΔ για την επικείμενη συνεδρίαση που περιέχει περιληπτικά το ιστορικό της υπόθεσης. Η μετάφραση στα ελληνικά είναι πρόχειρη και γι’ αυτό αναδημοσιεύουμε στο τέλος και το αγγλικό κείμενο όπως αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του ΕΔΑΔ:
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μέσω του τμήματος μείζονος συνθέσεως θα λάβει απόφαση για την υπόθεση Lautsi και λοιποί κατά Ιταλίας (αίτηση δεν 30814/06.) Κατά τη δημόσια ακρόαση την Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011 15:00 - τοπική ώρα - στο ΕΔΑΔ στο Στρασβούργο... Η υπόθεση αυτή αφορά την παρουσία των σταυρών στις ιταλικές αίθουσες των σχολείων, με τους οποίους (σταυρούς) οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι είναι αντίθετη με το δικαίωμα στην εκπαίδευση, και ειδικότερα το δικαίωμα των γονέων να εξασφαλίζουν την εκπαίδευση και τη διδασκαλία των παιδιών τους, σύμφωνα με τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις τους. Δελτία τύπου και κείμενα των αποφάσεων θα είναι διαθέσιμες μετά την ακρόαση, στα αγγλικά και γαλλικά, στην ιστοσελίδα του Συνεδρίου (www.echr.coe.int).

Οι προσφεύγοντες είναι Ιταλοί υπήκοοι που γεννήθηκαν το 1957, 1988 και 1990, αντίστοιχα. Η πρώτη ενάγουσα, η κα Soile Lautsi, και οι δύο γιοι της, Dataico και Sami Albertin («το δεύτερο και το τρίτο τους αιτούντες") ζουν στην Ιταλία. Κατά το σχολικό έτος 2001-2002 Dataico και Sami παρακολούθησαν το Istituto comprensivo statale Vittorino da Feltre, ένα δημόσιο σχολείο σε Abano Terme. Ο σταυρός ήταν αναρτημένος στον τοίχο σε κάθε τάξη του σχολείου. Στις 22 Απριλίου 2002, κατά τη διάρκεια συνάντησης των διοικητών του σχολείου, ο σύζυγός της πρώτης προσφεύγουσας έθεσε το ζήτημα της παρουσίας των θρησκευτικών συμβόλων στις αίθουσες διδασκαλίας, ιδιαίτερα κάνοντας αναφορά στους σταυρούς, και ρώτησε αν θα έπρεπε να αφαιρεθούν. Μετά από απόφαση των διοικητών του σχολείου να παραμείνουν τα θρησκευτικά σύμβολα στις σχολικές αίθουσες, ο πρώτος προσφεύγων άσκησε αγωγή ενώπιον του Veneto Διοικητικό Δικαστήριο στις 23 Ιουλίου 2002, καταγγελία για παράβαση της αρχής της κοσμικότητας. Στις 30 Οκτωβρίου 2003, ο Υπουργός Παιδείας, Πανεπιστημίων και Ερευνας - ο οποίος τον Οκτώβριο του 2002 είχε εκδώσει μια οδηγία με την οποία εξουσιοδοτούσε τους διοικητές ενός σχολείο να εξασφαλίσουν την παρουσία του Εσταυρωμένου στις αίθουσες διδασκαλίας - ένωσε τις διαδικασίες που κινούνται από τον πρώτο αιτούντα. Υποστήριξε ότι η υποψηφιότητά της ήταν αβάσιμη, διότι η παρουσία του Εσταυρωμένου στις τάξεις κρατικού σχολείου βασίστηκε σε δύο βασιλικά διατάγματα του 1924 και 1928.

Το 2004 το Συνταγματικό Δικαστήριο κήρυξε το ζήτημα συνταγματικότητας, η οποία είχε παραπεμφθεί σε αυτήν από το Διοικητικό Δικαστήριο, προφανώς απαράδεκτη για τον λόγο ότι κατευθύνεται προς τα κείμενα τα οποία δεν έχουν την ιδιότητα του δικαίου, αλλά μόνον ότι από κανονισμούς και δεν αποτελούν αντικείμενο ελέγχου της συνταγματικότητας.

Στις 17 Μαρτίου 2005, το Διοικητικό Πρωτοδικείο απέρριψε την αίτηση που κατατέθηκε από τον πρώτο αιτούντα. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι διατάξεις των βασιλικών διαταγμάτων εν λόγω ήταν ακόμα σε ισχύ και ότι η παρουσία του Εσταυρωμένου σε τάξεις κρατικού σχολείου δεν παραβίασε την αρχή του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους, η οποία ήταν «μέρος της νομικής κληρονομιάς της Ευρώπης και των δυτικών δημοκρατιών». Το δικαστήριο έκρινε, ειδικότερα, ότι ο σταυρός ήταν ένα σύμβολο του Χριστιανισμού εν γένει και όχι του καθολικισμού και μόνο, έτσι ώστε να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για άλλες θρησκείες. Υποστήριξε ότι ο σταυρός είναι ένα ιστορικό και πολιτιστικό σύμβολο, που διαθέτουν μια «ταυτότητα συνδέεται με αξία» για τον ιταλικό λαό, και ότι θα πρέπει επίσης να θεωρείται σύμβολο ενός συστήματος αξιών στο οποίο στηρίζεται το ιταλικό Σύνταγμα.

Η πρώτη προσφεύγουσα άσκησε έφεση ενώπιον του Consiglio di Stato, η οποία εξέδωσε την απόφασή του στις 13 Απριλίου 2006 και επιβεβαίωσε ότι η παρουσία του Εσταυρωμένου κρατικού σχολείου τάξεις είχε τη νομική της βάση στα βασιλικά διατάγματα του 1924 και 1928 και, λαμβάνοντας υπόψη του ότι θα πρέπει να αναρτάται ο σταυρός, και ότι αυτή (η ανάρτηση) είναι συμβατή με την αρχή της κοσμικότητας. Στο μέτρο που συμβόλιζε αστικές αξίες που χαρακτήριζαν τον ιταλικό πολιτισμό - ανοχή, επιβεβαίωση της δικαιώματα των πολιτών, της αυτονομίας της ηθικής συνείδησης του ατόμου έναντι των αναληφθεισών αρχή, η ανθρώπινη αλληλεγγύη και η άρνηση κάθε μορφής διακρίσεων - ο σταυρός στις τάξεις θα μπορούσε να εκπληρώσει , σε μια «κοσμική» προοπτική, μια άκρως εκπαιδευτική λειτουργία. Καταγγελίες και τη διαδικασία

Στηριζόμενη στο άρθρο 2 του Πρωτοκόλλου Αρ. 1 (δικαίωμα στην εκπαίδευση) και το άρθρο 9 (ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας), οι προσφεύγοντες καταγγέλλουν την παρουσία του Εσταυρωμένου στις αίθουσες του σχολείου μέλους παρελθόν παρακολούθησαν από το δεύτερο και τρίτο των αιτούντων. Επικαλούμενη το άρθρο 14 (απαγόρευση διακρίσεων), ισχυρίζονται ότι, δεν είναι καθολικοί, έχουν υποστεί εκ τούτου διακριτική διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με την καθολική τους γονείς και τα παιδιά τους. Η αίτηση υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 27 Ιουλίου 2006. Στο Επιμελητήριο απόφαση της 3ης Νοεμβρίου 2009, το Δικαστήριο έκρινε, ομόφωνα, ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου Αρ. 1 (δικαίωμα στην εκπαίδευση), σε συνδυασμό με το άρθρο 9 (ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας).

Στις 28 Ιανουαρίου 2010, η ιταλική κυβέρνηση ζήτησε η υπόθεση να παραπεμφθεί στο τμήμα μείζονος συνθέσεως σύμφωνα με το άρθρο 43 της Σύμβασης (παραπομπή στο τμήμα μείζονος συνθέσεως) και την 1η Μαρτίου 2010 μια επιτροπή του τμήματος μείζονος συνθέσεως έκανε δεκτό το αίτημα αυτό. Ένα τμήμα μείζονος συνθέσεως πραγματοποίησε ακρόαση στις 30 Ιουνίου του 2010 στο Στρασβούργο.




www.pistos.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου