Γέλιο και αργολογία (Αγ. Δημήτριος του Ροστώφ)

alopsis

Μην παρασύρεσαι σε άκαιρο και αδιάκριτο γέλιο και σε αργολογία, για να μη σκορπίσης ό,τι μάζεψες με κόπο και δάκρυ. Το αδιάκριτο γέλιο διασκορπίζει όλα τα καλά που μαζεύτηκαν στην ψυχή. Απομακρύνει τη χάρι του Κυρίου, φονεύει τη μνήμη του θανάτου, φέρνει τη λησμοσύνη της φοβερής κρίσεως, ψυχραίνει τον αγωνιστικό ζήλο, σκοτίζει τη συνείδησι, θλίβει τους αγγέλους, χαροποιεί τους δαίμονες. Το γέλιο είναι αίτιο της αυθάδειας, παραγωγός της αμαρτίας, χειραγωγός στην ασωτία, πρόδρομος κάθε πτώσεως. Το γέλιο είναι γνώρισμα φιλήδονης καρδίας, φανέρωσις ψυχής δειλής και απόδειξις πνευματικής ανανδρίας.

Φυλάξου από το άκαιρο γέλιο, για να μη σου κλέψη τα δάκρυα, που προξενούν κάθε πνευματικό καλό. Φυλάξου από το γέλιο, για να μην αδειάση η ψυχή σου από την αρετή, για να μη σε κυριεύση πνευματική αδιαφορία, για να μην πέσης στα δίχτυα του διαβόλου. Ο Χριστός μακαρίζει όχι αυτούς που γελούν, αλλά αυτούς που με επίγνωσι κλαίνε και πενθούν: «Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται» (Ματθ. 5. 4). «Μακάριοι οι κλαίοντες νυν, ότι γελάσετε» (Λουκ. 6. 21). Μακάριοι είναι όσοι κλαίνε σ' αυτή τη ζωή για τις αμαρτίες τους και τις παιδαγωγικές δοκιμασίες του Θεού, που με ευγνωμοσύνη και υπομονή αποδέχονται. Αυτοί θα γελάσουν και θα χαρούν στη μέλλουσα ζωή.

Φυλάξου όμως και από την πολυλογία και αργολογία. Αν δεν είναι ανάγκη να μιλήσης, μη λες τίποτα, έστω κι αν θες να πης κάτι καλό. Γιατί από τα περίσσια λόγια συνήθως προέρχονται πολλά κακά. «Το περισσόν εκ του πονηρού». Συχνά αρχίζοντας από θεαρέστους λόγους καταλήγουμε σε αισχρολογίες, όρκους, συκοφαντίες, ψεύδη και κάθε πονηρό. Η πολυλογία τρέφει την κενοδοξία όπως το λάδι τη φωτιά. Η πολυλογία καλλιεργεί τη λήθη του Θεού και των αμαρτιών μας και σκορπίζει την κατάνυξι. Η πολυλογία ψυχραίνει την πνευματική θέρμη και γεννά την πνευματική οκνηρία και την ακηδία. Η πολυλογία χαλαρώνει την προσοχή και αδυνατίζει την προσευχή.
Πρόσεξε λοιπόν να μη γίνεις εχθρός του εαυτού σου, γιατί «θάνατος και ζωή εν χειρί γλώσσης, οι δε κρατούντες αυτής έδονται τους καρπούς αυτής» (Παροιμ. 18. 21).

Η σιωπή είναι η αρχή της καθάρσεως της ψυχής από τα πάθη. Άκοπα διδάσκει όλες τις εντολές. Ο απόστολος Ιάκωβος λέει: «Η γλώσσα μικρόν μέλος εστί και μεγαλαυχεί... ακατάσχετον κακόν, μεστή ιού θανατηφόρου. Εν αυτή ευλογούμεν τον Θεόν και πατέρα, και εν αυτή καταρώμεθα τους ανθρώπους τους καθ' ομοίωσιν Θεού γεγονότας... Ει τις εν λόγω ου πταίει, ούτος τέλειος ανήρ, δυνατός χαλιναγωγήσαι και όλον το σώμα» (Ιακ. 3. 5, 8-9, 2).
Ο λόγος θέλει πολλή προσοχή. Πρέπει να σκεφθής σε ποιο χώρο και χρόνο μιλάς, για ποιο σκοπό, σε ποιους απευθύνεσαι, ποιο είναι το κίνητρο και ποια τα αποτελέσματα του λόγου σου. Πριν μιλήσης να τα σκέπτεσαι όλα αυτά. Ο σιωπηλός τα σκέφθηκε. Και γι' αυτό σιώπησε.
Την ημέρα της Κρίσεως θα δώσης λόγο έστω και για έναν ασήμαντο άσκοπο λόγο. Μας διαβεβαίωσε ο ίδιος ο Κύριος γι' αυτό: «Λέγω δε υμίν ότι παν ρήμα αργόν ό εάν λαλήσωσιν οι άνθρωποι, αποδώσουσι περί αυτού λόγον εν ημέρα κρίσεως» (Ματθ. 12. 36). Γι΄ αυτό, ήδη πολλούς αιώνες πριν, ο προφήτης Δαβίδ παρακαλούσε τον Θεό: «Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου. Μη εκκλίνης την καρδίαν μου εις λόγους πονηρίας» (Ψαλμ. 140. 3-4). Και αλλού: «Φυλάξω τας οδούς μου του μη αμαρτάνειν με εν γλώσση μου· εθέμην τω στόματί μου φυλακήν εν τω συστήναι τον αμαρτωλόν εναντίον μου. Εκωφώθην και εταπεινώθην και εσίγησα» (Ψαλμ. 38. 2-3).

«Επί των ποταμών Βαβυλώνος εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν εν τω μνησθήναι ημάς την Σιών... Πώς άσωμεν την ωδήν Κυρίου επί γης αλλοτρίας;» (Ψαλμ. 136. 1, 4). Όπως οι Εβραίοι στη Βαβυλώνα, έτσι κι εμείς είμαστε αιχμάλωτοι, πάροικοι και παρεπίδημοι σ' αυτή τη γη. Πατρίδα μας δεν είναι η πρόσκαιρη γη, αλλά η αιώνια νέα Σιών του ουρανού. Τώρα ζούμε στην κοιλάδα του κλαυθμώνος· αύριο ελπίζουμε να βρεθούμε στη χώρα της αιωνίας παρηγοριάς και της χαράς. Τώρα ζούμε στην εξορία· αύριο θα είμαστε στην αληθινή μας πατρίδα. «Ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ. 13. 14).
Πώς λοιπόν γελάς ενώ είσαι αιχμάλωτος και εξόριστος «επί γης αλλοτρίας»; Κλάψε και θρήνησε που είσαι μακρυά από την αιώνια πατρίδα σου και ζήτησε με δάκρυα από τον Κύριο να μη σου τη στερήση όταν θα έρθη η μεγάλη ώρα της επιστροφής...
«Ταλαιπωρήσατε και πενθήσατε και κλαύσατε· ο γέλως υμών εις πένθος μεταστραφήτω και η χαρά εις κατήφειαν» (Ιακ. 4. 9). Έχε βαθιά συναίσθησι της αμαρτωλότητός σου, πένθησε, κλάψε. Το γέλιο σου κάνε το πένθος μετανοίας. Τη χαρά σου κάνε την θλίψι συντριβής. Δύο είναι οι πηγές, αλλά και οι θυγατέρες, του γέλιου και της ευτραπελίας: η υπερηφάνεια και η φιληδονία, τα δυο πιο θανάσιμα πάθη. Φυλάξου λοιπόν απ' αυτά, για να μη διαπιστώσης την πνευματική σου φτώχεια κατά την έξοδο της ψυχής σου. Τότε που θα είναι πολύ αργά πια για να βοηθήσης τον εαυτό σου.

(Από το βιβλίο "Πνευματικό Αλφάβητο" του Αγίου Δημητρίου Ροστώφ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, 1996)

Ανοικτή Επιστολή προς τον Αθναγόρα

ΦΩΤΙΟΥ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ*

Η επιθυμία της Παναγιότητάς σας και των δικών σας ανθρώπων να υποταχθεί η Ορθόδοξη Εκκλησία στον Πάπα και ο εκ μέρους σας ανεξήγητος ζήλος, γέμισε την καρδιά μας με ανομολόγητη θλίψη και απογοήτευση. Τα αυτιά μας ακόμα σφυρίζουν από το φρικτό αυτό άκουσμα.

Το Ορθόδοξο ποίμνιο διχάστηκε. Άλλοι σας ακολούθησαν στον ολισθηρό δρόμο που οδηγεί στην απώλεια, ενώ άλλοι παρέμειναν εδραιωμένοι και ασάλευτοι στην Ορθόδοξη πίστη των πατέρων τους, αποτροπιασμένοι και μόνο στη σκέψη ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης αγκάλιασε τον Πάπα και μολύνθηκε από αυτό το βδέλυγμα της ασέβειας.

Εκείνοι που σας ακολούθησαν ήταν εκ των προτέρων προδικασμένοι να σας ακολουθήσουν, καθώς σκέφτονταν μόνο τα υλικά αγαθά, ήταν ματαιόδοξοι, άπιστοι και ξενόδουλοι κόλακες και κολακευόμενοι. Έσπευσαν, λοιπόν, να συνταχθούν με τον «κόσμο», με τον αμαρτωλό κόσμο της επίγειας άνεσης, με τη χωρίς ταλαιπωρίες και αγώνα ζωή, «εις την ώδε μένουσαν πόλιν» με αυτούς που δεν επιζητούν τη μελλοντική ζωή, καθώς τη θεωρούν ανύπαρκτη και μη πιστευτή.

Οι άλλοι, όμως, πιστοί παρέμειναν ασάλευτοι στην Ορθόδοξη πίστη, στη χώρα της φτώχειας, των στερήσεων, των πειρασμών, των διωγμών, επειδή ήταν βέβαιοι ότι μέσα σε αυτά βρίσκεται ο Κύριος, Αυτός που είπε ότι η Εκκλησία Του θα είναι συνδεδεμένη με το μαρτύριο, την περιφρόνηση, τη φτώχεια, τον εμπαιγμό, τα οποία θα είναι η αμοιβή στης σθεναρής ομολογίας τους σε αυτόν τον κόσμο. Στα αυτιά τους ηχούν ημέρα και νύχτα οι παρήγοροι λόγοι του Χριστού: «Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν» (Αφού έδιωξαν εμένα, και εσάς θα διώξουν). Ο διωγμός, η κακοπάθηση και ο θάνατος είναι ο ευλογημένος κλήρος των γνήσιων μαθητών του Χριστού. Το πανάγιο στόμα Του είπε ακόμα: «Η βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν». Πώς είναι δυνατό να υπάρχουν βιαστές στην παράταξη των αμάχων, οι οποίοι έσπευσαν να συνθηκολογήσουν με το ψεύδος, για να ζήσουν στην ησυχία και στην απόλαυση των εγκόσμιων αγαθών;

Και εσείς, οι ποιμένες του λαού, τι είδους ποιμένες είστε; Τα πρόβατα τα οποία σας εμπιστεύθηκε ο Χριστός, τα παραδίνετε στους λύκους. Έχετε επικοινωνία με τους άρχοντες αυτού του παρερχόμενου κόσμου, γιατί ζηλέψατε τη δόξα τους και όχι τη δόξα του Θεού. Υποτάξατε την πίστη στους αμαρτωλούς ανθρώπους των κοσμικών επιθυμιών, οι οποίοι οδηγούνται από τον σατανά. Παραδοθήκατε και παραδώσατε τα πρόβατα στον άρχοντα του κόσμου αυτού, σε αυτόν που κατέχει την ύλη, τον χρυσό, τις εφευρέσεις και τις μηχανές, οι οποίες καταπλήττουν τα πλήθη ως θαύματα του αντίχριστου. Παραδοθήκατε και παραδώσατε τα πρόβατα στην ψευδώνυμη γνώση, στην «κενήν απάτην», σε αυτήν που διδάσκεται στις χώρες της αθεΐας και της απόγνωσης, όπου δεν υπάρχει ούτε οσμή της αιώνιας ζωής και της αληθινής γνώσης, της γνώσης του Θεού.

Και αυτά, γιατί δεν είστε οι καλοί ποιμένες, αυτοί που θυσιάζουν τη ζωή τους για τα πρόβατα και που τα οδηγούν στα ευωδιαστά λιβάδια της αθάνατης ζωής. Εσείς είστε οι μισθωτοί ποιμένες και, σύμφωνα με το πανάγιο στόμα του Κυρίου, «ο μισθωτός ποιμήν ουκ έστι ποιμήν» (ο μισθωτός ποιμένας δεν είναι ποιμένας) (Ιων. ι', 12). Είστε μισθωτοί των αρχόντων αυτού του κόσμου, εξαιτίας της δόξας και του πλούτου για τα οποία εργάζεστε.

Και από τη στιγμή που είστε οι δούλοι τέτοιων κυρίων, είστε οπλισμένοι με τα όπλα της βίας, με τα οποία απειλείτε τα πιστά πρόβατα του Χριστού, για να τα αναγκάσετε να σας ακολουθήσουν.

Αλλά αυτά τα μακάρια πρόβατα αποδέχονται το μαρτύριο ως λύτρωση και ως αψευδές σημείο ότι θα πάρουν το αμάραντο στεφάνι από τον κριτή του αγώνα, τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Ναι! Είμαστε έτοιμοι να μαρτυρήσουμε με χαρά και αγαλλίαση για την Ορθόδοξη πίστη, την οποία κρατούμε ως τον μέγιστο θησαυρό. Μακαρίζουμε τους εαυτούς μας, διότι θα διωχθούμε και θα πεθάνουμε για την πίστη και την αλήθεια.

Ακονίσατε το μαχαίρι της ντροπής. Στείλατε τα όργανα της βίας, τα οποία σας ακολουθούν και με τα οποία είναι πάντα πάνοπλη η αποστασία. Να τα αποστείλετε εναντίον μας. Ήδη στο Άγιο Όρος εμφανίστηκε το ματωμένο και αποτρόπαιο ξίφος της βίας, για να σπείρει τον τρόμο στις άγιες καρδιές των γερόντων, των ασκητών και των ερημιτών, οι οποίοι έζησαν σε δοκιμασίες, σε στέρηση, σε τέλεια απάρνηση της σάρκας τους, για να ευχαριστήσουν τον Κύριο. Το φρικτό πρόσωπο της βίας εμφανίζεται όπως το κεφάλι της μυθικής Μέδουσας στον αγιασμένο κήπο της Παναγίας. Και πίσω από αυτό το βδέλυγμα της βίας βρίσκεστε εσείς, οι «ποιμένες οι μισθωτοί», οι τρεις φορές δούλοι των αρχόντων του σκοτεινού κόσμου του χρήματος, της αθεΐας, του εκφυλισμού και της κάθε ακολασίας.

Σπαράξατε τους αθώους, τους άγιους ομολογητές, αφού γίνατε λύκοι εσείς οι ίδιοι οι ποιμένες.

Σπαράξατε την Ορθοδοξία μέσα στο Κολοσσαίο στο οποίο παρίστανται οι Καίσαρες της σημερινής κακούργου αθεΐας. Είναι καιρός όμως να αποβάλετε το δέρμα του προβάτου, καθώς αυτό δεν απατά πλέον κανέναν.

«Ο ποιείτε, ποιήσατε ταχίον!».

*«Ο.Τ.», Απρίλιος 1965.

ΙΩΒ

«ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΑ»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ»
ΑΘΗΝΑ 1993

Απόδοση στα Νέα Ελληνικά
Τερζή Όλγα
Πτ. φιλοσοφικής σχολής (Α.Π.Θ.)

Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Ο θησαυρός του γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη και ο Ισίδωρος

Της Θεοπούλας Παναγιώτου

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την εξέλιξη του καθώς εγκατέλειπε το χωριό του και ξενιτευόταν στις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ο ίδιος όμως, κουβαλούσε πάνω του ένα σημαντικό θησαυρό, τον οποίο τότε που όδευε τη δεύτερη δεκαετία της ζωής του, αγνοούσε. Και ο θησαυρός αυτός ήταν οι ευχές του αγίου γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη και οι ευλογίες του Οσίου Δαυίδ. Υπηρετούσε ως νεαρό παιδί τον πατέρα Ιάκωβο στο Ιερό Βήμα και διδάχθηκε από αυτόν να εμπιστεύεται τον Χριστό, την Παναγία μας και τους Αγίους μας.
Αυτή ακριβώς η διδαχή του σεβασμού προς την Εκκλησία τον συνοδεύει μέχρι σήμερα στη ζωή του. Αυτό το σεβασμό και την ταπείνωση που πήρε ως ευλογία από τον άγιο γέροντα Ιάκωβο επιχειρεί τώρα να περάσει στην πολυμελή οικογένειά του. Ο λόγος για τον Ισίδωρο Γαρυφαλλάκη, ο οποίος σήμερα μετά σχεδόν 40 χρόνια στις ΗΠΑ χαίρει εκτιμήσεως από τη σύνολο της ελληνικής ομογένειας. Και αυτό γιατί η όλη πορεία του είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη. Πετυχημένος επιχειρηματίας και άριστος οικογενειάρχης σήμερα ο αγαπητός Ισίδωρος αλλά και επιπλέον είναι μέγας ευεργέτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ξεκίνησε από απλό μέλος της ελληνικής κοινότητας στο Πόρτλαντ, ετέθη επικεφαλής πολλών εκκλησιαστικών έργων φέροντας τα εις πέρας στον εκεί Ορθόδοξο ναό. Τώρα έχει αναλάβει το πολυσήμαντο έργο της ανεγέρσεως της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον, ενώ ο επιχώριος Μητροπολίτης Αγίου Φραγκίσκου Γεράσιμος τον τοποθέτησε μέλος του Μητροπολιτικού Συμβουλίου και του εμπιστεύεται την ανάληψη σημαντικών υποθέσεων της Μητρόπολης.
Ο καλοσυνάτος Ισίδωρος Γαρυφαλλάκης, όμως δεν λησμόνησε την πατρίδα του, το Παληοχώρι, ένα μικρό χωριουδάκι, που βρίσκεται πάνω από τις Ροβιές Ευβοίας, λίγο πιο κάτω από τη Μονή του Οσίου Δαυίδ.
Συνειδητοποίησε πολύ γρήγορα ότι την επαγγελματική του επιτυχία την όφειλε αποκλειστικά στην ευλογία του γέροντα Ιακώβου, την οποία πάντοτε αντιλαμβάνεται ως θησαυρό. Έτσι, ανέλαβε εξ ολοκλήρου πολλά έργα στον τόπο καταγωγής του. Συνέβαλε οικονομικά σε μία σειρά έργων στον Άγιο Δημήτριο Ροβιών, ναό στον οποίο νυμφεύθηκε την ευλαβή Μαρία. Ανακαίνισε σχεδόν εκ βάθρων το ναό της Παναγιάς στο Παληοχώρι, βοήθησε σε έργα της Μονής Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακρυά από τις Ροβιές. Ανέλαβε εξ ολοκλήρου το κόστος αγοράς ασθενοφόρου, που εξυπηρετεί τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής κ. α. Επιπλέον με την παραίνεση της αγαπημένης συντρόφου του Μαρίας συμβάλλει οικονομικά σε πολλές εμπερίστατες οικογένειες της περιοχής.
Η όλη δραστηριότητα του αποτελεί πάντα έμπρακτο παράδειγμα για τις τρεις κόρες του, Σοφία, Αργυρώ και Χριστίνα, τους γαμπρούς του Σεβαστιανό, Γεώργιο και Μιλτιάδη αλλά και τα οκτώ εγγονάκια του. Το μυστικό της επιτυχίας, όπως λέγει ο ίδιος είναι η εμπιστοσύνη στο Θεό και στην Ορθόδοξη Εκκλησία η οποία πάντα προσεγγίζεται με την αρετή της ταπείνωσης που αποτελούσε το βασικό μέρος του πνευματικού θησαυρού που έλαβε από τον πατέρα Ιάκωβο.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Αρχιεπισκοπή Αμερικής πληροφορηθέντες το εποικοδομητικό έργο του Ισιδώρου Γαρυφαλλάκη τον ανέδειξαν σε άρχοντα του Πατροαρχείου και του προσέδωσαν τις ανάλογες τιμές. Μέλος της ηγεσίας των 100, ενός λίαν εποικοδομητικού συλλόγου της ομογένειας συνεισφέρει ουσιαστικά με κάθε τρόπο και στην Αρχιεπισκοπή.
Ο ίδιος πάντως με κάθε ευκαιρία επισημαίνει ότι η ευλογία του Θεού έρχεται όταν βοηθάς τον συνάνθρωπό σου χωρίς να περιμένεις ανταπόκριση και ανταμοιβή. Η αγωνία του τώρα, όπως είπε προσφάτως σε εκδήλωση που έγινε στο Σιατλ προς τιμή του ο Μητροπολίτης Αγίου Φραγκίσκου Γεράσιμος είναι το πως θα μεταλαμπαδεύσει το πνευματικό θησαυρό που έλαβε από τον π. Ιάκωβο στα παιδιά του, γιατί αυτός είναι ανεκτίμητος. «Οι προσευχές μας τώρα επικεντρώνονται στο πως τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας θα παραμείνουν αγκιστρωμένα και θωρακισμένα με την ορθόδοξη ζωή και πίστη. Γιατί αυτή η πίστη στο Θεό σε οδηγεί στις επιτυχίες της ζωής και ανοίγει διάπλατα την οδό της σωτηρίας σε κάθε ανθρώπινη ψυχή», είθισται να τονίζει ο Ισίδωρος.

Συντάκτης: Θεοπούλα Παναγιώτου
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009

www.orthodoxia.gr

Πως θέλει η Εκκλησία τον Επίσκοπο!

Τα κριτήρια εκλογής των νέων επισκόπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας

(27/12/2009 21:00)

Γράφει ο αρχιμανδρίτης
Μελέτιος Απ. Βαδραχάνης
www.pmeletios.com


Πόσο μεγάλες απαιτήσεις έχει ο Χριστός μας για τους εις «τύπον και τόπον Χριστού» ευρισκομένους αντιπροσώπους του! Πόσο σκληρός και αμείλικτος είναι όταν αυτοί παρεκτρέπονται και αντί να είναι το υπόδειγμα προς μίμηση καταντούν να είναι παράδειγμα προς αποφυγήν!

Το να είναι κανείς διάδοχος των αποστόλων χωρίς να είναι διάδοχος στο ήθος και στο φρόνημά τους είναι ότι πιο επικίνδυνο και για τον ίδιο και για την εκκλησιαστική κοινότητα στην οποία ηγείται.


Η υμνολογία της Εκκλησίας μας χρησιμοποιεί -εκτός των προσωπικών- δυό γενικά απολυτίκια, για να υμνήσει τους φορείς του επισκοπικού αξιώματος. Δυό απολυτίκια που με ενάργεια και ακρίβεια περιγράφεται και καθορίζεται το είναι των αγίων επισκόπων, αλλά και συγχρόνως το δέον για κάθε φορέα του επισκοπικού αξιώματος. Ας τα μελετήσουμε.

Α . Κανόνα πίστεως, και εικόνα πραότητος, εγκρατείας διδάσκαλον, ανέδειξε σε τη ποίμνη σου, η των πραγμάτων αλήθεια’ δια τούτο εκτήσω τη ταπεινώσει τα υψηλά τη πτωχεία τα πλούσια. Πάτερ ιεράρχα … πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ σωθήναι τας ψυχάς ημών.

«Κανόνα πίστεως»
Κανόνας είναι το χαράκι με το οποίο χαράζουμε ευθείες γραμμές, όπου αυτό απαιτείται. Κατ’ επέκταση κανόνας λέγεται η αγία Γραφή, γιατί βάσει αυτής πρέπει να ευθυγραμμίζουμε τη ζωή μας, όπως επίσης κανόνες λέγονται, για τον ίδιο λόγο, και οι αποφάσεις των διαφόρων οικουμενικών η τοπικών συνόδων για διάφορα θέματα της εκκλησιαστικής ζωής και πίστεως.
Ο επίσκοπος λοιπόν πρέπει να είναι ο κανόνας βάσει του οποίου θα ρυθμίζουμε την πίστη μας. Δηλαδή θα γνωρίζει, θα εκφράζει, θ’ αγωνίζεται για την ορθόδοξη πίστη σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται ο κανόνας και το τέλειο υπόδειγμα πίστεως για το σύνολο των χριστιανών της επισκοπής του.
Επίσκοπος ο οποίος δεν γνωρίζει και δεν εκφράζει το δέον για την ορθόδοξη πίστη και ζωή επιτιμάται αυστηρά κι αν δεν μετανοήσει εκβάλλεται των κόλπων της Εκκλησίας ως αιρετικός και αντίχριστος. Είναι χαρακτηριστική η φράση με την οποίαν επέπληξε ο Χριστός τον Πέτρο, όταν αυτός -για λόγους δήθεν αγάπης και ενδιαφέροντος- εμπόδιζε τον Χριστό να βαδίσει την οδόν προς το πάθος και το σταυρό. «Ύπαγε οπίσω μου, σατανά’ σκάνδαλόν μου ει’ ότι ου φρονείς τα του Θεού αλλά τα των ανθρώπων» (Ματθ. 17,23). Ο κορυφαίος μαθητής, ο μακαρισθείς υπό του Χριστού και δεχθείς θεία αποκάλυψη (Ματθ. 16,17), ο εγκαταλείψας την οικογένειά του και το επάγγελμά του χάριν του Χριστού, το στόμα των μαθητών του Χριστού, όπως ονομάζει τον Πέτρο ο ιερός Χρυσόστομος, χαρακτηρίζεται ως σατανάς!!! Πόσο μεγάλες απαιτήσεις έχει ο Χριστός μας για τους εις «τύπον και τόπον Χριστού» ευρισκομένους αντιπροσώπους του! Πόσο σκληρός και αμείλικτος είναι όταν αυτοί παρεκτρέπονται και αντί να είναι το υπόδειγμα προς μίμηση καταντούν να είναι παράδειγμα προς αποφυγήν!

«Εικόνα πραότητος»
Ο Χριστός μας ήταν πράος. Ο προφήτης Ησαΐας, πολλά χρόνια πριν έρθει, τον περιέγραψε σαν άκακο, αθώο και άφωνο αρνί, που κάθεται και το σφάζουν χωρίς να διαμαρτύρεται. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος τον έδειξε στους μαθητές του λέγοντας «ίδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτία του κόσμου» (Ιω.1,29). Και πράγματι ο Χριστός στην κορύφωση του πάθους του, ευρισκόμενος πάνω στον σταυρό αιμόφυρτος και αλγών κι αντιμετωπίζοντας τις ειρωνείες, τους χλευασμούς, τις ύβρεις του αλλόφρονος ιουδαϊκού όχλου, δεν νευρίασε, δεν θύμωσε, δεν αγανάκτησε, δεν καταράστηκε αλλά γεμάτος αγάπη και στοργή, πλήρης ηρεμίας και ανεξικακίας, προσευχήθηκε στον πατέρα του για τους σταυρωτές του, δικαιολογώντας τους. «Πάτερ, άφες αυτοίς’ ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. 23,34).
Βεβαίως ο πράος δεν είναι αυτός που ποτέ δεν εξεγείρεται και δεν γεμίζει από ιερά αγανάκτηση. Ο ίδιος ο Χριστός ήλεγξε με πρωτοφανή σφοδρότητα τους εμπόρους που μετέβαλαν το ναό του Σολομώντος σε σπήλαιο ληστών, τον Ηρώδη τον Αντίπα, τους γραμματείς και Φαρισαίους, τον μαθητή του Πέτρο, όταν τον εμπόδιζε να βαδίσει προς το πάθος και το μαρτύριο. Ο κατά Θεόν πράος είναι αυτός που δεν νευριάζει για προσωπικά συμφέροντα και δίκαια. Εξεγείρεται όμως, όταν βλασφημείται ο Θεός και η Εκκλησία του η ο συνάνθρωπός του. Και ο επίσκοπος καλείται να είναι πράος, όταν θίγεται το προσωπικό του γόητρο και συμφέρον, και ζηλωτής και πυρφόρος, όταν υπερασπίζεται την Εκκλησία και το ποίμνιό του.

«Εγκρατείας διδάσκαλον»
Θα πρέπει να είναι έργω και λόγω ο διδάσκαλος που θα εμπνέει και θα προτρέπει το ποίμνιό του να εγκρατεύεται. Ο εις «τύπον και τόπον Χριστού» ευρισκόμενος, θα πρέπει να θυμάται ζωηρά και συνεχώς την 40νθημερη απόλυτη νηστεία του Χριστού στην έρημο, τις ολονύχτιες παννυχίδες του, την συνεχή του εκδαπάνηση και καταπόνηση στο έργο του ευαγγελισμού. Ασκούσε εγκράτεια συνεχώς στην τροφή, τον ύπνο, την ξεκούραση.
Πίστη, πραότητα και εγκράτεια, οι αρετές που παρουσιάζει το απολυτίκιο αυτό, είναι τρεις αρετές που αναφέρει και ο Παύλος, μαζί με άλλες βέβαια, σαν απόδειξη ότι κάποιος είναι κάτοχος του Αγίου Πνεύματος (Γαλ. 5,22). Και ο επίσκοπος πρέπει να έχει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος και προ της χειροτονίας του και μετά.

«Ανέδειξε σε τη ποίμνη σου η των πραγμάτων αλήθεια»
Το ότι θεωρείται ο επίσκοπος ως κάτοχος αυτών των αρετών δεν είναι αποτέλεσμα εντέχνου διαδόσεως και διαφημίσεως η θεωρητικής επιφανειακής διατυπώσεως, αλλά εξαγγελία της αληθούς πραγματικότητας. Η εφαρμοσμένη αρετή και βίωση του ευαγγελίου ηχεί πιο δυνατά κι από σάλπιγγα, λέγει ο άγιος Χρυσόστομος, και αποκαλύπτει την αγιότητα.

«δια τούτο εκτήσω τη ταπεινώσει τα υψηλά τη πτωχεία τα πλούσια»
Ο πραγματικός επίσκοπος γίνεται περιφανής και ονομαστός ασκώντας και ζώντας την ταπείνωση. Η ταπείνωση είναι η στολή της θεότητας λένε οι πατέρες και όποιος ενδύεται αυτήν την θεοτίμητη ενδυμασία γίνεται φορέας του Θεού κι αποκτά, σχετικά και αναλογικά, τις ιδιότητες του Θεού. Πόσο ανυψώνεται ο ταπεινός μας το αποκαλύπτει η ιστορία, τόσο η κοσμική όσο και η ιερά.
Η πτωχεία είναι μία άλλη μεγάλη αρετή, απαραίτητη για τον επίσκοπο και για τους εν γένει αγάμους αφιερωμένους, κληρικούς και μοναχούς. Η πτωχεία, η οποία είναι η θεληματική και χάριν του Χριστού ακτημοσύνη, είναι η αρετή που μας εξομοιώνει με τον Θεό. «Γινώσκετε γαρ την χάριν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ότι δι’ ημάς επτώχευσε πλούσιος ων, ίνα ημείς τη εκείνου πτωχεία πλουτήσητε» (Β Κορ. 8,9). Η πτωχεία για τον Χριστό είναι η άλλη ορολογία της κενώσεως που υπέστη για μας. Κι όμως, πόσο δοξάσθηκε, που έλαβε τη μορφή δούλου και πτώχευσε φαινομενικά από τα πλούτη της θεότητος, μας το λέγει ο Παύλος στην προς Φιλιππησίους επιστολή του (2,9-11). Έτσι και μεις, όταν πτωχεύσουμε χάριν του Χριστού, αποκτούμε τα πλούτη της πνευματικής και αιωνίου πραγματικότητας. Αποκτούμε τους «θησαυρούς της αφιλαργυρίας» που μας λέγει το απολυτίκιο του αγίου Χρυσοστόμου.

* * *
Β . Και τρόπων μέτοχος και θρόνων διάδοχος, των αποστόλων γενόμενος, την πράξιν εύρες θεόπνευστε, εις θεωρίας επίβασιν’ δια τούτο τον λόγον της αληθείας ορθοτομών, και τη πίστει ενήθλησας μέχρις αίματος, ιερομάρτυς …’ πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Το δεύτερο απολυτίκιο, που είναι για τους ιερομάρτυρες επισκόπους, μας λέγει ότι ο επίσκοπος, τον οποίον εγκωμιάζει, έγινε διάδοχος των αποστόλων στο θρόνο τους, αφού πρώτα βίωσε και έγινε μιμητής στους τρόπους βίου και της πολιτείας τους. Απέκτησε την συμπεριφορά, τον χαρακτήρα, την βιωτή των αποστόλων και έτσι κατέστη άξιος διάδοχός τους. Η πράξη της Εκκλησίας μας, να προσκυνά ο επίσκοπος το ευαγγέλιο που κρατά ο προϊστάμενος του ναού -όταν εισέρχεται επίσημα εις το ναό- και μετά ν’ ανεβαίνει στο θρόνο, δείχνει παραστατικά και συμβολικά αυτά που αναφέρει το τροπάριο θεολογικά. Με την προσκύνηση του ευαγγελίου ο επίσκοπος κάνει ξανά την ομολογία πίστεως που έκανε στην χειροτονία του. Ομολογεί ότι δέχεται την περί πίστεως και ζωής διδασκαλία του ευαγγελίου και φυσικά την εκφράζει στη ζωή του. Το να είναι κανείς διάδοχος των αποστόλων χωρίς να είναι διάδοχος στο ήθος και στο φρόνημά τους είναι ότι πιο επικίνδυνο και για τον ίδιο και για την εκκλησιαστική κοινότητα στην οποία ηγείται. Ο εγκωμιαζόμενος επίσκοπος είχε ως βάθρο, στο οποίο στηριζότανε η διδασκαλία του, την πράξη που εμφάνιζε η ζωή του. Η περί πίστεως και βίου θεωρία που δίδασκε είχε ως στήριγμα και επιβεβαίωση την πράξη που παρουσίαζε.
Ο επίσκοπος ορθοτομούσε τον λόγο περί της εν Χριστώ αλήθειας και υποστήριζε την αλήθεια του ευαγγελίου, αγωνιζόμενος σθεναρά και φθάνοντας ακόμη και στο μαρτύριο χάριν αυτής. Είναι από τους επισκόπους εκείνους που δεν κοιμήθηκαν ειρηνικά αλλά υπήρξαν ιερομάρτυρες. Μιμήθηκαν την βιωτή των αποστόλων ακόμη και στο μαρτύριο.
Αυτοί οι επίσκοποι, που είχαν τις αρετές τις οποίες μας περιγράφουν τα δυό απολυτίκια, ασκούν ιεραποστολή και ποιμαντική και μετά θάνατον’ μέχρι της Β Παρουσίας. Πρεσβεύουν υπέρ ημών ακαταπαύστως να σωθούμε. Αυτή είναι η μεγάλη και διαρκής προσφορά τους. Το ν’ αγιάζουν και να σώζουν τους πιστούς και μετά θάνατον!

Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
www.orthodoxia.gr

Έχει και η Ψυχή τον δικό της Κονιορτό

Ελύτης Oδυσσέας

Έχει και η ψυχή τον δικό της κονιορτό που εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο. Oι ορμές χτυπάνε στα παράθυρα, τα τζάμια θρυμματίζονται. Λίγοι ξέρουν ότι ο υπερθετικός στα αισθήματα σχηματίζεται με το φως, όχι με τη δύναμη. Kι ότι χρειάζεται χάδι εκεί που βάζουν μαχαίρι. Ότι ένας κοιτώνας με τη μυστική συνεννόηση των σωμάτων μάς παρακολουθεί παντού και μας παραπέμπει στην αγιότητα χωρίς συγκατάβαση. A ! όταν η στιγμή φτάσει να καθίσουμε κι εμείς πάνω στο πεζούλι κάποιας Aγίας Πρέκλας εν μέσω αγριοσυκών, μορεών με ερυθρούς καρπούς, εις έρημον τόπον, απόκρημνον ακτήν, τότε η μικρή Kουμπώ μ' ένα κερί στο χέρι θα σηκωθεί στις μύτες των ποδιών να φτάσει εκεί ψηλά, μέσα στον αναστεναγμό μας, όλα τα εύφλεκτα: πάθη, πείσματα, φωνές οργής, μυριάδες έντομα χρωματιστούλια που να λαμπαδιάσει ο τόπος !

(από το O μικρός ναυτίλος, Ίκαρος 1985) πηγή:www.snhell.gr

Μανιτάρι Μαγικό

www.nationalgeographic.gr/0809/yourphoto.html

ΑΣΤΕΙΑΤΟΡΙΟΝ Τρελεόραση stop

Του Γιώργου Σκαμπαρδώνη
Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, πέντε λεπτά πριν να μπει αγριεμένος ο καινούργιος χρόνος ανοίξαμε την τηλεόραση για να δούμε πότε θα είναι δώδεκα ακριβώς και πότε θα πρέπει να φιληθούμε, να ευχηθούμε και όλα τα σχετικά -συνέβη αυτό- αλλά η τηλεόραση παρέμεινε ανοιχτή. Κι απ’ εκεί που περνούσαμε μια χαρά, με αστεία, κουβέντες και πειράγματα, ξαφνικά, η οθόνη, μέσα σε ένα δεκάλεπτο μας αποκοίμισε, μας καθήλωσε. Βουβαθήκαμε και καθόμαστε, πια, ως ηλίθιοι, στους καναπέδες και τη χαζεύαμε με τα μάτια αγελάδας που κοιτάζει τα τρένα να περνούν. Συνειδητοποίησα έγκαιρα τι πήγαινε να συμβεί, σηκώθηκα και με μια απεγνωσμένα ηρωική κίνηση την έκλεισα. Ένα αχ ευδαιμονίας και λυτρωμού ακούστηκε από όλη την παρέα. Γλιτώσαμε. Ξαναβρήκαμε, σε λίγο, τον εαυτό μας, το κέφι, τη συζήτηση, πιάσαμε τα μουσικά όργανα και το γλεντήσαμε μια χαρά μέχρι πρωίας -κι αυτό για έναν και βασικό λόγο: επειδή ακυρώθηκε το γυαλί εντός του σπιτιού, πηγή κάθε μωρολογίας, ανοησίας, προπαγάνδας και τιποτολογίας. Τέρμα! Είναι αλήθεια, βέβαια, πως εδώ και μερικά χρόνια σπάνια ανοίγουμε την τηλεόραση, εκτός αν έχει καμιά σημαντική είδηση, καμιά καλή ταινία, ή εάν συνειδητά θέλουμε για λίγο να αποβλακωθούμε (αντί να πάρεις υπνοστεντόν) και να πάμε, σε κατάσταση τοματοπελτέ, για βρούβες. Ενίοτε, σπανίως, την ανοίγω και το πρωί, να δω τα πρωινάδικα και τους αστρολόγους, μόνο και μόνο για να κρατάω την οργή μου σε φόρμα. Διότι, όντως η τηλεόραση, και ιδίως η πρωινή αθηναϊκή τηλεόραση, απευθύνεται συνειδητά σε μυαλοκομμένους -εκτός μιας ή δύο δημοσιογραφικών εκπομπών που είναι και αρκετά καλές, των κρατικών καναλιών. Όλα σχεδόν τα άλλα κανάλια αναπαράγουνε έναν πολτό μικρολογίας, ένα νοβοπάν κατινολογίας, έναν ορρό σκυλο-λάιφ-στάιλ, που κατακλύζει τον ελληνικό ουρανό και την επικράτεια, αποηλιθιώνοντας συνειδητά μεγάλες μάζες πληθυσμού καθημερινώς. Η μεγαλύτερη ζημιά στη χώρα γίνεται απ’ αυτά τα κανάλια και τις σχετικές εκπομπές - πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που κάνει η ραχιτική Παιδεία και η κουλτούρα της καθημερινής λαμογιάς και της πολιτικής που ξέρουμε ώς τώρα. Και υπάρχουνε εθισμένοι πλείστοι όσοι, που σαυροποιούνται, ακίνητοι, επί τρίωρα, τετράωρα, ξαπλωμένοι στον καναπέ, σε πλήρη αποσύνθεση, παρακολουθώντας παθητικά ό,τι βοθρόλυμα εκχέεται απ’ το γυαλί -είναι εκείνη η κατηγορία που όταν τους ρωτήσεις αν διάβασαν το τάδε βιβλίο, σου απαντούν: - Δεν βρήκα χρόνο… Και πού να βρεις χρόνο; Όταν χτυπάς καθημερινό τετράωρο, έως οχτάωρο τα Σαββατοκύριακα, αρχίζοντας με τον Αυτιά και καταλήγοντας στον Μαμαλάκη και μετά στα μεσονύκτια αθλητικά, πού να βρεις μια ώρα να διαβάσεις και καμιά σελίδα του Σεπούλβεδα, να ξεστραβωθείς, να φύγει το γράσο απ’ τα μάτια; Δύσκολο! Εκείνοι που περνούνε τα πιο δύσκολα είναι όσοι έχουνε παιδιά. Ιδίως αν έχουνε μπει και τα παιδιά στην κουλτούρα του ζάπιγκ -ή το χειρότερο: να είναι οι ίδιοι οι γονείς τηλεορασάκηδες- ε, αυτοί δεν έχουνε καμιά ελπίδα. Δεν έχουνε ίσως συνειδητοποιήσει πως το χειρότερο βουζούνι της νεοελληνικής ζωής είναι η ελληνική τηλεόραση. Αν την αποφύγει κανείς, στον βαθμό που μπορεί, βρίσκει, αίφνης, χρόνο για ένα καλό βιβλίο, για το γυμναστήριο, για βόλτες, μια ωραία ταινία, μια επίσκεψη, για συζήτηση και για πολλά άλλα -αλλιώς; Κάθεσαι σαν τον χάφτα και αφομοιώνεις μαζοχιστικά τα λύματα, τ’ απορρίμματα και τ’ ανώμαλα τα ρήματα. Δημοπρασίες Διπλασιάζεται ο φόρος σε ποτά και τσιγάρα. Θα το κόψουν οι συνταξιούχοι, θα ζουν περισσότερο και θα τους πληρώνουν τα ταμεία για πιο πολλά χρόνια. Οπότε, ποιο το κέρδος; Καβγάς ΝΔ - ΛΑΟΣ στο μνήμα του Αβέρωφ. “Φωτιά και τσεκούρι”, που θα έλεγε και ο μέγας Ευάγγελος, ο οποίος, εκτός των άλλων, ήταν εξαιρετικός συγγραφέας κι έφτιαχνε κάποτε και καλό καπνιστό. Ελπίζει σε εκπτώσεις η παγωμένη αγορά. Σωστά, αν δεν αρχίσουνε τις εκπτώσεις και στα κινέζικα. Αστυνομικός: “Νόμιζα ότι έδερναν τον Χιλιανό νόμιμα”. Κι ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό και δεν αφήνει μώλωπες. Ξένοι επισκέπτες υπάρχουνε αρκετοί, αλλά είναι άφραγκοι. Καιρός είναι, πια, να αρχίσουμε να νοσταλγούμε τους αλβανούς τουρίστες. Βάρεσαν στο πρόσωπο τον Μπερλουσκόνι και μετά βάρεσαν και τον Κωστέτσο. Μεγάλη, οδυνηρή δόξα. Σε σταθμάρχη οι ευθύνες για το ότι δεν συγκρούστηκαν δυο τρένα του ΟΣΕ. (Οργανισμού Συγκρούσεων Ελλάδος). Τζαρτζαρίσματα Παναγιώτη με Ρεγκούζα για την υποψηφιότητα στην περιφέρεια. Κύριε Ρεγκούζα, ποιος τα βάζει με τον Ζορό; Εκατοντάδες ανάπηροι, τυφλοί και τρελοί-μαϊμούδες, που παίρνουνε ανάλογη σύνταξη, εντοπίστηκαν από επιθεωρητές. Λογικό. Ζούγκλα χωρίς μαϊμούδες γίνεται; (Εμείς να δούμε ώς πότε θα παριστάνουμε τα τροπικά φυτά). Ιορδανός φωτογράφιζε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στον Χορτιάτη. Ρε ,παιδιά, μήπως μπάνιζε καμιά ωραία στρατιωτίνα εντός;

πηγή:www.makthes.gr

Κρυφή εκκλησιά στη Σταυρούπολη

Το ζήτημα της στενής συνεργασίας του κράτους με την εκκλησία επανέρχεται στο τραπέζι του διαλόγου τον τελευταίο καιρό, μετά και την πρόσφατη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Μάλλον όμως, όταν γίνεται λόγος για συνεργασία, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει στο νου του κάτι αντίστοιχο... Του Βαγγέλη Στολάκη Ο λόγος για την εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου, που τα τελευταία δύο χρόνια λειτουργεί κάθε Κυριακή στο χώρο του 3ου και του 17ου δημοτικού σχολείου και του 3ου, 13ου και 17ου νηπιαγωγείου Σταυρούπολης. Μέχρι σήμερα όλοι γνωρίζαμε για τη βοήθεια που παρείχε η ελληνική εκκλησία στο Γένος κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας με τη λειτουργία του κρυφού σχολειού σε περιοχές όπου κατοικούσαν Έλληνες και το τουρκικό καθεστώς απαγόρευε τις διδαχές. Λίγοι όμως γνωρίζουν για τη λειτουργία εκκλησιών (για άλλους παράνομες και για άλλους νόμιμες) μέσα σε σχολικές αίθουσες εν έτει 2010. Κάθε Κυριακή οι κάτοικοι της περιοχής, παρουσία ιερέα και με τη βοήθεια των εκκλησιαστικών ειδών του ιερού ναού Αγίου Ελευθερίου Σταυρουπόλεως -που μεταφέρονται από το βράδυ του Σαββάτου- συγκεντρώνονται στο διάδρομο ανάμεσα στις αίθουσες του σχολικού συγκροτήματος και τελούν τη θεία λειτουργία. Εισερχόμενος κάποιος στο χώρο μένει με το στόμα ανοικτό αντικρίζοντας τις εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και πολλών αγίων να είναι τοποθετημένες δίπλα από έναν μαυροπίνακα σκεπασμένο με κόκκινο ύφασμα, πάνω από ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, δίπλα από χριστουγεννιάτικα λαμπάκια και στολίδια. Η Αγία Τράπεζα στήνεται ακριβώς δίπλα στο κυλικείο του σχολείου, ενώ η «Φωνή του Κυρίου» είναι τοποθετημένη πάνω στις μαθητικές καρέκλες, όπου λίγο αργότερα θα καθίσουν οι δεκάδες πιστοί που προσέρχονται στο δημοτικό σχολείο, για να... προσευχηθούν. Βέβαια το πρώτο σοκ για κάποιον που επισκέπτεται το σχολείο, χωρίς να γνωρίζει την κυριακάτικη αυτή δραστηριότητα, έρχεται στον προαύλιο χώρο του συγκροτήματος, όπου στήνεται ένα ιδιότυπο παγκάρι, για να αφήσουν οι πιστοί τον οβολό τους και να ανάψουν και ένα κερί. ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ Όπως λένε οι πιστοί, όταν ρωτώνται για ποιο λόγο τελούν την κυριακάτικη λειτουργία σε ένα σχολείο, η εκκλησία δεν είναι ο ναός. Οποιοσδήποτε χώρος μπορεί να χαρακτηριστεί ως εκκλησία, αρκεί να υπάρχουν θέληση και τα απαραίτητα σκεύη. Παρόμοια είναι η άποψη της ιεράς μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. «Εξυπηρετούμε τους πιστούς που δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τη θεία λειτουργία στον ιερό ναό Αγίου Ελευθερίου Σταυρουπόλεως, ο οποίος είναι μακριά από την περιοχή τους. Η διάνοιξη της οδού Λαγκαδά δημιουργεί επίσης πολλά προβλήματα. Αν η δημοτική αρχή Σταυρούπολης υλοποιούσε την επιθυμία μας και παραχωρούσε στη μητρόπολη κάποιο οικόπεδο, τότε με έξοδα της εκκλησίας θα μπορούσαμε να χτίσουμε κάποιον ναό. Πάντως το σχολείο βοηθά και την εκκλησία και τους πιστούς», αναφέρει στη «Θ» ο πρωτοσύγκελος της ιεράς μητρόπολης Νεαπόλεως-Σταυρουπόλεως, αρχιμανδρίτης Διονύσιος Πατσάνης. ΑΥΤΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Αντίθετη ωστόσο φαίνεται πως είναι η άποψη του δημάρχου Σταυρούπολης Σάββα Σερασίδη, ο οποίος, ενώ στην αρχή δεν είχε καμία αντίρρηση, φαίνεται πως «πιέζει» τους αρμόδιους να βρεθεί κάποια λύση, καθώς, όπως λέει και ο λαός, «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Όπως εξηγεί ο κύριος Σερασίδης, «η λειτουργία του σχολείου ως εκκλησίας τις Κυριακές πρέπει να σταματήσει. Έχω ήδη κάνει τις απαραίτητες ενέργειες ως δήμαρχος και έχω αποστείλει επιστολές. Οι δημότες παρ’ όλα αυτά είναι θετικοί εκτός από ορισμένους που μου διαμαρτυρήθηκαν κατά τη διάρκεια των λαϊκών συνελεύσεων της Σταυρούπολης». «Είμαι πάνω από όλα και πρώτα από όλα Χριστιανός Ορθόδοξος», αναφέρει ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης, διευθυντής του 3ου δημοτικού σχολείου, και συμπληρώνει: «Είμαι πολύ θετικός που το σχολείο τις Κυριακές, όταν κανονικά είναι κλειστό, συμβάλλει στο έργο της εκκλησίας. Δεν υπάρχει καμία αντίδραση από πλευράς τόσο των μαθητών όσο και των γονέων τους. Μάλιστα πολλοί από τους μαθητές μας πάνε έξι και όχι επτά ημέρες στο σχολείο, καθώς έρχονται και τις Κυριακές». Ωστόσο τα πράγματα φαίνεται πως περιπλέκονται λίγο. Όταν ήρθαμε σε επαφή με τον αναπληρωτή διευθυντή του γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σταυρούπολης Μιχάλη Μαρκόπουλο, μας εξήγησε πως την απόφαση να παραχωρηθεί το σχολείο στην εκκλησία την πήραν από κοινού η δημοτική αρχή, κάτοικοι της περιοχής και η νομαρχία Θεσσαλονίκης. Οι πρώτοι πήραν την απόφαση και ο νομάρχης Θεσσαλονίκης συναίνεσε τουλάχιστον προφορικά στο αίτημά τους. «Άλλωστε η λειτουργία κάποιου λατρευτικού χώρου στα σχολεία προβλέπεται και από την κείμενη νομοθεσία», σημειώνει μεταξύ άλλων ο κ. Μαρκόπουλος. Π. ΨΩΜΙΑΔΗΣ Ας κατεδαφιστούν πρώτα άλλα παράνομα χτίσματα Από την πλευρά του ο νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης δήλωσε στη «Θ»: «Είναι ένα θέμα υπηρεσιακό. Φυσικά και θα συμβάλω με τον τρόπο μου στο έργο της εκκλησίας. Ας κατεδαφίσουμε πρώτα άλλα παράνομα κτίρια και μετά τις εκκλησίες». Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, ένα είναι σίγουρο: Σε μία περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις κράτους-εκκλησίας κρέμονται από μία κλωστή, κυρίως λόγω του «παραδοσιακού» προβλήματος της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας αλλά και του σκανδάλου με τη μονή Βατοπεδίου (ας ελπίσουμε να μην εμφανιστεί κάποιο χρυσόβουλο, που θα λέει πως το συγκεκριμένο σχολείο ανήκει στον οίκο του Θεού!), το συγκεκριμένο ζήτημα χρήζει άμεσης επίλυσης. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και στην Ελλάδα υπάρχουν γονείς (πλέον και επίσημα) που επιθυμούν την αφαίρεση των εκκλησιαστικών συμβόλων από τις σχολικές αίθουσες... πηγή:www.makthes.gr

Σφίξτε κι άλλο το ζωνάρι

Θα σφίξει και άλλο η «θηλιά» στον λαιμό του μικρομεσαίου πολίτη, ο οποίος καλείται να πληρώσει εδώ και τώρα το μεγάλο έλλειμμα της χώρας. Αντί σε τέσσερα χρόνια, όπως αρχικά είχε αφήσει να εννοηθεί η κυβέρνηση ότι θα γίνονταν η προσαρμογή, ο πρωθυπουργός ζήτησε, παραμονή των Θεοφανίων, την επίσπευση της επιβολής των οικονομικών μέτρων ώστε το έλλειμμα της Ελλάδος να περιοριστεί κάτω από 3% σε τρία χρόνια… μέτρων που για τον Έλληνα μεταφράζονται σε δυσβάσταχτους φόρους. Να σημειωθεί ότι η ξαφνική αυτή κυβερνητική οικονομική αλλαγή ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιταγές των Βρυξελλών που δεν επιθυμούσαν τετραετής περίοδο προσαρμογής της Ελλάδος.
Συγκεκριμένα την Τετάρτη πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό, ο οποίος ζήτησε επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε όλους τους τομείς και κυρίως στα θέματα της οικονομικής πολιτικής, ώστε η οικονομική προσαρμογή να ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια. Στη συνεδρίαση αυτή συμμετείχαν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος, οι υπουργοί Οικονομικών και Οικονομίας Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Λούκα Κατσέλη, ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης και ο υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης.
Όπως τόνισε μετά τη σύσκεψη ο Γ. Παπακωνσταντίνου, συζητήθηκαν το πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης και οι μεγάλες αλλαγές, με το πρόγραμμα ριζικών ανατροπών, που πρέπει να γίνουν στην Οικονομία και τη Δημόσια Διοίκηση. Ο πρωθυπουργός, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, ζήτησε άμεσες αποφάσεις και να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα της κυβέρνησης σε τρία χρόνια, ώστε στο τέλος της τριετίας να έχει μειωθεί το έλλειμμα κάτω από το 3% το οποίο, όπως εξήγησε, σημαίνει ότι η διάρκεια προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας δεν θα είναι τετραετής αλλά τριετής.
Πράγμα που σημαίνει, όπως εξήγησε κ. Παπακωνσταντίνου, το 2010 το έλλειμμα πρέπει να μειωθεί κατά τέσσερις μονάδες και τα δύο επόμενα χρόνια ανα τρεις μονάδες. Ωστόσο η υπουργός Οικονομίας Λούκα Κατσέλη υποστήριξε ότι οι μεγάλες αλλαγές στοχεύουν στην τόνωση της Αγοράς και στην ενίσχυση των επενδύσεων. Ξεκαθάρισε πως στις προθέσεις της κυβέρνησης δεν υπάρχει η αύξηση του ΦΠΑ από το 9 και το 19% που βρίσκεται σήμερα, αλλά ούτε κι η αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα. Επίσης, η κυβέρνηση δεν προτίθεται να καταργήσει αναδρομικά, από το 2009, την αυτοτελή φορολόγηση εισοδημάτων. Αυτό θα γίνει από το 2010. Να σημειωθεί ότι στην Αθήνα βρίσκονται κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Θα συζητήσουν με την ελληνική πλευρά τους προσανατολισμούς επί συγκεκριμένων στοιχείων για μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος.

πηγή:www.adesmeytos.gr

Ο Άγιος Μιχαήλ διά Χριστόν Σαλός και Θαυματουργός

Ο Όσιος Μιχαήλ έζησε στην Ρωσία και καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Ήταν διά Χριστόν σαλός, για να αποκρύψει τις αρετές του από τον κόσμο και να αποφεύγει τον έπαινο των ανθρώπων. Μόνασε στη Μονή Κλοπς του Νόβγκοροντ της Ρωσίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το 1456. το σκήνωμά του ενταφιάσθηκε στη Μονή Κλοπς.

πηγή:www.synaxaristis.gr

Όσιος Βιτάλιος που αγίασε μέσα στα πορνεία.

Ο μέγας Βιτάλιος αρχικά ησύχαζε στη μονή του μονάχου Σερίδωνος. Εκείνο τον καιρό (της πατριαρχίας του αγίου Ιωάννου) ήρθε στην Αλεξάνδρεια. Τη ζωή του εδώ, στην Αλεξάνδρεια, πολύ εύκολα θα μπορούσαν να την κατηγορήσουν οι άνθρωποι, στο Θεό όμως ήταν εξαιρετικά ευάρεστη, όπως τελικά αποδείχθηκε.
Όταν ήρθε δηλαδή στην πόλη ο γέροντας – ήταν ήδη πάνω από εξήντα χρόνων – βάλθηκε να καταγράφει με επιμέλεια όλες τις πόρνες των διαφθορείων! Συνάμα έπιασε δουλειά (κάπου), και συμφώνησε να παίρνει μεροκάματο δώδεκα οβολούς. Με τον έναν άπ’ αυτούς αγόραζε λούπινα και τα έτρωγε μετά τη δύση του ήλιου. Τους υπόλοιπους πήγαινε κάθε νύχτα και τους έδινε σε κάποια πόρνη, λέγοντας της:
Πάρε τούτα (τα χρήματα), και φυλάξου αυτή τη νύχτα αμόλυντη για χάρη μου.

Και μετά άπ’ αυτό, έμενε όρθιος ολόκληρη τη νύχτα σε μια γωνιά του πορνείου της γυναίκας εκείνης, κάνοντας μετάνοιες, ψελλίζοντας ακατάπαυστα ψαλμούς Και υψώνοντας ικετευτικά τα χέρια στο Θεό γι’ αυτήν. Έφευγε με την αυγή, αφού πρώτα την έβαζε να δεσμευθεί ότι δεν θα φανέρωνε σε κανέναν αυτό (πού είχε γίνει).
Κάποιαν πάντως, πού τόλμησε να καταφρονήσει την υπόσχεση της Και ν’ αποκαλύψει το μυστικό, την έκανε ο γέροντας με την προσευχή του να δαιμονιστεί, ώστε να μην τολμήσει πια καμιά από τις άλλες να κάνει γνωστά όσα αφορούσαν τη ζωή του. Γιατί αυτός σ’ ένα μόνο αποσκοπούσε, στη σωτηρία ψυχών, Και προσευχόταν να συγχωρηθεί ή αμαρτία εκείνων πού μιλούσαν εναντίον του (συκοφαντικά).
Το έργο τούτο του γέροντα έγινε αιτία να σωθούν πολλές. Γιατί βλέποντας οι γυναίκες την ολονύκτια ορθοστασία του Και τη γλώσσα του να υμνολογεί ακατάπαυστα το Θεό Και τη συνεχή προσευχή του για τη μεταστροφή Και τη σωτηρία τους, ξέκοβαν από τις αισχρές τους πράξεις, φρόντιζαν με επιμέλεια για τη σωφροσύνη, Και άλλες παντρεύονταν με νόμιμο σύζυγο, άλλες έμεναν έτσι, μακριά πια από τις αμαρτίες, ενώ άλλες εγκατέλειπαν εντελώς τον κόσμο, προτιμώντας τον μοναχικό βίο. Κανείς πάντως, όσο ζούσε (ο όσιος Βιτάλιος), δεν υποπτεύθηκε τη θεάρεστη κρυφή ζωή του.

Γι’ αυτό ακριβώς, όταν κάποτε έβγαινε από το καταγώγιο της πιο διαβόητης πόρνης, τον συναντάει κάποιος ακόλαστος – μπαίνοντας εκείνος για ν’ αγοράσει τη βδελυρότητα -, Και τον χτυπάει μ’ όλη του τη δύναμη στο σαγόνι, λέγοντας:
“Ως πότε, θεομπαίχτη, θα συνεχίζεις τις αισχρότητες σου;
Σ’ αυτά ο γέροντας απάντησε: Φτωχέ μου, έχεις να δεχθείς τέτοιο χαστούκι, πού όλη σχεδόν ή Αλεξάνδρεια θα μαζευτεί άπ’ τις φωνές σου. Πέρασε αρκετός καιρός, και ο άγιος εκείνος άνθρωπος αναχώρησε για τον Κύριο. Έμενε τότε σ’ ένα στενόχωρο κελλάκι, πού είχε χτίσει κάπου στη λεγόμενη Ηλιούπολη πόλη της Κάτω Αιγύπτου. Εκεί κάποιοι γείτονες του είχαν παραχωρήσει ένα μικρό παρεκκλήσι, οπού έκανε πολλές λατρευτικές συνάξεις.
Όταν λοιπόν κοιμήθηκε, κανείς δεν το πήρε είδηση. Παρευθύς όμως εμφανίζεται ένας απαίσιος Αιθίοπας στον ακόλαστο εκείνο, πού τον είχε ραπίσει, και του καταφέρνει στο πρόσωπο ένα χτύπημα δυνατό και βροντερό – τόσο πολύ, πού ο κρότος ακούστηκε σε πολύ μεγάλη απόσταση – λέγοντας του συνάμα:
Άρπαξε τούτο ‘δώ το χαστούκι, πού σου το στέλνει ο μοναχός Βιτάλιος, όπως σου το είχε πει.
Αμέσως τότε ο ταλαίπωρος δαιμονίστηκε και άρχισε να κυλιέται (στη γη). Σύμφωνα με την πρόρρηση του αγίου, σχεδόν όλη ή Αλεξάνδρεια μαζεύτηκε γύρω του.

Μόλις λοιπόν, μετά από πολλή ώρα, σηκώθηκε, άρχισε να ξεσκίζει τα ρούχα του. Σε μια στιγμή πετάχτηκε πάνω κι έτρεξε προς το σπιτάκι του αγίου, φωνάζοντας:
Ελέησε με, δούλε του Θεού Βιτάλιε, γιατί πολύ αμάρτησα απέναντι στο Θεό και σε σένα!
Όπως είδαν όλοι όσοι έτυχε να βρίσκονται εκεί, μόλις έφτασε στο σπιτάκι του γέροντα, το δαιμόνιο τον έριξε χάμω, τον έκανε να σπαράξει και μετά τον άφησε.
Όταν λοιπόν τα είδαν αυτά (οι παρόντες), μπήκαν μέσα και βρήκαν τον όσιο γονατιστό, να έχει παραδώσει στο Θεό την ψυχή του καθώς προσευχόταν. Ύστερα, σκύβοντας στο έδαφος, είδαν κάτι γραμμένο. Να τι έγραφε: Άνθρωποι της Αλεξάνδρειας, μην κρίνετε τίποτα πρόωρα, ώσπου να έρθει ο Κύριος”.
Τότε ο δαιμονισμένος άρχισε να εξομολογείται μπροστά σε όλους ότι είχε κάνει εναντίον του δικαίου και ότι προφητικά του είχε πει εκείνος – αυτό πού είχε πάθει τώρα.
Αμέσως ενημερώθηκε για όλα ο πατριάρχης, (ο άγιος Ιωάννης ο ελεήμων). Και μόλις ήρθε, μαζί με όλους τους κληρικούς του, Και διάβασε αυτό πού ήταν γραμμένο στο έδαφος, είπε:
Παρά λίγο, αν παρασυρόμουν από τα λόγια των συκοφαντών, να έτρωγα εγώ εκείνο το ράπισμα!
Τότε συγκεντρώθηκαν Και οι (πρώην) πόρνες, πλήθος, για την κηδεία του τίμιου σώματος, φέρνοντας αρώματα Και λαμπάδες Και θρηνολογώντας άπ’ τα βάθη της καρδιάς τους για τη στέρηση της διδαχής του, από την οποία πήγαζε τόση ωφέλεια. Τότε φανέρωσαν Και τη ζωή του, ότι δηλαδή δεν πήγαινε κοντά τους με πονηρό σκοπό, (αφού) ούτε τα μάτια του σήκωσε ποτέ σε καμιά τους ούτε τα χέρια τους άγγιξε με το χέρι του ούτε, πολύ περισσότερο, ξάπλωσε σε κάποιας το πλευρό.
Μερικοί όμως άρχισαν να τις κατηγορούν για τη σιωπή τους, λέγοντας ότι έτσι είχαν το κρίμα για το σκανδαλισμό πολλών. Εκείνες τότε πρόβαλλαν σαν απολογία την εντολή του αγίου καθώς Και την παιδαγωγική μάστιγα, με την οποία ο δαίμονας χτύπησε την ανυπάκουη.
Αυτός πάλι πού είχε δώσει (στον άγιο) το ράπισμα Και το είχε πάρει πίσω, από τότε δεν παρέλειψε ποτέ να πηγαίνει στον τάφο του μακαρίου, πού αναδείχθηκε σε θησαυρό πολλών θαυμάτων, Και να τιμά (κάθε χρόνο) τη μνήμη του με την καθιερωμένη ψαλμωδία.
Ύστερα από λίγα χρόνια έγινε Και μοναχός στη μονή του άββά Σερίδωνος. Μάλιστα, για την πολλή του ευλάβεια στον ιερό Βιτάλιο, του έδωσαν το κελί εκείνου. Έτσι έμεινε εκεί ως το θάνατο του, αφοσιωμένος στη ζωή της ησυχίας.
Ό πατριάρχης πάλι ευγνωμονούσε ολόψυχα το Θεό, πού τον φύλαξε για να μην πει ή να σκεφτεί κάτι κακό για τη μακάρια Και άοίδιμη εκείνη ψυχή. Άλλα Και πολλοί από τους Αλεξανδρινούς, πού εύκολα κατέκριναν, διορθώθηκαν Και έκοψαν την κακή αυτή συνήθεια. Σε μερικούς μάλιστα ο πατριάρχης έλεγε:
Πρέπει να προσέχουμε, αδελφοί, Και να μην είμαστε εύκολοι στην κατάκριση.

(από τον Βίο Αγ.Ιωάννου Ελεήμονος, pigizois.net)

πηγή:http://dosambr.wordpress.com

Οι άντρες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε η... ΤV

Αφελείς, χαζούληδες, σπασίκλες, μαμάκηδες, αδύναμοι, εκνευριστικοί, «μαϊντανοί», ξοφλημένοι, εκδικητικοί, εξυπνάκηδες...Το τηλεοπτικό σύμπαν των αρσενικών μοιάζει να ασθενεί σοβαρά

ΑΣΤΕΡΟΠΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ | Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Παρακολουθώντας τηλεόραση μετά μανίας, διαπιστώνουμε ότι στο σύμπαν της ΤV, ασθενές φύλο δεν είναι το γυναικείο, αλλά το ανδρικό. Ηρωες κωμικών σειρών που θυμίζουν λοβοτομημένα καρτούν και αντίστοιχων δραματικών που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από κιτρινισμένο φωτορομάντζο, πανελίστες διασκορπισμένοι σε εκπομπές τόσο ίδιοι που νομίζεις ότι τους χώρισαν στη γέννα, μαντράχαλοι που μένουν με τις μάνες τους, αγρότες που κάνουν ερωτική εξομολόγηση στις αγελάδες τους, κακιασμένοι κριτές που βγάζουν τα απωθημένα τους, μένταλιστ που κλειδώνονται σε κουτιά-φέρετρα υπό την απειλή φωτιάς και αντί να γίνουν φλαμπέ, γίνονται κάτι πολύ χειρότερο, ήτοι διάδοχοι του Γιούρι Γκέλερ. Χωρισμένοι σε υποκατηγορίες και τηλεπροικισμένοι με περίεργες ιδιότητες, οι άνδρες της ΤV μοιάζουν με αποίκους ενός παρανοϊκού γαλατικού χωριού, μέσα στο οποίο καμία γυναίκα ούτε μπορεί ούτε και θέλει να έχει θέση.

\344 Ο μικρός εξερευνητής
Είναι εκείνος που θέλει να αποδείξει ότι το μέλλον ανήκει στο Ιnternet και έτσι κάθε τρεις και λίγο ξετρυπώνει κάθε περίεργη έρευνα για να δικαιολογήσει την τρεμάμενη θέση του στην τηλεόραση. Βασικοί εκπρόσωποι αυτού του είδους, ο Δημήτρης Ουγγαρέζος από το «Ομορφος κόσμος το πρωί» του Μega και ο Γρηγόρης Γκουντάρας από τον «Καφέ με την Ελένη» του Αlpha. «Δέκα τρόποι για να καταπλήξετε στο σεξ/ Γιατί ο κροκόδειλος έχει δύο μόρια;/ Πώς ζευγαρώνουν οι ιππόκαμποι;/ Πώς θα κάνετε την πρώην σας να σέρνεται από πίσω σας» και άλλα τέτοια ευφάνταστα είναι τα θέματα τα μικρών εξερευνητών, οι οποίοι παραληρούν τουλάχιστον επί ένα σαρανταπεντάλεπτο, ροκανίζοντας τον τηλεοπτικό χρόνο και την υπομονή μας.

\344 Ο χαζομπαμπάς
Κάτι το ότι οι περισσότερες μοντέλες και ηθοποιοί που μεσουρανούσαν στα 90s τριανταπεντάρισαν, κάτι ότι η τηλεόραση έχει λιγότερα θέματα από ποτέ και ξαφνικά, οι εγκυμοσύνες έγιναν πρώτη είδηση. Και κάπως έτσι, έχουμε εθιστεί στο προφίλ του χαζομπαμπά: «Σάκης Ρουβάς. Πιο ευτυχισμένος από ποτέ μετά τη βάπτιση της Αναστασίας. Λέει ότι παίζει μαζί της και την ταΐζει»/ «Γιάννης Αϊβάζης. Δηλώνει ερωτευμένος με τη γυναίκα του Μαρία Κορινθίου, αλλά και με την κορούλα του Ισμήνη». Χαμόγελα αγελαδινής αγαλλίασης σε πλάνα και εξώφυλλα, αποκλειστικές δηλώσεις για πάνες-βρακάκια και μπιμπερό, και η αυτοκρατορία του κου πε πε περνά σε ανδρικά χέρια.

\344 Ο μένταλιστ
Παλιά έλεγαν ότι οι πραγματικοί άνδρες παίρνουν την πέτρα και τη στύβουν. Τώρα το μόνο που χρειάζεται να κάνουν είναι να λυγίσουν ένα κουτάλι. Και όχι κανένα μεγάλο της σούπας. Η σχολή Γκέλερ αρκείται σε αυτά του γλυκού. Βλέμμα καρβουνιασμένο χάρη στο ανεξίτηλο eye liner, τόνος φωνής που θυμίζει βαρετό πρόγραμμα εκμάθησης ξένων γλωσσών, ρούχα καρναβαλιού που παραπέμπουν σε κοστούμι ξεπεσμένου πρίγκιπα ή ξοφλημένου πειρατή, ονόματα που φέρνουν στον νου βασανισμένα κατοικίδια (Ζάκρις, Νέφις κτλ.). Αν αυτός είναι ο κόσμος των πνευμάτων, θα προτιμήσουμε πεισματικά την ύλη.

\344 Ο αγρότης
Παλιά φέρναμε στον νου τους αγρότες κάθε φορά που η ΕΡΤ πρόβαλλε το αντίστοιχο δελτίο καιρού. Μετά το πρόγραμμα του Αlpha όμως, μάθαμε πολλά περισσότερα για αυτούς: απομακρυσμένοι από το άγχος, το καυσαέριο και τους εξοντωτικούς ρυθμούς της μεγαλούπολης, έχουν άλλους κώδικες, άγνωστους σε εμάς. Τις γυναίκες τις λένε «γοργόνες», όσα παραπανίσια κιλά κι αν έχουν. Τις αγελάδες τις λένε «κορίτσια» και τις ερωτεύονται. Και τις υποψήφιες νύφες τις έχουν για να οδηγούν το τρακτέρ.

\344 Ο μαμμόθρεφτος
Το ότι οκτώ στους 10 Ελληνες άνω των 25 μένουν ακόμη με τους γονείς τους, το γνωρίζαμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θέλαμε να το δούμε και στην τηλεόραση. «Η νύφη μου θέλω να είναι Ελληνίδα, ορθόδοξη και όμορφη σαν το γιο μου. Να ξέρει να μαγειρεύει, αλλά να δουλεύει κιόλας, να μην κάθεται στο σπίτι. Εγώ θα την ψάξω, θα την περάσω από σαράντα κύματα» δήλωνε μια τρομακτική επίδοξη πεθερά στο πρώτο επεισόδιο του «Μια νύφη για το γιο μου» (Αlpha). Και το χειρότερο, άνδρες 35+, που υποτίθεται ότι εργάζονται και είναι οικονομικά ανεξάρτητοι, όχι μόνο μένουν ακόμη με τη μανούλα, αλλά δεν ντρέπονται να ξεφτιλιστούν στο πανελλήνιο προκειμένου να παντρευτούν την αντικαταστάτρια της μανούλας.

\344 Ο γιος τής Μεντή
Πρόκειται για κατηγορία από μόνη της, αφού για άλλη μία σεζόν η πένα του Χριστόφορου Παπακαλιάτη κατάφερε να δημιουργήσει τέσσερις («4») ανδρικούς χαρακτήρες που θα μπορούσαν να είναι πρώτης τάξεως υποψήφιοι για το προαναφερθέν πρόγραμμα του Αlpha. Η Νένα Μεντή ταράζεται κάθε φορά που μαθαίνει μια νέα τερατώδη αλήθεια για τους κανακάρηδές της: Ψήφισαν Νέα Δημοκρατία, καπνίζουν μαριχουάνα, είναι ερωτευμένοι με τις ετεροθαλείς αδελφές τους, τρώνε παντόφλα από τις γυναίκες τους, είναι καταπιεσμένοι γιάπηδες κτλ., κτλ. Και οι τέσσερις πάντως, όπως πάντοτε προστάζει η παπακαλιάτεια σχολή, της δίνουν ένα σβουριχτό φιλάκι ως άλλα προβληματικά πεντάχρονα και εκείνη τα ξεχνάει όλα.

\344 Ο θυρωρός

Δεν φτάνει το γεγονός ότι η σειρά «Πολυκατοικία» (Μega) είναι εκτός τόπου και χρόνου μια και διαθέτει θυρωρό, αλλά ο συγκεκριμένος ρόλος είναι εξίσου εκνευριστικός με εκείνους των ενοίκων. Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης υποδύεται τον τυπάκο που θέλει να τα ξέρει όλα, χώνει τη μύτη του παντού, κάνει διαρκώς σαχλά σχόλια, αφήνοντας στο τέλος τους άλλους να πληρώσουν τα σπασμένα και τα κοινόχρηστα.

\344 Ο χρυσοχέρης
Οι ρόλοι άλλαξαν και, όπως όλα (τα κανάλια) δείχνουν, η θέση του άνδρα είναι στην κουζίνα. Ετσι λοιπόν, ουκ ολίγοι μερακλήδες καταφεύγουν στο «Κάτι ψήνεται» του Αlpha, προκειμένου να διαγωνιστούν στη μαγειρική. Μιλούν για φλόγιστρα που καραμελώνουν την κρεμ μπρυλέ, φτιάχνουν σκυλάκια από ζαρζαβατικά, κανελώνουν ρυζόγαλα, ψήνουν στη γάστρα, ξέρουν από καλό λάδι. Εν τω μεταξύ στο κακέκτυπο «Love bites» του ΑΝΤ1, οι συμμετέχοντες δεν ξέρουν να βράσουν ούτε αβγό και θυμίζοντας καμάκια των 80s λένε ατάκες τύπου «Ο έρωτας περνά από το στομάχι» πάνω από μία στραβοκομμένη χωριάτικη, μπας και γνωρίσουν το άλλο τους μισό. Η αισθητική της εκπομπής παραπέμπει σε ένα «Χρυσό Κουφέτο» που δεν τρώγεται με τίποτε.

\344 Ο πανελίστας
Ο,τι κι αν κάνετε, θυμηθείτε: μην τους ταΐσετε μετά τα μεσάνυχτα. Πολλαπλασιάζονται! Και το χειρότερο, είναι όλοι ίδιοι. Παίρνοντας επάξια τα ηνία του κουτσομπολιού από τις γυναίκες, τα πάνελ ανδροκρατούνται. Κάνοντας ένα γρήγορο ζάπινγκ σε εκπομπές όπως «Πρωινή Μελέτη», «Μεσημεριανό express», «Κουσκούς το μεσημέρι», «Φώτης και Μαρία live» κ.ά., θα συναντήσεις άνδρες με την ίδια ακριβώς κοψιά και εκφορά λόγου να αναμασούν τα ίδια και τα ίδια, ψάχνοντας λαβράκια στη στεριά: «Αχά!! Η Μαρία Αραμπατζή δήλωσε ότι κοιμόταν την ώρα που τη σατίριζε ο Λαζόπουλος. Τι μας λέει δηλαδή; Οτι ο Λάκης της φέρνει υπνηλία;». Εκεί που σταματά η λογική αρχίζουν τα πάνελ και προκειμένου να κάνουν ντόρο, οι πανελίστες στόμα έχουν και μυαλό δεν έχουν. Το αστείο πάντως είναι ότι ενώ είναι πολλοί, επειδή ακριβώς λένε ακριβώς τα ίδια, μοιάζουν με έναν που έχει κλωνοποιηθεί σε πολλά αντίτυπα για να προλαβαίνει όλα τα κανάλια.

\344 Ο (αυστηρός) κριτής
Οσο πιο πικρόχολος, τόσο το καλύτερο. Από τον Νίκο Μουρατίδη και τον Γιώργο Θεοφάνους που έχουν καταντήσει ο φόβος και ο τρόμος του πενταγράμμου ως τον Χριστόφορο Κοτέντο που διαρρηγνύει τα ιμάτιά του- ή καλύτερα τα τσιτάκια του- κάθε φορά που κάποια από το «Νext Τop Μodel» τολμά να φορέσει ταμπά μπότες με ασορτί ζώνη, ζούμε σε ένα σύμπαν μέσα στο οποίο όλοι είναι έτοιμοι να υψώσουν καρτελάκι με βαθμολογία.

\344 Ο γελωτοποιός
Ο Νίκος Μουτσινάς επιστρατεύθηκε κάθε Τρίτη και Πέμπτη στον «Καφέ με την Ελένη» προκειμένου να ανεβάσει τα πεσμένα νούμερα, καταφέρνοντας στην πραγματικότητα να ανεβάσει μόνο το πεσμένο ηθικό της βασίλισσας της πρωινής ζώνης. Και να τα κελαρυστά χαχανητά της Ελένης, και να το σπρώξιμο-σήμα κατατεθέν στον καναπέ, και να και οι λοιποί υπήκοοι να σιγοντάρουν στη διάχυτη ευθυμία, θυμίζοντας κονσέρβα γέλιου αμερικανικού sitcom.

\344 Οι infotainment
«Οι άνδρες κατακτούν την πρωινή ζώνη» διαλαλούσε το τρέιλερ του «10 με 1 μαζί», προαναγγέλλοντας την είσοδο των Καραμεροχαριτάτων.

Ενώ όμως έκαναν καλή αρχή με πλούσια θεματολογία και γρήγορες εναλλαγές, μοιάζουν να έχουν εθιστεί πολύ στον τηλεποδόγυρο, αποδεικνύοντας ένα και μόνο πράγμα: η πρωινή ζώνη, όπως την ξέρουμε όλα αυτά τα χρόνια, δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Διότι, πόσο infotainment είναι- όπως θέλουν να αυτοχαρακτηρίζονται-, όταν από την έναρξη της εκπομπής βλέπουμε την εθνική μας μαγείρισσα να φτιάχνει «φανταστικό κέικ με ρευστή σοκολάτα, φανταστικά τυροπιτάκια με τέσσερα τυριά και φανταστικό ρυζότο με βιολογικές μελιτζάνες;». Καλή και άγια η πολυσυζητημένη μεταγραφή της Μπαρμπαρίγου, αλλά η εκπομπή θυμίζει πλέον μαραθώνιο μαγειρικής με διάλειμμα για ζώδια, γυμναστική με την καυτή γυμνάστρια και μόδα.

\344 Ο καλός

Είναι πάντοτε εκεί, για να σου πει πόσο όμορφη είσαι, πώς λάμπουν τα μαλλιά σου στο πρώτο φως της μέρας, πόσο ευτυχισμένο θα τον κάνεις αν κάνεις τα παιδιά του, έχοντας πρώτα γονατίσει προσφέροντάς σου το μονόπετρο. Και όλα αυτά, σχεδόν από το πρώτο επεισόδιο. Τι κι αν στους χαλεπούς καιρούς μας ο μέσος όρος μακροχρόνιας σχέσης έχει πέσει στο τρίμηνο; ΟΟθων Μεταξάς μέσα από το επιτυχημένοτηλερομάντζο «Η ζωή της άλλης» (Μega)

μοιάζει με Κεν που έχει ζωντανέψει και δεν θα αφήσει ποτέ την Βarbie του (Ευδοκία Ρουμελιώτη)

να του φύγει.

\344 Ο κακός

Αδίστακτος, εκδικητικός, με φοβερούς σκελετούς κρυμμένους στην ντουλάπα του, αλλά και με θεληματικό πιγούνι, πυρόξανθα μαλλιά και γοητευτική, βαθιά φωνή. ΟΑλέξανδρος Σταύρου,τον οποίο γνωρίσαμε ως «κακό» στη «Βέρα στο δεξί», επανήλθε με αντίστοιχο ρόλο και στα «Μυστικά της Εδέμ». Το σύνδρομο της σαπουνόπερας διά χειρός Ελενας Ακρίτα καλά κρατεί.

\344 Και ο άσχημος

Συγκεκριμένα, Λάκης ο Γλυκούλης. Ποτέ δεν μπορέσαμε να εξηγήσουμε πώς ένα σίριαλ τόσο κακής αισθητικής συζητήθηκε τόσο πολύ. Ο κακομοίρης με τα πατομπούκαλα που όλοι τον εκμεταλλεύονται, αλλά εκείνος στο τέλος θα «ξυπνήσει» και θα κάνει την επανάσταση του σπασίκλα. Και το χειρότερο, το χρηματιστήριο της ΤV να συμφωνεί ότι πρόκειται για μία ακόμη εξαίσια ερμηνεία τουΠέτρου Φιλιππίδη.Γιατί;



















πηγή:www.tovima.gr

Τα αντιχουντικά κάλαντα

31 Δεκεμβρίου 1969

Μια ξεχασμένη «εορταστική» εκπομπή του Παύλου Μπακογιάννη τα μαύρα χρόνια της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας

ΦΩΤΕΙΝΗ ΤΟΜΑΗ | Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Η ΝΕΟΤΕΡΗ γενιά τον αγνοεί, καθώς έφυγε νωρίς, πέφτοντας νεκρός από τις σφαίρες της «17 Νοέμβρη», στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989. Προσηνής και ηπίων τόνων δημοσιογράφος και πολιτικός, ο Παύλος Μπακογιάννης, γιος ιερέα από την Ευρυτανία,
βρέθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 στη Γερμανία, ολοκληρώνοντας τις μεταπτυχιακές του σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες. Αρχικά προσελήφθη στο ραδιόφωνο της «Ντόιτσε Βέλε» ως συντάκτης και εκφωνητής του ελληνικού προγράμματος της βαυαρικής ραδιοφωνίας. Την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974), διευθυντής
πλέον του ιδίου προγράμματος, ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, εξαιτίας της οποίας του αφαιρέθηκε από το στρατιωτικό καθεστώς η ελληνική ιθαγένεια. Σε αντίθεση με την ηπιότητα του χαρακτήρα του, ο λόγος του υπήρξε οξύς και καυστικός, διανθιζόμενος από ένα πηγαίο χιούμορ που έκανε τις εκπομπές του κάθε Σάββατο
βράδυ αξέχαστες, αλλά και πολύτιμη πηγή ειδήσεων, ακόμα και για τους Ελληνες που ζούσαν μέσα στην ίδια τους τη χώρα και συντόνιζαν παράνομα τα ραδιόφωνά τους στη συχνότητα του βαυαρικού σταθμού. Από τις πιο επιτυχημένες του εκπομπές ήταν εκείνη της 31ης Δεκεμβρίου 1969, παραμονής Πρωτοχρονιάς.

Το αίσθημα ασφάλειας που αισθανόταν η χούντα τις τελευταίες ημέρες του 1968, έχοντας επιτύχει δύο απαράδεκτα ευνοϊκές εκθέσεις, μια του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού για τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων στη Γυάρο και μια δεύτερη του ΟΟΣΑ που παρουσίαζε θετικές τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα, προσφέροντας μεγάλη υπηρεσία στη χούντα και εκπλήσσοντας τους επικριτές της, ενείχε, σύμφωνα και με την αριστοτέλεια ρήση, κάποια θετικά στοιχεία. Συνεπαρμένοι από οίηση και υπεροψία, οι δικτάτορες προέβαιναν σε θεαματικές δηλώσεις για πρωτοβουλίες επιστροφής της χώρας σε κοινοβουλευτική τροχιά που αναιρούσαν μετά παρέλευση μηνών ή και ημερών με αντίστοιχα νομοθετικά μέτρα. Τα μέτρα«σεισμοί» που εξήγγειλε ο Παπαδόπουλος τον Μάρτιο του 1969, τα οποία θα προκαλούσαν « οιμωγάς θιγομένων συμφερόντων,αλλά μη τας ακούετε », υπονοώντας ασφαλώς συμφέροντα μεγαλοεπιχειρηματιών που όπως φαίνεται από τότε απασχολούσαν τον πολιτικό κόσμο της χώρας, και τελικώς δεν ακούστηκαν (οι οιμωγές), διότι ασφαλώς τίποτε δεν έγινε στην πράξη, ή « αποβλέπομεν να συγκροτήσομεν κράτος δυνάμενον να αντιμετωπίζη τας ανάγκας,ως αύται θα εξελιχθούν μέχρι του έτους 2000 » καίτοι γλώσσα λανθάνουσα και υπερβολική δεν ήταν παρά ψυχρολουσία για όσους επιθυμούσαν την επάνοδο στη δημοκρατία, πυκνώνοντας τις τάξεις του αντιδικτατορικού κινήματος. Η εναλλαγή υποσχέσεων για μεταρρυθμίσεις με πρακτικές καταπίεσης συνεχίστηκε σε ολόκληρη τη διάρκεια του καλοκαιριού του έτους 1969. Η χούντα δεν έδειχνε να ανησυχεί ούτε για τα αποτελέσματα ψηφοφορίας στο Κογκρέσο με στόχο την περικοπή της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ελλάδα, ούτε για τις φωνές εκείνων που ζητούσαν αποπομπή της από το ΝΑΤΟ και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Και αν στις δύο πρώτες περιπτώσεις γλίτωσε χωρίς σοβαρές αβαρίες, στην τρίτη, με παραίτησή της ουσιαστικά για ν΄ αποφύγει τα χειρότερα που θα συνεπαγόταν η αποπομπή της από το Συμβούλιο της Ευρώπης, ασφαλώς το ράπισμα γινόταν αισθητό πρώτ΄ απ΄ όλα στον ίδιο τον εμπνευστή της, τότε ΥΠΕΞ Παναγιώτη Πιπινέλη. Εμπειρος διπλωμάτης ο ίδιος, επιστρέφοντας στις 19 Δεκεμβρίου από το Στρασβούργο όπου στο αεροδρόμιο της Αθήνας τον περίμενε σύσσωμη η ελληνική κυβέρνηση σαν να είχε πετύχει διπλωματικό θρίαμβο, αποκλείεται να μην είχε συναίσθηση του αποτελέσματος. Λίγες μόλις ημέρες μετά θα γινόταν ο πρωταγωνιστής στα κάλαντα, παραμονή Πρωτοχρονιάς, που έγραψε ο Παύλος Μπακογιάννης, μια από τις πιο αξιόμαχες και στεντόρειες φωνές του αντιδικτατορικού αγώνα στις ιστορικές εκπομπές του από τον ραδιοσταθμό Μονάχου που επηρέαζαν αναμφίβολα τη στάση του γερμανικού και κατ΄ επέκταση ευρωπαϊκού κατεστημένου έναντι των συνταγματαρχών.

Αρχή μηνιά και αρχή χρονιά την πάθαν στο Παρίσι Ψήφο δεν πήραν ούτε μια και κορυφώθηκε η κρίση γιατί σε όλων πια τα όμματα άλλη εικόνα δεν φαντάζει πως τα ανθρώπινα τα δικαιώματα συνέχεια το καθεστώς παραβιάζει Στο Παρίσι πήγες πάλι, Πιπινέλη, δίχως διόλου να ντραπής για της Χούντας σου το Χάλι, Πιπινέλη δέχτηκες να εκτραπής Στο Παρίσι τάβρες σκούρα, Πιπινέλη, ρεζιλεύτηκες και συ Πιπινέλη, καμώνεσαι πως δεν σε μέλει για το κατάντημα Αααχ... συμφορά μεγάλη ντροπή στο Παρίσι χαλασμόοος Αααχ... διώξανε τη Χούντα, τη Χούντα ντροπή στην Αθήνα κομπασμός. Η Ευρώπη φωνάζει πολύ και η Χούντα απειλεί Την καθίσανε μια στο σκαμνί τελείωσε η υπομονή Τα είπε στα γαλλικά ο Πιπινέλης καλά, αλλάααα...

Συμφορά μεγάλη, μεγάλη ντροπή, στο Παρίσι χαλασμός...

Το κείμενο, συνοδευόμενο με τη γερμανική του μετάφραση που επίσης εκφωνήθηκε από τον Μπακογιάννη, έστελνε στο ΥΠΕΞ ο αντικαθιστών τον πρέσβη Δελιβάνη, επιτετραμμένος στην πρεσβεία Βόννης Δ. Πέτρου γράφοντας τα εξής:

« Εχω την τιμήν να φέρω εις γνώσιν υμών ότι ο γνωστός Μπακογιάννης εις την ραδιοφωνικήν εκπομπήν της 31ης Δεκεμβρίου 1969 υπό τον τύπον καλάνδων διεκωμώδησεν ολόκληρον την Ελληνικήν Κυβέρνησιν. Ηχογραφημένη μαγνητοταινία με την εν λόγω εκπομπήν εστάλη υπό του παρ΄ ημίν Γραφείου Τύπου προς την Προεδρίαν της Κυβερνήσεως.

Χθες το απόγευμα συνήντησα τον Υποδιευθυντήν της Εθιμοτυπίας του Αusw rtiges Αmt εις ον επέδωκα το εν συνημμένω αντιγράφω απόσπασμα της εκπομπής μετά της γερμανικής μεταφράσεως και διεμαρτυρήθην εντόνως διά την διακωμώδησιν του Ελληνος Υπουργού των Εξωτερικών.

Ο Δρ.Von Rhamm επεχείρησε να μοι επαναλάβη την γνωστήν επωδόν περί απολύτου ελευθερίας του τύπου, ραδιοφώνου και τηλεοράσεως εν Γερμανία αλλά τω είπον ότι υπάρχουν και ωρισμένα όρια και ως διπλωματικός υπάλληλος και αυτός θα έπρεπε να γνωρίζη ότι υπό την σκέπην της ελευθεροτυπίας δεν δύνανται να υβρίζωνται οι Υπουργοί Εξωτερικών ιδία φίλων και συμμάχων κρατών. Επίσης τω υπέμνησα ότι από έτους η Βαυαρική Κυβέρνησις αναμένει υπόδειξιν της Ομοσπονδιακής Κυβερνήσεως ίνα βάσει αυτής προσπαθήση να μετριασθή ο τόνος των εκπομπών του ραδιοφώνου του Μονάχου και όχι μόνον δεν εγένετο τούτο αλλά εφθάσαμεν εις το σημείον της διακωμωδήσεως αυτού τούτου του Υπουργού Εξωτερικών ». ( Α.Π. 92-Τ/05, 8 Ιανουαρίου 1970)

Είναι γεγονός ότι το καθεστώς των Αθηνών έκανε ό,τι μπορούσε τόσο με τις παρεμβάσεις της ελληνικής πρεσβείας Βόννης και του εκεί γραφείου Τύπου, όσο και του προξενείου Μονάχου προς τις γερμανικές αρχές προκειμένου να φιμωθεί ή έστω να μετριαστεί το ύφος και ο τόνος των εναντίον του χλευαστικών σχολίων που διοχέτευε από τις εκπομπές του ο Παύλος Μπακογιάννης. Τούτο τουλάχιστον μαρτυρεί η διπλωματική αλληλογραφία που εσωκλείουν δύο ευμεγέθεις φάκελοι της εποχής.

Βεβαίως, όλες οι προσπάθειες της χούντας έπεσαν στο κενό, αφού, πλην άλλων όσων λόγων συνέτρεχαν, σύμφωνα με εσωτερική νομοθεσία τής τότε Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της χώρας διέθεταν ανεξαρτησία έναντι της κυβερνήσεως, γεγονός που υποχρέωνε τον διευθυντή του περίφημου γραφείου Εθνικού Προσανατολισμού του υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως Α. Βούλγαρη να καταφεύγει στη λύση « να επικαλεσθή (το ΥΠΕΞ) παραβίασιν κανόνων της διεθνούς αβροφροσύνης ή και ενδεχομένως γενικών αρχών του Διεθνούς Δικαίου αν μη και κανόνας τούτου διά την δικαιολόγησιν της οποίας η Κυβέρνησις της Δ. Γερμανίας δεν θα ηδύνατο να επικαλεσθή το καθεστώς της εσωτερικής της νομοθεσίας » (ΑΠ 7018/Λ, απόρρητον 20 Νοεμβρίου 1968). Μία ημέρα ακριβώς μετά, με πολυσέλιδο έγγραφό του, ο επιτετραμμένος της πρεσβείας Βόννης Δ. Πέτρου εισηγείτο κατόπιν συσκέψεως που είχε με τον διευθύνοντα την Ελληνική Στρατιωτική Αποστολή στο Βερολίνο Δ. Πετρουνάκο, την εξεύρεση άλλου σταθμού που θα αντέκρουε την ενοχλητική φωνή του Μπακογιάννη. Επειδή όμως το ενδεχόμενο αυτό στο Μόναχο παρουσιαζόταν ανέφικτο, σε άλλες δε πόλεις της Γερμανίας εξαιρετικά δύσκολο εξαιτίας « των γνωστών διαθέσεων έναντι της Ελλάδος των υπευθύνων των γερμανικών ραδιοσταθμών, οίτινες κατά μεγίστην πλειοψηφίαν ανήκουν στο SΡD (το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα)» ο Πέτρου στο έγγραφό του με ΑΠ Τ/05-112 πρότεινε στη χουντική κυβέρνηση την εξαγορά προγράμματος εκτός Γερμανίας είτε στο Λουξεμβούργο είτε στον υπό ίδρυση... πλωτό σταθμό Νordsee Rundfunk! Στο ίδιο έγγραφο εξάλλου επεσήμανε ότι « πάσα ημετέρα επίσημος προς ομοσπονδιακάς ή τοπικάς Αρχάς είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη. Είναι τοσούτον ζηλωταί της εκ του νόμου ανεξαρτησίας των οι εν Γερμανία ραδιοσταθμοί ώστε μετά όλως αρνητικού πνεύματος αντιμετωπίζουν πάσαν κυβερνητικήν ανάμιξιν εις τα εαυτών ». Το γεγονός δε ότι είχε προηγηθεί δύο μήνες νωρίτερα σύσταση της Αστυνομίας Μονάχου « να προφυλάσσεται από δολοφονικήν απόπειραν και να οπλοφορή» (ΑΠ Τ/05-90, 26 Σεπτεμβρίου 1968) έκανε «την υπόθεση Μπακογιάννη» ακόμα δυσκολότερη για τη χούντα. Ας σημειωθεί ότι 21 ακριβώς χρόνια μετά, την ίδια ημερομηνία, ο Μπακογιάννης έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες τρομοκρατών.

Εκπομπή 20.6.1970

Ο βουλευτής Παύλος Μπακογιάννης συνομιλεί με κάτοικο χωριού της Ευρυτανίας. Κάτω, «Τα κάλαντα Μπακογιάννη» σε ελληνική και γερμανική γλώσσα

« Αγαπητοί ακροατές, Oι εκπλήξεις στην πολιτική δεν διαφέρουν πολλές φορές από αυτές που σημειώνονται στο Πρo-Πο.Ισως γιατί και στα δύο δίνεται από την αρχή μεγάλο βάρος στα προγνωστικά » έλεγε αναφερόμενος στην πρόωρη προκήρυξη εκλογών στη Βρετανία από τον Χ. Ουίλσoν, συμπληρώνοντας: « Τα αποτελέσματα των αγγλικών εκλογών έχουν και μία ακόμα συνέπεια: Αποτελούν μάθημα για όσους μέχρι τώρα νόμιζαν πως μπορεί κανείς ν΄ αντιμετωπίζει τα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα σαν προγνωστικά ποδοσφαίρου ».

Η κυρία Φωτεινή Τομαή είναι προϊσταμένη της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου Εξωτερικών.




πηγή:www.tovima.gr

Παγκόσμιο Έτος Βιοποικιλότητας το 2010

Ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε το 2010 Παγκόσμιο Έτος Βιοποικιλότητας, σε μια προσπάθεια αφύπνισης για την αναγκαιότητα της προστασίας των οικοσυστημάτων.

Οχτώ χρόνια πριν, οι κυβερνήσεις δεσμεύθηκαν να μειώσουν το ρυθμό μείωσης της βιοποικιλότητας. Ωστόσο η υπόσχεση αυτή δεν φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα κυρίως εξαιτίας της επέκτασης των ανθρώπινων πόλεων, της γεωργίας και των αναπτυξιακών έργων. Αναλύσεις δείχνουν ότι ο ρυθμός απώλειας βιολογικών ειδών επιταχύνεται.

Ο ρυθμός μείωσης της βιοποικιλότητας οδηγεί μάλιστα ορισμένους βιολόγους στις εκτιμήσεις ότι βρισκόμαστε στη μέση της έκτης μεγάλης μαζικής εξαφάνισης της Γης. Οι πέντε προηγούμενες προκλήθηκαν από φυσικά φαινόμενα, όπως συγκρούσεις αστεροειδών.

Η εναρκτήρια εκδήλωση του Έτους Βιοποικιλότητας θα γίνει στο Βερολίνο, με κεντρική ομιλήτρια την καγκελάριο, Άγκελα Μέρκελ. Θα ακουστεί επίσης βιντεοσκοπημένη ομιλία του γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν.

Ο ΟΗΕ υπογραμμίζει ότι με την εξαφάνιση φυσικών συστημάτων, όπως τα δάση και οι υγρότοποι, η ανθρωπότητα χάνει σταδιακά υπηρεσίες που σήμερα παρέχονται δωρεάν, όπως ο καθαρισμός του αέρα και των υδάτων, η προστασία από τα ακραία καιρικά φαινόμενα και η παροχή υλικών για στέγαση και θέρμανση.

Η Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα του ΟΗΕ, υπογράφηκε στη Σύνοδο της Γης στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992. Ωστόσο δέκα χρόνια μετά, στη Σύνοδο του Γιοχάνεσμπουργκ το 2002, οι κυβερνήσεις αποφάσισαν να βάλουν στόχο μέχρι το 2010 τη μείωση του ρυθμού απώλειας της βιοποικιλότητας.

Ο ΟΗΕ ελπίζει σε κάποια νομικά δεσμευτική συμφωνία για τον περιορισμό της απώλειας της βιοποικιλότητας κατά τη σύνοδο κορυφής, που θα πραγματοποιηθεί στην Ιαπωνία τον Οκτώβριο 2010.

Ωστόσο, δεδομένης της έλλειψης πρόθεσης για νομικά δεσμευτικά περιβαλλοντικά μέτρα στη σύνοδο της Κοπεγχάγης, μεταξύ των βασικών χωρών είναι ασαφές τι είδους συμφωνία θα μπορούσαν να κλείσουν στο θέμα της βιοποικιλότητας.

Παράλληλες εκδηλώσεις

Εξάλλου, ο ΟΗΕ επιδιώκει νέους τρόπους ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με το θέμα, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας με την ποδοσφαιρική ομάδα του Καμερούν που συμμετέχουν στους τελικούς του Κόπα Άφρικα.

"Το Έτος Βιοποικιλότητας είναι μια μεγάλη ευκαιρία για τις κυβερνήσεις να κάνουν όσα δεν κατάφεραν να κάνουν στη σύνοδο της Κοπεγχάγης", δήλωσε επικεφαλής της Επιτροπής Διάσωσης Ειδών της Παγκόσμιας Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης.

Η WWF δίνει έμφαση στα 10 περισσότερο απειλούμενα είδη

πηγή:www.enet.gr

Κλειστόν λόγω... Δημοκρατίας!

Το παράδειγμα των ευζώνων που αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα, παρά το γεγονός ότι ειδοποιήθηκαν από την αστυνομία να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους λόγω της τοποθέτησης βόμβας, αποδεικνύει πως ακόμη υπάρχουν Ελληνες που δεν διστάζουν ακόμη και να θυσιαστούν για τα ιερά σύμβολα της πατρίδας.

Το κακό είναι βέβαια ότι αυτοί οι Ελληνες βρίσκονται… εκτός βουλής. Εντός βουλής υπάρχει μια άλλη Ελλάδα, που συνδιαλέγεται και διαπλέκεται με «νταβατζήδες». Υπάρχουν, βέβαια, και φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά η «Δημοκρατία» μας έχει δομηθεί κατά τέτοιο τρόπο που τα πολιτικά κόμματα και οι εκπρόσωποί τους κατάντησαν να έρχονται τελευταίοι ως προς την αξιοπιστία τους στην κοινή γνώμη.

Κάπως έτσι αποθρασύνθηκαν και οι τρομοκράτες και δεν δίστασαν να βάλουν στο στόχο τη Βουλή. Και ας μην ξεγελιούνται οι πολιτικοί μας, ότι πρόκειται για χτύπημα κατά της Δημοκρατίας. Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από την τρομοκρατία, αλλά από αυτούς που ορκίστηκαν να την υπηρετούν…

πηγή:www.elora.gr

Πονοκεφάλους μπορείς να προκαλέσει το 3D

Οι τρισδιάστατες ταινίες είναι μόδα πια (χάρη στο θεαματικό και άκρως πετυχημένο εμπορικά «Άβαταρ» του Τζέημς Κάμερον) και οι εταιρίες ετοιμάζουν το ένα μετά το άλλο νέα μοντέλα τρισδιάστατων τηλεοράσεων. Όμως, καλά θα κάνουν οι θεατές να είναι επιφυλακτικοί, επειδή η μακρόχρονη τρισδιάστατη παρακολούθηση επισείει τον κίνδυνο να εμφανιστούν πονοκέφαλοι, όπως προειδοποιούν αμερικανοί ειδικοί.

Η τάση ήταν εμφανής στην τελευταία διεθνή έκθεση καταναλωτικών ηλεκτρονικών προϊόντων, που ολοκληρώθηκε αυτή την Κυριακή στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ: η 3-D ψηφιακή εμπειρία ήρθε για να μείνει. Η νέα τρισδιάστατη τεχνολογία έχει βελτιωθεί και η παρακολούθηση για πολλούς θεατές είναι πιο άνετη σε σχέση με το παρελθόν, όμως για ορισμένους θεατές που έχουν προβλήματα με τα μάτια τους, μια παρατεταμένη έκθεση σε τρισδιάστατο περιβάλλον μπορεί να φέρει πονοκεφάλους.

Μια 3-D ταινία, είτε στον κινηματογράφο είτε στην τηλεόραση, αποτελεί μια τελείως νέα αισθητηριακή εμπειρία, κάτι που «μεταφράζεται» σε μεγαλύτερη εγκεφαλική και νοητική προσπάθεια, με πιθανή συνέπεια την εμφάνιση πονοκεφάλου, όπως δήλωσε ο καθηγητής οφθαλμολογίας Μάικλ Ρόζενμπεργκ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Northwestern στο Σικάγο, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

Στην κανονική όραση, κάθε μάτι βλέπει γύρω του υπό ελαφρώς διαφορετική γωνία, πράγμα που επιτρέπει στον εγκέφαλο, όταν κάνει τη σχετική επεξεργασία των οπτικών ερεθισμάτων, να δίνει βάθος στα πράγματα. Όμως, σύμφωνα με την καθηγήτρια οφθαλμολογίας και νευρολογίας Ντέμπορα Φρίντμαν του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Ρότσεστερ της Ν.Ύόρκης, οι οφθαλμαπάτες που δημιουργούν οι τρισδιάστατες ταινίες, διαταράσσουν τον τρόπο που τα μάτια και ο εγκέφαλος έχουν συνηθίσει να συνεργάζονται, με αποτέλεσμα σε μερικούς ανθρώπους, ειδικά αν έχουν προϋπάρχοντα οφθαλμολογικά προβλήματα, να προκαλείται πονοκέφαλος.

Ο οφθαλμίατρος δρ Τζον Χέιγκαν, μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας, δήλωσε ότι ορισμένοι άνθρωποι που δεν έχουν φυσιολογική αντίληψη του βάθους στην όρασή τους, δεν μπορούν να δουν καθόλου τρισδιάστατες ταινίες. Επίσης άνθρωποι με προβλήματα στους μυς των ματιών, με συνέπεια τα δύο μάτια τους να μην εστιάζουν στο ίδιο αντικείμενο, έχουν κι αυτοί πρόβλημα να επεξεργαστούν 3-D εικόνες.

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν μελέτες που να δείχνουν πόσο συχνοί είναι οι πονοκέφαλοι λόγω τρισδιάστατης παρακολούθησης, αλλά προφανώς είναι θέμα χρόνου να υπάρξουν. Σύμφωνα με τον Ρικ Χάινεμαν, εκπρόσωπο της εταιρίας RealD παροχής τεχνολογικού εξοπλισμού 3-D σε αίθουσες κινηματογράφων, στην πραγματικότητα οι πονοκέφαλοι και η ναυτία που ένιωθαν αρκετοί θεατές ήταν η κύρια αιτία που παλαιότερα δεν είχαν εξαπλωθεί οι τρισδιάστατες ταινίες. Όμως πρόσθεσε ότι η νέα τεχνολογία έχει πια ξεπεράσει πολλά από αυτά τα προβλήματα.

Στο παρελθόν, η τεχνολογία 3-D συνήθως χρησιμοποιούσε δύο προβολείς ταινιών, έναν για το αριστερό και ένα για το δεξί μάτι, ενώ τα τρισδιάστατα γυαλιά (όταν δεν ήσαν γεμάτα δαχτυλιές!) επέτρεπαν στον θεατή να βλέπει μια διαφορετική εικόνα σε κάθε μάτι του, αλλά αυτό συχνά προκαλούσε δυσφορία στον θεατή. Σήμερα, ένας μοναδικός ψηφιακός προβολέας εναλλάσσει μια εικόνα από το αριστερό στο δεξί μάτι 144 φορές το δευτερόλεπτο, κάτι που έχει καλύτερο αποτέλεσμα για τον θεατή.

Απομένει πάντως να αποδειχτεί αν η τρισδιάστατη μόδα θα «πιάσει» αυτή τη φορά ή αν ξανά οι θεατές, μετά την αρχική έξαψη, θα τη βαρεθούν ή θα την αποφύγουν, επειδή πάλι δεν θα νιώθουν πραγματικά άνετα.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το στρες επιβαρύνει το άσθμα

Οι κρίσεις άσθματος μπορούν να προκληθούν από έντονο στρες ή συναισθηματική φόρτιση. «Ακόμα και το ήπιο γέλιο μπορεί να προκαλέσει βήχα ή ένα αίσθημα δυσφορίας στο στήθος σε ορισμένους ασθενείς», προειδοποιεί ο Χάρολντ Μορ της Γερμανικής Πνευμονολογικής Ένωσης.

Για το λόγο αυτό ο ίδιος συμβουλεύει τους ασθματικούς να μην παρασύρονται από τα συναισθήματά τους. Επιπλέον, οι πάσχοντες από άσθμα δεν θα πρέπει να ξεχνούν να λαμβάνουν τα φάρμακά τους όσο συχνά χρειάζεται. Γι αυτό και οι ασθενείς που δεν τηρούν τις οδηγίες των γιατρών κινδυνεύουν περισσότερο να υποστούν κρίση οφειλόμενη σε έντονη συναισθηματική κατάσταση, τονίζει ο Μορ.

Όπως και η γυμναστική, έτσι και το γέλιο μπορεί να οδηγήσει σε δύσπνοια. Αυτό μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στις βρογχικές οδούς και στη συνέχεια βήχα και αναπνευστικά προβλήματα σε ορισμένες περιπτώσεις.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ